Kreppa?

Mér brá bara þegar ég opnaði ísskápinn í kvöld til að leita að einhverju ætilegu. Ástandið inn í þessu raftæki hefur alveg farið fram hjá mér í öllu daglega amstrinu en það verður að segjast að þetta lítur frekar illa út svona rétt fyrir mánaðarmót.

Maður á samt ekki að kvarta, ég hef tök á því að bæta úr þessu á morgun þótt það sé ekki enn komið mánaðarmót. Það er víst betra en margur annar á Íslandi í dag.

Óvenjuleg vika

Þessi vika er búin að vera hálffurðuleg á þessu heimilinu. Ísak Máni fór á mánudaginn í skólaferðaleg að Reykjum í Hrútafirði, svokallaðar skólabúðir, og er væntanlegur aftur á morgun. Þetta er venja hjá 6. bekkjunum í Breiðholtsskóla á hverju ári. Hálfskrítið að hafa kappann ekki á svæðinu en þetta minnir mann á að þessi grey verða á endanum fullorðin og komast líklega alveg þokkalega af án manns.

Hin árlega réttarhelgi hjá Siggu er núna um þessa helgi en hún ákvað að taka þetta alla leið og fór vestur í gær, væntanleg aftur á sunnudaginn. Spáir hálfblautu á svæðinu um helgina þannig að þetta hljómar ekkert rosalega spennandi fyrir okkur sem höfum farið þangað um þessi tímamót og hangið á kantinum þannig að við sitjum hjá þetta árið.

Við strákarnir verður að finna okkur eitthvað til dundurs í höfuðborginni um helgina í staðinn.

Fín helgi bara

Helgin var nokkuð góð bara.

Á laugardeginum var uppskeruhátíð knattspyrnudeildar ÍR. Aðallega verið að veita viðurkenningar í yngri flokkum félagsins og endað svo með grilli. Við áttum núna tvo fulltrúa á svæðinu. Logi Snær fékk svokallaða þátttökuviðurkenningu eins og allir krakkarnir í 8. flokk, og reyndar 7. flokkur líka ef út í það er farið. Skemmtilegt að sá sem afhenti honum verðlaunin er varnarnagli úr meistaraflokknum og sömuleiðis sonur kennarans hans Loga. Svona er heimurinn lítill í Breiðholtinu.


Ísak Máni var svo lánsamur að koma líka út með verðlaun, aðeins erfiðara þar sem ekki er verið að dæla út þátttökuviðurkenningum á alla þegar menn eru komnir upp í 5. flokk. Hann fékk háttvísisverðlaun 5. flokks og fékk þennan forláta bikar upp á það.


Svo var nú bara chillað, við Ísak Máni kíktum á restina af síðasta leik sumarsins hjá ÍR, útileikur á móti Þrótti. Þar voru menn líka að fylgjast með úrslitum úr öðrum leikjum og á einhvern ótrúlegan hátt klúðruðu frændur okkar úr efra, Leiknir, því að koma sér upp í úrvalsdeildina. Get ekki sagt að ég hafi grátið það neitt sérstaklega, að „stolt Breiðholtsins“ hafi gert upp á bak. Lét samt fá orð flakka yfir þeirri staðreynd, við erum jú sko svo háttvís á þessu heimili.

Ég tala nú ekki um 3:2 sigur Manchester United á Liverpool og þrennuna hans Berbatovs.
Fyrsta þrenna leikmanns rauðu djöflanna á móti Liverpool síðan Stan Pearson gerði það 1946. Hver man ekki eftir því?

Fer fækkandi í stellinu

Dollan var í seilingarfjarlægð en...

10 leikir, 8 sigrar, 1 jafntefli og 1 tap, sumarið hjá C-liði ÍR í 5. flokk. Það gaf sigur í riðlinum og sæti í úrslitunum. Sem var í dag. Þriggja liða úrslitariðill, tveir leikir og sigur í þeim riðli myndi þýða úrslitaleikinn sjálfan við sigurvegara úr hinum úrslitariðlinum.

Spilað á heimavelli, KR voru fyrri andstæðingar dagsins. 1:1 og grátlegt að ná ekki að kreista fram sigur. En fyrst Þór tókst að sigra KR þá var málið í okkar höndum, sigur á Þór og úrslitaleikurinn yrði okkar. 1:2 tap í jöfnum leik þýddi hinsvegar að draumurinn um dolluna var lokið, a.m.k. þetta árið.

