Skagamótið 2011 - Dagur 2

4 leikir hjá Loga Snæ í dag. Hinn fyrsti var ekki fyrr en kl. 13:30 þannig að undirritaður, Ísak Máni og Daði Steinn gátu startað deginum hérna í Reykjavíkinni á rólegum nótum. Náðum að fara í smá verslunarferð þar sem versla þurfti nýja skó á frumburðinn og einnig var nauðsynlegt að fylla á kanilsnúða- og kleinubirgðirnar, lífsnauðsynlegur varningur fyrir áhorfendur á fótboltamóti.


Niðurstaðan úr leikjum dagsins var 3 sigrar og eitt jafntefli. Síðasti leikur mótsins, gegn FH, verður svo á morgun. Menn eru því væntanlega í góðum séns að vinna deildina sína en það kemur allt í ljós á morgun, lokadaginn. Logi Snær var nú ekki á skotskónum í dag en var í þokkalegum fíling, þreytan var þó farin að láta segja til sín þegar leið á daginn eins og hjá fleirum.


Veðrið var fínt í dag og mér skilst að það verði fínt á morgun líka þannig að ekki er það vandamálið.

Skagamótið 2011 - Dagur 1

Ég hef nú minnst á það við einhver tækifæri að maður sé stundum farinn að endurupplifa sig. Það má kannski halda því fram að sú hafi verið raunin í dag, big-time. 1. dagur Skagamótsins, eða Norðurálsmótsins eins og það heitir í dag, hjá Loga Snæ og í raun fyrsta stóra mótið hans. Ísak Máni fór 3svar sinnum á það þannig að það var nett dejavú í gangi. Var nú hálffurðulegur 17. júní, það verður bara að segjast.

Mamman í fararstjórahlutverkinu og stórfjölskyldan lagði af stað rúmlega 9 um morguninn, mæting kl 10:00 upp á Skaga. Nýju ÍR-búningarnir náðust í hús, reyndar 6. flokks búningarnir þannig að þeir voru aðeins vel rúmir en algjört smáatriði þegar um nýja búninga er að ræða. Stráksi fékk fimmuna eftir þrýsting frá elsta drengnum, menn verða víst oft að vera eins og stóri bró.


3 leikir í dag og þeir unnust allir, stórt. Það verður að segjast að ég hafði óttast þetta, ekki það að þessir strákar séu einhver hópur náttúruundra í tuðrusparki en þá fannst mér æðstu stjórnendur klúbbsins flokka þá heldur neðarlega í getustigi og því fór sem fór. Jæja, þeir lenda á morgun í hóp þeirra sem stóðu sig hvað best í dag þannig að vonandi verður þetta eitthvað jafnara, spurning hvort menn fái tóma skelli til baka í andlitið. Logi Snær spilaði aðallega á vinstri kanti eða í vörn og átti fínan dag verður að segjast. Skoraði fyrsta mark liðsins í fyrsta leik gegn Víkingi og bætti öðru við síðar í leiknum ásamt því að setja sitt hvort markið í leikjunum gegn KR og Fram. Fyrir síðasta leikinn á móti Fram bað Ísak Máni hann um að fagna með handahlaupi ef hann næði að skora. Markið kom og ekki stóð á Loga með handahlaupsfagnið í kjölfarið.

Markið á móti KR

Enda þetta á smá seríu úr KR-leiknum, sparkinu fylgja oft byltur og brölt.

17. júní 2001

Sumir einstaka atburðir dagsins eru mér alveg ljóslifandi en heildarmyndin er ekki alveg skýr. Þetta var sunnudagur. Ég man að ég fór til mömmu og Varða tiltölulega snemma dags þar sem þau voru með íbúð í miðbænum, læknabrölt á Varða. Hvar Sigga og Ísak Máni voru man ég ekki. Ég man að við fórum og fengum okkur að borða á austurlenskum stað á Laugarveginum, á móti þar sem eitt sinn var leikfangabúðin Liverpool en er Dressman í dag. Austurlenski staðurinn er ekki þarna lengur. Við sátum við gluggann og ég var hálfstressaður man ég því ég lagði Cocoa Puffs bílnum þarna í götunni og ég var alveg handviss að nú færu þeir að loka götunni út af hátíðarhöldunum og þá yrði vinnubíllinn fastur á Laugarveginum. Minnir að við höfum keyrt smá hring áður en ég skutlaði þeim aftur á Lokastíginn. Það var náttúrulega ekki möguleiki að fá stæði þar þannig að ég stoppaði bara í götunni og hleypti þeim út og horfði á eftir þeim inn. Karlinn sá ég aldrei aftur á lífi.

Ég fór heim og var einn heima að horfa á Roma vinna Parma 3:1 og tryggja sér Ítalíumeistaratitilinn, hinn þriðja í röðinni og þann síðasta so-far. Man hvernig sófinn snéri í stofunni. Man að ég lét Tomma frænda vita hver framvinda leiksins var með sms-sendingum þar sem hann sat í jakkafötunum í útskrift hjá Rúnu á Akureyri. Held að það sé rétt hjá mér. Meira af deginum man ég ekki.

Sunnudeginum á eftir, daginn fyrir 2ja ára afmælið hans Ísaks Mána, var karlinn allur og það atvikaðist þannig að ég hitti hann ekki þótt hann væri í bænum þessa viku á milli. Ég man að í eitt skipti var ég eitthvað að þvælast út af vinnunni þarna í miðbænum í þessari viku og ákvað að detta inn svona án þess að gera boð á undan mér. Ég dinglaði bjöllunni en mamma og Varði voru ekki heima. Ég man svo vel að það færðist undarleg tilfinning yfir mig þarna á útidyratröppunum án þess að ég hafi mikið pælt í því þá. Heyrði svo í þeim seinna um daginn og þá kom í ljós að þau höfðu verið heima nánast allan daginn, rétt skroppið út til að taka lítinn hring í hverfinu sem var akkúrat þegar ég kom. Svona getur þetta verið skrítið.

10 ár eru á margan hátt rosalega fljót að líða, en svo skrítið hvað sumt er eins og það hafi verið í gær.

Allir að koma til

Hér er heilt yfir ágætis ástand. Ísak Máni fór að keppa í fótbolta á Selfossi á miðvikudaginn og á fimmtudeginum tók Logi Snær þátt í móti á ÍR vellinum. Get því ekki sagt annað en að þetta sé allt á réttri leið.

Aftur af 19 titlum United

Við strákarnir í vinnunni vorum smá tíma að fatta þetta en díses hvað við hljótum að vinna á flottasta stað í heimi.

Skurðurinn á Loga Snæ

Svona fyrir þá sem hafa læknisfræðilegan áhuga á skurðum og saumum þá lítur þetta svona út. Menn geta klikkað á myndina til að fá þetta í meira návígi en ef sá áhugi er ekki til staðar, jafnvel bara nettur ógeðishrollur, þá bið ég afsökunar á þessu.
Við vorum ekki alveg nógu sátt við hvernig drengurinn var að höndla þetta, eða að höndla þetta ekki öllu heldur svo mamma hans fór með hann aftur til læknisins. Sá hafði nú ekki miklar áhyggjur en skipti um umbúðir á fótunum. Við vonum að þetta fari nú að ganga eitthvað betur, Logi Snær gengur alveg um en það verður að segjast að hann er ekki að fá mörg stig fyrir stíl. Ísaki Mána gengur betur, í bókstaflegri merkingu og nú er svo sem bara að bíða eftir því að saumarnir verði teknir úr þeim, sem verður næsta fimmtudag.

Annar í stíganda

Drengirnir máttu fara að stíga í lappirnar í gær eftir 3ja daga legu en það gekk svona upp og ofan. Það kom í ljós að það er einhver sársauki sem fylgir því að stíga í fæturnar, á svo sem ekki að koma á óvart þar sem sárin og saumarnir eru jú á iljunum. Ísaki Mána gekk þetta aðeins betur og á degi tvo er hann farinn að rölta um, reyndar ekki hröð yfirferðin á honum en það er nú alveg eðlilegt. Logi Snær er ekki kominn alveg eins langt í endurhæfingunni og þetta er að reynast honum erfiðara.

Samkvæmt plani áttu þeir að fara í skólann á morgun og það verður raunin með Ísak. Hann er aðeins að fara í eitt próf þannig að þetta verður ekkert stórmál. Mér sýnist hinsvegar á öllu Logi Snær verði að taka morgundaginn heima á morgun. Vona að hann fari að stíga skrefið til fulls í þessu, í bókstaflegri merkingu.

Are you watching Merseyside?

