þriðjudagur, apríl 17, 2018

Ameríska ævintýrið

Á síðasta ári var tekin sú ákvörðun að fara með fjölskylduna í páskaferð til Flórída á þessu ári.  Við vorum búin að hugsa þetta aðeins, okkur langaði að gera eitthvað sérstakt þar sem Logi Snær var að fara fermast og Ísak Máni að útskrifast úr Kvennó.  Ferð á hefðbundnum sumarleyfistíma var ekki í myndinni þar sem Ísak Máni er kominn á þann stað að þurfa að vinna á sumrin og 2-3 vikna leyfi í júní/júlí er ekki í boði.  Þannig að að páskarnir urðu niðurstaðan.

Eftir að hafa skoðað þetta var planið sett á 14 daga ferð (12 dagar ef við drögum frá báða ferðadagana) og að við færum vikunni fyrir páska, út 18. mars en tilbaka 31.  Að komast á NBA leik var eitt af stóru málunum og þegar leikjaplanið kom út var ljóst að Miami átti heimaleik við Cleveland á þessu tíma þá var það nánast bara merki um að kýla þetta í gang.  Byrjað var að fjárfesta í flugi með WOW til Miami og bílaleigubíl.  Nennti engu rugli með bílamál og tók því stærsta kvikindið sem ég gat fengið.  Ljóst að ferðalagið frá Miami upp til Orlando þar sem við ætluðum að vera var góðir 4 klst með stoppi og við vorum að lenda í Miami seint um kvöldið þá ákvað ég að taka tvær fyrstu næturnar á hóteli í Miami.  Sem eftir að hyggja var sterkur leikur, við náðum því einum heilum dag í Miami áður en við rúlluðum upp til Orlando.  Við notuðum Miamidaginn í að fara í dýragarðinn þar ásamt því að chilla við sundlaugarbakkann á hótelinu okkar, sem var mjög ljúft.

Útsýnið af sundlaugarbakkanum í Miami var ekki slæmt

Fórum svo upp til Orlando, eða Kissimme nánar tiltekið þar sem við höfðum leigt okkur hús þær 11 nætur sem eftir voru.  Við vorum með hús í Crystal Cove resortinu, í því voru 3 herbergi sem rúmaði okkur mjög vel.  Lítil sundlaug í garðinum sem var reyndar óupphituð en þeir allra hörðustu létu sig hafa það þegar það hentaði.  Hitastigið var fínt, 20°C+ stig og náðist mest upp í 30°C.  Lítið klúbbhús var á svæðinu, með stærri sundlaug, smá líkamsrækt, poolborði og fótboltaspil o.s.frv.  Við notuðum það nú ekki mikið en aðeins þó.

Blue Diamond Street í Kissemme - Verður ekki amerískara

Harry Potter kastalinn í Universal
Byrjuðum á alvöru látum, fórum í Universal Studios garðinn, sem samanstóð af rússíbönum og Universal kvikmyndatengdum upplifunum.  Rosalega gaman en að sama skapi rosalega dýr pakki.
Þegar þessi hugmynd um þessa ferð var að fæðast og ég var að versla miðana á Miami - Cleveland sá ég að nokkrum dögum áður yrðu mínir menn í 76ers að spila við Orlando Magic þannig að það var ekki annað hægt en að hjóla í þá líka.  Leikirnir á NBA leiki urðu því tveir, fyrst fórum við á Orlando Magic - Philadelpia 76ers og sáum þar mína menn sigla heim þægilegum 118-98 sigri.  Það kom mér rosalega á óvart hvað það voru margir áhorfendur á bandi útiliðsins, ég held svei mér að það hafi örugglega verið meirihlutinn á bandi þeirra, a.m.k. miðað við þá sem voru fötum merktum liðunum (ég klikkaði á Sixers outfitnum, það gerist ekki aftur).  Reyndar getur þetta Orlando lið ekki neitt og stemmingin eftir því var ekki góð hvað þá varðar.  Frekar erfiður dagur á skrifstofunni hjá peppliðinu, dönsurunum og því fólki.  En ég var ánægður að sjá Embiid, Simmons og þá karla, þetta var eitthvað sem ég væri til í aftur.  Það vildi svo skemmtilega til að þetta var hluti af 16 síðustu leikjum Sixers á regular season sem allir unnust og með því settu þeir félagsmet, sem er gaman að hafa tæknilega orðið vitni af.
Síðar í ferðinni fórum við á hinn leikinn, Miami Heat - Cleveland Cavaliers, en drengirnir mínir voru spenntir í að sjá Kónginn sjálfan, Lebron James.  Það var lagt á sig talsvert ferðalag fyrir það, þessi rúmlega 4 tíma bíltúr á leikinn í Miami og svo sami rúntur til baka eftir leikinn, menn voru því talsvert þreyttir þegar við skriðum heim um kl 03:00 um nóttina.  Því miður fyrir okkur hittum við á algjöran off-leik hjá Cavs og Miami vann þægilegan 98-79 sigur.  Smá skellur en aldrei neitt öruggt í þessum íþróttaleikjabrölti, en þetta varð eini tapleikur Cavs í 11 leikja hrinu og það minnsta sem þeir skoruðu á regluar seasoninu.  En stemmingin í húsinu var þó talsvert meiri heldur en í Orlando og sú upplifun því svakalegri.
Magic - 76ers
Við tókum tvo daga fyrir Seaworld, einn í Aquatica vatnsgarðinn þeirra og annan í rússibanahlutann.  Sá var á margan hátt meira value-for-money miðað við Universal.  Að öðru leyti fórum við eitthvað að versla, þó ekkert rosalega, kíktum á einn trampolíngarð og svona almennt chill.