Uppskeruhátíð klúbbsins 18. september, tvær vikur í frí frá fótbolta eftir það og svo hefst alvaran aftur. Þetta er víst ekkert svona walk-in-the-park neitt. Ekkert frekar en lífið sjálft.

Dagmamman - taka tvö

Þá má kannski segja að hið hefðbundna haustrútína sé að komast í gang. Öll frí að mestu lokið og allir komnir á sína staði ef svo má segja. Ísak Máni kominn í 6. bekk og Logi Snær búinn að færa sig upp um skólastig með tilheyrandi gleði. Daði Steinn er svo farinn úr öryggisneti heimilisins og kominn til dagmömmu. Sömu dagmömmu og Logi Snær var hjá. Aðlögunin gekk nokkuð vel en sá pakki lenti á mér. Reyndi að vera aðeins ábyrgari núna heldur en í síðustu aðlögun. Hún átti að lenda á mér en það varð eitthvað hálfendasleppt. Sagan af því er nokkuð góð þótt ég muni hana bara svona í grófum dráttum.

Við eru stödd á því herrans ári 2005, febrúar ef ég man rétt. Ég var búinn að fá grænt ljós á frí í vinnunni vegna dagmömmuaðlöguninnar hjá Loga Snæ sem var að skríða í eins árs aldur. Svo gerðist það að Tommi frændi hafði samband við mig en rómantíska, vikulanga, ferðin hans og Rúnu til London/Manchester var í uppnámi því Rúna komst ekki sökum veikinda. Ekki var hægt að fá allan pakkann endurgreiddan og því vantaði hann nýjan ferðafélaga. Mig minnir að ég hafi þurft að fá meira frí hjá vinnuveitandanum og að heimkoman hefði verið í miðri aðlögun, þ.e. Sigga þurfti að byrja aðlögunina og svo átti ég að taka við. Ég gleymi aldrei svipnum á yfirmanninum þegar ég útskýrði þessa brjáluðu hugmynd fyrir honum: „Dabbi minn, ef þú færð konuna þína til að samþykkja þetta þá ætla ég ekki að standa í vegi fyrir þér.“

Það varð úr að konan samþykkti það, að hleypa mér í rómatíska vikuferð til Bretlands með Tomma, á meðan ég átti í raun að vera að gera eitthvað allt annað. Helv... fínn túr, þvældumst um London og Manchester, fórum m.a. á Manchester - Portsmouth, tókum einhvern safnapakka á þetta og gistum á ansi hreint athyglisverðum hótelholum. Sögunni var þó hvergi nærri lokið þótt ferðinni hafi lokið. Við erum að tala um að í Englandi um mánaðarmótin febrúar/mars er ekkert endilega hlýtt úti og menn ekkert með föðurlandið með sér svona í útlöndum. Það fór líka svo að þegar heim var komið varð karlinn bara fárveikur. Mætti til dagmömmunnar, rétt nýlentur, ásamt Siggu til að sækja drenginn. Hafði aldrei talað við konuna en ég var alveg eins og rotta þarna á forstofugólfinu, illa sofinn með bullandi hita í svitabaði og kom varla upp orði. Fór heim og lá veikur, og þá meina ég veikur, í heila viku. Missti m.a. af árshátíðinni hjá vinnunni það árið.

Ekki öll vitleysan eins, en samt gaman að þessu.

Í 1. bekk

Þá kom loksins að því að Logi Snær byrjaði í skólanum, fyrsti dagurinn í dag. Hann fór reyndar í viðtal til kennarans á mánudaginn en í dag byrjaði alvaran. Allt gekk þetta vel en það var ekki laust við það að það hafi verið þreyttur drengur sem lagðist á koddann í kvöld.

Eitthvað skildi hann þó ekki vesenið í pabba sínum í morgun sem þurfti endilega vera að þvo honum í framan og laga til hárið hans. Drengurinn lét þetta gullkorn flakka við það tilefni:
„Pabbi, ég þarf ekki að vera fínn á fyrsta skóladaginn, ég þarf bara að vera ég.“

Þetta er náttúrulega alveg priceless.

