Frídagurinn í dag

07:09 Rumska við það að Daði Steinn er vaknaður. Vippa honum upp í rúm til mín og fæ smá kúr og eyrnastrokur. Ómetanlegt.

07:19 Drengurinn kominn fram til mömmu sinnar en ég heyri að hann harðneitar að leyfa henni að gefa sér hafragraut, pabbi verður að græja. Svo framúr fer karlinn.

08:00 Mamman fer með Daða Stein til dagmömmunnar, starfsdagur í Breiðholtsskóla þannig að Ísak Máni og Logi Snær eru í frí og ég ákvað að taka mér frídag líka. Skríð aftur upp í rúm.

08:25 Hendi mér í sturtu.

08:50 Ísak vaknaður en ég þarf að ýta við Loga.

09:15 Menn búnir að borða, Ísak farinn að læra og Logi fær að kíkja í tölvuna. Ég kíki yfir blöðin og reyni svo að laga aðeins til á heimilinu.

10:48 Komum í Fjölskyldu- og húsdýragarðinn, okkur langaði til að skoða nýju sýninguna þar sem boðið er upp á skriðdýr og froskdýr til skoðunar. Nokkuð flott bara.

11:31 Rigningarsuddi og lítið annað spennandi í garðinum þannig að eftir lítinn hring yfirgefum við svæðið.

11:46 Komnir upp á Stjörnutorg í Kringlunni, Ísak með Subway og Logi með Dominos margaritu, ég með valkvíða og fæ mér ekki neitt. Við í algjörum minnihlutahóp, þ.e. ekki nemendur í Versló. Jökull hennar Guðrúnar á næsta borði.

11:57 Tommi frændi hringir í mig og tilkynnir mér að hann sé að koma í bæinn til að fara á útgáfutónleika hjá Skálmöld um kvöldið. Vegna forfalla er hann með aukamiða og spyr hvort ég vilji koma með. Ég er mjög klár í það en var búinn að lofa mér í tökur á einhverju grínefni vegna árshátíðarinnar í vinnunni. Segi honum að ég ætli að finna eitthvað út úr þessu.

13:03 Leggjum af stað heim, búnir að versla fyrir Ísak Mána út á inneignarnótuna sem hann fékk í Outfitters Nation og Logi Snær fékk einhvern bol í Hagkaup sem ég verð klárlega að skipta aftur. Stundum er erfitt að vera misskilda miðjubarnið og mjög oft er erfitt að skilja misskilda miðjubarnið.

13:11 Komnir heim og ég, þessi með valkvíðann, fæ mér eitthvað að borða. Ísak Máni hendir einhverju smotterí í sig líka svona svo hann fari ekki svangur á körfuboltaæfingu.

14:06 Skúli mættur á svæðið og ætlar að fá far á upp í Seljaskóla á körfuboltaæfingu. Ég kem öllu liðinu út í bíl og skutla Ísaki og Skúla uppeftir og svo förum við Logi Snær beint að sækja Daða Stein til dagforeldranna.

14:37 Kominn aftur heim, reyni að koma einhverju ofaní Daða og Loga, gengur ekkert sérstaklega. Tommi hringir aftur og spyr hvort ég sé ekki örugglega klár fyrir kvöldið. Ég segist mæta.

14:42 Sendi póst á yfirmann skemmtiefna í söludeildinni og segi hvernig málin eru stödd, ég sé off í þessar kvikmyndatökur. Var í svo litlu hlutverki að ég held að það hafa verið hægur leikur að skrifa karlinn út.

15:11 Búinn að græja Loga Snæ fyrir fótboltaæfingu og fer með hann og Daði Steinn fylgir vitaskuld með. Aftur er ferðinni heitið upp í Seljaskóla.

15:30 Æfingin byrjar og við Daði Steinn erum bara að dunda okkur á meðan.

15:35 Gemsinn hringir, gjaldkeri húsfélagsins á línunni og hún er að fara yfir með mér, formanninum, uppgjörsmál vegna framkvæmdanna sem við höfum verið að standa í.

15:58 Varla búinn að skella á þegar Sigga hringir. Hún er enn í vinnunni en minnir mig á að það þurfi eitthvað að græja varðandi kvöldmatinn, hakkið klárt í ísskápnum en annað ekki.

16:09 Ísak Máni kemur til okkar úr píanótímanum sem hann er í upp í Seljaskóla, strax á eftir körfuboltaæfingunni sinni.

16:30 Fótboltaæfingin búin hjá Loga, við fjórir komum við hjá Braga í Leiksport og sækjum nýja ÍR æfingargallann hans Loga sem var í merkingu. Ísak Máni sér drögin að nýju ÍR fótboltatreyjunni fyrir sumarið, hann er greinilega ekki jafnhrifinn af bláu ermunum og ég. Tökum hraðferð í Bónus í leiðinni, ákveðið að píta verði í matinn.

17:06 Komum heim. Logi Snær vill fara út að hjóla og Ísak Máni ákveður þá að hann ætli að fara á fótboltaæfinguna sína, sem byrjar klukkan sex, hjólandi.

17:17 Ég fer niður í kjallara og yfirfer dekkin á hjólinu þeirra, þarf aðeins að pumpa í dekkin hjá Ísaki Mána.

17:22 Sigga kemur heim.

18:21 Ég fer í það að elda kvöldmatinn.

18:37 Kvöldmatur hjá okkkur mínus Ísak Máni sem verður að borða þegar hann kemur heim.

19:12 Geng frá flestu af eldhúsborðinu, annað verður á bíða og við Logi og Daði tökum smá Star Wars geislasverðaleik.

19:29 Legg af stað niður í Tónabíó þar sem tónleikarnir verða.

20:16 Sestur niður ásamt Tomma og co og bíð slakur eftir því sem verða vill.

21:52 Kem út eftir alveg magnað gigg og er með gæsahúð alla leiðina heim.

22:07 Næ restinni af 10-fréttum í sjónvarpinu áður en tekið er úr þvottavélinni sem konan hafði sett í og svo var uppþvottavélin líka búin þannig að það var lítið annað en að taka úr henni líka.

23:57 Finn að suðið var ansi hressilegt eftir tónleikana er að minnka í eyrunum, búinn að henda upp þessu bloggi og fer þá að tannbursta mig og skríð svo upp í bælið.

Litlu-jólin í febrúar

Ég fékk snilldarhugmynd, að mér fannst, síðla árs í fyrra þegar ég var í jólagjafapælingum fyrir drengina. Sá mér leik á borði þegar ég frétti að Tinna Rut kæmi frá Kanada yfir á skerið og tæki með sér eins og eina ferðatösku sem mögulega væri hægt að troða einhverju meira í. Ég var búinn að vera að sveima eftir NBA körfuboltabúningum en svoleiðis munaður hefur verið ófáanlegur hérna, a.m.k. í barnastærðum. Ég tók mig því til og pantaði þrjú stykki og lét senda þetta til Tinnu. Lenti reyndar í smáveseni þar sem ein treyjan var ekki til á lager og fór því seinna af stað en hinar og til að gera langa sögu stutta þá náði hún ekki til Tinnu fyrir brottför hennar til Íslands. Ég sat því bara með 2/3 af jólagjöfum drengjanna og ljóst að ekki gæti ég sagt við þann óheppna, sem í þessu tilviki var Logi Snær: „Þín gjöf kemur bara seinna.“ Maður þurfti því að redda einhverju öðru, bíða eftir að Tinna, sem by-the-way er að skora feitt á bestufrænkulistanum, færi aftur til Kanada og sendi mér þá það sem upp á vantaði. Þetta skilaði sér loksins í síðustu viku og allir mjög sáttir.

Veisluhelgi

Logi Snær fékk sannarlega afmælishelgi núna um helgina.

Laugardagur: Hann og bekkjarbróðir hans héldu saman veislu í Krakkahöllinni í Krepputorgi þar sem hinum drengjunum í bekknum var boðið.
Sunnudagur: Fjölskyldukaffið/afmælisveislan.

Næsta partý eftir rúman mánuð.

Logi Snær 7 ára

Man Utd - Man City 2:1

Ég er búinn að fara þrisvar á Old Trafford og hef séð heimamenn mæta Derby, Portsmouth og Newcastle. Ég var búinn að lofa mér því að næst færi ég að sjá þá mæta einhverju af stærri liðunum og var ég kominn á það, fyrir einhverjum árum, að næsti leikur hjá mér yrði pottþétt United - City. Held að það sé líka dýrari týpa af stemmingu á þeim leik heldur en á mörgum öðrum.

Það minnkaði ekki áhuginn þegar maður sat heima í sófanum fyrir tveimur árum og horfði á Michael Owen setja sigurmarkið á móti City í 4:3 thrillernum, á 96. mínútu eða hvað það nú var. Maður hélt að þá dramantík væri ekki hægt að toppa. Tja, dramantíkin í gær var kannski ekki sú sama en þetta mark í gær frá Rooney var náttúrulega lyginni líkast. Þekki einn gaur í gegnum vinnuna sem fékk síðasta miðann sem íslenski klúbburinn á, þvílíkur lukkunnar pamfíll. Ég verð klárlega að fá ferðasöguna hjá honum eftir helgi.

Aldrei neitt öruggt um þetta, maður gæti svo lent í grútleiðinlegu tapi eða einhverju álíka en það er bara þannig.

En City verður það næst. Einhverntímann.

Cavs vs. Clippers og önnur undirmálslið

Ég hef alltaf haft smá auga með lélegustu liðunum í NBA. Aðalástæða þess er að liðið mitt, Sixers, á þann „heiður“ að eiga lélegasta sigurhlutfall á einu tímabili en 1972-1973 unnu þeir bara 9 leiki af 82. LA Clippers eru helst þeir sem hafa stundum kveikt í mér vonir síðustu ár að eitthvert annað lið taki þetta met en til þess þurfa menn að vera ansi hreint daprir og hingað til hafa öll lið, sama hversu léleg þau hafa verið, klórað sig í tveggja stafa tölu í fjölda sigurleikja.

Einnig fylgdist maður með stutta lífshlaupi Vancouver Grizzlies (liðið fluttist reyndar síðar til Memphis) á þeim árum þegar Villi og co bjuggu þar og á ég m.a. liðsbúning frá þeim sem mamma og Varði gáfu mér eftir einhverja heimsóknina þangað. Ekki voru sigurleikirnir mikið að þvælast fyrir því ágæta liði.

Cleveland er annað lið sem hefur ekki þótt merkilegur pappír í gegnum tíðina, nema kannski ef frá er talinn sá tími sem LeBron spilaði með þeim. Þeir unnu leik í nótt og enduðu þar með taphrinu sína sem hljóðaði upp á 26 tapleiki í röð, sem er met í NBA en gamla metið sem var 24 leikir sem áttu þeir sjálfir. Þeir eru þá komnir í 9 sigurleiki og hafa einhverja tæplega 30 leiki til að ná þeim tíunda og forða sér þá frá því að komast á stall með Philly. Það fór vel á því að loksins þegar þeir unnu leik þá varð Clippers fyrir valinu. Kannski ágætt að Cavs séu ekkert að hirða þetta met, hefur verið ágætisstemming fyrir þessu liði á þessu heimili, en fer reyndar aðeins minna fyrir því eftir að #23 lét sig hverfa og skildi félagana eftir í skítnum. Það er hálfbroslegt að menn eru farnir að gjóa augunum aðeins á litla liðið í LA, en þar er háloftafuglinn Blake Griffin að vekja eftirtekt á þessu heimili.

