Daði Steinn - fyrsta æfingin

Laugardagsmorgun, rétt fyrir klukkan 10:00 í fimleikasal Ármanns í Laugardalnum.  Fjölskyldan tók sér bíltúr til að verða vitni af fyrstu skipulögðu íþróttaæfingu hjá Daða, það vildi enginn missa af þessu.  Drengurinn var sem sagt að byrja í fimleikum.  Hann var nokkuð brattur fyrir þetta, en af fenginni reynslu er maður farinn að taka engu gefnu í þessu fyrr en á reynir.  Ég vissi líka ekki hvort þetta yrði eitthvað yfirþyrmandi fyrir drenginn fyrst allir fjölskyldumeðlimirnir væru mættir á hliðarlínuna.  En það verður að segjast að hann stóð sig alveg hreint frábærlega vel, var lítið að spá í þessum viðhengjum sem mættu til að horfa á hann og rúllaði í gegnum þetta án mikilla afskipta þeirra, sem er gríðarlega gott.  Mamman þurfti einu sinni að stökkva á eftir honum þegar hann tók smá "tvist" á æfinguna með því að taka skoðun á dýrari týpuna af trampólíni.  En hey, þetta var græja sem hann horfði Loga Snæ vera á síðasta vetur þannig að menn vildu aðeins reyna sig líka.
Samkvæmt plani verða laugardagsmorgnar skipulagðir undir þetta í vetur, við vonum að þetta verði áframhaldandi gleði.

844-7546

Það er ekkert rosalega langt síðan Frumburðurinn fékk gemsa, rétt tæp tvö ár og honum fannst ferlið við að fá það samþykkt af foreldrunum frekar langt og þungt.  Samkvæmt því plani hefði Miðjan því átt að bíða til ársins 2016, ef eitthvað réttlæti væri í þessu.  En ef þið vissuð það ekki þá er lífið ekki réttlátt og Logi Snær fékk síma í dag.  Til að reyna að réttlæta þetta eitthvað þá fékk hann reyndar ekki nýjan síma, heldur gamlan Nokia samlokusíma sem mamma hans átti á lager en það var farið og splæst í númer handa drengnum.  Mömmunni er farið að kvíða svolítið fyrir skutla-og-sækja-pakkanum núna í vetur en samkvæmt plani á Miðjan að vera í bæði í körfubolta og fimleikum, á nokkrum mismunandi stöðum í borginni.  Það verður að segjast að drengurinn á það til að vera svolítið týndur í því sem tengist tíma og rúmi og þetta á að vera liður í því að einfalda hlutina.  Við sjáum hvað setur. 
En samkvæmt þessari þróun, að hver fái síma þremur árum fyrr en sá á undan, þá mun Daði Steinn fá sitt númer eftir tvö ár, við 6 ára aldurinn.  Ég skal hundur heita ef svo fer, hann hlýtur að verða á svipuðum slóðum og Logi Snær.

Menningarhlaup, lítið annað en þó það

Menningarnóttin í Reykjavík afstaðin þetta árið.  Veit ekki hvort það var veðrið sem gerði það að verkum að það eina sem ég gerði var að vappast í kringum Reykjavíkurmaraþonið, án þess að hlaupa sjálfur svona til að hafa það alveg á hreinu.  Ísak Máni og Daði Steinn voru bara að chilla heima.  Sigga tók þátt í hálfmaraþoni og kláraði hún það, reyndar aðeins yfir takmarkinu sem var tveir tímar en niðurstaðan varð víst 02:02:01.  Samt ekki hægt að kvarta yfir því, flottur árangur.  Logi Snær tók svo þátt í 3km skemmtiskokkinu og tók það á einhverju korteri.  Mamman ætlaði að skokka með honum (eftir sitt hlaup) en sá í hvað stemmdi á fyrstu metrunum og hann var alveg sáttur að rúlla þetta einn, enda fékk hann hlaupaúrið hjá mömmu sinni.  Svo mikið er víst að ekki hefði ég haft við honum.  Ég held að Ísak Máni sé að spá í 10 km næsta ár, sjáum hvort hann stendur við stóru orðin.

Eins og fyrr segir var veðrið ekkert spes og það kom aldrei til neinnar umræðu um að taka eitthvað menningarrölt á þetta að sinni.  Ég tók bara tónleikana og flugeldana í imbakassanum, það verður að duga a.m.k. þangað til næst.

Hlaupararnir

Laxveiði - part II

Datt heim eftir laxveiði nr. 2 á ferlinum núna á föstudaginn.  Sami staður og sama tilefni og fyrra skiptið.  Það sem verra var að veiðin hjá undirrituðum var nákvæmlega sú sama og síðast.  Núll.
Í heildina var eitthvað meira að veiðast núna en þegar ég var þarna í Norðuránni fyrir tveimur árum þótt það hafi ekkert ratað á fluguna hjá mér.   Aðstæður hefðu getað verið betri, mikið vatn í ánni enda hafði verið mikil rigning daginn áður en við mættum og svo rigndi aðeins á okkur síðari daginn sem ég var þarna.

Ég hafði gaman af þessu, aðstæður eins og félagsskapurinn og veðrið voru bæði frekar hagstæð, en það veður að segjast að enn bíður maður því eftir fisknum sem bítur á hjá manni og á víst að gera það að verkum að maður froðufellir af unaði, fer og verslar sér græjur eins og það sé enginn morgundagur og þræðir alla læki og sprænur á skerinu fyrir allan peninginn í framhaldinu.