Heilt yfir frábær ferð, margt sem maður fékk meira en í þeim Spánarferðum sem við höfum farið.  Auðvitað talsverðar mínútur sem maður eyddi í akstur, í heild voru þetta um 2.000 km sem við keyrðum í ferðinni.  En ég er klár í að endurtaka þetta við tækifæri.

Chillað í heimilislauginni

Fyrir utan Miami höllina - Go Cavs


Mættur að sjá Guðinn

Við M&M búðina í The Florida Mall

Enduðum ferðina á Seaworld - menn rússibönuðust í góða 6 tíma

fimmtudagur, febrúar 08, 2018

Ein af þessum þannig-týnist-tíminn hugleiðingum

Image result for munich 1958 60 yearsÞann 6. febrúar síðastliðin voru 60 ár frá flugslysinu í Munchen sem kostaði 23 mannslíf, þar af voru 8 leikmenn Manchester United.  Ég verð að segja að sú staðreynd að það væru 60 ár síðan fannst mér svolítið yfirþyrmandi af þeirri einföldu ástæðu að mínar fyrstu minningar um þetta eru þegar ég las um þetta þegar menn voru að minnst þessa atburðar 30 árum eftir að þetta gerðist.  Þá var það herrans ár 1988 og ég tæplega 13 ára gutti.  Ég man að ég klippti út síðuna úr Morgunblaðinu og hengdi hana upp í herberginu mínu.  Ef minnið er ekki að bregðast mér þá fékk hún að hanga uppi eftir að ég flutti til Grundarfjarðar, á stóru korktöflunni sem ég gerði í smíði.  Núna er s.s. helmingi lengri tími síðan þetta gerðist og ég er tæplega 43 ára.  Jahérna. 

Síðan góða úr Mogganum frá 11.febrúar 1988

laugardagur, desember 30, 2017

Jólin 2017

Fjórðu jólin í Kögurselinu gengu sinn vanagang myndi ég segja.  Íþróttahús Breiðholtsskóla var heimsótt á aðfangadag, reyndar bara 3 af 4 karlmönnum fjölskyldunnar þar sem Ísak Máni hafði tognað á ökkla á meistaraflokksæfingu hjá ÍR tveimur dögum áður og lá heima.  Við komust að því að íþróttahúsið, eða a.m.k. salurinn sjálfur var lítið sem ekkert hitaður og því var skítakuldi á meðan við styttum okkur stundir fram að hápunkti aðfangadags.  Hápuntur þessarar íþróttastundar verður þó að teljast þegar við vorum í fótbolta með blakbolta og Loga Snæ tókst að sparka blöðrunni upp í höndina á mér.  Það sem gerði þennan annars saklausa atburð að einhverjum hápunkti er að í asnaskap mínum hafði ég ákveðið að spila hluta þessa leiks með gemsann minn í hendinni.  Þeirri sömu og Loga tókst að skjóta í.  Niðurstaða af þessum "hitting" var að ég missti símann úr hendinni og hann sveif í fallegum boga aftur fyrir mig og lenti í netinu á markinu, með viðkomu held ég í einhverju af burðarvirki marksins.  Við fyrstu skoðun var skjárinn alveg óbrotinn, sem mér fannst alveg ótrúlegt, en þegar ég kveikti á honum var skaðinn ljós.  Hluti skjásins var svartur og þegar leið á daginn smitaðst það út frá sér og tæplega sólarhring síðar var hann orðinn alveg svartur.