Cleveland og Clippers, þetta var álíka spennandi tvenna og gyllinæð og harðlífi þegar ég fór að fylgjast með þessu og flestallir héldu með Boston eða Lakers. En allt tekur þetta breytingum, kannski sem betur fer.

Flökkusaga úr fjármálageiranum

Ungur maður fer inn í viðskiptabankann sinn og fær sér sæti hjá þjónustufulltrúa. Það fylgir nú ekki sögunni almenn staða hjá þessum manni, fjölskyldu- eða fjárhagsaðstæður nema það sem snýr beint að sögunni. Þessi maður tilkynnir þjónustufulltrúanum að hann eigi nokkra þúsundkalla inn á hefðbundnum reikningi og er að forvitnast hvort ekki sé hægt að ávaxta þetta á aðeins betri veg án þess að binda þetta eitthvað lengi, þetta er jú ekki há upphæð og svo gæti alltaf komið upp sú staða að maðurinn þyrfti að nota þessa peninga með stuttum fyrirvara. Hann segist gera sér grein fyrir því að aðstæðurnar eru ekki „2007“ en eitthvað skárra hlýtur að vera hægt að gera.

Þjónustufulltrúinn sýnir ekki nein svipbrigði þegar hann horfir á tölvuskjáinn. Unga manninum fannst þetta frekar þrúgandi og reynir að slaka á andrúmsloftinu og spyr hvort það sé kannski bara best að millifæra þetta beint á Steingrím og Jóhönnu og vera ekki í þessum blekkingarleik. Engin svipbrigði.

Tveir möguleikar eru slengdir framan í unga manninn. Einhver vaxtareikningur sem ber einhverja vexti. Hve mikla? 1.65%...
Hinn möguleikinn var ríkisskuldabréf. Ávöxtunin á því? Það sem af er ári er hún neikvæð um einhver tæp 2%.

Ísland? Allt í góðu hérna.

Kominn í A-klassa

Helgin var boltahelgi, aftur. Aðallega körfubolti. Ísak Máni var að keppa á Íslandsmótinu í minnibolta en keppt var í Njarðvík, bæði á laugar- og sunnudeginum. ÍR kom sér í A-riðilinn, meðal þeirra bestu, eftir að hafa sigrað B-riðilinn á síðasta móti. Þetta var það langerfiðasta sem þessir strákar hafa lent í á þessum vetri en þeir stóðu sig samt vel. Unnu Njarðvík og töpuðu fyrir Stjörnunni með einu stigi þar sem úrslitin réðust á vítalínunni þegar tæpar tvær sekúndur voru eftir af leiknum, það er háspenna-lífshætta líka í þessum bolta. En reglurnar á Íslandsmótinu í þessum flokki segja til um að lið verða að vera skipuð 10 strákum hið minnsta og hver þeirra verður að spila ákveðið mikið. Mér fannst þetta svolítið skrítið fyrst en þegar ég sé þetta í framkvæmd þá finnst mér þetta sniðug regla. Þessari reglu náði Stjarnan ekki að framfylgja og því fær ÍR sigur þar. Það voru hinsvegar engar reglur brotnar þegar þeir töpuðu fyrir Keflavík og KR, klassalið þar á ferð. En það hafðist allavega að halda sér í þessum A-riðli og munu keppa þar í síðasta móti vetrarins seinnipartinn í mars þar sem sigurvegarinn verður krýndur Íslandsmeistari.
Strákurinn stóð sig nokkuð vel, tók sig m.a. til og raðaði niður 4 körfum í 4 sóknum í röð í einum leiknum. Hann er að fíla þetta, sem er gott og ég hef helv... gaman af þessu. Sem er gott.

Sjúklingurinn

Þetta getur verið svolítið þreytt, að vera meira og minna lasinn. Sem er svolítið sagan hans Daða þennan veturinn, og sérstaklega núna frá því í desember finnst mér. Drengurinn virðist standa sig vel í því að mergsjúga í sig allar helstu pestir og kvilla sem sveima um andrúmsloftið. T.a.m. fór drengurinn ekkert til dagmömmunnar í þessari viku sem er að ljúka og það er ekki fyrsta vikan sem fer þannig.

Ég get ekki sagt að ég fái einhver verðlaun fyrir skilvirkt langtímaminni og get því illa sagt til hvort þetta sé betra, svipað eða verra með þann yngsta miðað við þá tvo fyrri. Held ég hafi einhverntímann sagt það að líklega muni maður frekar eftir því skemmtilega heldur en hinu.


En svona var ástandið um daginn þegar Daði Steinn var ekkert spes, með háan hita og einhverja flensuútgáfuna, slæmur af astma og svona til að uppfylla tékklistann þá bættist við þetta eyrnabólga frá helvíti. Allur svefn var því vel þeginn til að hvíla litla kroppa (og reyndar hina líka), hvort sem það var seinnipart dagsins á hörðu stofuparketinu eða við önnur tækifæri.

Hér sé stemming.

Boltahelgi

Helgin var nettur bolti. Ég eyddi þremur tímum í Smáralindinni á laugardeginum en fór bara inn í tvær búðir sem hlýtur að vera eitthvað met. Hvar er boltinn í því? Jú, KKÍ var með einhverja hátíð í kringum 50 ára afmæli sambandsins í Vetrargarðinum. Þar var búið að setja upp nokkrar körfur og gestir og gangandi gátu chillað þar inn á milli leikmanna sem spila í efstu deild karla og kvenna. Ísak Máni og Andri Hrafn, félagi hans, voru þarna í góðum gír á meðan ég fylgdist með úr fjarlægð og gúffaði í mig afmælisköku með reglulegu millibili og fékk það sömuleiðis staðfest sem mig hafði alltaf minnt, Coke Zero er ódrekkandi viðbjóður. Þriggjastiga skotkeppni og Solla striða á kantinum, eðalstöff.


Á sunnudeginum var Ísak Máni að keppa í Póstmótinu í körfubolta, þ.e. fyrir hádegi en eftir hádegið átti hann að mæta í æfingaleik upp á Leiknisvöll í Baráttuna um Breiðholt, Leiknir - ÍR. Fallega liðið í Breiðholtinu rúllaði því upp og Ísak Máni á því enn eftir að lúta í gras fyrir Barcelona-wanna-be-inu á ferlinum. Það var því hægt að glotta út í annað yfir þessari ömurlegu veggskreytingu þarna í félagsheimilinu þeirra sem fer alltaf jafnmikið í mig.


Logi Snær var á þessum tíma með mömmu sinni upp í Egilshöll því þar var 7. flokkurinn að spila æfingaleik við Val. Þar eru menn enn bara slakir hvað úrslitin varðar, bara gaman að spila bolta. Sem er besta mál.

Daði Steinn? Hann fékk að fara upp í Mosó til ömmu og afa enda orðinn lasinn. Ekki í fyrsta sinn þennan vetur.

Óttarlegt bla er þetta

Vakna.

Kem mannskapnum út úr húsinu.

Vinna.

Ræktin ef ég nenni.

Heim.

Borða.

Horfi á handbolta eða finn mér eitthvað annað til dundurs.

Sofa.

Vakna.

Kem mannskapnum út úr húsinu.

Vinna.

Ræktin ef ég nenni.

Heim.

Borða.

Horfi á handbolta eða finn mér eitthvað annað til dundurs.

Sofa.

Vakna.

Kem mannskapnum út úr húsinu.

Vinna.

Ræktin ef ég nenni.

Heim.

Borða.

Horfi á handbolta eða finn mér eitthvað annað til dundurs.

Sofa.

Vakna.

Kem mannskapnum út úr húsinu.

Vinna.

Ræktin ef ég nenni.

Heim.

Borða.

Horfi á handbolta eða finn mér eitthvað annað til dundurs.

Sofa.

Vakna.

Kem mannskapnum út úr húsinu.

Vinna.

Ræktin ef ég nenni.

Heim.

Borða.

Horfi á handbolta eða finn mér eitthvað annað til dundurs.

Sofa.

Frestun jólaloka en samt flugeldasýning

Síðasti dagur jóla í dag. Venjan hefur verið að fara upp í Mosó á þessum tímamótum til að fylgjast með brennu og flugeldasýningu sem hefur yfirleitt verið af glæsilegri gerðinni. En ekki í kvöld.

Mælirinn í bílnum sýndi þegar verst var í dag -11 gráður. Rokið sem fylgdi með og nísti alveg inn að beini var heldur ekki að auka stemminguna. Fór svo að langflestum þrettándahátíðarhöldum var frestað á landinu, líka í Mosó.

Ég var alveg rólegur, þetta þýddi að við Ísak Máni gátum farið á ÍR - Keflavík í körfunni sem var í kvöld. Því miður fyrir okkur voru heimamenn niðurlægðir af gestunum sem settu upp hálfgerða flugeldasýningu. Saga tímabilsins so-far, og fallsæti staðreynd eftir leiki kvöldsins.

Flugeldasýningin í Mosó verður í staðin á sunnudaginn.

Hálf slakur eitthvað

Við Logi Snær fórum í bíó í kvöld, nýju Jack Black-ræmuna. Vinnan var að plögga einhverja forsýningu og við kíktum, Ísak Máni var ekkert sérstaklega spenntur fyrir þessu og svo var körfuboltaæfing á sama tíma sem hann vildi ekki fórna. Ekkert sérstakt um þessa mynd að segja svo sem, fer nú ekki á spjöld sögunnar sem eitthvað stórvirki. Málið var hins vegar að hún er í þrívídd. Svona eftir á er ekki alveg hægt að skilja það, nema þetta trend að setja í þrívídd svo það sé ekki sama fjörið að bootlegga myndinni. Mér fannst eiginlega meira fjör að horfa á trailerinn af nýju Ice Age myndinni sem var sýndur á undan í þrívíddinni heldur en Jack og co. Svo fannst mér hálffurðulegt að glápa á þetta með gleraugum.

En það er ástæðan fyrir því að ég er búinn að vera klóra mér í hausnum í allan dag. Er þetta virkilega í fyrsta sinn sem ég fer á þrívíddarmynd í bíó? Ísak Máni flissaði mikið þegar við vorum að ræða þetta og þegar Logi Snær var spurður hvað hann hefði oft farið á þrívíddarmynd í bíó sagði hann bara: „Pabbi! Svona milljón sinnum.“

Þegar ég hugsa þetta þá hefur maður ekki verið að fara mikið í bíó síðustu misserin, ekki sá maður Avatar og hvað þetta heitir allt saman, en það hlýtur samt að vera einhver sem ég er að gleyma.

Verð að sofa á þessu.