Ég bíð spenntur

Gullfoss þá og nú

2007

2013

Þetta sumarið - í stuttu máli og myndum

Sumarið 2013.  Það er nú ekki alveg búið þótt maður detti alltaf í nettan haustgír eftir verslunarmannahelgi, ég tala nú ekki um þegar fyrsti vinnudagur eftir sumarfrí er þriðjudagur eftir verslunarmannahelgina.

Rigningarsumarið mikla mundu sumir segja.  Eitthvað til í því, þetta var a.m.k. ekkert í líkingu við sumarið 2007 þar sem ég var í stuttbuxum upp á hvern einasta dag í fríinu og fyrsta rigningin sem ég fékk eftir að ég fór í frí það árið var á bílastæðinu niðri í vinnu morguninn sem ég mætti aftur eftir fríið.  Þetta slapp nú alveg til veðurlega séð hjá okkur þetta árið held ég þó.  Fyrsta vikan fór nú aðallega í það að koma sér í frígírinn, veðrið ekkert spes og "við" (lesist: Sigga) eitthvað að bardúsa með að svissa á strákaherbergjunum með tilheyrandi málningavinnu, skápakaupum o.s.frv.  Nú er m.a. risastór Hulk á veggnum í herberginu hjá Loga og Daða og ýmislegt búið að breyta og bæta.

Annars vorum við að dúlla okkur eitthvað, fengum að nota bústaðinn hjá Ingu og Gunna í Úthlíðinni og gátum því tekið smá túristarúnt, Gullfoss og Geysir og þessháttar.  Slepptum reyndar Geysi í þetta sinn.  Fengum flott veður í Grundarfirði á meðan Á góðri stund var og tókum nokkra aukadag þar.  Fóru í dagstúra m.a. upp á Skaga en Langisandur og strandblak þar í bongóblíðu eru að verða árviss viðburður.  Tókum svo túr líka til Vestmannaeyja, nokkuð sem við ætluðum að gera í fyrra en þá náðist ekki að framkvæma.  Það var algjör snilld og án efa gerum við þetta aftur síðar.
Besta veðrið á heimaslóðum hérna undir lokin og því var eina vitið að taka þá hérna frekar en að hýrast í einhverju tjaldi fyrir norðan í 6-8 gráðum.   En mig langar svolítið að taka smá rúnt fyrir norðan.  Kannski næst.

Í Vestmannaeyjum

Gott í þessum kaðli - það er ljóst

Froðufjör í Grundarfirði

Sjálfdrifið, það verða allir að fá að prufa

Drullan á Langasandi gerir mönnum gott

Heita sturtan var að gera gott mót

Gamli báturinn frá Spáni kom sterkur inn

Ísak Máni á körfuboltamóti í Svíþjóð - Gamlar fréttir

Jæja, best að pósta þessum pistli þótt hann sé tæpum þremur mánuðum á eftir áætlun.  En ég ætlaði a.m.k. að hafa þetta til staðar svo ég hafi linkana á þessa leiki seinna ef þetta lifir áfram á Jútúb, veit að þetta hefur allt birst á Feisbúkkinu en ennþá er ég ekkert í því.

Ísak Máni fór s.s með 8. flokki ÍR í körfunni til Svíþjóðar, Gautaborgar nánar tiltekið og keppti þar í nokkuð stóru móti sem frændur okkar halda á hverju ári að mér skilst.  Þetta gerðist í byrjun maí á þessu ári svo því sé haldið til haga.  Strákarnir voru búnir að safna sér fyrir þessu, m.a. sem pokaíraðarar í Nettó fyrir síðustu jól og svo voru sumar mömmurnar sterkar í klósettpappírsölunni ásamt því að fermingarpeningar komu sér vel hjá þessum peyjum.

Til að gera langa, og alltof gamla, sögu stutta þá unnu þeir alla þrjá leikina sína í riðlinum, héldu sigurgöngunni áfram í 16, 8 og 4 liða úrslitum og komust alla leið í úrslit.  Þar töpuðu þeir reyndar fyrir sterki liði.  Fengu samt þennan rosalega bikar og einhverja umfjöllun um árangurinn hérna heima, bara gaman að því enda frábær árangur þótt þeir hafi verið hálfsvekktir með að tapa úrslitaleiknum.  Mikið ævintýri sem verður að teljast líklegt að sitji vel og lengi í minningunni hjá þessum öflugu strákum.

Fyrsti leikurinn í riðlinum:  ÍR - Skjetten
Annar leikurinn í riðlinum:  ÍR - Eskilstuna Basket
Þriðji leikurinn í riðlinum:  ÍR - Blackeberg Vit

16 liða úrslitin:   ÍR - KFUM Örebro Basket
8 liða úrslitin:  ÍR - IK Eos
4 liða úrslitin:  ÍR - Nörrköping Dolphins
Úrslitaleikurinn:  ÍR - Mölndal Basket

Smá brot af daglegu lífi íslensks körfuboltaliðs í Gautaborg.