Fótaaðgerðartilboð: 2 fyrir 1

Gærdagurinn var sérdeilis hressandi. Fyrir einhverju síðan var ákveðið að fá bót fótameina þeirra tveggja elstu með smávægilegri aðgerð. Fótamein sem hafa s.s. ekki haft djúpstæð áhrif á þeirra daglega líf en valdið þeim ákveðnum óþægindum. Við vorum búin að brölta með Ísak Mána til hinna ýmsu sérfræðinga sem allir höfðu sína skoðun á málinu, einfaldlega of há rist, of stuttar sinar í iljum, of- þetta og of- hitt. Prófað einhver innlegg og ég veit ekki hvað. Hjá Loga Snæ hefur það verið þannig að hann labbar mikið út á jörkunum og eftir að hann byrjaði í fótbolta hefur hann oft og iðulega kvartað mikið yfir sársauka í fótunum. Málið er einfaldlega svo hjá þeim að þeir virðast ekki getað rétt nógu mikið úr ristinni eða ilinni, eftir á hvernig það er litið.


Við ákváðum að taka þennan slag með þessari aðgerð þar sem farið er inn í ilina með litlum skurði og liðkað fyrir eitthvað af þessum böndum þar. Þetta heitir eitthvað voða flott á latínu. Við mættum í gærmorgun upp í einhverja læknastöð í Glæsibænum, klárlega staður þar sem ríka og fræga fólkið á Íslandi lætur slétta úr sér og lyfta hinu og þessu. Drengirnir svæfðir, aðgerðin sjálf tók mjög stuttan tíma og eftir að þeir voru búnir að hrista af sér svæfinguna var farið heim, 2 1/2 tími með öllu.


En samkvæmt smáaletrinu mega þeir ekki stíga í fæturnar fyrr en á föstudagskvöld í fyrsta lagi. Mega fara í skólann á mánudaginn og svo er bara mæting í tjékk eftir tvær vikur og viku eftir það eiga þeir að vera orðnir færir í flest. Dagurinn í gær gekk þokkalega en þar sem ég á ekki hjólastóla (ekki það að íbúðin bjóði upp á það) þá þarf að handlanga þá hvert sem þeir þurfa að fara. Logi Snær er talsvert meðfærilegri en Ísak Máni enda er sá síðari orðinn einhver 45 kíló og tekur í. En þetta er víst bara verkefni sem þarf að leysa, við hugsum um daginn í dag og svo verður dagurinn á morgun síðasti handlangaradagurinn. Það verður talsverð viðbrigði að hafa engar fótbolta- eða körfuboltaæfingar til að skoppast í kringum um. Ég tala nú ekki um keppnislausar helgar, ég veit bara ekki hvað við eigum af okkur að gera.




Góðu fréttirnar í þessu öllu er þó að í einhverri skoðuninni hjá skurðlækninum var Daði Steinn með í för og læknirinn gat ekki stillt sig um að taka út lappirnar á honum. Þær líta bara vel út þannig að ég vonast til að við séum hólpin, skárra væri það en að þetta tækist ekki í þriðju tilraun.

Aldarafmæli tilfinningatengsla nr. 1

Ég tel mig hafa tilfinningaleg tengsl við tvö íþróttafélög á Íslandi. Á vissan hátt á ólíkan máta.

Þrátt fyrir að að hafa alist upp frá 6 ára aldri og fram undir 13 ára afmælið á Hagamelnum, steinsnar frá Frostaskjólinu og með KR-inga alltum kring þá hélt ég alltaf með Val. Villi bróðir hafði vitaskuld eitthvað um það að segja enda dripplaði hann körfubolta með Hlíðarendapiltum þannig að sú tenging var kannski ekki óeðlileg. En ég bjó aldrei í Hlíðunum, æfði aldrei sjálfur með Val og var aldrei þannig tengdur klúbbnum. Það var samt svo að þegar maður var kominn í Grundarfjörðinn þá hélt maður áfram stuðning sinn við klúbbinn, fylgdist með þeim úr fjarlægð taka einhverjar dollur í fótbolta og handbolta og var bara helsáttur með þetta. Maður var þó ekki fastagestur á vellinum af skiljanlegum ástæðum.

Eftir að maður flutti á mölina haustið 1996 þegar HÍ ferillinn hófst, fyrst á Baugatanga og síðar Eggertsgötuna, var ekki mikið um það að maður væri eitthvað að skoppast á völlinn. Sem fyrr, maður var ekki beint í hverfinu og né hafði einhverja sérstaka sameiginlega vinatengingu á Hlíðarenda. Breiðholtið tók við 1999 en áfram hélt maður að fylgjast með Völsurunum svona úr fjarska. Ég man enn eftir laugardagseftimiðdeginu í september þarna 1999 þegar ég stóð á gólfinu í GÁP og var að skella í lás. Ég hafði hlusta á leikinn í útvarpinu þegar Valur tapaði 3:1 fyrir Grindavík í lokaumferðinni og féllu úr efstu deild í fyrsta skipti í sögunni. Ég kom heim og fór í göngutúr um hverfið, svona til að hreinsa hugann. Sigga hélt að ég væri búinn að missa það. Bara svo til að strá salti í sárinn hafði KR, í vikunni áður, tryggt sér Íslandsmeistaratitilinn í fyrsta sinn í 31 ár. Svo tók við jójó brölt á liðinu, upp og niður einhver 6 ár í röð held ég svo ekki var það til að æsa upp í manni áhugann. Fór þó við vel valin tækifæri, síðasta heimaleikinn á gamla vellinum á Hlíðarenda haustið 2005 og sá þá verða meistara 2007 í lokaleiknum á Íslandsmótinu á Laugardalsvellinum. Keypti mér svo einhvern tímann Valstreyju í einhverju flippi.

Ég set nú engan sérstakan byrjunarpunkt á tilfinningatengslin hin síðari. Þau hafa svona myndast með barnabröltinu, Ísak Máni var náttúrulega ekki gamall þegar maður var farinn að drösla honum niður í ÍR heimilið, var eitthvað á leikjanámskeiðum og byrjaði svo í fótboltanum, 5 eða 6 ára. Þá var málið, ólíkt hinum tengslunum, að maður bjó í hverfinu og varð reglulegur gestur í húsakynum félagsins, kynntist vitaskuld öðrum foreldrum, þáverandi framkvæmdarstjóri félagsins þekkti mig með nafni o.s.frv. Varð m.a. svo frægur að taka dómaraprófið í fótbolta hérna um árið einmitt í stól framkvæmdarstjórans. Á vellinum í Breiðholtinu er maður alltaf málkunnugur slatta af fólki.

Ég fór nú í 100 ára afmælið hjá ÍR á sínum tíma en held ég hafi lítið að gera á Hlíðarenda í dag, fylgist bara með þeim úr fjarlægð sem fyrr. Ég á hins vegar enn eftir að kaupa mér ÍR treyju, best að setja það á to-do-listann.

Tintin

Sunnudagsmorgun að sumri til

KFC mótið 2011

Ég hefði getað sagt mér það að það væri ekki nóg að stilla vekjaraklukkuna á 07:00 í morgun í ljósi þess að klukkan 07:40 þurfti ég að vera mættur með tvo drengi, annan 7 ára og hinn 2ja ára á Víkingsvöllinn. Mér fannst bara glæpsamlegt að stilla vekjaraklukkuna á 06:eitthvað á laugardagsmorgni svo ég lét 07:00 duga. Ég verð svo að viðurkenna að ég dró andann djúpt inn þegar ég kíkti út um gluggann kl. 07:02, til að sjá hvort rigningarspáin frá því í gær væri að standast, en sá bara hvítt. Það var ekki að annað en að rífa liðið á lappir, reyndi samt að fara fínt í það svo menn yrðu ekki grömpí fram eftir morgni. Aftur fékk ég staðfestingu á því að 07:00 var alveg í síðasta lagi þegar ég leit á klukkuna kl. 07:36 og enginn kominn í útifötin. Þá var bara sett í fimmta gír og innan skekkjumarka náðist þetta.