Uppgjör aðgerðaráætlunnar 2010 og planið fyrir 2011

Mér sýnist áramótaheitin frá því í fyrra hafi gengið svona allt-í-lagi upp. Þessi aðgerðaráætlun var nú ekki löng eða djúpstæð en myndavélin hafðist í hús og stofan var máluð. Fjárans tannlæknaheimsóknin var nú ekki eins ítarleg og ráðgert hafði verið, aðeins gert við einhverja fyllingu. Spurning um að halda áfram að reyna á þessu ári. Formið á karlinum er svona la-la, kalt mat er að það sé hvorki betra né verra en á svipuðum tíma fyrir ári.

Ég ákvað samt að gera engan formlegan lista fyrir þetta ár. Leiddi þó hugann að því hvernig listinn hefði litið út ef sú hugmyndavinna yrði tekin alla leið. Gæti sett ýmislegt þarna inn, að ég yrði mér út um eitt stykki Canon 70-200mm f/2.8 linsu, tattoo-hugmyndin hefur komið og farið hin síðari ár, viðhaldið lífinu í bíldruslunni minni svo eitthvað sé nefnt. Alltaf átti að búa til einhvern fjölskylduljósmyndavegg hérna heima og svo er alltaf klassískt að sjá sjálfan sig fyrir sér pungsveittan í ræktinni. En sleppum öllum formlegum listum þetta árið, látum þetta meira bara ráðast...

...nema það að ég ætla til útlanda á árinu 2011, hvernig og hvert er óráðið. Hananú.

Ekki ætlað að verða

Árið er 1987 og jólin eru að ganga í garð, staðurinn er Sæból 46 í Grundarfirði. Ég man ekki hvort þetta voru fyrstu eða önnur jólin okkar í Grundarfirði en það var margt um manninn þarna eins og venjan var í Sæbólinu. Ekki get ég heldur nefnt eitthvað sem ég fékk í jólagjöf þetta árið en hins vegar man ég að Varði gaf einum fóstursyni sínum, sem var þá um tvítugt, bókina Íslensk knattspyrna 1987. Hann virtist þó ekki hafa mikinn áhuga á gripnum, annað en ég og hlutirnir atvikuðust þannig að í dag er þessi bók í skápnum hjá mér og var sú fyrsta sem ég eignaðist í þessum bókaflokki. Síðar keypti ég mér allar fyrri bækurnar, frá 1981-1986 og hef fengið þessa bók í jólagjöf frá mömmu í talsvert mörg ár. Á þær sem sagt allar og mun aldrei geta hætt að safna þeim, það er bara þannig.

Það er ekki aðalatriði þessa pistils. Heldur gleymdi ég því aldrei hvað mér, 13 ára maur, fannst yfirmáta svalt að í bókinni var listi yfir meistaraflokk Grundarfjarðar (eins og önnur lið sem tóku þátt í Íslandsmótinu það árið) og m.a. nafn þessa fóstursonar hans Varða, hvað hann spilaði marga leiki og skoraði mörg mörk. Mér fannst þetta alveg geðveikt flott. Ég skoðaði þessa bók alveg í öreindir þessi jól og hugsaði með mér hvað það væri nú flott ef ég fengi nafnið mitt í þessa ritröð eitthvað árið. Það hittist nú þannig á að þetta var síðasta árið sem meistaraflokkur Grundarfjarðar tók þátt í Íslandsmótinu í talsverðan tíma. Fótboltaferillinn minn varð nú heldur ekki merkilegur, eitthvað spriklaði maður upp á Skaga eins og ég kom inná hérna um árið en takkaskórnir fóru svo að mestu leyti í dvala eftir að til Reykjavíkur var komið, a.m.k. keppnislega séð. Enda var maður kominn í önnur verkefni, skóli + vinna, kaupa sér íbúð og framleiða börn. Reyndar man ég eftir því að fyrrverandi skólafélagi minn frá Akranesi og núverandi meistaraflokksþjálfari kvennaliðs KR, Björgvin Karl, bjallaði í mig þegar ég var í Háskólanum og nýbúinn að ráða mig í vinnu hjá GÁP með skólanum. Hann vildi fá mig til að koma og spila með sér með Hvöt á Blönduósi, þeir voru í einhverjum markmannsvandræðum þá. Ég afþakkaði pent og líklega drap endanlega það litla sem var í gangi með knattspyrnuferilinn. Það var ekki fyrr en á síðari stigum að maður datt í utandeildarboltann með Tomma frænda og tókum við nokkur ár í því dæmi. Náðum meira að segja að endurvekja meistaraflokk Grundarfjarðar, svona á pappírunum a.m.k., og spiluðum tvö ár í Bikarkeppni KSÍ undir merkjum Grundarfjarðar. Sú þátttaka dugði mér þó ekki til að fá nafnið mitt í bækurnar góðu þar sem eingöngu er birtir liðslistar hjá þeim liðum sem taka þátt í Íslandsmótinu. Tommi fór þó alla leið í þessu og endurvakti þátttöku sveitaliðsins, sem hafði legið í dvala þarna síðan 1987, í Íslandsmótinu fyrir sumarið 2010. Ég gerði mér þó grein fyrir að þetta væri eitthvað sem undirritaður væri ekki að taka þátt í, þrátt fyrir að hafa fengið að spila tvo æfingaleiki með liðinu á undirbúningstímabilinu. Ég var ekki á staðnum til að taka þátt í neinum æfingum né heldur í neinu sérstöku standi fyrir svona dæmi. Nafn mitt kom því ekki í liðslistanum í þessari bók sem ég fékk í jólagjöf frá mömmu núna þessi jól. Ég var búinn að finna það hjá sjálfum mér þegar ég fór loksins í 30+ með Fylki í sumar þar sem spilað er á hálfum velli og með lítil mörk að það væri alveg yfirdrifið nóg fyrir mig. Enginn biturð yfir þessu, sumt er einfaldlega ekki ætlað að verða.

Kjánalegt? Kannski, en ég hef alltaf haft hálfgaman að hafa þessa sögu svona í bakhöfðinu en núna fannst mér tilvalið að setja punkt fyrir aftan hana. Þó svo að maður hafi ekki komist á prentið þá komst ég þó á netið. Látum það gott heita.

Springandi froskar í tíma og ótíma

Hvernig er það, hefur aldrei verið rætt um það að banna flugeldasölu beint til almúgans hérna á Íslandi? Get ekki sagt að ég muni eftir þessháttar umræðu. Fór svona að spá í þessu, hvað þetta er absúrt. Foreldrar að senda börnin sín út með eldspýtur, blys, froska og hvað þetta heitir nú allt saman. Ég þurfti að hvæsa á einhverja peyja sem voru að troða flugeldum inn í dekkjaróluna hérna út í garði og undanfarna daga hefur sprengjuvælið ómað í eyrum mér og mun væntanlega gera næstu daga. Las að það hefðu verið eitthvað af augnmeiðslum þessi áramótin, sem kemur svolítið á óvart þar sem mér finnst menn nokkuð duglegir að nota þessi hlífargleraugu. En það eru víst dæmi um að fólk hafi farið ansi illa út úr viðskiptum sínum við þessar græjur.

Ekki það, menn væru líklega að setja björgunarsveitirnar á hliðina með svona banni og hvaðan ættu þá að koma peningarnir? Víst lítið af varasjóðum hjá hinu opinbera þessa dagana.

Ég hef svo sem litlar hugmyndir um hvernig þetta er í öðrum löndum. Ég man þegar við eyddum jólum og áramótum út á Spáni fyrir einhverjum 20 árum þá þurfti hótelið að fá sérstakt leyfi til að sprengja upp nokkrum flugeldum, fyrir Íslendingana.

Ekki það að þetta sé að halda fyrir mér vöku, ekki nema í þeim skilningi ef ég sef ekki fyrir látum en svo slæmt hefur þetta ekki verið. Ég er þessi týpa sem finnst voðalega gaman að horfa á þetta en fæ lítið út úr því að kveikja sjálfur í. En þetta er væntanlega svo sterkt í þjóðarsálinni að margir myndi rísa upp á afturlappirnar ef svona umræða færi af stað af einhverri alvöru. Svo eru alltaf einhver túristagrey sem villast hingað til að sjá flugeldana. Og í viðtölum við þá segjast þeir flestir aldrei hafa séð annað eins.

Já, við Íslendingar.

Þessi áramót

Hinn hefðbundin krumpudagur, 1. janúar ár hvert, íþróttabuxur og fótboltasokkar eru málið á svona dögum. Algjör snilld að það var spilað í ensku úrvalsdeildinni í dag, mér finnst fínt að láta það svona malla yfir daginn án þess þó að maður sé endilega límdur við kassann. Það var aðeins kíkt út í garð, svona bara til að fá örlítið súrefni ofan í mannskapinn.


Vorum í Æsufellinu í gærkvöldi eins og hefð er orðin. Kalkúnn og saltkjöt og baunir eins og fylgir orðið þessari hefð. Þokkalegasta veður, a.m.k. heiðskýrt eins og þarf að vera þennan mikla sprengidag en kuldinn beit ansi hressilega í. Daði Steinn var nokkuð sprækur og þegar þreytan var farin að segja til sín var kappanum komið fyrir undir sæng, svona rétt áður en Skaupið byrjaði, og var svo selfluttur niður í Eyjabakka þegar fjölskyldan yfirgaf samkvæmið. Þar hélt drengurinn svo áfram að sofa, ekki flókið.

Gjöfin sem týndist

Menn virðast þokkalega sáttir með gjöfina sem týndist. Það er ekki annað hægt en að reyna aðeins að af-Svía drenginn.

Jólagjafir í notkun

Skítaveður úti og allir að reyna að slaka á svona annan dag jóla. Það var því vel við hæfi að prufa eitthvað af jólagjöfunum. Sjúklingurinn var nokkuð sáttur með þetta, svona á 21. mánaðar afmælinu sínu. Það verða svo pizzur eftir helgina.

Jólin þetta árið

Jóladagur að kveldi kominn. Gærdagurinn, þ.e. aðfangadagur, gekk alveg ágætlega fyrir sig. Daði Steinn er reyndar búinn að vera hálfdruslulegur síðustu daga, vikur reyndar og eitthvað var spennustigið rangt stillt því hann var ófáanlegur til að taka sinn hefðbundna lúr þennan mikla pakkadag. Hann var þó alveg í þokkalegum gír þegar pökkunum var slátrað en fékk að skríða upp í bælið þegar örfáir pakkar voru eftir enda búinn að fá nóg.


Heilt yfir voru allir sáttir bara, Logi Snær var nú eitthvað aðeins að kommenta á hlutfallið á milli fata og leikfanga, fannst eitthvað halla á síðari liðinn en var samt þegar allt er tekið með mjög sáttur með þetta. Ég er hinsvegar kominn með athyglisvert vandamál, hrærivél í fyrra og pizzaofn og vöfflujárn í ár. Maður verður að fara stækka við sig.