Umfjöllunin sem kom m.a. á ÍR.is:
Drengirnir í 8.flokki í körfu fóru góða ferð til Gautaborgar dagana 8. til 12. maí síðastliðinn og lentu í 2. sæti í Gautaborgarmótinu í körfubolta. Mótið er stærsta ungmennamót í körfubolta í Evrópu. Alls voru 38 lið skráð til leiks í 8.flokki karla, frá Skandinavíu og víðar.
Spilað var í 9 riðlum og sigraði ÍR sinn riðil með yfirburðum. Þá tók við 16 liða útsláttarkeppni og vann ÍR þar öruggan sigur. Næstu leikur voru gegn sterkum liðum og mætti ÍR IK EOS í 8-liða úrslitum. ÍR hafði 10 stiga sigur að lokum, 40-30, eftir að hafa leitt nær allan leikinn.
Daginn eftir, á sunnudag, lék ÍR í undanúrslitunum gegn Norrköping Dolphins. Eftir að hafa verið einu stigi undir í hálfleik hafðist 12 stiga sigur að lokum, 38-26 fyrir ÍR. Sigurinn virtist koma leikmönnum sænska liðsins nokkuð á óvart, sem sýndu það með óíþróttamannslegri háttsemi á síðustu andartökum leiksins.
Í úrslitunum mættust ÍR og Mölndal Basket. Sænska liðið var firnasterkt og hafði meðal annars einn turn innanborðs sem lokaði flestum leiðum undir körfunni. Mölndal var 7 stigum yfir í hálfleik, 19-12, og vann að lokum með 36 stigum gegn 19.
Þrátt fyrir tap í úrslitaleik stóðu drengirnir í ÍR sig afburðavel og gátu ekki spilað fleiri leiki á mótinu, eða 3 í riðli og 4 í úrslitakeppninni. Háttsemi ÍR-inga var til fyrirmyndar bæði innan vallar sem utan og er bikarinn sem fékkst fyrir 2. sæti mótsins til marks um góðan endi á flottu tímabili 8. flokks ÍR.

Liðið eftir úrslitaleikinn

Forsíðan á Karfan.is 15. maí 2013

Hluti hópsins eftir NBA derhúfu kaup

Hópurinn ásamt Halla þjálfara

Ísak Máni með silfurbikarinn

Man of Steel

Kannski réttast að benda þeim sem eru að villast hérna inn að þetta myndi kallast uppkastspistill, og þá meina ég ekki að textinn hérna fyrir neðan sé eitthvað uppkast.

Fékk nokkra miða á einhverja for-forsýningu af nýju Superman myndinni, tengt vinnunni.  Elstu tveir synirnir voru nokkuð spenntir sérstaklega Logi Snær en sá þriðji fékk vitaskuld ekki að vita neitt.  Ég var í vinnunni en sýningin var klukkan 17:00 og því var planið að stökkva beint úr vinnunni, pikka upp strákana og bruna í bíóið.  Fékk reyndar af því fregnir þegar á daginn leið að Logi Snær væri orðinn eitthvað slappur heima en hann væri samt ákveðinn í að fara.  Náði í strákana, ásamt tveimur félögum hans Ísaks, miðarnir höfðu nefnilega eitthvað fjölgað sér.  Logi Snær klárlega ekki ferskur en ekki til að tala um að hann ætlaði að sitja heima.

Mættum á staðinn og versluðum okkur popp og með því.  En á leiðinni inn í salinn hvítnar hann allur upp og kallar eftir vatni.  Ég sé hvað verða vill, legg frá mér poppið í skyndi á næsta borð og tek stefnuna með hann á næsta klósett.  Næ að hendast inn í klósettið fyrir fatlaða en áður hafði komið smáspýja á gólfið fyrir framan, sem ég næ að þrífa upp á meðan hann klárar ofan í klósettið.  Kemur reyndar ekki mikið þar sem kom síðar í ljós að hann hafði ekki borðað mikið fyrr um daginn.  Á þessum tímapunkti vorum við báðir á því að fara heim.  Nokkrum vatnssopum síðar skipti hann um skoðun og vildi fara á myndina, sem ég ákvað að láta eftir honum.  Taldi þó réttast að fá sæti við endann á sætaröðinni og tiltölulega nálægt útgangnum.  Myndin fór af stað og ég potaði í hann öðru hvoru til að athuga stöðuna en alltaf var hann bara góður, maulandi ostapopp og vatn með því.  Svo kom hléið.  Þá bað hann mig um að fylla á vatnið fyrir sig en vildi koma með.  Við vorum ekki komnir mjög langt þegar ég sá í hvað stemmdi.  Ég tók stefnuna á sama klósett og síðast en mér til mikillar skelfingar kom ég að læstum dyrum þar.  Þá var bara að taka stefnuna á karlaklósettið en þá var þetta orðið of seint, spýjan kom þarna á gólfið, svona gul-ostapopps-gall-drulla.  Ég dröslaði honum inn á karlaklósettið til þess eins að sjá biðröð dauðans þar og allir kamrar uppteknir.  Til baka hentumst við og með slóðina á eftir okkur.  Klósettið fyrir fatlaða enn læst, en opnaðist nokkrum sekúndum síðar og ung dama sem virtist vera nokkuð heilleg kom út.  Við inn og kláruðum ofan í kamarinn og aftur var ég á leiðinni heim.  En aftur fékk ég að heyra að honum liði miklu betur núna.  Ég tók andvarp á þetta og ákvað að fyrst við vorum komnir svona langt þá væri víst alveg hægt að klára þetta.  Frekar enn að fara heim og þurfa svo að koma aftur til að horfa á seinni helminginn af myndinni.  Skröltum út af klósettinu, og starfsmaður á plani var mættur með skúringagræjuna og lyktin á ganginum ekki góð, svo fínt í þetta sé farið.  Við læddumst inn í sætið okkar, búnir að fylla á vatnið.  Ég hafði passað mig á því að henda ekki tóma popppokanum mínum, heldur var klár með hann ef eitthvað myndi gerast.  Ég var heldur stressaðri eftir hléið og var stöðugt að kíkja á Loga til að athuga hvort ekki væri allt í góðu.  Gat ekki beðið eftir því að dramatíska lokaatriðinu lyki og þar með myndinni svo hægt væri að koma sér út.  Staðan var alveg ágæt í lok myndarinnar og ég dreif með hann út í ferska loftið.  Við keyrðum heim en ég þurfti að losa mig við tvo farþega nálægt heima hjá okkur, kunni ekki við annað en að koma þeim heim.  Þegar ég var á bílastæðinu með þann síðari þá sá ég í hvað stemmdi með Loga, dreif hann úr bílnum og þarna á bílastæðinu kom þriðja hrinan.  Eftir þá losun var ekki um annað að ræða enn að keyra síðasta spölinn heim með alla glugga opna.