Ekki nýr af nálinni

Ég er búinn að vera sprikla með 30+ ára liði Fylkis í sumar, svokallað Old-boys. Árangur liðsins mjög slappur, fyrsti sigurinn kom í kvöld í sjöundu tilraun sumarsins, en það hefur samt verið ágætisgleði í þessu og það skiptir víst ekki minna máli.

Svo var það um daginn að það var úrvalsdeildarleikur í beinni útsendingu í sjónvarpinu og Fylkir var að spila. Ég var inní eldhúsi þegar Logi Snær kemur úr stofunni.

Logi Snær: „Pabbi, liðið sem þú spilar með er að spila núna í sjónvarpinu, bara núna í alvörunni.“

Pabbinn: „Ef Fylkir er að spila núna og ég spila með Fylki, af hverju er ég þá ekki að spila?“

Logi Snær (hlær dátt): „Pabbi, þú ert ekki í Pepsi-deildinni, þú spilar bara með gömlu körlunum. Þetta eru nýju karlarnir.“

Grænir fingur

Ísak Máni var með skika í skólagörðunum þetta sumarið, nokkuð sem við höfðum ekki reynt áður. Þessu fylgdi nokkur vinna, m.a. að vökva, reyta arfa og önnur tilfallandi verkefni. Það verður að viðurkennast að ég kom nú ekki mikið nálægt þessu, móðir hans var öflugari í að aðstoða drenginn enda þekki ég varla mun á einhverjum dýrindis kryddjurtum og hefðbundnum arfa. En ég þurfti að fara með honum til að ná í megnið af uppskerunni í síðustu viku, að undanskildum kartöflunum sem fyrrnefnd móðir var búin að redda. Mér til mikillar gleði fékk Ísak Máni góða aðstoð frá starfsmanni garðanna og því var ekki mikil mold sem endaði undir nöglunum á mér. Þegar heim var komið sá Ísak Máni um að skola uppskeruna, sem var nokkuð góð held ég bara.

Salatblað, einhver?

Dagur 1 með pabba...

...því mamma er farin að vinna. Brauð og jógúrt er stórlega ofmetið kaffitíma-nasl. Spurning um að vera búinn að redda rjóma með kökunni á morgun.

Í ÍR-treyjunni í fyrsta sinn

Þá getur maður sagt að maður sé formlega farinn að endurupplifa sig. Logi Snær tók þátt í sínu fyrsta alvöru fótboltamóti í dag. 8. flokkur ÍR tók þátt í Atlantis-mótinu á vegum Aftureldingar en spilað var á Tungubökkum. Veðurspáin var ekki alveg nógu þurr þannig að það setti smá hnút í fullorðna fólkið í fjölskyldunni.


Mæting 08:50 í morgun sem small ótrúlega vel við dagskrána hans Ísaks Mána en hann var að fara í síðasta daginn í Úrvalsbúðir KKÍ, upp í Grafarvogi. Tveir leikir í röð hjá Loga Snæ í þokkalegu veðri og svo kom tæplega tveggja tíma bið í síðari tvo leikina. Sá tími nýttist í að skjótast eftir Ísaki og taka sér smá pásu upp í Bröttuhlíð. Veðrið var orðið heldur verra í síðari hlutanum en með réttum útbúnaði hafðist þetta allt saman.


Logi Snær var helsáttur enda fyrsta medalían í höfn, nokkuð sem hann er búinn að tala lengi um. Sigurhlutfallið var ekkert sérstakt en strákurinn setti þrjú mörk, eitt þeirra má sjá -HÉR- og skemmti sér vel, um það snýst þetta fyrst og fremst.

Vinstri eða hægri, nema hvorttveggja sé

Er nýjasta guttinn örvhentur eða rétthentur, örvfættur eða réttfættur? Þetta eru pælingar sem koma upp á yfirborðið öðru hvoru hérna á heimilinu og var meira að segja efni í smá pistil -HÉRNA- í vor. Síðan þá hefur maður farið úr vinstri yfir til hægri og aftur til baka en er ekki miklu nær.

Strákurinn var í smástuði í dag og þá greip karlinn hreyfimyndavélina. Örvfættur eða réttfættur?