Jóladagurinn byrjaði á hefðbundinn hátt, stefnt á hangikjöt í Mosó eins og venjan er. Daði Steinn tók þá upp á því að sýna fullmikil lasleikamerki og mamman tók bíltúr upp á Læknavaktina og í framhaldi svo upp á Barnaspítala. Drengurinn með einhverja vírusdrullu og fékk uppáskrifað púst og stera. Magnaður kokteill. Við hinir mættum í veisluna fyrir hönd fjölskyldunnar en Sigga þurfti því að láta sér hangikjötið nægja upp úr dollunni heima í Breiðholtinu þegar sjúkraskutlinu var lokið. Þó að bragðið hafi verið það sama þá grunar mig að eitthvað hafi vantað upp á stemminguna, ekkert fjölskyldu-mingl hjá henni. En það er ekki spurt að því hvort það séu jólin þegar veikindi eru annars vegar. Drengurinn hlýtur samt að fara að skríða saman.

Jæja, Miami - Lakers að fara byrja...

Mjúkt verður hart með miklum hausverk

Fimm dagar til jóla og það er verið að cut-a niður to-do-listann. Eitthvað er verið að pakka inn og í dag fóru einhverjir pakkar út úr húsi og aðrir komu inn í staðinn. Svo var það þegar ég var að pakka inn að ég fór að svipast eftir einni gjöf handa litlum frænda. Greip í tómt þegar ég ætlaði að nálgast hana á þeim stað sem ég hélt að hún væri á. Klóraði mér í hausnum og fór í nánari rannsóknarvinnu. Eftir að hafa skimað á líklegum stöðum var ég enn tómhentur og ekki alveg farið að standa á sama. Áhyggjurnar jukust svo til muna þegar konan fór að tengja þetta við nokkra-poka-ferð mína á Sorpu um daginn þar sem ýmislegt fékk að fjúka.

Það var því ekki annað hægt en að fara í þetta af fullum þunga, fór í gegnum alla fataskápa og skúffur á heimilinu, allar hillur í útifataskápnum og þvottahúsinu. Eldhúsið og stofan voru grandskoðuð í kjölfarið en árangurinn varð enginn. Stemmingin var, þegar hér var komið við sögu, í sögulegu lágmarki og ég sá fyrir mér einhvern rekast á þennan ónotaða hlut, með skilamiðanum og öllu, á spottprís í Góða hirðinum eða í þessum Rauða kross-búðum.

Þetta var svo sem ekki spurning um tugi þúsunda en það marga þúsundkalla að maður íhugaði af fullri alvöru hver næstu skref yrðu. Átti maður að hringja í Sorpu eins og geðsjúklingur og fá að fara í gegnum eins og tvo gáma af ruslapokum? Líklega væri best að halda einhverjum hluta af sjálfsvirðingunni og sleppa því símtali. Eitthvað skárra væri að fara og kaupa nýja grip. Reyndar keypti ég þetta í verslun þar sem kunningi minn er að vinna. Ég þyrfti þá að gera upp með mér hvort ég kæmi með einhverja góða sögu, hvers vegna ég þyrfti annan svona grip, eða leggði einfaldlega spilin á borðið og viðurkenndi kjánaskap minn. Draumurinn í þeirri útfærslu væri að ég fyndi frumeintakið sama dag og ég verslaði hið síðara og gæti þá bara farið og skipt öðru eintakinu.

Ætli ég hafi ekki verið að byrja á fjórðu yfirferðinni um íbúðina þegar konan kemur til mín, hálfskömmustuleg, með lítinn pappakassa undir höndum. Kom þá í ljós að fyrir einhverjum dögum síðan þegar þessi gjöf, sem ein og sér yrði mjúkur pakki, var að þvælast á borðstofuborðinu fannst frúnni tilvalið að smella henni ofan í tóman pappakassa sem hún þurftir að losa sér við og umbreyta þessari gjöf í leiðinni í harðan pakka. Kassanum stakk hún svo inn í skáp. Útlit hans tókst að blekkja mig svo rosalega að ég álpaðist ekki til að athuga það, þótt ég hafi íhugað það, líklega í annarrri yfirferðinni.

Rosalega var mér létt.

Á eftir áætlun

Engin sérstök jólastemming hérna. Engin sérstök stemming almennt ef út í það er farið. Daði Steinn er búinn að vera berjast við einhverja pest og hefur því verið í stofufangelsi það sem af er vikunni og klárar hana bara heima úr þessu.

Annars er ég að uppgötva að jólin eru alveg að detta á og ég hef hvergi nærri lokið störfum í undirbúningsvinnu. Samt byrjaði ég snemma að huga að hinum ýmsu málum en ég virðist hafa dottið í þá gryfju að halda að það væri nóg að byrja á verkefninu, restin hlyti að koma af sjálfu sér. Svo er ekki raunin.

Kannski vantar bara snjó.

Punktur til viðskiptabanka míns

Þið eruð nú meiru pappakassarnir. Þegar ég lít til baka yfir síðustu ár er kannski helst eitt atriði sem þið hafið gert til að gleðja mitt litla, einfalda barnshjarta. Það varð meira að segja efni í pistil hérna um árið, svo glaður var ég. Hálfsorglegur kannski en eins og fyrr segir frekar einfaldur.

Allt í rugli í kerfinu, skuldaafskriftir hægri vinstri hjá gömlu útrásarplebbunum en við hin sem áttum kannski skitinn 200 þúsund kall á einhverjum prumpreikning fengum bara lækkun verðbóta upp í ósmurðan afturendann.

Ég, þessi einfaldi, hélt hinsvegar áfram að brosa enda með ÍR-kortið mitt og fannst það bara æðislegt. A.m.k. þann hluta mánaðarins þegar ég átti eitthvað inná því. Maður fékk svona allskonar komment frá allskonar afgreiðslufólki þegar maður dró gripinn fram, þetta var svolítið gaman bara.

En ekki lengur. Neibb. Fékk eitthvað þurrt, staðlað bréf þar sem mér var tilkynnt að þessi þjónusta væri ekki lengur í boði. Og í kjölfarið fékk ég eitthvað steingelt, hrútleiðinlegt og staðlað kort. Sem ég fékk svo ofan á allt 1000 kr rukkun í heimabankann þegar heim var komið án þess að nokkur minntist á það í ferlinu, framleiðslukostnaður sko. Eru menn ekki í bisness hérna? Þið hefðu örugglega geta selt mér, þessum einfalda, ÍR-kort fyrir eitthvað hærri upphæð.

Takk annars fyrir allt.

Ein ástæða þess að við eigum ekki bústað

Helgin hvarf eins snögglega og hún birtist. ÍR hélt körfuboltamót fyrir yngstu flokkana og Ísak Máni var að keppa á sunnudeginum. Ég tók hins vegar að mér að taka myndir af öllum liðunum við verðlaunaafhendinguna og þurfti því að verða mættur upp í íþróttahúsið í Seljaskóla á laugardeginum um hádegisbil og var með viðveru þar til klukkan 17. Áður var Ísak Máni að spila á jólatónleikum upp í Seljakirkju sem byrjuðu klukkan 10, við náðum því að vera öll þar. Hann var svo að spila æfingaleik í fótbolta við KR eftir hádegið en þurfti að sjá um það sjálfur því ég var í fyrrgreindu verkefni og mamma hans var með tvo yngri heima enda varla forsvaranlegt að spóka um með lítil börn í -7 gráðum ef hægt er að komast hjá því.


Á sunnudeginum hélt ég áfram verkefni mínu, aðeins skemmtilegra því nú átti maður a.m.k. grísling á svæðinu og að auki var sunnudagurinn aðeins minni í sniðum miðað við laugardaginn. Konan kíkti með tvo yngstu og náði fyrsta leiknum hjá Ísaki en svo þurfti hún að bruna upp í Fífuna í Kópavogi en þar átti Logi Snær að spila fótbolta. Einhversstaðar í þessu ferli öllu þurfti Daði Steinn svo lúrinn sinn. Við Ísak Máni brunuðum svo úr Seljaskóla niður í Fífuna strax eftir körfuboltamótið en þegar við komum á staðinn var Logi Snær búinn að ljúka leik. Skemmtilegt til þess að hugsa að þetta var þriðja helgin í röð sem við eigum erindi í Fífuna sökum íþróttaiðkun drengjanna og þær verða a.m.k. fjórar þar sem Logi Snær á að keppa aftur þá.

Maður kvartar þó ekki yfir verkefnaleysi á meðan.

Ekkert bleikt?

Án þess að vera að henda neinum sprengjum hérna þá held að við hjónaleysin séum komin á þá skoðun að nú skuli látið gott heita hvað barneignir varðar. Ég veit að maður á aldrei að segja aldrei, ég hef alveg nærtækt dæmi um fólk sem tók upp á því á seinni ferilstigum að auka við barnafjölda sinn án þess þó að ég muni hvort einhverjar yfirlýsingar um að nú væri komið gott hafi fengið að fjúka áður en síðasta eintakið lét sjá sig. Ég er kannski ekki alveg marktækur því mig minnir að ég hafi verið hættur fyrir daga Daða Steins, eins gott að ég er ekki staðfastari en svo. Það er þá ekkert víst að maður sé hættur, hvað veit maður.

Ég fékk reyndar oft það komment þegar konan var ólétt af Daða hvort við værum að „reyna við stelpuna.“ Ég hef nú aldrei skilið það þegar fólk ætlar að skella í einn grísling enn og ætlast til að það sé annað hvort kynið, hvort ástæðan sé að jafna einhver kynjahlutföll eða einhver önnur. Hvað gerir maður svo þegar „vitlaust kyn“ kemur úr pakkanum? Verður ógeðslega fúll og reynir aftur? Og aftur? Fyrir mitt leyti var tekin sú ákvörðun að það skipti ekki öllu máli hvort Wíum III myndi pissa standandi eða sitjandi (reyndar segir Jóhanna systir að allir eigi að pissa sitjandi). Þegar svo Daði Steinn kom í ljós og dró andann þá skipti meira máli hvort það væru 10 tær og 10 fingur, ekki hvort hann væri með félaga eður ei. Góðu fréttirnar við það að Daði Steinn var strákur voru kannski þær að maður þekkti betur inn á gauragenið, einhvern tímann hef ég talað um hvað ég verð týndur í Hello Kitty rekkanum í Toys"R"Us.

En ef hann hefði verið stelpa þá hefði það samt ekki orðið neitt mál. Ég hefði klárlega getað farið þarna út og verslað í bleiku deildinni í einhverjum sjoppum. Litla daman sem Logi Snær spilaði við síðasta sumar sýndi vel fram á það. Meira að segja legghlífarnar voru bleikar.

Græjufikt

Smá tilraunastarfsemi framundan. Reyndar bara leigt en ekki keypt.

A la Gunni

Barcelona - Villareal og Juventus - AS Roma á laugardagskvöldi þegar lítið annað er að gera og aldrei þessu vant tiltölulega rólegt í stofunni. Þá er bara að taka Gunna á þetta.

Í vandræðum með sambandið

Einhver verktakasnillingur á vegum borgarinnar sem var að grafa hérna í hverfinu tók upp á því að slíta í sundur ljósleiðarann núna á þriðjudaginn síðasta. Það þýðir einfaldlega fyrir okkur ekkert sjónvarp, ekkert internet og enginn heimasími. Það sem þetta gerðist síðla dags þá var víst ekki hægt að fara í neinar lagfæringar fyrr en daginn eftir.