Málið var að Logi Snær var að keppa á KFC móti Víkings og þar sem mamman og Ísak Máni fóru í sveitasæluna þessa helgina þá þurftum við hinir að mynda teymi sem færi á Víkingsvöllinn. Þessi ókristilega tímasetning var einvörðungu vegna þess að fyrsti leikur hjá drengnum hófst kl 08:00. Ég hefði alveg getað sé þetta fyrir mér að maður væri þarna chillandi á sumarjakkanum með sólgleraugu og Daði Steinn, álíka léttklæddur, skoppandi þarna í kring í sumarfíling. En það var víst eitthvað annað. Léttvæg snjókoma allan tímann sem varð stundum að hálfgerðri slyddu, allir kappklæddir í hlífarföt og stemmingin svona la-la. Logi Snær byrjaði mótið af miklum krafti en þegar tærnar fóru að kólna kárnaði gamanið. Fór það svo að það þurfti að mixa nýja sokka því þótt kit-búnaðurinn sem tekin var með á völlinn innihélt m.a. bleyjur, bossatuskur, snuddu, myndavél, banana, vínber, abt-mjólk, skyr, kókómjólk og hin ýmsu aukaútiföt þá gleymdust aukafótboltasokkar þegar sett var í fimmta gírinn þarna um morguninn. Hann spilaði því síðasta leikinn í ullarsokkum af Daða og sokkum af pabba sínum sem hafði farið í tvö pör. Menn voru því þokkalegir þegar einum KFC bita var slátrað ásamt nokkrum frönskum með medalíuna um hálsinn. En mikið var gott að skríða inn um dyrnar heima hjá sér þarna skömmu fyrir hádegi.


Spilalega gekk þetta fínt, tveir sigrar og tvö jafntefli og eitt mark hjá Loga Snæ. Hann var meira á sínum eigin vallarhelming því samkvæmt honum þá var þjálfarinn svo ánægður með hann í vörninni í fyrsta leiknum að hann var látinn spila megnið af mótinu þar.

Gleðilega páska

Það sem er búið að innbyrða í dag er: Cheerios, páskaegg frá Nóa Síríus ásamt nammiinnihaldi, hamborgarahryggur ásamt meðlæti og svo enduðum við þetta á einum frostpinna. Enda finnur maður fyrir því að magastarfsemin er ekki alveg eins og hún á að vera ásamt því að það er einhver slikjuhúð komin á tennurnar.


Annars var þetta hefðbundið, þegar búið var að finna eggin var sest að snæðingi. Logi Snær borðar ekki súkkulaði en þurfti vitaskuld að fá egg, aðrir í fjölskyldunni nutu góðs af því súkkulaðiátleysi. Sérstaklega þeir sem leið eitthvað illa yfir stærðinni á græjunni sinni. Daði Steinn var svo frekar rólegri en ég hafði búist við en byrjaði af krafti og réðst á eggið.




Ég er ekki alveg að gúddera þetta veður samt. Drösluðum mannskapnum út í morgun svona til að menn yrðu ekki alveg heiladauðir inni í súkkulaðimettaða loftinu. Mér leist ekkert á stöðuna þegar hagélið hamraðist í andlitið á þeim yngsta honum til mikillar skelfingar. Á ekki að vera fjórði dagur sumars eða eitthvað álíka? Þetta er bara rugl.

Misstór númer

Ég kíkti í gær upp í Garðabæ á 4. leikinn í úrslitaseríunni hjá KR og Stjörnunni í körfunni. Logi Snær og Ísak Máni komu með mér og svo voru Villi og Rúnar Atli sömuleiðis á svæðinu. KR vann og þar með Íslandsmeistaratitilinn á sanngjarnan hátt enda með talsvert sterkara lið en Stjarnan. Ekkert við því að segja.

Þessu ótengt á flestan hátt en samt ekki alveg. Í starfi mínu er ég mikið í ferðinni í umferðinni og sé marga bíla, einhverjir af þeim eru með einkanúmer. Mér finnst meirihluti af þeim sem ég hef séð húmorslaus og hreinlega leiðinleg. Ég skal reyndar viðurkenna að þegar fjöldi stafa sem menn hafa úr að moða er bara 2-6 þá er búið að setja talsverðar skorður á sniðugheitin. Tilfinningabröltið var svolítið ríkjandi þarna 1996 þegar þetta byrjaði, t.d. voru gömlu R-númerin vinsæl. Þau sjást enn, þó aðallega á Subaru Foresterum og svipuðum tækjum sem eknir eru af eldri mönnum með hatta. Svo er þetta eiginnafnadæmi sem persónulega hefur aldrei skapað mér holdris, JÚLLI og BEGGA eru ekkert að gera neitt fyrir mig.

Mér hefur líka þótt hálfskrítið að sjá einkanúmer á druslum sem varla hanga saman nema bara af því að það er svo gott í ryðinu á þeim. Bílar sem hæplega væri hægt að selja fyrir andvirði einkanúmersins ef út í það væri farið. Mér finnst samt óþarfi að tengja einkanúmerin við eitthvað snobb en bílinn verður að vera svona í yfirmeðallagi útlítandi. Mitt mat.

Þá fór ég að hugsa um bílana sem bera íþróttafélagsnöfnin sem er annar kapítuli út af fyrir sig. Maður myndi varla tengja klúbbinn sinn við Opel Astra ´96 módelið með beygluðum stuðara og skrúfjárni í innanverðum glugganum sem hefur það verkefni að halda rúðunni upp. Varla. En svo er spurning hvort þeir bílar sem hafa þessi íþróttanúmer séu þverskurður af þeim viðhorfum sem við höfum til félaganna og tilheyrandi bæjarfélaga/hverfa? Þrátt fyrir að mér finnst að UMFG ætti helst heima á dökkblárri Subaru bifreið við Grundargötu 68 í Grundarfirði þá skilst mér að það bílnúmer sé vísun í minni klúbbinn með þessu sama nafni í Grindavík. Hef nú séð hann og það er einhver sæmilegasti jeppi, kannski ekki alveg kvótakóngurinn alla leið en alveg vel sæmilegur. VALUR er ekki alveg marktækt dæmi því ég man eftir því að það var eitthvað strákgrey frá Akranesi sem fékk sér þetta númer og féll inn í eiginnafnapakkann. Hann var ekki mikið íþróttasinnaður og ég held að hann hafi ekki alveg fattað þetta strax að sennilega væri ekki sterkur leikur að bera þetta númer upp á Skaga. ÍR númerið er á nýlegum bláum Skoda Octavia station og svo sá ég FYLKIR um daginn, svartur Hyundai Santa Fe, ekki alveg nýjasta sort en allt í lagi. Ég man nú ekki eftir fleirum í augnablikinu nema...

...KR. Sá hann beygja inn af Miklubraut inn á Hofsvallagötu um daginn. Kolsvartur Range Rover af nýrri gerðinni, a-la 2007.

Það er eitthvað við þennan klúbb sem ég er ekki alveg að kaupa en hvað veit ég? Ég er bara í Skoda station hverfinu.

Vikan í boði Joe Boxer

Dagur 7 á náttbuxunum í gangi og miðað við stöðuna verður það klárlega dagur 8 á morgun. Ferskt súrefni er aðeins dauf minning og ef ætti að lýsa fyrir mér hvernig veðrið úti sé milt og gott þá er það líklega svipað og ætla að lýsa fyrir einhverjum, sem hefur verið blindur allt sitt líf, hvering liturinn gulur er.

Ísak Máni hefur þó gert það að verkum að ég er ekki eins-manns-náttbuxnateymi. Drengurinn búinn að vera hálfslappur og það verður að segjast að þetta er ekkert að gera neitt sérstakt fyrir geðheilsuna.

Náttbuxnateymið fékk svo frekari liðstyrk í gær þegar dagmamman hringdi í þá um morguninn og tilkynnti okkur að heimili þeirra hefði verið sett í sóttkví sökum uppkasta þannig að Daði Steinn fékk að halda uppi fjörinu hjá sjúklingunum tveimur hérna heima. Hann fékk að halda áfram heimahjúkruninni í dag og verður væntanlega sömuleiðis heima á morgun. Húsmóðirin hugsar með hryllingi ef sá stutti færi nú að leggjast í einhverja pest, tala nú ekki um ef það á að koma afmælisveislunni hans í gegn þessa helgina.

Daði Steinn 2ja ára

Skrambans

Menn eru algjörlega í ruglinu hérna. Var lasinn um síðustu helgi eins og ég hef minnst á hérna en drattaðist nú í vinnuna þessa vikuna. Gekk ekki alveg á öllum en var þó skárri með hverjum deginum. Var svo búinn að bóka mig í frídag í dag þar sem dagforeldrarnir hans Daða Steins voru í fríi. Ég endaði því vinnuvikuna í gær og fór beint eftir vinnu að horfa á Ísak Mána keppa í fótbolta. Það hefur líklega verið mistök því ég vaknaði í morgun, á frídeginum mínum, alveg handónýtur. Fullar nasir af grjóthörðum horþykkildum, aumur í hálsinum og með vel úldið bragð í munninum. Spurning hvort maður verður ekki orðinn nógu þokkalegur til að mæta í vinnuna á mánudaginn, það væri þó aldrei.

Jæja, best að halda áfram að dæla grænblönduðu slímdrasli, with chunks, út úr nefinu á sér.