Myndbandið er -HÉRNA-

Gríðarleg fegurð

Olísmótið 2010

Selfoss var það um helgina sem var nú að líða. Ísak Máni var að keppa á Olísmótinu svokallaða og undirritaður tók að sér eitt af fararstjórarhlutverkunum, ekki hið fyrsta og væntanlega ekki hið síðasta. Reyndar má segja að maður hafi vaknað við vondan draum þegar þeir sem áttu drengi á eldra árinu fóru að ræða um það að þetta væri eiginlega síðasta mótið þeirra af þessu tagi. En þeir sem eru á eldra árinu fara upp í 4. flokk í haust og þá tekur við alvara lífsins, 11 manna bolti og engin svona smámót. Ísak Máni er á yngra árinu þannig að það er copy/paste hjá okkur að ári, Akureyri og svo væntanlega þetta mót líka. En allt líður þetta hraðar en maður gerir sér oft grein fyrir.

Fjölskyldan hélt af stað á föstudagsmorgni en planið var að Sigga yrði þarna með tvo yngstu drengina á föstudeginum en kæmi svo bara til að sjá leikina á sunnudeginum, tæki laugardaginn bara heima. Eftir að hyggja var það með betri ákvörðunum sem hægt var að taka. Þvílíku djö... úrhelli hef ég sjaldan lent í eins og á laugardeginum, drengirnir í hvítu ÍR treyjunum litu frekar út eins og keppendur í blautbolskeppni frekar en nokkru öðru og lyktin í salnum sem við höfðum til afnota var orðin frekar sveitt og úldin þegar leið á. Ég var nú ekki að sveifla myndavélinni við þessar aðstæður en stal hérna tveimur myndum af netinu sem fanga kannski aðeins stemminguna.




Fótboltalega séð gekk vel, eftir stutt hraðmót á föstudeginum var liðunum raðað í riðla. Ísak og co unnu fyrstu 4 leikina og áttu kappi við ÍBV í síðasta leik í hreinum úrslitaleik á sunnudeginum um sigurinn í riðlunum, gullmedalíu, bikar og síðast en ekki síst heiðurinn. Í stuttu máli tapaðist úrslitaleikurinn 2:0 og það voru þung skref hjá drengjunum af velli, sérstaklega í ljósi þess að það voru eingöngu verðlaun fyrir fyrsta sætið, engin silfurmedalía í boði. Fyrirliðinn var því heldur niðurlútur enda ekki á hverjum degi sem menn sjá glitta í bikar, tala nú ekki um akkúrat þegar menn bera fyrirliðabandið.


En flottur árangur enga síður. Flott veður á sunnudeginum og aðeins hægt að vera með myndavélina. Það hefði verið gaman að sjá þessa hörku aukaspyrnu hjá drengnum í netinu en markvörðurinn náði að verja. Menn skilja samt sáttir í leikslok og þannig á það að vera.

Á góðri stund 2010

Við fórum til Grundarfjarðar og það varð ljóst að einhver sá að sér því fyrir utan þennan rigningarúða sem stóð yfir í 20 mínútur á laugardeginum þá var þetta bara meira sól og sumarylur. Jóhanna og co létu sjá sig líka og því var þetta smá púsluspil að koma einni 5 manna fjölskyldu og annarri 4ra manna (ég tel Búbba ekki með) fyrir á Smiðjustíg 9. Það gekk hins vegar vel upp og allir sáttir og gleðin við völd á öllum vígstöðum:

Opið bréf til æðri máttarvalda

Til þín sem öllu ræður.

Ertu ekki að grínast með þetta? Þú vissir vel að stefnan var sett á Grundarfjörð þessa helgi, við förum ALLTAF til Grundarfjarðar þessa helgi. Ég er meira að segja í fríi á föstudaginn, ég er nánast ALLTAF í fríi á föstudegi þessa helgi.

Það er búið að vera þvílíkt sólarveður hérna síðustu daga að það hálfa hefði verið nóg en svo dettur þér í hug að fara láta þykkna yfir öllu núna og droparnir á veðurspánum hafa lítið sem ekkert breyst alla vikuna en reyndar var þetta aðeins farið að skána í kvöld. Ég er ekki að fara fram á 20°C + en rigning...

Rigning eða sól, það breytir svo sem engu þannig, það er ekki eins og við ætluðum að hætta við að fara.