Ég man aðeins eftir sjónvarpslausum fimmtudögum en get því miður ekki sagt að ég munu eftir sjónvarpslausum júlí. Þetta þriðjudagskvöld var því ekki fjarri lagi, ansi róleg stemming þar sem tölvuna virkaði á mann sem ansi hreint aumingjalegri græja svona netlaus og svarti skjárinn á sjónvarpinu var hálffurðulegur svona á þriðjudagskvöldi. Ég tók þetta nú ekki alla leið og kveikti á kertum og ráfaði um á náttbuxum en maður reyndi að anda með nefinu og missi sig ekki í einhverja sjálfsvorkunn. Það var óneitanlega rólegri stemming á heimilinu, er ekki frá því að kvöldlesturinn fyrir Loga Snæ hafi verið afslappaðri en oft áður.

Hlutirnir duttu reyndar ekki inn fyrr en um sex-leytið í miðvikudagskvöldinu og þrátt fyrir alla þessa yfirlýstu afslöppun frá því kvöldinu áður þá var ég mjög feginn, maður ætlaði sko ekki að missa af Man City - Man Utd í kassanum. En eftir að hafa eytt 90+ mínútur í það hálfdapra markalausa jafntefli þá hefði kannski verið nær að hafa dautt á draslinu og lesa meira af ævintýrum Bangsímons í staðinn.

Ljósið í myrkrinu

Við feðgarnir höfum verið nokkuð duglegir að fylgjast með ÍR í körfunni þetta haustið. Maður tók þetta í raun alla leið og er ársmiðahafi nr. 005 í vetur. Árangurinn hefur þó verið frekar dapur þar sem af er, aðeins einn sigur í sex leikjum. Við fórum út á Ásvelli í kvöld og sáum okkar menn etja kappi við Hauka og eftir jafnan leik misstu gestirnir svolítið hausinn og töpuðu með sex stigum.

Á milli 3. og 4. leikhluta leiksins buðu heimamenn hinsvegar upp á skotleik þar sem tveimur körfuboltum var kastað upp í stúkuna, einum Hauka-megin og hinum ÍR-megin. Pallarnir voru nú svo sem ekkert þéttsettnir og með herkjum náði Ísak Máni að góma boltann sem flaug upp í stúkuna til okkar. Skotleikurinn var einfaldur, ein þriggja stiga skottilraun á hvorn, á hefðbundnum fullvaxta körfuknattleiksvelli, og ef hún rataði niður fékk sá hinn sami 5.000 kr inneign í stærstu matvöruverslun Hafnarfjarðar. Stuðningsmaður Haukanna, ungur maður á þrítugsaldri, reið á vaðið en náði ekki að hitta. Ísak Máni steig þá upp og gerði sér lítið fyrir og setti blöðruna niður og uppskar mikið lófaklapp... að mig minnir, ég stökk a.m.k. upp úr sætinu.

Það voru frekar hnipnir ÍR-ingar sem röltu niður af pöllunum eftir leikinn en einn klappaði Ísaki Mána þó á öxlina og sagði: „Jæja, þú ert ljósið í myrkrinu eftir þennan leik.“

Það var smápæling ef þetta hefði nú verið í úrslitakeppninni og skotið hefði gefið flug fyrir tvo til Evrópu eins og var síðasta vetur. En það þýðir ekkert að velta sér upp úr því, kúl var þetta.

Tannlæknadraumurinn

Ólíkt sem sumir gætu haldið þá er þetta ekki endurskrifuð saga úr Rauðu seríunni heldur raunverulegur draumur sem mig dreymdi og ætti ekkert erindi í Rauðu seríuna. Draumar eru athyglisverðir, að minnsta kosti mínir. Mér finnst reyndar miður þær staðreyndir að mér dreymir frekar sjaldan og svo hitt að ég gleymi þeim nánast alveg um leið og ég opna augun. Ég man nú þennan ekki alveg niður í þaula en svona meginþemað situr í kollinum á mér og mér finnst það vera algjör steypa. Sem er gaman.

Í draumnum fór ég til tannlæknis upp í Mosó. Staðreynd sem kemur kannski ekkert á óvart þar sem gamli tannsinn minn var einmitt staðsettur í því bæjarfélagi. Þegar þangað var komið reyndist tannlæknirinn vera Guðjón Þórðarson, knattspyrnuþjálfari með meiru. Ekki leist honum á ástandið á kjaftinum á mér og tilkynnti mér að þetta yrðu nokkrar heimsóknir sem ég þyrfti að kíkja til hans og í þokkalegustu meðferð. Ég fer heim að þessu loknu og um kvöldið er komin reikningur í heimabankann minn upp á 390.000 kr. Mér líst ekkert á þetta og fer aftur til hans daginn eftir til að fá nánari útlistun á þessari meðferð. Þegar þangað er komið er sonur hans þarna líka, Þórður, sem er einnig þekktur fyrir knattspyrnuiðkun sína og ég varð svo frægur á sjá í Derby-treyju á Old Trafford um árið. Sem er önnur saga. Guðjón tjáir mér að tennurnar mínar þjáist af einhverju sem hann kallar „halla“ og Þórður kíkir upp í mig líka og tekur undir með karlinum. Held að sonurinn hafi nú ekki verið tannlæknamenntaður líka en ástæðan fyrir því að hann þekkti þetta var sú að hann hafi þjáðst af þessum sama tannkvilla á sínum yngri árum. Ég fer eitthvað að forvitnast um þennan kostnað hjá Guðjóni og þá er mér tjáð að þessi 390.000 kr reikningur hafi eingöngu verið fyrsti af nokkrum en heildarkostnaðurinn við að laga svona „tannhalla“ sé 1.400.000 kr. Því miður fer núna að fjara út af góðri sögu því það eina sem ég man af endirnum er að ég er eitthvað að vandræðast við að fá álit annars tannlæknis.

Svona getur maður verið klikkaður.

Enn fleiri andlitssérmerkingar

Eins og færslur þessarar síðu síðastliðna mánuði hafa borið með sér þá er þetta ekki fyrsti gat-á-hausinn-eða-skurður-á-einhvern-hluta-andlitsins pistillinn þegar fjallað er um ævintýri fjölskyldumeðlimana. Ég væri alveg til í að sjá að þetta væri sá síðasti en ég er ekkert rosalega bjartsýnn. Nú var það Daði Steinn sem tók upp á því að verða fullnáinn við vegg einn, á fimmtudeginum fyrir viku.


Plásturinn fokinn af og búið að losa okkur við allt efnið sem fór í sporin sjö. Mér sýnist að uppábúnar jólakortafjölskyldumyndir verði settar á ís í bili, verst að maður hefur ekki kynnt sér hinar gullnu lausnir fótósjoppsins. Minni þá sem hafa áhuga á að sjá þetta í meiri nærmynd að hægt er að smella á myndina til að sjá hana stærri. Ekki nóg með það heldur er kappinn búinn að vera lasinn í ofanálag alla þessu viku. Efnilegt.

Furðuvera

Sést hefur til veru sem hefur hreiðrar um sig í efri byggðum Breiðholts. Talið er að þetta sé tímabundið ástand en þessi vera hefur tekið upp á því að ráfa í neðri byggðir hverfisins, m.a. í ætisleit og til að ná tenginu við umheiminn.

Í eitt sinn er allt fyrst

Daði Steinn var klipptur í fyrsta sinn í dag. Hausinn á honum var orðinn hálflufsulegur, sítt að aftan og lufsur að auki fyrir ofan eyrun.


Eins og hjá hinum eintökunum var það móðirin sem tók þetta verk að sér. Menn voru nú ekki alveg sáttir við þessar hrókeringar og báru sig á köflum frekar illa og létu þá vanlíðan alveg í ljós.


Það var nú samt talsvert annað að sjá höfuðið á barninu eftir þetta allt saman.


Það var ekki það eina sem drengurinn prófaði í fyrsta sinn í dag. Ég lét allt krepputal sem vind um eyru þjóta og keypti eina Ben & Jerry´s ísdollu á 998 kr um daginn.

Maður lifandi hvað við vorum að fíla Fudge Brownie ísinn.

Rugl á árstíðum

„Má ég fara út í garð?“ gall í Loga Snæ núna seinni partinn. Ég svaraði því að það hlyti að vera í lagi en var að öðru leyti eitthvað annars hugar. Heyri svo þegar hurðinni er skellt aftur. Eftir smá stund fara rigningarhljóðin að vekja meiri athygli á sér og ég fer að spá hvort drengurinn hafi örugglega ekki farið í eitthvað utanyfir sig.

Mér brá smá þegar ég leit út í garð...


Samt sú staðreynd að í dag sé 16. október er nett rugl.

Dagbók fótboltabullunnar - Sumarið 2010

Ég ákvað að vera jafnklikkaður og í fyrra að halda lista yfir fjölda skipta sem ég færi á völlinn í sumar, núna til að sjá hvort ég gæti ekki toppað mig. Eins og í fyrra þá eru þetta þeir meistaraflokksleikir sem haldir voru á vegum KSÍ, þ.e. inn í þessu eru ekki þeir leikir/mót sem Ísak Máni tók þátt í. 17 leikir komu í hús í fyrra og því var sett takmark á að bæta þá tölu, reyna að taka 20+. Sérstaklega vegna þess að karlinn var með dómaraskírteinið í veskinu og labbaði því inn á alla velli á landinu án þess að borga krónu.

Svona lítur þetta út:

8. maí Varmárvöllur VISA-bikar karla
Afturelding - Grundarfjörður 3:o
- Svolítið dejavú frá árinu 2007 en samt ekki. Aðallega ekki vegna þess að ég var ekki að spila núna eins og 2007. Líka ekki vegna þess að þessi leikur var á gervigrasinu á meðan 2007 leikurinn var á aðalvellinum. Svo ekki vegna þeirra staðreyndar að í þessum leik tapaði Grundó 3:0 en ekki 10:1 eins og 2007. Enda bara 2-3 sem tóku þátt í 2007 leiknum sem tóku þátt í þessum. Sigga hafði skroppið til að knúsa rollur þannig að ég var með alla hersinguna heima. Ég gat samt ekki sleppt því að fara á þennan leik og hagræddi því aðeins svefntímanum hjá Daða þannig að hann svæfi í vagninum megnið ef leiknum og dreif Ísak og Loga með. Reyndar tókst mér að fylla öll sætin í bílnum með því að taka Daníel Dag, vin hans Ísaks með. Skiptir ekki öllu hvort barnaskarinn sem þú ert með telur 3 eða 4 stykki. Frítt inn og ég fékk því ekki að sveifla skírteininu góða.

9. maí Gróttu völlur 1. deild karla
Grótta - ÍR 1:2
- Fyrsti leikurinn í deildinni og það var ekki hægt að sleppa þessu. Konan ekki komin úr sveitinni og lítið annað að gera en að taka sama plan og deginum áður, hagræða svefntímanum hans Daða og taka Ísak og Loga með. Bongóblíða en Daði svaf ekki eins vel og í gær og þurfti því aðeins að hafa meira fyrir honum. ÍR óð í dauðafærum en nýtingin úr þeim var ömurleg. Þorsteinn markmaður hjá ÍR fékk rauða spjaldið á börunum í blálokin og nett háspenna/lífshætta þarna síðustu andartökin en þetta hafðist.