Seinna.

Tvöfaldur súrleiki í Keflavík

Ég á enn eftir að taka viðskiptabankann minn fullkomlega í sátt eftir síðasta útspil þeirra sem hafði einhver áhrif á mig. Var staddur í íþróttahúsi í Keflavík í gærkvöldi, Toyota-höll þeirra Reykjanesbúa, en þangað held ég að ég hafi ekki komið áður. Þegar ég sest niður sé ég þessa risastóru auglýsingu þar sem þessi fyrrverandi þjónusta hjá viðskiptabankanum mínum er auglýst. Þetta er ekki lítið dæmi, einhverjir tugir fermetra af þessari einu auglýsingu. Mér var skapi næst að hringja í þjónustuverið hjá bankanum og láta einhvern heyra það, illilega. Fannst það reyndar svo til lítils, enda væntanlega enginn yfir-meðallagi-stjóri að svara í símann á þessum tíma, líklegra að ég lenti á einhverri stelpuhnátu sem væri að vinna með skólanum og gerði sér ekki grein fyrir alvarleika málsins. Þegar ég fór að reyna að finna einhverja gáfulega útskýringu á því hvers vegna þetta héngi þarna enn, einhverjum mánuðum eftir að klippt var á þessa þjónustu, þá komst ég að niðurstöðu. Ekki gáfuleg en þetta hlýtur að hanga þarna uppi bara af því að þetta er flott mynd með körfuboltaþema og á myndinni er leikmaður Keflavíkur. Samt, flott mynd eða ekki, markaðsdeild bankans er með allt niðrum sig segi ég.

Eða kannski var ég svona pirraður af því ÍR missti niður unninn leik í körfunni og töpuðu í framlengingu, oddaleikur hvorki meira né minna. Keflavík komst í undanúrslit en ÍR komið í sumarfrí. Það var hálffúl rútuferðin hjá mér og Ísak Mána heim þetta kvöld.

Þetta helst

Allir þokkalegir hérna, undirritaður reyndar undir meðallagi og Daði Steinn svona la-la. Ísak Máni var að ljúka keppnistímabilinu í körfunni núna um helgina. Keppti í Keflavík laugardag og sunnudag og mamma hans tók það að sér að fylgjast með honum en ég var kominn með einhverja hálsbólgudruslu og því hálftuskulegur þessa helgina. Maður er rosalega atvinnurekandavænn, að vera veikur um helgar. Þeim gekk ágætlega í körfunni, unnu m.a. röndótt lið vestan úr bæ og það þykir víst ekki slæmt. Við Daði Steinn vorum því með hálfgert náttfatapartý hérna heima og fengum stuðning frá Loga Snæ á laugardeginum en hann tók Keflavíkurhraðlestina á sunnudeginum.

Annars er stefnt að því að halda afmælisveislu um næstu helgi og þar verða allir sem eru eitthvað og kofinn mun án efa sprengja utanaf sér. Myndir af viðburðinum munu klárlega birtast í dálknum „hverjir voru hvar“ á helstu slúðurtímaritum landsins í kjölfarið. Nánar um það síðar.

List?

Ekki þurfti ég að hafa miklar áhyggjur með þetta hjá fyrstu tveimur skömmtunum en nú virðist sá þriðji vera graffari.

Hver þremillinn.

Frídagurinn í dag

07:09 Rumska við það að Daði Steinn er vaknaður. Vippa honum upp í rúm til mín og fæ smá kúr og eyrnastrokur. Ómetanlegt.

07:19 Drengurinn kominn fram til mömmu sinnar en ég heyri að hann harðneitar að leyfa henni að gefa sér hafragraut, pabbi verður að græja. Svo framúr fer karlinn.

08:00 Mamman fer með Daða Stein til dagmömmunnar, starfsdagur í Breiðholtsskóla þannig að Ísak Máni og Logi Snær eru í frí og ég ákvað að taka mér frídag líka. Skríð aftur upp í rúm.

08:25 Hendi mér í sturtu.

08:50 Ísak vaknaður en ég þarf að ýta við Loga.

09:15 Menn búnir að borða, Ísak farinn að læra og Logi fær að kíkja í tölvuna. Ég kíki yfir blöðin og reyni svo að laga aðeins til á heimilinu.

10:48 Komum í Fjölskyldu- og húsdýragarðinn, okkur langaði til að skoða nýju sýninguna þar sem boðið er upp á skriðdýr og froskdýr til skoðunar. Nokkuð flott bara.

11:31 Rigningarsuddi og lítið annað spennandi í garðinum þannig að eftir lítinn hring yfirgefum við svæðið.

11:46 Komnir upp á Stjörnutorg í Kringlunni, Ísak með Subway og Logi með Dominos margaritu, ég með valkvíða og fæ mér ekki neitt. Við í algjörum minnihlutahóp, þ.e. ekki nemendur í Versló. Jökull hennar Guðrúnar á næsta borði.

11:57 Tommi frændi hringir í mig og tilkynnir mér að hann sé að koma í bæinn til að fara á útgáfutónleika hjá Skálmöld um kvöldið. Vegna forfalla er hann með aukamiða og spyr hvort ég vilji koma með. Ég er mjög klár í það en var búinn að lofa mér í tökur á einhverju grínefni vegna árshátíðarinnar í vinnunni. Segi honum að ég ætli að finna eitthvað út úr þessu.

13:03 Leggjum af stað heim, búnir að versla fyrir Ísak Mána út á inneignarnótuna sem hann fékk í Outfitters Nation og Logi Snær fékk einhvern bol í Hagkaup sem ég verð klárlega að skipta aftur. Stundum er erfitt að vera misskilda miðjubarnið og mjög oft er erfitt að skilja misskilda miðjubarnið.

13:11 Komnir heim og ég, þessi með valkvíðann, fæ mér eitthvað að borða. Ísak Máni hendir einhverju smotterí í sig líka svona svo hann fari ekki svangur á körfuboltaæfingu.

14:06 Skúli mættur á svæðið og ætlar að fá far á upp í Seljaskóla á körfuboltaæfingu. Ég kem öllu liðinu út í bíl og skutla Ísaki og Skúla uppeftir og svo förum við Logi Snær beint að sækja Daða Stein til dagforeldranna.

14:37 Kominn aftur heim, reyni að koma einhverju ofaní Daða og Loga, gengur ekkert sérstaklega. Tommi hringir aftur og spyr hvort ég sé ekki örugglega klár fyrir kvöldið. Ég segist mæta.

14:42 Sendi póst á yfirmann skemmtiefna í söludeildinni og segi hvernig málin eru stödd, ég sé off í þessar kvikmyndatökur. Var í svo litlu hlutverki að ég held að það hafa verið hægur leikur að skrifa karlinn út.

15:11 Búinn að græja Loga Snæ fyrir fótboltaæfingu og fer með hann og Daði Steinn fylgir vitaskuld með. Aftur er ferðinni heitið upp í Seljaskóla.

15:30 Æfingin byrjar og við Daði Steinn erum bara að dunda okkur á meðan.

15:35 Gemsinn hringir, gjaldkeri húsfélagsins á línunni og hún er að fara yfir með mér, formanninum, uppgjörsmál vegna framkvæmdanna sem við höfum verið að standa í.

15:58 Varla búinn að skella á þegar Sigga hringir. Hún er enn í vinnunni en minnir mig á að það þurfi eitthvað að græja varðandi kvöldmatinn, hakkið klárt í ísskápnum en annað ekki.

16:09 Ísak Máni kemur til okkar úr píanótímanum sem hann er í upp í Seljaskóla, strax á eftir körfuboltaæfingunni sinni.

16:30 Fótboltaæfingin búin hjá Loga, við fjórir komum við hjá Braga í Leiksport og sækjum nýja ÍR æfingargallann hans Loga sem var í merkingu. Ísak Máni sér drögin að nýju ÍR fótboltatreyjunni fyrir sumarið, hann er greinilega ekki jafnhrifinn af bláu ermunum og ég. Tökum hraðferð í Bónus í leiðinni, ákveðið að píta verði í matinn.

17:06 Komum heim. Logi Snær vill fara út að hjóla og Ísak Máni ákveður þá að hann ætli að fara á fótboltaæfinguna sína, sem byrjar klukkan sex, hjólandi.

17:17 Ég fer niður í kjallara og yfirfer dekkin á hjólinu þeirra, þarf aðeins að pumpa í dekkin hjá Ísaki Mána.

17:22 Sigga kemur heim.

18:21 Ég fer í það að elda kvöldmatinn.

18:37 Kvöldmatur hjá okkkur mínus Ísak Máni sem verður að borða þegar hann kemur heim.