Úff.

Spurning hvað barnaverndaryfirvöld segja, ég tala nú ekki um að myndin var bönnuð innan 12 ára aldurs.

Þjóðhátíðardagurinn

Tókum svona hressandi 17. júní á þetta.  Logi Snær álpaði út úr sér kvöldið áður að hann langaði til að taka þátt í Mikka Mús maraþoninu sem fór fram í Laugardalnum þarna um morguninn.  Hann var því skráður og mamman tók ákvörðun um að skrá sig líka til að hlaupa með honum og tryggja það að Daði Steinn fengi þá í staðinn bol og medalíu.  Sigga startaði morgninum með því að hjóla niður í Laugardal til að sækja viðeigandi gögn áður en við fórum á staðinn, mínus unglingurinn.  Sigga og Logi voru klár í að taka þetta alla leið en ég átti að sjá um Daða, planið var að leyfa honum að byrja hlaupið og finna sér svo eitthvað til dundurs á meðan beðið yrði eftir Siggu og Loga.  Daði var hinsvegar grjótharður í byrjun og reykspólaði af stað og mér leist ekkert á þetta, hvar þetta myndi enda.  Hlaupið var náttúrulega í lengri kantinum fyrir svona aldur, einhverjir rúmir 4 km.  Eitthvað gekk mér illa að finna undankomuleið úr brautinni enda nóg af sjálfboðaliðum á leiðinni svo voru allir í þvi að passa að enginn villtist.  Á vatnsstöð númer tvö, líklega rúmum einum kílómetra frá upphafinu þá var minns alveg búinn að fá nóg.  Þar náðum við að stytta okkur allverulega leið og komum þvílíkt ferskir inn í lokasprettinn, Daði alveg eins og með rakettu í rassinum.  Þegar ég kom í mark fór ég að hugsa um söguna af maraþonhlauparanum sem tók leigubíl hluta leiðarinnar og kom þvílíkt sigurreifur í markið, líklega til nokkrar útgáfur af svona svindlara sögum, en hey, við Daði vorum ekki formlega skráðir í hlaupið.  Hvíldum okkur aðeins við endamarkið í smástund áður en mamman og Logi komu í mark.  Mamman kom með medalíuna sína og færði Daða og allir sáttir með maraþonið sitt.

Eftir stutt stopp heima var haldið niður í miðbæ, núna með unglinginn innanborðs.  Skiptum liði og tókum nokkra hoppukastala eftir áhugasviði hvers og eins.  Mér fannst svolítið dejavú í gangi þegar Logi og Ísak tókust á í hnefaleikahringnum, man ekki alveg árið þegar Ísak barðist svona við Jökul frænda sinn, þá meira í hlutverki Loga, sem lítilmagninn.  Annars hefðbundið, sleikjó og sviðið við Arnarhól, við Logi duttum inn í Kolaportið áður en allir sameinuðust í heimferð. 

Grill um kvöldið...

2007 mætt í Breiðholtið

Ég hef nú einhverntímann talað um það að ég náði aldrei tengingu við flatskjái og góðæri, þetta væri bara einföld tækniþróun.  Maður getur víst ekki farið inn í raftækjaverslun í dag og keypt sér túbusjónvarp þó það væri til að bjarga lífinu.  En hvað um það, lét mig hafa það og verslaði eitt stykki nú á dögunum, m.a. til að HD-væðast.
Vitaskuld er þetta að þýða allskonar pælingar, ég er alveg vonlaus í öllu sem snýr að rafmagnssnúrum og þessháttar, einmitt þegar maður þráir að hafa hlutina með einföldum plug-and-play hætti en svo var víst ekki alveg raunin.  Ég komst að því eftir á að ef ég ætlaði að taka HD á þetta þá þurfti ég víst að uppfæra afruglarann, sem ég og gerði.  Það var ekki að virka svo ég hringdi aftur í þjónustuverið hjá símafyrirtækinu en þar á bæ tóku menn þá upp á því að tala um nýjan router, sem kostaði mig annan bíltúr með smá misskilingstvisti og kjánahrolli hjá mér, díses hvað maður upplifði sig mikinn hálfvita í öllu þessu ferli.  Endað með því að konan tók að sér að taka þriðja símtalið í þjónustuverið þegar ég var búinn að fara með gamla myndlykilinn og fá nýjan, fara aftur með nýja myndlykilinn til baka, til þess eins að koma heim með annan nýjan myndlykil og nýjan router.  HDMI, Scart, ljósleiðarakassinn og fleiri hugtök voru að brenna kerfið á karlinum yfirum.  Allavega, þá tókst að fá líf í þetta en eitthvað þarf að leysa meira til viðbótar til að fá allt til að virka eins og það á að gera.
Þrátt fyrir allt þetta brölt þá má boltinn í HD má alveg eiga það að hann er alveg að gera sig...