En við létum það nú ekki skemma stemminguna, maturinn var fínn og pakkaúthlutunin sömuleiðis.  Eins og undanfarin ár eru flíkur í aðalhlutverki en eitthvað af bókum kom þó líka úr pökkunum.  Helsti skellurinn var að körfuboltaskórnir sem við pöntuðum handa Ísaki Mána fyrir einhverju lifandislöngu frá Ástralíu voru enn ekki komnir.  Hann þurfti því að láta sér nægja útprentaða litmynd af þeim en ekki að hann hefði komist í þá þarna á aðfangardagskvöldi, a.m.k. ekki þann hægri.

Kvöldið endaði svo með kynningu á páskafríinu okkar en stefnan hefur verið tekin á Flórída í mars á næsta ári.  Ísak Máni hafði aðeins haft veður af þessu, enda ekki hægt að panta svona ferð nema að bera tímasetninguna undir hann, en önnur börn í fjölskyldunni vissu ekki neitt.  Ég var búinn að henda í eitthvað myndband sem ég var búinn að eyða ófáum klukkutímum undanfarnar vikur í að púsla saman, sambland af dóti tekið af YouTube og svo eitthvað sem ég var búinn að taka upp sjálfur en í þessu myndbandi tilkynnti ég s.s. að þessi ferð væri á dagskrá.  Gaman að því, og ég var nokkuð ánægður með niðurstöðuna, miðað við að þegar ég hóf þetta verkefni þá kunni ég ekkert á forritið en tókst að klóra mig framúr þessu.
Við ætlum að nota þessa ferð sem sambland af fermingar- og menntaskólaútskriftarfögnuði.   Ég fattaði svo reyndar að sá yngsti mun svo eiga 9 ára afmæli í þessari ferð.  Meira um þessa ferð síðar.

Prinsarnir á aðfangadag

sunnudagur, nóvember 05, 2017

Meistaraflokksleikurinn hinn fyrsti

Drengurinn eftir leik
Á þessum degi fyrir tveimur árum skrölti ég heim með Ísak Mána eftir að búið var að fjarlægja gifsið á honum, eftir að fóturinn hafði verið í rúma 3 mánuði í gifsi, nokkuð sem lesa má um -HÉR-.  Það var því ákaflega skemmtileg tilviljun að á þessum degi í ár fékk drengurinn sinn fyrsta formlega meistaraflokksleik með körfuknattleiksliði ÍR.  Sýnir hvað er hægt að gera þótt lífið láti menn stundum þurfa að taka eitt skref afturábak áður en menn taka tvö áfram. 


Um var að ræða bikarleikur KKÍ, 16-liða úrslitum, við 1. deildarlið Snæfells á heimavelli ÍR.  Hann fékk að spila undir lokin tæpar 5 mínútur og lét vel að sér kveða.  Byrjaði að smella niður þriggja stiga körfu, reyndi svo aftur sem geigaði en smellti öðrum niður í lokin og endaði því með 6 stig.  Náði einu sóknarfrákasti en var með einhver læti að mati dómarana og fékk á sig 2 villur á þessum 5 mínútum.
Umgjörðin um þennan leik var nú kannski ekki alveg á við hefðbundin deildarleik, en þar hefur stuðningsmanna sveitin Ghettó Hooligans farið mikinn í upphafi móts og byrjað þetta tímabil eins og hið síðasta endaði.  En það var ágætismæting í stúkunni og hluti þeirra háværustu voru drengirnir í 10. flokki sem Ísak er að þjálfa ásamt Hr. ÍR sjálfum, Svenna Claessen.  Ég gat ekki annað en leitt að því hugann hvað þetta hlýtur að vera mikið "boost" fyrir þessa stráka sem hann er að þjálfa að sjá svona uppalinn gaur fá tækifærið.  Hlýtur að vera gríðarlega hvetjandi og styrkir skoðun manns á því að hluti leikmanna í svona liði verða að vera uppaldir, það gefur þessu miklu meira líf.
Það verður svo bara að koma í ljós hvað verður með áframhaldið á þessu hjá honum, hvort hann fær eitthvað að hanga í hóp áfram, en við fylgjumst með.
Tölfræði leiksins - smella á til að sjá stærra