28. maí Kópavogsvöllur 1. deild karla
HK - ÍR 0:0
- Fjórði leikurinn í deildinni og eftir hann voru drengirnir úr Breiðholtinu enn ósigraðir og á toppnum í þokkabót. Þessi leikur fór nú ekki í sögubækurnar og ég man svei mér ekki eftir því að hafa farið á markalausan leik hjá ÍR, hefur yfirleitt verið frekar villt hjá strákunum.

2. júní Laugardalsvöllur VISA-bikar karla
Fram - ÍR 2:1
- Ekki gert mikið að því að fara á ÍR-leiki í bikarkeppninni, þeir hafa verið duglegir síðustu ár að detta snemma út úr keppninni einhversstaðar út á landi. Það var því ekki hægt að sleppa þessu að sjá liðið spila á þjóðarleikvangnum. Ísak Máni og Logi Snær komu með og það var fín mæting úr Breiðholtinum. Úrvalsdeildarliðið gerði það sem þurfti að gera, mark seint í fyrri hálfleiknum og annað í byrjun síðari gerði nánast út um þetta. Sárabótarmark ÍR einni mínútu fyrir leikslok kom of seint til að gera einhverja alvöru spennu.

5. júní ÍR völlur 1. deild karla
ÍR - Fjarðarbyggð 4:1
- Tókum hjólatúr í flottu veðri á þetta, ég ásamt Ísaki og Loga og skelltum okkur á völlinn, fyrsti heimaleikurinn sem við náðum. Konan mætti hins vegar í hálfleik með Daða í hjólavagninum eftir að hann var búinn að taka sinn hefðbundna lúr. ÍR lenti undir en jafnaði fyrir hlé og byrjaði síðari hálfleikinn með látum og settu tvo áður en þeir kláruðu endanlega leikinn. Einhver pirringur út í dómarana hjá tapliðinu og þrjú rauð fuku á loft eftir að búið var að flauta leikinn af. 5 leikir búnir af mótinu, 4 sigrar og 1 jafntefli og toppsætið klárt.

7. júní Fylkisvöllur Pepsi-deild karla
Fylkir - FH 2:2
- Ísak Máni dró mig á völlinn, vildi reyna að næla sér í tvær ákveðnar eiginhandaráritanir á fótboltamyndirnar sínar enda enn með sambönd í gengum sjúkraþjálfara Fylkis. Önnur áritunin komst í hús en hin þurfti að bíða betri tíma. Leikurinn sjálfur frábær skemmtun, bongóblíða, víti, rauð spjöld, fullt af færum og fjögur mörk.

11. júní Fjölnisvöllur 1. deild karla
Fjölnir - ÍR 4:0
- 1. í HM en ég fórnaði báðum leikjunum vegna annarra verkefna og fór m.a. í Grafarvoginn. Fyrrverandi úrvalsdeildarliðið reyndist of stór biti fyrir Breiðholtsstrákana í þetta skiptið.

12. júní Fagrilundur 3. deild karla
Ýmir - Grundarfjörður 3:3
- Úrhelli í gangi en ég reif mig upp og Logi Snær var sá eini sem rétti upp hönd þegar ég spurði hvort einhver ætlaði með til að ná seinni hálfleik. Við græjuðum okkur í pollaföt frá toppi til táar... eða ekki alveg táar því við vorum í fótboltaskóm og tókum bolta með okkur. Staðan var 2:0 fyrir heimamenn þegar við komum og við tókum okkur stöðu á gervigrasvellinum fyrir aftan annað markið þar sem við gátum bæði leikið okkur og horft á leikinn. Ýmir bætti þriðja markinum við fljótlega og ekkert í kortunum sem sagði annað en heimasigur. Vítaspyrna handa gestunum 10 mín fyrir leikslok sem tókst að nýta gaf smá líflínu en rautt spjald í andlitið á sveitaliðinu nokkrum mínútum síðar virtist slá botninn úr þessu. En, annað víti fékkst og staðan orðin 3:2 skömmu fyrir leikslok. Í uppbótartíma, skömmu eftir að dómari leiksins gaf upp að það væri hálf mínúta eftir, fengu Grundfirðingar aukaspyrnu á vallarhelming heimamanna sem var dælt inn á vítateiginn. Eftir klafs í teignum tróð Jón Frímann blöðrunni í netið og það eina sem heimamenn gátu gert var að taka miðjuna áður en dómarinn flautaði leikinn af og fyrsta stig Grundfirðinga í ár staðreynd.

18. júní ÍR völlur 1. deild karla
ÍR - Leiknir 2:1
- Ísak Máni var boltastrákur og við Logi Snær vorum í stúkunni, enda ekki hægt að missa af baráttunni um Breiðholtið. ÍR komst í 2:0 í fyrri hálfleik og gestirnir voru í raun aldrei líklegir en náðu að laga stöðuna í uppbótartíma og settu smá hroll í gang síðustu mínútuna. Jafntefli hefði samt verið algjört rán. Flott veður og fullt af fólki.

21. júní Grundarfjarðarvöllur 3. deild karla
Grundarfjörður - Skallagrímur 0:1
- Vorum í smá fríi í Grundarfirði og því kærkomið að taka einn heimaleik með Tomma og félögum. Daði Steinn svaf heima hjá ömmu á meðan restin af fjölskyldunni skellti sér á leikinn. Óverðskuldað tap í baráttuleik þar sem Skallarnir misstu mann af velli á 50. mínútu en heimamenn náðu ekki að nýta sér það. Gestirnir nýttu hinsvegar eina af fáu sóknum sínum 20 mínútum fyrir leikslok.
Tek ofan fyrir umgjörðinni, leikskrá og hátalarakerfi eru varla staðalbúnaður í 3ju deildinni.

25. júní ÍR völlur (gervigras) 3. deild karla
Léttir - Grundarfjörður 5:2
- Ég ætla nú að telja þennan leik með þrátt fyrir að hafa verið á skýrslu sem sjúkraþjálfari. Ísak Máni átti afmæli og við kíktum ásamt Loga Snæ. Gestirnir byrjuðu í tómu rugli og voru 4:0 undir í hálfleik, manni færri og annar farinn með sjúkrabílnum. Miklu betra í síðari hálfleik, hvort heimamenn urðu værukærir er ekki gott að segja. Tommi frændi stálheppinn að fá ekki tveggja fóta tæklingu í lappirnar á sér, bara gult sagði dómarinn. Þetta er ekki að detta með Grundfirðingunum.

5. júlí ÍR völlur 1. deild karla
ÍR - Þróttur 1:1
- Bragðdauft með afbrigðum. Ekki einu sinni til popp í sjoppunni.

16. júlí ÍR völlur 1. deild karla
ÍR - Grótta 2:2
- Bongóblíða á föstudagskvöldi og varla kjaftur í bænum. Ísak Máni fór í útilegu með félaga sínum en við Logi Snær kíktum á leikinn. 0:1 undir í hálfleik en heimamenn náðu að komast yfir áður en Gróttan jafnaði. Heilt yfir ekki nógu góð frammistaða gegn botnliðinu og menn fengu bara það sem þeir áttu skilið.

22. júlí ÍR völlur 1. deild karla
ÍR - Njarðvík 5:1
- Ætluðum að vera lögð af stað til Grundarfjarðar fyrir helgina góðu en óhapp í Árbæjarlaug hjá Ísaki Mána gerði það að verkum að brottförin færðist yfir á næsta dag. Það gerði það þó að verkum að við gátum kíkt á þennan leik, Ísak Máni með ullasokk á löppinni og forláta Hagkaupspoka yfir honum. Flottur leikur hjá okkar mönnum og nauðsynlegur sigur til að halda sér í topppakkanum.

23. júlí Grundarfjarðarvöllur 3. deild karla
Grundarfjörður - Léttir 4:4
- Var mættur í fjörðinn fyrir bæjarhátíðina Á góðri stund. Fékk símtal frá Tomma frænda tveimur tímum fyrir leik þar sem hann bað mig um að taka myndavélina með sem var lítið mál. Ég var því á rölti um hliðarlínurnar og fékk þetta beint í æð. Grundarfjörður lenti 0:2 undir en náðu að jafna 2:2 fyrir hlé. Aftur settu gestirnir tvö áður en Runni, ungur kjúklingur, kom inná. Hann náði að setja tvö kvikindi og jafna leikinn og fékk svo dauðafæri til að setja þrennuna og gera þetta að innkomu ársins en náði ekki að nýta það. Eiður, fyrrverandi þjálfarinn hans Ísaks Mána, stóð í rammanum hjá ÍR-b liðinu og í fyrsta skipti sem ég sé einhvern leikmann fá sér að éta í miðjum leik þegar hann tók upp banana snemma í síðari hálfleik.

27. júlí Leiknisvöllur (gervigras) 3. deild karla
KB - Grundarfjörður 4:0
- Mætti aftur sem konunglegur hirðljósmyndari sveitaliðsins. Erfitt hjá mínum mönnum frá fyrstu mínútu enda að etja kappi við mjög sterkt lið en samt 0:0 í hálfleik. Ísinn brotnaði hinsvegar á 47. mínútu og eftir það var þetta aldrei spurning. Það var líka greinilegt að annað liðið hafði tekið útihlaupin í mars af alvöru, hitt ekki.

4. ágúst Kópavogsvöllur Pepsi-deild karla
Breiðablik - Valur 5:0
- Sigga, Logi Snær og Daði Steinn enn að halda verslunarmannahelgina heilaga í Baulumýri og við Ísak Máni því bara einir í kotinu. Engin skipulögð dagskrá hjá okkur og því datt okkur í hug að kíkja á þennan leik, bara svona til að gera eitthvað. Ísak Máni er ánægður með þetta Blikalið, eins og svo margir aðrir þannig að við reyndum að sitja svona miðsvæðið, semi-hlutlaust eitthvað. 1:0 í hálfleik en gestirnir áttu aldrei sjéns í seinni hálfleik.

11. ágúst Laugardalsvöllur Vináttulandsleikur A-landslið karla
Ísland - Liechtenstein 1:1
- Fékk frímiða fyrir mig, Ísak Mána og Loga Snæ í gegnum ÍR, fór á vinnubílnum þannig að ekki þurfti ég að punga út bensíni heldur en samt fannst mér þetta algjör sóun. Man ekki eftir að hafa farið á svona lélegan landsleik og landsliðsþjálfarinn sagði eftir leikinn að hann gæti ekki tekið neitt jákvætt úr leiknum. Þessir 15 hausar sem studdu gestina sköpuðu meiri stemmingu heldur en hinir rúmlega 3000.

17. ágúst ÍR völlur 1. deild karla
ÍR - Fjölnir 0:2
- Ísak Máni og Logi Snær báðir á æfingu á sama tíma þarna fyrir leikinn þannig að menn voru bara að dúlla sér niður á ÍR svæði þennan eftirmiðdag í bongóblíðu. Leikurinn var hinsvegar vonbrigði, þetta var ekki að detta með heimamönnum þrátt fyrir að leika einum fleiri nánast hálfan leikinn. Enn í fjórða sæti en með sigri hefðum við komist af alvöru í toppbaráttupakkann.