Í fyrsta sinn á Ítalíu

Fór til Ítalíu í fyrsta skiptið um síðustu helgi.  Vinnuferð, stóri kexbirginn okkar smalaði saman samstarfsaðilum frá nokkrum löndum til skrafs og ráðagerðar.  Einn hluti ferðarinnar tel ég ástæðu í lítinn bloggpistil, sem mun aðallega samanstanda af myndum.  Það var ferð á San Siro til að sjá leik AC Milan taka á móti Torino.  Ég tel mig vera orðinn þokkalega reynslumikinn í að sjá tuðruspark á engilsaxneskri grundu og því var gaman að fá að sjá eins og einn ítalskan leik til samanburður.  Sem stuðningsmaður AS Roma þá gat ég nú farið sultuslakur inn í þetta.  Leikurinn sjálfur var nú ekkert fyrir augað, Balotelli var frekar slakur í leiknum en setti eitt kvikindi undir lokin, reif sig úr treyjunni og þá var málið dautt.

Annars var ég alveg að fíla Ítalíu, ég held að þetta sé skemmtilegur staður til að heimsækja síðar og taka nettan túrista á þetta.

San Siro

Á varamannabekknum hjá AC

Í búningsklefanum

Maður verður að redda sér miðum þarna næst

Byrjunarliðin

El Shaarawy og Balotelli

Sir Alex stígur niður

Jæja, þá kom að því.  Stundin sem maður vissi að kæmi en var samt að vonast að kæmi ekki.

Síðan í nóvember 1986 hefur karlinn staðið í brúnni og ég man ekki eftir því öðruvísi.  Get reyndar ekki sagt að ég muni mikið eftir fyrstu árunum eftir að hann tók við, enda kannski ekki mikið minnistætt í gangi en ég man vel eftir bikarmeistaratitlinum 1990 þegar þeir unnu Crystal Palace og er margoft rætt um titilinn sem gerði það að verkum að karlinn var hreinlega ekki rekinn.  Leikurinn fór 3:3 eftir framlengingu og þá voru reglurnar þannig að það var settur á nýr leikur fimm dögum seinna.  Seinni leikurinn fór fram á fimmtudegi og var þá ekki sýndur í sjónvarpinu, já hlutirnir eru víst aðeins búnir að breytast hvað þetta varðar.  Man líka hvað það var sárt að klúðra deildartitlinum í hendurnar á Leeds tímabilið 1991-1992 en árið eftir kom þetta loksins í hús eftir.  Man það ótrúlega vel, við Matti Imsland herbergisfélagi minn vorum staddir inn í herberginu okkar á heimavistinni í Menntaskólanum að Laugarvatni að hlusta á útvarpsfréttirnar, þegar það var tilkynnt að Aston Villa hafði tapað 1:0 fyrir Oldham og með því væri Manchester United deildarmeistari í fyrsta sinn í 26 ár.  Menn þekkja þessa ótrúlegu sigursögu eftir það.

Það var vitað að þegar að þessu kæmi þá yrðu þetta helvíti stórir skór að fylla en úr því sem komið er þá held ég (og vona það ofurheitt) að David Moyes sé rétti maðurinn í þetta starf.  Tíminn verður víst að leiða það í ljós en ljóst er að maður verður með óvenjustóran hnút í maganum í upphafi næsta tímabils.  Engin pressa.

Páskarnir

Höfum gjarnan haft þann sið að vera yfir páskana í Grundarfirði en höfðum reyndar tekið tvö síðustu ár annars vegar heima og hins vegar á Suðureyri.  Endurvöktum grundfirsku hefðina og skelltum okkur í sveitina þetta árið.  Loga Snæ (og reyndar okkur hinum líka) til mikillar furðu var snjór á pallinum hjá Eygló ömmu.  Það var þó tilefni til snjóhýsisgerðar, þótt magnið gæfi kannski ekki tilefni til neins stórhýssins.

Logi Snær og snjóhúsið

Annað var hefðbundið, páskaeggjaleit þar sem undirrituðum tókst að toppa felustaðina með því að teipa eggið hans Loga undir borðstofuborðið sem fannst eftir mikla leit og talsvert af vísbendingum.