laugardagur, október 14, 2017

Stelpurnar mæta á ný

Mynd: karfan.is















Fór á heimaleik hjá meistaraflokki kvenna í körfubolta hjá ÍR í dag.  Staðreynd sem ætti alla jafna ekki að vekja neina sérstaka athygli þar sem þessi klúbbur á jú einn sigursælasta kvennaflokkinn ef sagan er skoðuð.  Málið er hinsvegar það að undanfarin ár hafa verið erfið, held ég geti sagt nánast það sem af er þessari öld og meistaraflokkurinn einfaldlega ekki starfræktur undanfarin rúman áratug, en leikurinn í dag var fyrsti heimaleikur liðsins í einhver 12 ár.
Umgjörðin í dag var alveg til fyrirmyndar og bekkirnir þéttsetnir.  Þótt reynsla mín af næstefstudeild í körfubolta kvenna hafi verið engin fyrir daginn í dag þá neita ég að trúa að svona mikil stemming sjáist á mörgum stöðum þar, og jafnvel þótt víða væri leitað.  Naumt tap varð reyndar niðurstaðan en ég vona sannarlega að þetta verði eitthvað til að byggja á og að kvennalið félagsins rísi til þeirra virðingar sem það á skilið.

Held ég hafi bara verið smá montinn þegar ég rakst á þessa mynd núna í kvöld sem sýnir alla drengina mína þrjá á fremsta bekk við þetta tilefni.

#alvörumenn
#stelpurrokka

þriðjudagur, ágúst 15, 2017

7. flokkurinn í fótboltanum kvaddur

Daði Steinn tók þátt í sínu seinasta 7. flokksmóti í fótbolta núna um núafstaðna helgi, Arionbanka móti Víkings.  Ekki hægt að segja annað en þetta loka 7. flokksmót hafi gengið framar vonum en þeir sigruðu alla sína leiki nokkuð örugglega, í brakandi rjómablíðu í ofanálag.  Daði Steinn setti eitt mark, í sigri á Snæfellsnesi, sem var nokkuð gaman vegna augljósra tengsla en hann hafði aldrei mætt þeim áður.
Við taka síðustu vikurnar á æfingum í 7. flokki en svo færist þessi árgangur upp í 6. flokk núna á haustdögum.  Sem er næsta verkefni.

Daði, Egill, Bæring, Kristján, Róbert og Halldór

mánudagur, ágúst 07, 2017

Manchester City - West Ham í Reykjavík

Í júníbyrjun var tilkynnt um að ensku liðin Manchester City og West Ham myndu mætast í æfingaleik á Laugardalsvelli í ágústbyrjun.  Það var eitthvað erlent fyrirtæki sem sá um að skipuleggja þennan viðburð og bar hann hið auðmjúka nafn:  Ofurleikurinn, eða Super Match.  Þetta yrði síðasti æfingaleikurinn sem þessi lið myndu spila fyrir fyrsta leik í ensku úrvalsdeildinni.  Skipuleggjendur voru nokkuð borubrattir og voru klárir í að leigja stúkur fyrir aftan mörkin fyrir standandi áhorfendur og voru einhverjir draumar um að slá aðsóknarmetið á Laugardalsvellinum sem sett var á leik Ísland og Ítalíu 2004.  Þá mættu rétt rúmlega 20.000 manns, þar á meðal ég og Ísak Máni.  Mjög fljótlega kom í ljóst að það var a.m.k. tvennt sem þessir ágætu skipuleggjendur Ofurleiksins höfðu klikkað á.  Fyrst var sú staðreynd að leikurinn var settur á föstudeginum fyrir verslunarmannahelgina kl 14:00 og ljóst að ekki allir væru að fara fórna sínum plönum um þá helgi fyrir þennan leik.  Annað var að miðaverð var frekar hátt stillt.  Einhver 6.000 kall fyrir standandi pláss fyrir aftan mörkin en annars var sætið að kosta um 15-17.000 kr og engin barnaverð voru í boði.  Miðasalan fór því mjög svo rólega af stað, til að kveða ekki fastar að.  Þar sem planið okkar var að vera bara í bænum þessa helgi þá var ég alveg spenntur í að skoða að fara en verðið var ekki að gera neitt fyrir mig.  Ég ákvað því aðeins að bíða og sjá hvernig málin þróuðust með þetta.  Málið endaði svoleiðis að skipuleggjendurnir drulluðust til að henda á 50% afslátt fyrir börn og Ísak Máni var að vinna á kvöldvakt hjá Garra þessa vikuna þannig að ég splæsti í miða handa strákunum þremur en ákvað að mig langaði ekki alveg 17.000 kr í þetta.  Ég fór reyndar með Loga og Daða á opna æfingu hjá City deginum áður, maður þurfti miðann sinn í það en Ísak var að vinna þá.