19:12 Geng frá flestu af eldhúsborðinu, annað verður á bíða og við Logi og Daði tökum smá Star Wars geislasverðaleik.

19:29 Legg af stað niður í Tónabíó þar sem tónleikarnir verða.

20:16 Sestur niður ásamt Tomma og co og bíð slakur eftir því sem verða vill.

21:52 Kem út eftir alveg magnað gigg og er með gæsahúð alla leiðina heim.

22:07 Næ restinni af 10-fréttum í sjónvarpinu áður en tekið er úr þvottavélinni sem konan hafði sett í og svo var uppþvottavélin líka búin þannig að það var lítið annað en að taka úr henni líka.

23:57 Finn að suðið var ansi hressilegt eftir tónleikana er að minnka í eyrunum, búinn að henda upp þessu bloggi og fer þá að tannbursta mig og skríð svo upp í bælið.

Litlu-jólin í febrúar

Ég fékk snilldarhugmynd, að mér fannst, síðla árs í fyrra þegar ég var í jólagjafapælingum fyrir drengina. Sá mér leik á borði þegar ég frétti að Tinna Rut kæmi frá Kanada yfir á skerið og tæki með sér eins og eina ferðatösku sem mögulega væri hægt að troða einhverju meira í. Ég var búinn að vera að sveima eftir NBA körfuboltabúningum en svoleiðis munaður hefur verið ófáanlegur hérna, a.m.k. í barnastærðum. Ég tók mig því til og pantaði þrjú stykki og lét senda þetta til Tinnu. Lenti reyndar í smáveseni þar sem ein treyjan var ekki til á lager og fór því seinna af stað en hinar og til að gera langa sögu stutta þá náði hún ekki til Tinnu fyrir brottför hennar til Íslands. Ég sat því bara með 2/3 af jólagjöfum drengjanna og ljóst að ekki gæti ég sagt við þann óheppna, sem í þessu tilviki var Logi Snær: „Þín gjöf kemur bara seinna.“ Maður þurfti því að redda einhverju öðru, bíða eftir að Tinna, sem by-the-way er að skora feitt á bestufrænkulistanum, færi aftur til Kanada og sendi mér þá það sem upp á vantaði. Þetta skilaði sér loksins í síðustu viku og allir mjög sáttir.

Veisluhelgi

Logi Snær fékk sannarlega afmælishelgi núna um helgina.

Laugardagur: Hann og bekkjarbróðir hans héldu saman veislu í Krakkahöllinni í Krepputorgi þar sem hinum drengjunum í bekknum var boðið.
Sunnudagur: Fjölskyldukaffið/afmælisveislan.

Næsta partý eftir rúman mánuð.

Logi Snær 7 ára

Man Utd - Man City 2:1

Ég er búinn að fara þrisvar á Old Trafford og hef séð heimamenn mæta Derby, Portsmouth og Newcastle. Ég var búinn að lofa mér því að næst færi ég að sjá þá mæta einhverju af stærri liðunum og var ég kominn á það, fyrir einhverjum árum, að næsti leikur hjá mér yrði pottþétt United - City. Held að það sé líka dýrari týpa af stemmingu á þeim leik heldur en á mörgum öðrum.

Það minnkaði ekki áhuginn þegar maður sat heima í sófanum fyrir tveimur árum og horfði á Michael Owen setja sigurmarkið á móti City í 4:3 thrillernum, á 96. mínútu eða hvað það nú var. Maður hélt að þá dramantík væri ekki hægt að toppa. Tja, dramantíkin í gær var kannski ekki sú sama en þetta mark í gær frá Rooney var náttúrulega lyginni líkast. Þekki einn gaur í gegnum vinnuna sem fékk síðasta miðann sem íslenski klúbburinn á, þvílíkur lukkunnar pamfíll. Ég verð klárlega að fá ferðasöguna hjá honum eftir helgi.

Aldrei neitt öruggt um þetta, maður gæti svo lent í grútleiðinlegu tapi eða einhverju álíka en það er bara þannig.

En City verður það næst. Einhverntímann.

Cavs vs. Clippers og önnur undirmálslið

Ég hef alltaf haft smá auga með lélegustu liðunum í NBA. Aðalástæða þess er að liðið mitt, Sixers, á þann „heiður“ að eiga lélegasta sigurhlutfall á einu tímabili en 1972-1973 unnu þeir bara 9 leiki af 82. LA Clippers eru helst þeir sem hafa stundum kveikt í mér vonir síðustu ár að eitthvert annað lið taki þetta met en til þess þurfa menn að vera ansi hreint daprir og hingað til hafa öll lið, sama hversu léleg þau hafa verið, klórað sig í tveggja stafa tölu í fjölda sigurleikja.

Einnig fylgdist maður með stutta lífshlaupi Vancouver Grizzlies (liðið fluttist reyndar síðar til Memphis) á þeim árum þegar Villi og co bjuggu þar og á ég m.a. liðsbúning frá þeim sem mamma og Varði gáfu mér eftir einhverja heimsóknina þangað. Ekki voru sigurleikirnir mikið að þvælast fyrir því ágæta liði.

Cleveland er annað lið sem hefur ekki þótt merkilegur pappír í gegnum tíðina, nema kannski ef frá er talinn sá tími sem LeBron spilaði með þeim. Þeir unnu leik í nótt og enduðu þar með taphrinu sína sem hljóðaði upp á 26 tapleiki í röð, sem er met í NBA en gamla metið sem var 24 leikir sem áttu þeir sjálfir. Þeir eru þá komnir í 9 sigurleiki og hafa einhverja tæplega 30 leiki til að ná þeim tíunda og forða sér þá frá því að komast á stall með Philly. Það fór vel á því að loksins þegar þeir unnu leik þá varð Clippers fyrir valinu. Kannski ágætt að Cavs séu ekkert að hirða þetta met, hefur verið ágætisstemming fyrir þessu liði á þessu heimili, en fer reyndar aðeins minna fyrir því eftir að #23 lét sig hverfa og skildi félagana eftir í skítnum. Það er hálfbroslegt að menn eru farnir að gjóa augunum aðeins á litla liðið í LA, en þar er háloftafuglinn Blake Griffin að vekja eftirtekt á þessu heimili.

Cleveland og Clippers, þetta var álíka spennandi tvenna og gyllinæð og harðlífi þegar ég fór að fylgjast með þessu og flestallir héldu með Boston eða Lakers. En allt tekur þetta breytingum, kannski sem betur fer.

Flökkusaga úr fjármálageiranum

Ungur maður fer inn í viðskiptabankann sinn og fær sér sæti hjá þjónustufulltrúa. Það fylgir nú ekki sögunni almenn staða hjá þessum manni, fjölskyldu- eða fjárhagsaðstæður nema það sem snýr beint að sögunni. Þessi maður tilkynnir þjónustufulltrúanum að hann eigi nokkra þúsundkalla inn á hefðbundnum reikningi og er að forvitnast hvort ekki sé hægt að ávaxta þetta á aðeins betri veg án þess að binda þetta eitthvað lengi, þetta er jú ekki há upphæð og svo gæti alltaf komið upp sú staða að maðurinn þyrfti að nota þessa peninga með stuttum fyrirvara. Hann segist gera sér grein fyrir því að aðstæðurnar eru ekki „2007“ en eitthvað skárra hlýtur að vera hægt að gera.

Þjónustufulltrúinn sýnir ekki nein svipbrigði þegar hann horfir á tölvuskjáinn. Unga manninum fannst þetta frekar þrúgandi og reynir að slaka á andrúmsloftinu og spyr hvort það sé kannski bara best að millifæra þetta beint á Steingrím og Jóhönnu og vera ekki í þessum blekkingarleik. Engin svipbrigði.

Tveir möguleikar eru slengdir framan í unga manninn. Einhver vaxtareikningur sem ber einhverja vexti. Hve mikla? 1.65%...
Hinn möguleikinn var ríkisskuldabréf. Ávöxtunin á því? Það sem af er ári er hún neikvæð um einhver tæp 2%.

Ísland? Allt í góðu hérna.