En rigningarspáin var ekki nógu mikil niðurbrotsstarfsemi. Byrjaðir á þeim yngsta sem fékk bullandi hita og eyrnabólgu takk fyrir. Logi Snær fylgdi svo á eftir með hita. Ísak Máni var ekki líklegur að fá hita en hann þurfti samt að fá einhvern pakka. Og þvílíkur pakki, hvernig er hægt að láta sér þetta detta til hugar? Að 11 ára gamall drengur geti fengið málingarflís á bólakaf, þá meina ég bólakaf, í stóru tánna á sér þegar hann er að renna sér í vatnsrennibraut hlýtur að vera eitthvað met. Eins súrrealískt og þetta hljómar þá er okkur ekki beint hlátur í hug, ég meina mamman var kölluð út og upp á heilsugæslu í Mjódd með drenginn þar sem þurfti að taka nöglina af og núna er hann á annarri löppinni og ber sig aumlega. Þetta er allt að gerast 5 tímum fyrir hina eiginlegu brottför.


Ég segi nú bara eins og Skrámur hérna um árið þegar hann skrifaði Jóla: „Hvað ertu að reyna að gera okkur eiginlega?“

En bara þér að segja, þá ætlum við samt að fara, ekki í kvöld þó eins og ráðgert var, heldur á morgun og ætlum að hafa það fínt, takk fyrir.

Kveðja,
Davíð.

Bullandi hiti í bullandi hita

Helgin var nokkuð góð. Ákváðum, reyndar ekki fyrr en á föstudeginum, að fara ekki neitt og taka bara blíðuna í borginni frekar en að skottast eitthvert á bílnum. Við vorum greinilega í minnihlutahóp því það fór svo að hvert sem við fórum um helgina til að sleikja sólina þá var þar minna af fólki en venjan er, sem var bara mjög þægilegt. Ísaki Mána var reyndar boðið í tjaldvagnaútilegu með félaga sínum og fjölskyldu hans sem hann þáði en við hin fundum okkur eitthvað annað til dundurs. Við Logi Snær fórum á ÍR völlinn á föstudeginum og svo var tekið snemmt sund á laugardeginum áður en Húsdýragarðinum voru gerð góð skil. Áður en við fórum svo heim að grilla vildi Logi endilega taka einn snöggan útsýnishring upp í Hallgrímskirkju og tók mömmu sína með sér. Eitthvað var Daði Steinn orðinn tuskulegur eftir allt þetta saman og við nánari mælingar var ljóst að kappinn var kominn með vænan skammt af rúmlega hita.

Aftur var mælt á sunnudagsmorgninum og staðan á drengnum verri ef eitthvað var. Það var því ljóst að hjólreiðatúrinn í Nauthólsvíkina sem hefði átt að vera að veruleika varð að bíða betri tíma. Plan B var að fara með Loga Snæ í sund og fórnaði ég mér í það verkefni á meðan Sigga og Daði Steinn voru heima. Ekki var samt hægt að hanga allan daginn inni með sjúklinginn og því var tölt niður í Elliðaárdal þegar hann tók lúrinn í vagninum sínum, það var hægt að vaða og þessháttar. Það hittist svo á að þegar við vorum að nálgast útidyrnar hjá okkur eftir þá ferð var Ísak Máni að renna í hlað eftir útileguna sína.

Í gær var farið með Daða Stein til læknis. Eyrnabólga og lyfjaskammtur í takt við það.

Ekki það að sögunni sé lokið því Logi Snær var orðinn eitthvað skrítinn líka. Samt var keyrt á prógrammi dagsins. Hjólaði upp í skólagarða með Ísaki en þaðan var labbað niður í Mjódd til að fara í bíó með skólagarðakrökkunum. Labbaði aftur upp í skólagarða til að ná í hjólið sitt og hjólaði heim. Labbað með mömmu sinni niður í Mjódd og heim aftur áður en hann fór hjólandi á fótboltaæfingu. Var víst frekar „afslappaður“ á æfingunni en þurfti samt að hjóla heim aftur að henni lokinni. Mældur áðan og niðurstaðan var svipuð og hjá yngri bróðir hans, fullmikið hitastig.

Og svo er bara spáð rigningu um næstu helgi í Grundarfirði ofan á allt. Það eru víst skin og skúrir í þessu öllu.