Öruggur 3:0 sigur City þar sem Gabriel Jesus, Aguero og Sterling skoruðu mörkin og menn náðu með herkjum að kreista um 6.300 áhorfendur á völlinn.  Skipuleggjendurnir töluðu samt um að þeir séu að skoða málið fyrir næsta ár, með sambærilegan leik en þá reynslunni ríkari varðandi tímasetningar og miðaverð.  Það verður athyglisvert að sjá.
Leikmenn Man City sem spiluðu leikinn
Leikmenn West Ham sem spiluðu leikinn

sunnudagur, júlí 30, 2017

Í fríi á Akureyri - 5 réttir í veðurlottóinu

Við skelltum okkur norður á Akureyri í tæpa viku seinnipart júlímánuðar.  Fengum, fyrir talsverða tilviljun, kennarafélagsíbúð sem datt inn í úthlutun núna í vor.  Alltaf algjör lottó með veður í svona fyrirframákveðnum innanlandsferðalögum, minnist vikunnar í VR bústaðnum í Miðhúsaskógi fyrir þremur árum þar sem rigndi aðallega og fríið bar þess óneitanlega merki.  Þannig að maður var alveg með það í kollinum að við gætum verið að fara norður í einhverja norðanátt, 5 gráður og þoku.  Og fyrsta langtímaspáin var ekki að vinna með okkur.  En það rættist aldeilis úr þessu, fengum algjört bongóblíðuveður þessa daga sem við vorum á svæðinu.

Lögðum af stað á miðvikudagsmorgni, því miður Ísaks Mána-laus, þar sem hann þurfti að vinna.  Stoppuðum á Blönduósi og fórum í sund, skothelt dæmi.  Ókum svo inn til Akureyrar í skýjað en 20 stiga hita.  Vorum þarna fram á mánudag.  Höfðum ráðgert að taka mögulega rúnt til Húsavíkur, jafnvel skoða Dettifoss o.s.frv. en veðurblíðan var svo yfirgengilega góð að það endaði svoleiðis að við vorum nánast bara á Akureyri og næsta nágrenni.  Tókum reyndar part úr degi einn bíltúr út á Dalvík og Ólafsfjörð, slepptum Siglufirði í þetta skiptið.  Annars var þetta bara hefðbundið chill, endurbætta sundlaugin á Akureyri var í göngufæri frá íbúðinni okkar og svo dunduðum við okkur almennt.  Jólahúsið, Lystigarðurinn og Flugvélasafnið var meðal þeirra hluta sem voru teknir ásamt því að miðbærinn og skólalóðir voru stundaðar.  Inga, Gunni og Hekla mættu svo á svæðið, eftir ferðalag m.a. á Egilsstaði, og voru þau líka með hús fyrir norðan.  Tókum m.a. kvöldstund þar þar sem horft var á leik Íslands og Sviss á EM kvenna og grillað.

Þurftum svo að skila af okkur húsinu á mánudeginum þannig að það var bara tekin svipuð formúla og áður, stoppað í sundi á Blönduósi, borðað á Staðaskála og svo bara heim.  Engin geimvísindi á bak við þessa ferð en ofsalega var þetta ljúft.

Jólahúsið

Á flugvélasafninu

Eitthvað var farið í körfubolta

Á byggðarsafninu á Dalvík

Í lystigarðinum á Akureyri

föstudagur, júlí 14, 2017

Þriðji körfuknattleiksferillinn í fæðingu?