Öll egg komin í leitirnar

Ég og risaeggið mitt

Daði Steinn 4ra ára

Bræðurnir Sultuslakur, Lukkugrís og Gameface

Það var allt á suðupunkti í íþróttahúsinu í Seljaskóla í kvöld, síðasti heimaleikur ÍR-inga í körfunni og ekkert nema sigur og helst með a.m.k. 7 stigum dugði til að halda lífi í vonir um fallleysi þetta árið.  Flautakarfa undir lok leiksins tryggði 8 stiga sigur og stemmingin eftir því.  Sumir voru samt ekkert að æsa sig yfir þessu:

Konan var í Powerade-hlaupinu og ég þurfti því að taka alla hersinguna með.  Tók dót í poka og plantaði mér upp í hornið á stúkunni.  Daði Steinn var þokkalegur, fannst reyndar hávaðinn full mikill á stundum.  En hann er búinn að fara á tvo leiki í vetur og ÍR er búið að vinna þá báða en miðað við árangur liðsins í vetur þá verður það að teljast ansi vel af sér vikið.  Spurning um að bjóða honum í bíltúr til Keflavíkur á sunnudaginn...

Sá þriðji hafði öðrum hnöppum að hneppa á leiknum, sjoppuvinna o.s.frv.  Hann náðist reyndar á mynd sem birt var á körfuboltamiðli núna í kvöld.  Þessi í bláa bolnum á milli leikmannanna, með þennan svip fyrir allan peninginn. 
 

Hún er alveg með´etta

Mest lesið í umræðunni á Vísir.is á þessum tímapunkti, nokkuð vel gert hjá kerlu.  Það er verið að skáka einhverjum stórjöxlum þarna. 

Logi Snær 9 ára

Menning að ég tel

Það var naumast að menn voru menningarlegir þessa helgina en sótti, bæði föstudags- og laugardagskvöld, einhverja viðburði sem sumir hverjir flokka sem ákveðna menningu en eflaust einhverjir aðrir sem myndu flokka þetta bæði sem rakna ómenningu.

Fór á föstudeginum á uppistand hjá Mið-Ísland hópnum.  Starfsmannafélagið í vinnunni var að gera og græja og ég tók Ísak Mána með mér.  Það var bara fínt, saknaði reyndar Ara Eldjárns sem var í öðrum verkefnum í Svíþjóð að mig minnir en Þorsteinn Guðmundsson mætti sem staðgengill.  Björn Bragi kom svo skemmtilega á óvart, af einhverjum ástæðum hafði ég ekki búist við miklu af honum.  Svona geta fyrirfram fordómar komið í bakið á manni.  Giggið haldið í Þjóðleikshúskjallaranum, díses kræst, örugglega einhver 16-18 ár síðan maður var þarna síðast.

Á laugardeginum var hinsvegar alvaran, Skálmöld með útgáfutónleika vegna gripsins Börn Loka.  Tommi frændi var búinn að tryggja mér miða fyrir einhverju og mætti í bæinn með einkasoninn og Gústa bróður sinn.  Var að rifja upp þegar við Tommi fórum á útgáfutónleikana á fyrstu plötu Skálmaldar fyrir rétt tæpum tveimur árum, sá dagur var rakinn í orðum -HÉR-.  Fyndið hvað það var mikil tilviljun að maður rataði á þessa tónleika þarna 2011.  Talsverð breyting að fara úr Tjarnarbíó 2011 og yfir í Háskólabíó 2013 en bara gott mál.  Ég er á því að fyrri gripurinn sé betri, af einhverjum ástæðum nær hann betur til mín.  En með það sama lofsyng ég þennan seinni grip, þetta er algjört meistarastykki, sem segir kannski meira hvar ég set fyrri diskinn þeirra.  Tónleikarnir voru algjört æði, umgjörðin og metnaðurinn sem er lagður í þetta skín svo í gegn að það hálfa væri yfirdrifið nóg.  Sem fyrr er söguformið skemmtilega notað, algjört listaverk.  Eftir að þeir voru búnir að rúlla í gegnum plötuna var skellt í smá hlé áður en nokkur aukalög af Baldri voru skellt með sem kaupauki, þvílíkt og annað eins.

Fann hérna tvær ræmur af kvöldinu á youtube sem einhverjir góðir menn er að miðla til annarra, gaman að þessu:

 

 

Í London

Var í London um síðustu helgi.  Og þegar menn eru í London þá er farið á fótboltaleiki.

Út á föstudegi og gist á Chelsea hótelinu á Stamford Bridge, þetta fer að verða vandræðalegt.  Ræs snemma á laugardagsmorgni því menn þurftu að ná lestinni til Liverpool en ferðinni þann daginn var heitið á leik Liverpool - Norwich á Anfield.  Karlinn aldrei komið þangað og talsverður spenningur í að upplifa þessa margumtöluðu, þú-röltir-aldrei-einn stemmingu sem átti víst að vera alveg andstæðan við asísku-myndavéla-túrista stemminguna sem er víst gjarnan í Old Trafford.  Lestarferðin tók rúma tvo tíma, margir að fara á leikinn miðað við klæðaburðinn á stórum hluta mannskapsins.  Við komuna í Liverpool var hoppað upp í taxa og beint upp á völl enda var áætlunin að reyna að soga í sig eins mikla stemmingu og hægt væri.  Tróðum okkur inn á pöbbinn þarna á móti vellinum, Park minnir mig að hann heitir.  Róleg stemming þegar við komum en þetta fór að hressast þegar nær dró leik.  Bjór í plastglösum og maður var með handakrikann á næsta manni alveg í andlitinu, alveg eins og þetta á að vera.  Einhverjir á vegum íslenska Liverpoolklúbbsins á svæðinu, hvar hittir maður ekki Íslendinga?