20. ágúst Leiknisvöllur 1. deild karla
Leiknir - ÍR 2:0
- Þrátt fyrir að Grundarfjörður hafi verið að spila við Augnablik í Kópavoginum í síðasta leik sumarsins, hreinan úrslitaleik um hvort liðið ræki lestina í C-riðli 3ju deildar þá ákvað ég að taka þennan leik frekar. Heimamenn í efsta sætinu en gestirnir að rembast við að halda sér í toppbaráttunni, og auðvitað heiðurinn í Breiðholtinu. Ég hafði aldrei komið á þennan völl áður en það var ljóst eftir á að sú ákvörðun að skilja Loga Snæ eftir heima var mjög sterk, ég lét Ísak Mána nægja. 0:0 í hálfleik, lítið að gerast, öllum hálfkalt eitthvað og helsta pælingin var hvort það væri hægt að kaupa kakó í sjoppunni. Það var hinsvegar engin þörf fyrir teppið í síðari hálfleik enda blóðhitinn nægur. Rautt spjald á gestina fljótlega í hálfleiknum og leikurinn farinn út um gluggann. Ræði ekki dómarann, til þess er ég alltof hlutdrægur en mínir menn misstu alveg hausinn og því fór sem fór. Efstu-deildar sætið út um gluggann og það sem verra er að Leiknir á hraðri leið upp. Ekki jukust vinsældirnar hvað mig varðar með þennan helv... klúbb, það er ljóst að hann er á svipuðum stað og KR í minni bókahillu. Almenn fúkyrði flugu á milli manna, börn öpuðu eftir foreldrunum, blys tendruð og engin ást og virðing í gangi. Og svo tapaði Grundarfjörður 4:3, þar sem sigurmarkið kom á lokamínutunni.

28. ágúst ÍR völlur 1. deild karla
ÍR - Þór 0:3
- Ekkert nema sigur myndi duga til að halda tölfræðilegum möguleika á að fara upp í efstu deild á lífi. Það var aldrei að fara að gerast eins og þessi leikur spilaðist. Gestirnir miklu betri á flestum sviðum leiksins og allt líf virtist vanta í heimamenn. 3ji tapleikurinn í röð hjá Breiðholtsbúum og áfram næstaefsta deild að ári.

11. september ÍR völlur 1. deild karla
ÍR - ÍA 0:3
- Síðasti heimaleikur liðsins þetta árið og mér fannst ég þurfa að mæta. Rétt náði að sjá Man Utd fá á sig tvö mörk í uppbótartíma á móti Everton og missa 1:3 niður í 3:3 áður en ég skottaðist af stað. Skaginn setti sitt hvort markið við upphaf og lok fyrri hálfleiksins og lítil gleði í þessu. Ætlaði að nýta rétt rúmlega hálfleikinn í að sækja Ísak Mána og Loga Snæ í Smárabíó en gerði mér ekki grein fyrir hversu Karate Kid var löng. Náði því ekki nema rétt síðustu 10 mínútunum á leiknum en það eina sem var búið að gerast var að Skagamenn voru búnir að auka forystuna. 5 tapleikir í röð í deildinni og botninn löngu, löngu farinn úr þessu.

18. september Valbjarnarvöllur 1. deild karla
Þróttur - ÍR 1:1
- Síðasti leikurinn í deildinni þetta sumarið. Uppskeruhátíðin hjá ÍR hafði verið fyrr um daginn en það var enginn sérstök stemming að taka þennan leik. Logi Snær fór í heimsókn til félags síns úti á Álftanesi og restin af fjölskyldunni var í hálfgerðu móki þennan eftirmiðdag. Ég reif mig upp úr sófanum og ákvað að ná síðari hálfleik. Við Ísak Máni fórum á völlinn en Sigga og Daði Steinn fóru í hina áttina af bílastæðinu og tók Húsdýragarðinn. 0:0 þegar við komum þarna í byrjun síðari hálfleiks en það helsta markverða úr fyrri hálfleiknum var að Þorsteinn, markmaður ÍR, hafði varið vítaspyrnu. Við vorum ekki búnir að vera lengi þegar okkar menn komust yfir en eftir það var frekar róleg stemming. Þangað til í uppbótartíma. Þróttararnir fengu víti sem þeir náðu núna að nýta og í kjölfarið tók einhver farsi við, 3 rauð spjöld og stemmingin á pöllunum jókst til muna. 6. sætið í deildinni staðreynd þetta árið, nokkuð sem menn hefðu tekið fegins hendi fyrir mót en varð smá svekk, í ljósi þess hvernig þetta byrjaði og hvað hefði verið hægt að gera með betri endaspretti á mótinu.

12. október Laugardalsvöllur Undankeppni EM2012 A-landslið karla
Ísland - Portúgal 1:3
- Ronaldo, Nani og félagar á svæðinu og uppselt á völlinn. Ég var á tánum og hafði ákveðið að kaupa flotta miða fyrir mig, Ísak Mána og Loga Snæ, sem ég og gerði. Gestirnir þurftu svo sem engan stjörnuleik til að klára heimamenn sem voru að tapa þriðja leiknum í röð í keppninni og sátu sem fastast á botninum með 0 stig. Útilokað að fá eiginhandaáritanir eða nokkuð slíkt en stórstjörnurnar yrtu varla á nokkurn mann á meðan á veru þeirra stóð hérna. En það var upplifun fyrir drengina að sjá þessa karla í raun og veru.


Niðurstaða sumarsins er þessi: 24 leikir (17 í fyrra) en af þeim voru bara 4 sigurleikir hjá mínum liðum (8 í fyrra), 8 jafntefli (2 í fyrra) og 12 töp (7 í fyrra). Náði 13 leikjum hjá ÍR í deildinni (12 í fyrra) og 1 í bikarnum (0 í fyrra).
Ég verð að viðurkenna að ég gerði mér ekki grein fyrir að sigurleikirnir væru svona fáir fyrr en ég tók til við að telja þetta, alls ekki nógu gott.
Spurning hvað gerist á næsta ári.

Sýklaútflutningur

Heyrst hefur að pestin sem ég flutti frá Reykjavík til Grundarfjarðar hafi borist frá aðila tengdum mér yfir í annað aðila algjörlega ótengdum mér. Það sem gerir þetta athyglisverða viðbót við góða sögu er að þessi ótengdi aðili var kominn til Tenerife þegar menn þurftu allt í einu að fara tefla við páfann í tíma og ótíma.

Ég skal viðurkenna það að ég er með smá móral.

Fækkun valkosta

10.10.10

Enn ein svala dagsetningin sem líður og ekkert gerist. Framundan eru 11.11.11 og 12.12.12 en síðan verður þetta hefðbundið. Gæti mögulega reddað mér á 11.12.13 ef stemming væri fyrir þeirri leið.

Hmmm...

Svalasta 7an

Logi Snær var að keppa í fótbolta í dag. Hann stendur sig nokkuð vel í þessum pakka þótt ég eigi enn eftir að sjá hvernig hann kemur til með að fíla/höndla æfingar 3x í viku. Úrslitin voru ekkert að detta beint með mönnum en þeir náðu að böggla inn einu marki í þremur leikjum, 15 sekúndum fyrir leikslok í síðasta leik sem dugði til 1:0 sigur á móti Val og þá eru menn bara góðir.



Þetta hittist akkúrat á einhverja körfuboltahátíð hjá ÍR í Seljaskóla svo ég gat skutlað Ísaki Mána þangað áður en haldið var upp í Egilshöll og ég rétt náði svo síðustu troðslunni hjá nýja Kananum í troðslukeppninni þegar við komum til baka en það var einmitt síðasti dagskráliðurinn hjá körfuboltadeildinni.

Daði Steinn var ótrúlega góður þarna upp í Egilshöll enda menn búnir að vinna heimavinnuna sína og komu með að heiman pakka sem innihélt m.a. kleinur, banana og vatnsbrúsa. Og auðvitað eitt stykki fótbolta.

Konan? Núna er helgi að hausti. Að smala.

Old boys ferilinn

Eigum við ekki halda utan um 30+ ferilinn, bara svona upp á djókið? Þetta eru vitaskuld bara þeir leikir sem ég tók þátt í, en ég missti af tveimur leikjum í sumar, einum sigri og einu tapi.

9 leikir: 3-0-6

31. maí Fífan
Breiðablik - Fylkir 5:0

3. júní Fylkisvöllur
Fylkir - Carl 2:5

8. júní Fylkisvöllur
Fylkir - KÍBV 3:4

10. júní Fylkisvöllur
Fylkir - Afturelding 0:1

14. júní Fylkisvöllur
Fylkir - Víkingur 1:5

24. ágúst Njarðvíkurvöllur
Njarðvík - Fylkir 2:5

8. september Risinn
FH - Fylkir 3:9

14. september Fylkisvöllur
Fylkir - ÍR 3:6

21. september Þróttaravöllur
Þróttur - Fylkir 2:5

Þetta fór heldur brösulega af stað en menn náðu að klára þetta með smá vott af sæmd þarna í lokin og enduðum í 8. sæti í 12 liða deild. Reyndar sá ég á netinu að búið var að þurrka út úrslitin hjá Carl og þá komum við út úr mótinu í 5. sæti af 11 liðum. Veit svo sem ekki hvað veldur, kannski er Carl ekki nógu mikið alvöru félag eða eitthvað slíkt. Niðurstaðan er frekar svipuð í báðum tilvikunum, miðjumoð.

Kjarninn voru gamlir Vatnsberar þannig að þetta voru nú engin ofboðsleg viðbrigði, nema kannski helst að spilað er 7-manna bolti á hálfum velli. Maður var fljótur að finna það að maður hefur ekkert í hitt lengur að gera, það er bara þannig. Þetta var sambærilegt Vatnsberunum að því leytinu til að við vorum ekkert að mæta með mikið af varamönnum í leiki, oftast vorum við bara nákvæmlega 7 sem mættum. Með aðeins stærri hóp hefði kannski verið hægt að snúa einhverjum af þessum tapleikjum í einhver úrslit. Það er alltaf næsta ár.

Alltaf gaman að fá ykkur í heimsókn

Mér finnst rétt að aðvara lesendur þessa pistils að innhald hans felur m.a. í sér lýsingar af uppköstum, niðurgangi og tengdum viðbjóði. Því vil ég benda viðkvæmum á að skella sér inn á einhverjar aðrar síður ef það treystir sér ekki í þetta.

Fórum í ferðalag þessa helgi. Forsaga málsins var sú að Sigga fór ein helgina þar á undan í réttir. Hluti af ástæðu þess að hún fór ein var að leiðindarveður var þá helgina og Loga Snæ fannst í kjölfarið hann svolítið svikinn. Þá var samið um það að ef veðrið yrði betra næstu helgina yrði málið skoðað að hann fengi að fara með mömmu sinni í eitthvað rollustúss. Þegar leið á vikuna var spáin svona allt í lagi og var stefnan tekin á þetta. Við hinir þrír sem eftir sátum veltum því fyrir okkur að kíkja til Grundarfjarðar á meðan, taka eina heimsókn svona áður en allar íþróttaæfingarnar hjá drengjunum fara á fullt og áður en menn þurfa að huga að færð á vegum o.þ.h.