Erfiðri fæðingu lokið

Það er spurning hvort maður geti ekki sagt löngu og stöngu fæðingarferli hafi formlega lokið í dag. Ég talaði nefnilega um það -HÉR- fyrir tæpum tveimur árum hvort knattspyrnuferill Loga Snæs væri að fæðast. Eitthvað gekk þetta illa og eftir nokkrar æfingar þar sem drengurinn tók ekki í mál að taka þátt ákváðum við að setja málið á ís. Málið var rætt svona lauslega öðru hvoru en drengurinn var einfaldlega ekki að taka það í mál að fara á formlegar æfingar þrátt fyrir að dunda sér mikið með boltann og vera jafnvel virkur þátttakandi með Ísaki Mána og félögum úti á sparkvelli.


Svo fór drengurinn að biðja um nýja takkaskó, n.b. ekki nýja gervigrasskó heldur skó með alvöru tökkum. Foreldarnir voru ekki alveg að sjá notagildið í þeim kaupum en féllust á það að ef hann færi að æfa þá fengi hann nýja takkaskó. 8. júní sl. mætti hann á fótboltaæfingu hjá 8. flokk ÍR og tók fullan þátt eins og að drekka vatn. 11. júní var svo mætt niður í Jóa Útherja, nánast á sama tíma og nýja adidas-sendingin með HM skónum sem var viðeigandi því á meðan við vorum þarna að máta skó komst S-Afríka yfir á móti Mexíkó í opnunarleik HM.

Hann er búinn að mæta á þessar vikulegar æfingar síðan, svona þegar við höfum verið á svæðinu. Svo kom að því. Á æfingu í gær var tilkynnt að það yrði vinaleikur, eins og það var kallað, á móti Breiðablik í dag. Menn urðu nokkuð spenntir enda var tilkynnt að þeir ættu að koma í öllum græjum en fengju keppnistreyjur á staðnum. Við yfirferð á græjunum þóttu Lotto-stuttbuxurnar sem komu víst upprunarlega frá Jökli frænda engan vegin nógu góðar þannig að splæast var í nýjar stuttbuxur. Reyndar kom svo í ljós að búningastjórinn var erlendis þannig að menn þurftu að láta sér vesti duga, sem var smá skúffelsi hjá mínum.

En gleðin var við völd í blíðvirðinu í Kópavoginum og það var víst fyrir öllu.

Drengurinn í þann mund að skora fyrra markið sitt í dag

Úrvalsbúðir 2010

Ísak Máni fékk skemmtilegt bréf í pósti núna á vordögum en það var frá KKÍ, þ.e. Körfuknattleikssambandi Íslands ef menn eru ekki sterkir á svellinu í þessum skammstöfunum öllum. Kom þá í ljós að hann hafði verið tilnefndur af ÍR til að taka þátt í æfingabúðum fyrir úrvalshópa KKÍ eins og það heitir víst en er nokkurskonar undanfari yngri landsliða. Ekki samt alveg eins og sé búið að velja hann í eitthvað landslið enda góður slatti af strákum úr liðum frá öllu landinu tilnefndir í þetta. En þetta þykir talsverð upphefð og flott enda unglingalandsliðsþjálfarar og fleiri reyndar kempur sem stjórna þessum æfingum. Þetta eru æfingar yfir tvær helgar, sú fyrri var í byrjun júní en sú seinni verður um miðjan ágúst. Við rákumst svo á þetta myndband á netinu eftir þessa fyrri helgi og þar glittir nokkrum sinnum í guttann á fyrstu hálfu mínútunni, reyndar ekki í „action“ en honum fannst þetta ekki slæmt.

Gaman að þessu.

Decision drama

Voðalega er þetta orðið mikið drama í kringum þessa karla, ekki skrítið að þeir séu meira og minna hálf veruleikafirrtir. Ég verð nú að vera sammála gömlu hetjunni minni, Sir Charles Barkley, auðvitað átti karlinn að halda sig í Cleveland og reyna að landa titlinum þar. Að taka þetta með Miami er ekki sami sjarminn og svo er þetta líka liðið hans Dwayne Wade. Ef þú ert 25 ára, ungur og graður, þá áttu bara að reyna að kýla á þetta með liðinu þar sem þú ert maðurinn. Þegar árin fara að færast yfir og hnéin og bakið fara að gefa sig þá er alltaf hægt að fá sig treidaðann yfir í eitthvað líklegt meistaralið og reyna taka þetta á lokametrunum sbr. Gary Payton, Karl Malone og vitaskuld Sir Charles þótt það hafi nú ekki gengið hjá þeim öllum.

En svo er kannski meira stuð í Miami heldur en Cleveland þegar þú ert bara 25 ára.