Kominn í A-klassa

Helgin var boltahelgi, aftur. Aðallega körfubolti. Ísak Máni var að keppa á Íslandsmótinu í minnibolta en keppt var í Njarðvík, bæði á laugar- og sunnudeginum. ÍR kom sér í A-riðilinn, meðal þeirra bestu, eftir að hafa sigrað B-riðilinn á síðasta móti. Þetta var það langerfiðasta sem þessir strákar hafa lent í á þessum vetri en þeir stóðu sig samt vel. Unnu Njarðvík og töpuðu fyrir Stjörnunni með einu stigi þar sem úrslitin réðust á vítalínunni þegar tæpar tvær sekúndur voru eftir af leiknum, það er háspenna-lífshætta líka í þessum bolta. En reglurnar á Íslandsmótinu í þessum flokki segja til um að lið verða að vera skipuð 10 strákum hið minnsta og hver þeirra verður að spila ákveðið mikið. Mér fannst þetta svolítið skrítið fyrst en þegar ég sé þetta í framkvæmd þá finnst mér þetta sniðug regla. Þessari reglu náði Stjarnan ekki að framfylgja og því fær ÍR sigur þar. Það voru hinsvegar engar reglur brotnar þegar þeir töpuðu fyrir Keflavík og KR, klassalið þar á ferð. En það hafðist allavega að halda sér í þessum A-riðli og munu keppa þar í síðasta móti vetrarins seinnipartinn í mars þar sem sigurvegarinn verður krýndur Íslandsmeistari.
Strákurinn stóð sig nokkuð vel, tók sig m.a. til og raðaði niður 4 körfum í 4 sóknum í röð í einum leiknum. Hann er að fíla þetta, sem er gott og ég hef helv... gaman af þessu. Sem er gott.

Sjúklingurinn

Þetta getur verið svolítið þreytt, að vera meira og minna lasinn. Sem er svolítið sagan hans Daða þennan veturinn, og sérstaklega núna frá því í desember finnst mér. Drengurinn virðist standa sig vel í því að mergsjúga í sig allar helstu pestir og kvilla sem sveima um andrúmsloftið. T.a.m. fór drengurinn ekkert til dagmömmunnar í þessari viku sem er að ljúka og það er ekki fyrsta vikan sem fer þannig.

Ég get ekki sagt að ég fái einhver verðlaun fyrir skilvirkt langtímaminni og get því illa sagt til hvort þetta sé betra, svipað eða verra með þann yngsta miðað við þá tvo fyrri. Held ég hafi einhverntímann sagt það að líklega muni maður frekar eftir því skemmtilega heldur en hinu.


En svona var ástandið um daginn þegar Daði Steinn var ekkert spes, með háan hita og einhverja flensuútgáfuna, slæmur af astma og svona til að uppfylla tékklistann þá bættist við þetta eyrnabólga frá helvíti. Allur svefn var því vel þeginn til að hvíla litla kroppa (og reyndar hina líka), hvort sem það var seinnipart dagsins á hörðu stofuparketinu eða við önnur tækifæri.

Hér sé stemming.

Boltahelgi

Helgin var nettur bolti. Ég eyddi þremur tímum í Smáralindinni á laugardeginum en fór bara inn í tvær búðir sem hlýtur að vera eitthvað met. Hvar er boltinn í því? Jú, KKÍ var með einhverja hátíð í kringum 50 ára afmæli sambandsins í Vetrargarðinum. Þar var búið að setja upp nokkrar körfur og gestir og gangandi gátu chillað þar inn á milli leikmanna sem spila í efstu deild karla og kvenna. Ísak Máni og Andri Hrafn, félagi hans, voru þarna í góðum gír á meðan ég fylgdist með úr fjarlægð og gúffaði í mig afmælisköku með reglulegu millibili og fékk það sömuleiðis staðfest sem mig hafði alltaf minnt, Coke Zero er ódrekkandi viðbjóður. Þriggjastiga skotkeppni og Solla striða á kantinum, eðalstöff.


Á sunnudeginum var Ísak Máni að keppa í Póstmótinu í körfubolta, þ.e. fyrir hádegi en eftir hádegið átti hann að mæta í æfingaleik upp á Leiknisvöll í Baráttuna um Breiðholt, Leiknir - ÍR. Fallega liðið í Breiðholtinu rúllaði því upp og Ísak Máni á því enn eftir að lúta í gras fyrir Barcelona-wanna-be-inu á ferlinum. Það var því hægt að glotta út í annað yfir þessari ömurlegu veggskreytingu þarna í félagsheimilinu þeirra sem fer alltaf jafnmikið í mig.


Logi Snær var á þessum tíma með mömmu sinni upp í Egilshöll því þar var 7. flokkurinn að spila æfingaleik við Val. Þar eru menn enn bara slakir hvað úrslitin varðar, bara gaman að spila bolta. Sem er besta mál.

Daði Steinn? Hann fékk að fara upp í Mosó til ömmu og afa enda orðinn lasinn. Ekki í fyrsta sinn þennan vetur.

Óttarlegt bla er þetta

Vakna.

Kem mannskapnum út úr húsinu.

Vinna.

Ræktin ef ég nenni.

Heim.

Borða.

Horfi á handbolta eða finn mér eitthvað annað til dundurs.

Sofa.

Vakna.

Kem mannskapnum út úr húsinu.

Vinna.

Ræktin ef ég nenni.

Heim.

Borða.

Horfi á handbolta eða finn mér eitthvað annað til dundurs.

Sofa.

Vakna.

Kem mannskapnum út úr húsinu.

Vinna.

Ræktin ef ég nenni.

Heim.

Borða.

Horfi á handbolta eða finn mér eitthvað annað til dundurs.

Sofa.

Vakna.

Kem mannskapnum út úr húsinu.

Vinna.

Ræktin ef ég nenni.

Heim.

Borða.

Horfi á handbolta eða finn mér eitthvað annað til dundurs.

Sofa.

Vakna.

Kem mannskapnum út úr húsinu.

Vinna.

Ræktin ef ég nenni.

Heim.

Borða.

Horfi á handbolta eða finn mér eitthvað annað til dundurs.

Sofa.

Frestun jólaloka en samt flugeldasýning

Síðasti dagur jóla í dag. Venjan hefur verið að fara upp í Mosó á þessum tímamótum til að fylgjast með brennu og flugeldasýningu sem hefur yfirleitt verið af glæsilegri gerðinni. En ekki í kvöld.

Mælirinn í bílnum sýndi þegar verst var í dag -11 gráður. Rokið sem fylgdi með og nísti alveg inn að beini var heldur ekki að auka stemminguna. Fór svo að langflestum þrettándahátíðarhöldum var frestað á landinu, líka í Mosó.

Ég var alveg rólegur, þetta þýddi að við Ísak Máni gátum farið á ÍR - Keflavík í körfunni sem var í kvöld. Því miður fyrir okkur voru heimamenn niðurlægðir af gestunum sem settu upp hálfgerða flugeldasýningu. Saga tímabilsins so-far, og fallsæti staðreynd eftir leiki kvöldsins.

Flugeldasýningin í Mosó verður í staðin á sunnudaginn.

Hálf slakur eitthvað

Við Logi Snær fórum í bíó í kvöld, nýju Jack Black-ræmuna. Vinnan var að plögga einhverja forsýningu og við kíktum, Ísak Máni var ekkert sérstaklega spenntur fyrir þessu og svo var körfuboltaæfing á sama tíma sem hann vildi ekki fórna. Ekkert sérstakt um þessa mynd að segja svo sem, fer nú ekki á spjöld sögunnar sem eitthvað stórvirki. Málið var hins vegar að hún er í þrívídd. Svona eftir á er ekki alveg hægt að skilja það, nema þetta trend að setja í þrívídd svo það sé ekki sama fjörið að bootlegga myndinni. Mér fannst eiginlega meira fjör að horfa á trailerinn af nýju Ice Age myndinni sem var sýndur á undan í þrívíddinni heldur en Jack og co. Svo fannst mér hálffurðulegt að glápa á þetta með gleraugum.

En það er ástæðan fyrir því að ég er búinn að vera klóra mér í hausnum í allan dag. Er þetta virkilega í fyrsta sinn sem ég fer á þrívíddarmynd í bíó? Ísak Máni flissaði mikið þegar við vorum að ræða þetta og þegar Logi Snær var spurður hvað hann hefði oft farið á þrívíddarmynd í bíó sagði hann bara: „Pabbi! Svona milljón sinnum.“

Þegar ég hugsa þetta þá hefur maður ekki verið að fara mikið í bíó síðustu misserin, ekki sá maður Avatar og hvað þetta heitir allt saman, en það hlýtur samt að vera einhver sem ég er að gleyma.

Verð að sofa á þessu.

Uppgjör aðgerðaráætlunnar 2010 og planið fyrir 2011

Mér sýnist áramótaheitin frá því í fyrra hafi gengið svona allt-í-lagi upp. Þessi aðgerðaráætlun var nú ekki löng eða djúpstæð en myndavélin hafðist í hús og stofan var máluð. Fjárans tannlæknaheimsóknin var nú ekki eins ítarleg og ráðgert hafði verið, aðeins gert við einhverja fyllingu. Spurning um að halda áfram að reyna á þessu ári. Formið á karlinum er svona la-la, kalt mat er að það sé hvorki betra né verra en á svipuðum tíma fyrir ári.