En í vikunni kom smá babb í bátinn. Um kvöldmatarleytið á miðvikudeginum tók Daði Steinn upp á því að skila öllu magainnhaldi sínu sömu leið og það fór inn. Tók nokkrar spýjur eftir það, fyrst einhverju slímgummsi og svo tók græna gallið við. Hann svaf samt ágætlega um nóttina og daginn eftir var mamma hans með hann heima og strákurinn var alveg ágætur. Að því leytinu til að hann var ekki að skila neinum mat en vitaskuld var hann í hálfgerðum hægagangi. Ég var heima á föstudeginum, strákurinn þokkalegur og við ákváðum að vera ekkert að tvínóna við þetta heldur skella okkur öll af stað.

Planið var einfalt, stefnan sett á Baulumýri en þar fóru Sigga og Logi Snær úr en við hinir héldum áfram til Grundarfjarðar. Komum í fjörðinn um kvöldmatarleyti og hamborgarar á boðstólnum. Mér var búið að vera smá illt í maganum en það var fullkomlega eðlilegt þar sem eina sem ég var búinn að borða þann daginn var Cheerios í morgunmat, roast-beef samloka rúmlega 11 og svo eitthvað kex á leiðinni. Þetta var fullkomlega eðlilegt. Daði Steinn var reyndar með einhvern afturkreisting sem lýsti sér í því að ég var varla búinn að skipta á honum fyrr en ný sprengja kom með tilheyrandi mengun á samfellur og sokkabuxur. Við vorum því varla búnir að vera á svæðinu í klukkutíma þegar hann var búinn að skíta út, í bókstaflegri merkingu, flest af þeim fötum sem ég kom með fyrir hann. Svo vorum við bara að chilla fyrir framan sjónvarpið eftir matinn þegar ég fór að velta fyrir mér af hverju magaverkinn fór ekki, ég meina núna var ég búinn að borða og ætti því að vera góður.

Ég fann að þetta var ekki í lagi, svitaperlu fóru að kreistast fram úr enninu og ef það er hægt að segja að maður geti fundið fölleikann færast yfir sig þá var það þarna. Ekki var hægt að sitja við svo búið heldur skellti ég mér inn á kamarinn og settist á hann til að hafa það á hreinu. Ég man einu sinni eftir því að útvarpsmaður einn tilkynnti veikindi hjá samstarfsmanni sínum með þeim orðum að hann væri heima að „míga með rassgatinu“. Þetta lýsti vel stemmingunni. Ég staulaðist fram frekar myglaður og fór í það að koma Daða í rúmið. Notaði tækifærið og lagðist hjá honum aðeins til að slaka á en í þann mund hringdi konan. Hún heyrði að stemmingin var ekkert sérstök en hughreysti mig með þeim orðum að þetta væri þó á niðurleið en ekki uppleið. Ég var varla búinn að leggja frá mér símtólið þegar líkaminn öskraði á mig að hlutirnir væru ekki í lagi. Aftur staulast karlinn inn á náðhúsið og sest á postulínið. Rétt búinn að ganga frá málum og er í þann mund að standa upp þegar ég finn að uppleið nálgast. Næ að snúa mér við með ótrúlegri snerpu miðað við ástandið á karlinum um leið og ég sturta niður og skila kvöldmatnum í klósettið, sömu leið og hann fór inn. Það var greinilegt að salatblöð eins og voru á hamborgaranum þurfa lengri tíma en tvo til að meltast. Djöfulgangurinn var svo mikill að mér fannst réttast að henda mér í sturtu þegar öllu var lokið, þ.e. þegar ég var búinn að þrífa klósettið sjálft, gólfið, vegginn og hornið á baðkarinu sem er þarna við hliðina. Svo var lítið annað að gera en að staulast hríðskjálfandi upp í rúm þarna um hálftíu leytið, koma sér í fósturstellinguna og reyna að sofna. Verst var stöffið sem hafði þrýst sér upp í nefið og var farið að losna, lítið annað að gera en að drösla því fyrst niður í háls og svo áfram niður. Ekki hægt að segja að þetta hafi verið þægindasvefn en svo sem ekki nema tvær ferðir á klósettið, með mismiklum árangri.

Var slumpufær á laugardeginum, hélt tveimur ristuðum brauðsneiðum niðri ásamt einhverjum orkudrykkjum og kóki. Sigga hringdi svo í mig. Logi Snær hafði dottið í sama uppleiðarpakka og ég á föstudagskvöldið. Það var með einskærri lagni að hann var yfir klósettskálinni þegar gusan kom, það hefði ekki verið neitt sérstakt að fá allan pakkann yfir timburgólfið í Baulumýri. Mín megin hélt Daði Steinn áfram að gera í bleyjuna eins enginn væri morgundagurinn og þvottavélin og þurrkarinn voru langt í frá að halda við stórskotahríðinni hans, sem var í mýkri kantinum.

En sögunni er ekki lokið, ónei. Á laugardeginum vildi Ísak Máni fá að fara að kíkja á Sunderland - Man Utd. Ég var náttúrulega ekkert spes og Daði Steinn í engu ástandi til að verða skilinn eftir þannig að það var ekkert annað hægt en að senda frumburðinn á bæjarpöbbinn, Kaffi 59. Með 500 kall, nóg fyrir litlum skammti af frönskum og kók í gleri, fór hann einn á hlaupahjólinu sínu á pöbbinn. Svo, einhverju síðar, þegar ég var á leiðinni út í rusl með eina af mjúksprengjunum hans Daða mæti ég honum í dyrunum. Helfölum. Þá hafði karlgreyinu orðið illt og tekið eitt stykki uppkast á pöbbnum, kannski vel þekkt athöfn meðal gesta staðarins, en ekki ef þú ert bara 11 ára. Hann náði samt að bjarga sér, fékk Óla Sigga til að skutla sér heim og krumpaðist niður í sófann. Hann var nú orðin vel rólfær um kvöldið.

Allir svona la-la á sunnudeginum, við strákarnir fórum og sóttum Siggu og Loga Snæ og héldum áfram heim. Það var ekkert annað í stöðunni fyrir mannskapinn en að halda til sinna starfa í dag sem gekk ágætlega, Gatorade dröslaði mér í gegnum daginn. Það má því segja að við höfum gert okkar til að útbreiða pestina en samkvæmt síðustu fréttum hafa flestir komið betur út úr þessu en við.

Þetta var ljóta vitleysan.

Kreppa?

Mér brá bara þegar ég opnaði ísskápinn í kvöld til að leita að einhverju ætilegu. Ástandið inn í þessu raftæki hefur alveg farið fram hjá mér í öllu daglega amstrinu en það verður að segjast að þetta lítur frekar illa út svona rétt fyrir mánaðarmót.

Maður á samt ekki að kvarta, ég hef tök á því að bæta úr þessu á morgun þótt það sé ekki enn komið mánaðarmót. Það er víst betra en margur annar á Íslandi í dag.

Óvenjuleg vika

Þessi vika er búin að vera hálffurðuleg á þessu heimilinu. Ísak Máni fór á mánudaginn í skólaferðaleg að Reykjum í Hrútafirði, svokallaðar skólabúðir, og er væntanlegur aftur á morgun. Þetta er venja hjá 6. bekkjunum í Breiðholtsskóla á hverju ári. Hálfskrítið að hafa kappann ekki á svæðinu en þetta minnir mann á að þessi grey verða á endanum fullorðin og komast líklega alveg þokkalega af án manns.

Hin árlega réttarhelgi hjá Siggu er núna um þessa helgi en hún ákvað að taka þetta alla leið og fór vestur í gær, væntanleg aftur á sunnudaginn. Spáir hálfblautu á svæðinu um helgina þannig að þetta hljómar ekkert rosalega spennandi fyrir okkur sem höfum farið þangað um þessi tímamót og hangið á kantinum þannig að við sitjum hjá þetta árið.

Við strákarnir verður að finna okkur eitthvað til dundurs í höfuðborginni um helgina í staðinn.

Fín helgi bara

Helgin var nokkuð góð bara.

Á laugardeginum var uppskeruhátíð knattspyrnudeildar ÍR. Aðallega verið að veita viðurkenningar í yngri flokkum félagsins og endað svo með grilli. Við áttum núna tvo fulltrúa á svæðinu. Logi Snær fékk svokallaða þátttökuviðurkenningu eins og allir krakkarnir í 8. flokk, og reyndar 7. flokkur líka ef út í það er farið. Skemmtilegt að sá sem afhenti honum verðlaunin er varnarnagli úr meistaraflokknum og sömuleiðis sonur kennarans hans Loga. Svona er heimurinn lítill í Breiðholtinu.


Ísak Máni var svo lánsamur að koma líka út með verðlaun, aðeins erfiðara þar sem ekki er verið að dæla út þátttökuviðurkenningum á alla þegar menn eru komnir upp í 5. flokk. Hann fékk háttvísisverðlaun 5. flokks og fékk þennan forláta bikar upp á það.


Svo var nú bara chillað, við Ísak Máni kíktum á restina af síðasta leik sumarsins hjá ÍR, útileikur á móti Þrótti. Þar voru menn líka að fylgjast með úrslitum úr öðrum leikjum og á einhvern ótrúlegan hátt klúðruðu frændur okkar úr efra, Leiknir, því að koma sér upp í úrvalsdeildina. Get ekki sagt að ég hafi grátið það neitt sérstaklega, að „stolt Breiðholtsins“ hafi gert upp á bak. Lét samt fá orð flakka yfir þeirri staðreynd, við erum jú sko svo háttvís á þessu heimili.

Ég tala nú ekki um 3:2 sigur Manchester United á Liverpool og þrennuna hans Berbatovs.
Fyrsta þrenna leikmanns rauðu djöflanna á móti Liverpool síðan Stan Pearson gerði það 1946. Hver man ekki eftir því?

Fer fækkandi í stellinu

Dollan var í seilingarfjarlægð en...

10 leikir, 8 sigrar, 1 jafntefli og 1 tap, sumarið hjá C-liði ÍR í 5. flokk. Það gaf sigur í riðlinum og sæti í úrslitunum. Sem var í dag. Þriggja liða úrslitariðill, tveir leikir og sigur í þeim riðli myndi þýða úrslitaleikinn sjálfan við sigurvegara úr hinum úrslitariðlinum.

Spilað á heimavelli, KR voru fyrri andstæðingar dagsins. 1:1 og grátlegt að ná ekki að kreista fram sigur. En fyrst Þór tókst að sigra KR þá var málið í okkar höndum, sigur á Þór og úrslitaleikurinn yrði okkar. 1:2 tap í jöfnum leik þýddi hinsvegar að draumurinn um dolluna var lokið, a.m.k. þetta árið.

Uppskeruhátíð klúbbsins 18. september, tvær vikur í frí frá fótbolta eftir það og svo hefst alvaran aftur. Þetta er víst ekkert svona walk-in-the-park neitt. Ekkert frekar en lífið sjálft.