Leikurinn sjálfur var flott skemmtun að því leytinu til að heimamenn voru miklu betri og gestirnir gátu ekki rassgat, 5:0 öruggur sigur.  M.a. Suarez og Steven Gerrard með flott mörk og nýji maðurinn, Daniel Sturridge með mark í sínum þriðja leik í röð og í fyrsta sinn í byrjunarliðinu á Anfield.  Varð reyndar fyrir smávonbrigðum að því leytinu til að ég var alltaf að bíða eftir söngnum úr stúkunni undir lok leiksins en hann kom aldrei.  Hann kom reyndar fyrir leikinn, svona yfir undirspili út hátalarkerfinu en ég vonaðist til að heyra þetta alveg hreint úr stúkunni.  Það fór þannig að upp úr 80. mínútu fór straumur fólks að láta sig hverfa, sem mér finnst alltaf jafn dapurt, alveg sama hvar ég er.  Eftir leikinn var stoppað á einum pöbb svona til að ná eftir-leiks stemmingunni áður en haldið var upp á lestarstöðin aftur því planið var að koma sér hið snarasta í menninguna aftur.

Í lestinni heim sátu hjón frá Norwich með 12 ára son sinn með sér við hliðina á okkur og það var eitthvað verið að spjalla.  Maður gat ekki annað en dáðst að þessu liði, ársmiðahafar hjá Norwich og fara á mjög marga útileiki líka.  Þau þurftu að taka tvær lestir sem hvor um sig tók rúma tvo tíma, aðra leiðina!  Í grunninn tók t.d. þessi leikur þau allan laugardaginn og til þess eins að horfa á sína menn skíttapa, þeir fengu held ég einhver tvö hálffæri í öllum leiknum.  Í vagninum okkar var sjoppan staðsett, þar sem hægt var að kaupa veitingar.  Þegar lestarferðin er eitthvað á veg komin birtist ungur maður í vagninum okkar, merktur Norwich frá toppi til táar.  Hann vakti svo sem enga athygli hjá mér enda góður slangur af mannskap í gulum og grænum fötum í lestinni.  Hjónin frá Norwich tóku hinsvegar kipp í sætinu og í ljós kom að þarna var mættur leikmaður Norwich, Pilkington að nafni.  Ég var nú ekki alveg að kveikja í upphafi en einn af samferðarmönnum mínum rifjaði það upp að þessi drengur skoraði víst sigurmark Norwich á móti Manchester United fyrr á tímabilinu.  Það má sjá -HÉR- til upprifjunar.  Það kom svo í ljós að einhverjir 4-5 leikmenn Norwich voru í lestinni.  En stemmingin varð svo ansi sérstök þegar fór að hvissast út að sjálfur Steven Gerrard, leikmaður Liverpool, væri líka í lestinni.  Ég verð að viðurkenna að ég var ekki alveg að kaupa það til að byrja með, hvað í andskotanum svona kappi væri að dröslast í almenningssamgöngum, tala nú ekki um í fullri lest af fótboltabullum.  En þegar hluti af ferðafélögum mínum voru búnir að rölta fram í Saga Class vagninn og staðfesta að þarna væri kappinn þá gat ég ekki annað en tékkað á þessu.  Eftir að hafa labbað í gegnum endalaust af vögnum þá var komið í lokavagninn og eftir að hafa labbað framhjá þessum áðurnefnda hluta Norwich-liðsins, sem ég þekkti nú hvorki haus né sporð á, þá sat Hr. Liverpool þarna innan um einhverjar stífmálaðar guggur og var frekar var um sig.  En ég lét mig samt hafa það enda þénaði hann líklega meira á þessum rúmum tveimur tímum sem lestarferðin tók heldur en ég næ að nurla saman á heilu almanaksári.  Tók í spaðann á honum og lét fylgja sögunni að ég væri frá Íslandi en fór ekkert út í hverja ég styddi í enska boltanum.  Kappinn var ekki til í myndatöku á þessum tímapunkti, en sagðist vera meira en klár í það þegar lestarferðinni lyki.  Ég var nefnilega svo mikið að fara hitta hann þá, eða þannig.  En hann var alveg kurteis og allt það, helst að D&G guggurnar væru með hálfgerða skeifu yfir þessum stöðuga straumi af fólki.  Ég stoppaði nú aðeins í þessum vagni, átti m.a. spjall við Breta sem hafði komið til Íslands í dýrari týpuna af steggjapartýi fyrir einhverjum árum.  Á meðan ég sat þarna komu einhverjir á röltu þarna þannig að eitthvað þurfti Stevie G að spjalla við gesti og gangandi.  Ég ákvað samt að láta duga að hafa tekið í spaðann á kappanum, myndin verður að bíða þangað til næst.