Ég ákvað samt að gera engan formlegan lista fyrir þetta ár. Leiddi þó hugann að því hvernig listinn hefði litið út ef sú hugmyndavinna yrði tekin alla leið. Gæti sett ýmislegt þarna inn, að ég yrði mér út um eitt stykki Canon 70-200mm f/2.8 linsu, tattoo-hugmyndin hefur komið og farið hin síðari ár, viðhaldið lífinu í bíldruslunni minni svo eitthvað sé nefnt. Alltaf átti að búa til einhvern fjölskylduljósmyndavegg hérna heima og svo er alltaf klassískt að sjá sjálfan sig fyrir sér pungsveittan í ræktinni. En sleppum öllum formlegum listum þetta árið, látum þetta meira bara ráðast...

...nema það að ég ætla til útlanda á árinu 2011, hvernig og hvert er óráðið. Hananú.

Ekki ætlað að verða

Árið er 1987 og jólin eru að ganga í garð, staðurinn er Sæból 46 í Grundarfirði. Ég man ekki hvort þetta voru fyrstu eða önnur jólin okkar í Grundarfirði en það var margt um manninn þarna eins og venjan var í Sæbólinu. Ekki get ég heldur nefnt eitthvað sem ég fékk í jólagjöf þetta árið en hins vegar man ég að Varði gaf einum fóstursyni sínum, sem var þá um tvítugt, bókina Íslensk knattspyrna 1987. Hann virtist þó ekki hafa mikinn áhuga á gripnum, annað en ég og hlutirnir atvikuðust þannig að í dag er þessi bók í skápnum hjá mér og var sú fyrsta sem ég eignaðist í þessum bókaflokki. Síðar keypti ég mér allar fyrri bækurnar, frá 1981-1986 og hef fengið þessa bók í jólagjöf frá mömmu í talsvert mörg ár. Á þær sem sagt allar og mun aldrei geta hætt að safna þeim, það er bara þannig.

Það er ekki aðalatriði þessa pistils. Heldur gleymdi ég því aldrei hvað mér, 13 ára maur, fannst yfirmáta svalt að í bókinni var listi yfir meistaraflokk Grundarfjarðar (eins og önnur lið sem tóku þátt í Íslandsmótinu það árið) og m.a. nafn þessa fóstursonar hans Varða, hvað hann spilaði marga leiki og skoraði mörg mörk. Mér fannst þetta alveg geðveikt flott. Ég skoðaði þessa bók alveg í öreindir þessi jól og hugsaði með mér hvað það væri nú flott ef ég fengi nafnið mitt í þessa ritröð eitthvað árið. Það hittist nú þannig á að þetta var síðasta árið sem meistaraflokkur Grundarfjarðar tók þátt í Íslandsmótinu í talsverðan tíma. Fótboltaferillinn minn varð nú heldur ekki merkilegur, eitthvað spriklaði maður upp á Skaga eins og ég kom inná hérna um árið en takkaskórnir fóru svo að mestu leyti í dvala eftir að til Reykjavíkur var komið, a.m.k. keppnislega séð. Enda var maður kominn í önnur verkefni, skóli + vinna, kaupa sér íbúð og framleiða börn. Reyndar man ég eftir því að fyrrverandi skólafélagi minn frá Akranesi og núverandi meistaraflokksþjálfari kvennaliðs KR, Björgvin Karl, bjallaði í mig þegar ég var í Háskólanum og nýbúinn að ráða mig í vinnu hjá GÁP með skólanum. Hann vildi fá mig til að koma og spila með sér með Hvöt á Blönduósi, þeir voru í einhverjum markmannsvandræðum þá. Ég afþakkaði pent og líklega drap endanlega það litla sem var í gangi með knattspyrnuferilinn. Það var ekki fyrr en á síðari stigum að maður datt í utandeildarboltann með Tomma frænda og tókum við nokkur ár í því dæmi. Náðum meira að segja að endurvekja meistaraflokk Grundarfjarðar, svona á pappírunum a.m.k., og spiluðum tvö ár í Bikarkeppni KSÍ undir merkjum Grundarfjarðar. Sú þátttaka dugði mér þó ekki til að fá nafnið mitt í bækurnar góðu þar sem eingöngu er birtir liðslistar hjá þeim liðum sem taka þátt í Íslandsmótinu. Tommi fór þó alla leið í þessu og endurvakti þátttöku sveitaliðsins, sem hafði legið í dvala þarna síðan 1987, í Íslandsmótinu fyrir sumarið 2010. Ég gerði mér þó grein fyrir að þetta væri eitthvað sem undirritaður væri ekki að taka þátt í, þrátt fyrir að hafa fengið að spila tvo æfingaleiki með liðinu á undirbúningstímabilinu. Ég var ekki á staðnum til að taka þátt í neinum æfingum né heldur í neinu sérstöku standi fyrir svona dæmi. Nafn mitt kom því ekki í liðslistanum í þessari bók sem ég fékk í jólagjöf frá mömmu núna þessi jól. Ég var búinn að finna það hjá sjálfum mér þegar ég fór loksins í 30+ með Fylki í sumar þar sem spilað er á hálfum velli og með lítil mörk að það væri alveg yfirdrifið nóg fyrir mig. Enginn biturð yfir þessu, sumt er einfaldlega ekki ætlað að verða.

Kjánalegt? Kannski, en ég hef alltaf haft hálfgaman að hafa þessa sögu svona í bakhöfðinu en núna fannst mér tilvalið að setja punkt fyrir aftan hana. Þó svo að maður hafi ekki komist á prentið þá komst ég þó á netið. Látum það gott heita.

Springandi froskar í tíma og ótíma

Hvernig er það, hefur aldrei verið rætt um það að banna flugeldasölu beint til almúgans hérna á Íslandi? Get ekki sagt að ég muni eftir þessháttar umræðu. Fór svona að spá í þessu, hvað þetta er absúrt. Foreldrar að senda börnin sín út með eldspýtur, blys, froska og hvað þetta heitir nú allt saman. Ég þurfti að hvæsa á einhverja peyja sem voru að troða flugeldum inn í dekkjaróluna hérna út í garði og undanfarna daga hefur sprengjuvælið ómað í eyrum mér og mun væntanlega gera næstu daga. Las að það hefðu verið eitthvað af augnmeiðslum þessi áramótin, sem kemur svolítið á óvart þar sem mér finnst menn nokkuð duglegir að nota þessi hlífargleraugu. En það eru víst dæmi um að fólk hafi farið ansi illa út úr viðskiptum sínum við þessar græjur.

Ekki það, menn væru líklega að setja björgunarsveitirnar á hliðina með svona banni og hvaðan ættu þá að koma peningarnir? Víst lítið af varasjóðum hjá hinu opinbera þessa dagana.

Ég hef svo sem litlar hugmyndir um hvernig þetta er í öðrum löndum. Ég man þegar við eyddum jólum og áramótum út á Spáni fyrir einhverjum 20 árum þá þurfti hótelið að fá sérstakt leyfi til að sprengja upp nokkrum flugeldum, fyrir Íslendingana.

Ekki það að þetta sé að halda fyrir mér vöku, ekki nema í þeim skilningi ef ég sef ekki fyrir látum en svo slæmt hefur þetta ekki verið. Ég er þessi týpa sem finnst voðalega gaman að horfa á þetta en fæ lítið út úr því að kveikja sjálfur í. En þetta er væntanlega svo sterkt í þjóðarsálinni að margir myndi rísa upp á afturlappirnar ef svona umræða færi af stað af einhverri alvöru. Svo eru alltaf einhver túristagrey sem villast hingað til að sjá flugeldana. Og í viðtölum við þá segjast þeir flestir aldrei hafa séð annað eins.

Já, við Íslendingar.

Þessi áramót

Hinn hefðbundin krumpudagur, 1. janúar ár hvert, íþróttabuxur og fótboltasokkar eru málið á svona dögum. Algjör snilld að það var spilað í ensku úrvalsdeildinni í dag, mér finnst fínt að láta það svona malla yfir daginn án þess þó að maður sé endilega límdur við kassann. Það var aðeins kíkt út í garð, svona bara til að fá örlítið súrefni ofan í mannskapinn.


Vorum í Æsufellinu í gærkvöldi eins og hefð er orðin. Kalkúnn og saltkjöt og baunir eins og fylgir orðið þessari hefð. Þokkalegasta veður, a.m.k. heiðskýrt eins og þarf að vera þennan mikla sprengidag en kuldinn beit ansi hressilega í. Daði Steinn var nokkuð sprækur og þegar þreytan var farin að segja til sín var kappanum komið fyrir undir sæng, svona rétt áður en Skaupið byrjaði, og var svo selfluttur niður í Eyjabakka þegar fjölskyldan yfirgaf samkvæmið. Þar hélt drengurinn svo áfram að sofa, ekki flókið.