Í morgun minnti Facebook mig á þá staðreynd að á þessum degi fyrir tveimur árum fór Daði Steinn á sína fyrstu fótboltaæfingu hjá ÍR.  Hann hefur verið á fullu í fótboltanum síðan og það er vel.  Við vorum svo líka að reyna að fá hann til að fara á körfuboltaæfingar síðastliðinn vetur, en hjá ÍR þurfa krakkar í 1. og 2. bekk ekki að borga mörg æfingargjöld heldur er bara eitt gjald og þau mega þá mæta á æfingar hjá öllum deildum félagsins.  En hann var ekkert ginkeyptur fyrir það, mætti bara á sínar fótboltaæfingar en stundaði svo körfubolta hérna heima í stofu með eldri bræðrum sínum.


En núna í sumar datt inn viku námskeið hjá Brynjari Karli, þjálfara sem er að hefja störf hjá ÍR næsta vetur, og var þetta námskeið fyrir stráka fædda 2009 og 2010.  Námskeiðið var ókeypis og okkur fannst tilrauninnar virði að tékka á stemmingunni hjá drengnum.  Hann var ekki alveg viss, en samt nokkuð spenntur.  Niðurstaðan varð sú að félagi hans, hann Bæring, ætlaði að fara með honum og sömuleiðis var samið um að ef Daði færi fyrsta daginn og líkaði það vel að hann myndi klára námskeiðið þá yrði farið og verslað handa honum körfuboltaskó sem hann rakst á um daginn á útsölu í Smáralindinni.  Bláir og hvítir Nike KD9, nákvæmlega eins skór og Logi Snær er að m.a. að spila í um þessar mundir.  Fyrsti dagurinn gekk svona glimrandi vel, Daða fannst þetta frábært og farið var og splæst í nýju skóna eftir fyrsta daginn og kláraði hann námskeiðið í nýju skónum.  Félagi Bæring sást reyndar ekkert eftir fyrsta daginn og það breytti engu fyrir minn mann, þetta var nefnilega svo gaman.

Þetta námskeið var að klárast núna í dag, á tveggja ára fótboltaæfingaafmælinu hans, og aðspurður um hvort hann ætli að kíkja á körfuboltaæfingar næsta haust var svarið einfalt og skýrt:  Já.

Sjáum til hvað gerist.  En skórnir eru a.m.k. klárir.

miðvikudagur, júlí 05, 2017

Logi Snær í körfuboltabúðum á Spáni


Logi Snær skellti sér til Spánar í körfuboltabúðir þetta sumarið.  Forsagan var sú að Borche Ilievski, þjálfari meistaraflokks ÍR og reyndar tveggja annarra yngri flokka, var með alþjóðlegar körfuboltabúðir í litlum bæ á Spáni, Amposta, sem er ekki svo langt frá Barcelona.  Alþjóðlegar já, en stór hluti af þessum 70-80 krökkum sem voru þarna, voru frá Íslandi og stærsti einstaki hópurinn kom frá ÍR, 23 strákar.  En þjálfarateymið var svo alþjóðlegt.  Búðirnar voru frá 23.-30.júní en hópurinn fór út þann 21. og kom aftur 31. júní.
Við vorum ekki alveg viss hvort við ættum að senda hann í þetta, þar sem þetta var á sama tíma og Skagamótið hans Daða og svo vorum við ekkert rosalega spennt fyrir því að fara þarna út til að „hanga“ í spænskum smábæ í rúma viku.  En það var úr að hann fékk að fara en út með strákunum fór flott fararstjórateymi og sömuleiðis eitthvað af foreldrum.  Logi var reyndar í yngri kantinum af þeim sem fóru og sá yngsti sem fór foreldralaus.  Hann var t.d. ári yngri en þegar Ísak Máni fór foreldralaus á körfuboltamót til Gautaborgar hérna um árið.

Þetta var mikið prógramm, vaknað snemma til æfinga og dagskráin var yfirleitt löng.  Eftir að hyggja var þetta aðeins of langt en hann var sáttur við allt og farastjórarnir báru honum mjög vel söguna.  Gerði sér lítið fyrir og tók sigurverðlaun í 1-á-1 meðal þeirra yngri.  Hópurinn náði svo lokadeginum í Barcelona þar sem kíkt var á Nou Camp völlinn og kíkt í eitt moll, sem Loga fannst nú ekki leiðinlegt þar sem hægt var að kaupa eins og 2 skópör.

En mikið ósköp var hann þreyttur þegar heim var komið, alveg búinn á því greyið.

Brottför á Keflavíkurflugvelli



Logi Snær og Erik




Heildarhópurinn

Hópurinn frá ÍR


Ívar, Erik og Logi

Menn sprækir að huga að heimferð