Á sunnudeginum var svo síðari leikurinn, Chelsea - Arsenal á Brúnni.  Hádegisleikur en stutt að fara af hótelinu.  Mikil stemming í loftinu enda tvö stór Lundúnarlið.  Leikurinn endaði með 2:1 sigri heimamanna, flottur leikur.  Annar kóngur á markaskónum af vítalínunni, Lampard sjálfur, það má sjá -HÉR-.  Einhverjir Arsenal aðdáendur sátu fyrir ofan okkur, Chelsea megin í stúkunni, en þeir komu upp um sig með því að fagna þegar Walcott minnkaði muninn og allt varð vitlaust.  Her öryggisvarða mætti með það sama og henti þeim út.  Í kjölfar látanna voru Chelsea stuðningmenn farnir að rífast líka, einum fannst greinilega dræmt tekið undir þegar hann reyndi að starta hópsöng með lagi sem hófst: "Stand up if you hate Tottenham...", svona eitthvað annarra-Lundúnaliða-diss.  Það endaði með því að honum var líka hent út á bílastæði.  Hérna erum við að tala um að ekki nokkur hræða var farin að láta sig hverfa snemma í þessum leik, þ.e. ekki nema þeim sem var hent út.

Eftir leikinn var húrruðum við okkur á næsta pöbb til að taka Tottenham - Manchester United á skjá.  Það höfðu reyndar verið smá pælingar um að reyna að skipta út Chelsea - Arsenal miðunum og reyna að fara í staðinn á White Hart Lane en eftir einhverjar eftirgrenslan þá voru of mikið af "ef" og "kannski" í þeirri heildarmynd.  Enda hefði maður víst þurft að bíta fast í handabakið á sér ef maður hefði þurft að sitja meðal Tottenham aðdáenda og horfa á þá skora þetta jöfnunarmark þeirra í uppbótartíma. 

Núna fer ég að tína tölfræðina mína saman, enska-fótbolta-leikja-brölt.  Ég held að það hafi verið áramótaheit fyrir 2012, en ennþá er ég ekki byrjaður að grafa þetta allt upp.  Þetta hlýtur að vera komið í einhverja 10 leiki eða svo.

Ég ætlaði nú að skreyta þennan pistill með nokkrum fátæklegum myndum en því miður tók 8 ára gamli MacBook Pro-inn minn upp á því að hætta að virka núna um helgina, skömmu eftir að ég var búinn að hlaða inn á hana nokkrum myndum.  Ef guð og lukka lofar, ásamt starfsmönnum verkstæðisins hjá Epli.is, fer hún í gang aftur og ég get hent inn smá myndasýningu í kjölfarið.

Ég myndi samt ekkert vera að bíða eftir myndinni af mér og Gerrard...

Ferming nr. 1

Jæja, þetta er ekki nokkur frammistaða.  Tæpar 3 vikur síðan stórviðburður var og ekki bofs á þessum miðli fyrr en seint um síðir.

Stórviðburður já, frumburðurinn var fermdur þann 6. janúar síðastliðinn, á þrettándanum.  Ekki hefðbundinn tími en stundum er allt í lagi að hugsa út fyrir kassann og fylgja ekki bara straumnum eins og hinir.  Ísak Máni fór að mæta til prestsins í haust eins og lög og reglur gera ráð fyrir á þessum aldri og allt leit eðlilega út.  Við vorum farin að sirka út fermingardaginn 7. apríl þegar karlinn fékk allt í einu hugmynd.  Villi og co á landinu um áramótin (mínus Tinna, sem var sárt saknað) og því ekki að reyna að ná eins góðri heildarmætingu og hægt væri í þennan viðburð þótt það þýddi smávægilegar tilfæringar?  Ég fékk staðfestan brottfaratíma hjá Malaví genginu og hélt með það til prestins til að sjá til hvort hann væri tilkippilegur í smá snúning á þessu.  Já, hann var svo sem alveg að kaupa mín rök en gat þó skiljanlega ekki kvittað undir það að fermingarfræðslan frá áramótum og fram undir vorið væri óþarfi.  Var því samið um það að drengurinn yrði að klára alla sína messu- og utanbókarlærdómsskyldu fyrir áramót og fengi svo að fermast 6. janúar en á móti yrði að klára fermingarfræðsluna með hópnum.  Eftir að þetta tilboð var lagt undir Ísak Mána, sem var meira en klár í þetta, var kvittað undir samninga.

Ísak Máni og Gísli Jónasson prestur

Fermingin sjálf var mjög fín.  Fáir í kirkju og við gátum bara mætt með þá sem við vildum og mannskapurinn plantaði sér bara á fremstu bekkina tvo eins og konunglegur aðall.  Þetta var allt á persónulegum nótunum en eins og menn geta getið sér til um þá var hann einn að fermast þennan dag.  Mamman og pabbinn fengu sitt hlutverk í upplestri á ritningarlestri svona til að poppa þetta upp.  Eftir góðan og rúmlegan klukkutíma var haldið niður í vinnu hjá undirrituðum en þar var veislan haldin.  Mæting var alveg hreint fín, um 50 manns eins og ráð var gert fyrir.  Eftir salt- og reykjarsmurningu síðustu dagana þarna á undan var talið réttast að bjóða upp eitthvað léttara og var kjúklingasúpa með mexíkönsku yfirbragði fyrir valinu, ásamt einhverjum kjötbollum og lambapottrétt svona ef menn legðu ekki í súpuna.  Eftir var súkkulaðikaka með frönsku ívafi og kaffi.

Held að þetta hafi tekist bara bærilega, a.m.k. var ekki hægt að fá annað upp úr fermingardrengnum og gaman að hitta marga ættingja sem var komið alltof langt síðan síðast. 

Súpan þótti vel heppnuð

Og kakan var ekki síðri

Fermingardrengurinn

Ekki á hverjum degi að þetta lið er á sama stað