Gjöfin sem týndist

Menn virðast þokkalega sáttir með gjöfina sem týndist. Það er ekki annað hægt en að reyna aðeins að af-Svía drenginn.

Jólagjafir í notkun

Skítaveður úti og allir að reyna að slaka á svona annan dag jóla. Það var því vel við hæfi að prufa eitthvað af jólagjöfunum. Sjúklingurinn var nokkuð sáttur með þetta, svona á 21. mánaðar afmælinu sínu. Það verða svo pizzur eftir helgina.

Jólin þetta árið

Jóladagur að kveldi kominn. Gærdagurinn, þ.e. aðfangadagur, gekk alveg ágætlega fyrir sig. Daði Steinn er reyndar búinn að vera hálfdruslulegur síðustu daga, vikur reyndar og eitthvað var spennustigið rangt stillt því hann var ófáanlegur til að taka sinn hefðbundna lúr þennan mikla pakkadag. Hann var þó alveg í þokkalegum gír þegar pökkunum var slátrað en fékk að skríða upp í bælið þegar örfáir pakkar voru eftir enda búinn að fá nóg.


Heilt yfir voru allir sáttir bara, Logi Snær var nú eitthvað aðeins að kommenta á hlutfallið á milli fata og leikfanga, fannst eitthvað halla á síðari liðinn en var samt þegar allt er tekið með mjög sáttur með þetta. Ég er hinsvegar kominn með athyglisvert vandamál, hrærivél í fyrra og pizzaofn og vöfflujárn í ár. Maður verður að fara stækka við sig.

Jóladagurinn byrjaði á hefðbundinn hátt, stefnt á hangikjöt í Mosó eins og venjan er. Daði Steinn tók þá upp á því að sýna fullmikil lasleikamerki og mamman tók bíltúr upp á Læknavaktina og í framhaldi svo upp á Barnaspítala. Drengurinn með einhverja vírusdrullu og fékk uppáskrifað púst og stera. Magnaður kokteill. Við hinir mættum í veisluna fyrir hönd fjölskyldunnar en Sigga þurfti því að láta sér hangikjötið nægja upp úr dollunni heima í Breiðholtinu þegar sjúkraskutlinu var lokið. Þó að bragðið hafi verið það sama þá grunar mig að eitthvað hafi vantað upp á stemminguna, ekkert fjölskyldu-mingl hjá henni. En það er ekki spurt að því hvort það séu jólin þegar veikindi eru annars vegar. Drengurinn hlýtur samt að fara að skríða saman.

Jæja, Miami - Lakers að fara byrja...

Mjúkt verður hart með miklum hausverk

Fimm dagar til jóla og það er verið að cut-a niður to-do-listann. Eitthvað er verið að pakka inn og í dag fóru einhverjir pakkar út úr húsi og aðrir komu inn í staðinn. Svo var það þegar ég var að pakka inn að ég fór að svipast eftir einni gjöf handa litlum frænda. Greip í tómt þegar ég ætlaði að nálgast hana á þeim stað sem ég hélt að hún væri á. Klóraði mér í hausnum og fór í nánari rannsóknarvinnu. Eftir að hafa skimað á líklegum stöðum var ég enn tómhentur og ekki alveg farið að standa á sama. Áhyggjurnar jukust svo til muna þegar konan fór að tengja þetta við nokkra-poka-ferð mína á Sorpu um daginn þar sem ýmislegt fékk að fjúka.

Það var því ekki annað hægt en að fara í þetta af fullum þunga, fór í gegnum alla fataskápa og skúffur á heimilinu, allar hillur í útifataskápnum og þvottahúsinu. Eldhúsið og stofan voru grandskoðuð í kjölfarið en árangurinn varð enginn. Stemmingin var, þegar hér var komið við sögu, í sögulegu lágmarki og ég sá fyrir mér einhvern rekast á þennan ónotaða hlut, með skilamiðanum og öllu, á spottprís í Góða hirðinum eða í þessum Rauða kross-búðum.

Þetta var svo sem ekki spurning um tugi þúsunda en það marga þúsundkalla að maður íhugaði af fullri alvöru hver næstu skref yrðu. Átti maður að hringja í Sorpu eins og geðsjúklingur og fá að fara í gegnum eins og tvo gáma af ruslapokum? Líklega væri best að halda einhverjum hluta af sjálfsvirðingunni og sleppa því símtali. Eitthvað skárra væri að fara og kaupa nýja grip. Reyndar keypti ég þetta í verslun þar sem kunningi minn er að vinna. Ég þyrfti þá að gera upp með mér hvort ég kæmi með einhverja góða sögu, hvers vegna ég þyrfti annan svona grip, eða leggði einfaldlega spilin á borðið og viðurkenndi kjánaskap minn. Draumurinn í þeirri útfærslu væri að ég fyndi frumeintakið sama dag og ég verslaði hið síðara og gæti þá bara farið og skipt öðru eintakinu.

Ætli ég hafi ekki verið að byrja á fjórðu yfirferðinni um íbúðina þegar konan kemur til mín, hálfskömmustuleg, með lítinn pappakassa undir höndum. Kom þá í ljós að fyrir einhverjum dögum síðan þegar þessi gjöf, sem ein og sér yrði mjúkur pakki, var að þvælast á borðstofuborðinu fannst frúnni tilvalið að smella henni ofan í tóman pappakassa sem hún þurftir að losa sér við og umbreyta þessari gjöf í leiðinni í harðan pakka. Kassanum stakk hún svo inn í skáp. Útlit hans tókst að blekkja mig svo rosalega að ég álpaðist ekki til að athuga það, þótt ég hafi íhugað það, líklega í annarrri yfirferðinni.

Rosalega var mér létt.

Á eftir áætlun

Engin sérstök jólastemming hérna. Engin sérstök stemming almennt ef út í það er farið. Daði Steinn er búinn að vera berjast við einhverja pest og hefur því verið í stofufangelsi það sem af er vikunni og klárar hana bara heima úr þessu.

Annars er ég að uppgötva að jólin eru alveg að detta á og ég hef hvergi nærri lokið störfum í undirbúningsvinnu. Samt byrjaði ég snemma að huga að hinum ýmsu málum en ég virðist hafa dottið í þá gryfju að halda að það væri nóg að byrja á verkefninu, restin hlyti að koma af sjálfu sér. Svo er ekki raunin.

Kannski vantar bara snjó.

Punktur til viðskiptabanka míns

Þið eruð nú meiru pappakassarnir. Þegar ég lít til baka yfir síðustu ár er kannski helst eitt atriði sem þið hafið gert til að gleðja mitt litla, einfalda barnshjarta. Það varð meira að segja efni í pistil hérna um árið, svo glaður var ég. Hálfsorglegur kannski en eins og fyrr segir frekar einfaldur.

Allt í rugli í kerfinu, skuldaafskriftir hægri vinstri hjá gömlu útrásarplebbunum en við hin sem áttum kannski skitinn 200 þúsund kall á einhverjum prumpreikning fengum bara lækkun verðbóta upp í ósmurðan afturendann.

Ég, þessi einfaldi, hélt hinsvegar áfram að brosa enda með ÍR-kortið mitt og fannst það bara æðislegt. A.m.k. þann hluta mánaðarins þegar ég átti eitthvað inná því. Maður fékk svona allskonar komment frá allskonar afgreiðslufólki þegar maður dró gripinn fram, þetta var svolítið gaman bara.

En ekki lengur. Neibb. Fékk eitthvað þurrt, staðlað bréf þar sem mér var tilkynnt að þessi þjónusta væri ekki lengur í boði. Og í kjölfarið fékk ég eitthvað steingelt, hrútleiðinlegt og staðlað kort. Sem ég fékk svo ofan á allt 1000 kr rukkun í heimabankann þegar heim var komið án þess að nokkur minntist á það í ferlinu, framleiðslukostnaður sko. Eru menn ekki í bisness hérna? Þið hefðu örugglega geta selt mér, þessum einfalda, ÍR-kort fyrir eitthvað hærri upphæð.

Takk annars fyrir allt.

Ein ástæða þess að við eigum ekki bústað

Helgin hvarf eins snögglega og hún birtist. ÍR hélt körfuboltamót fyrir yngstu flokkana og Ísak Máni var að keppa á sunnudeginum. Ég tók hins vegar að mér að taka myndir af öllum liðunum við verðlaunaafhendinguna og þurfti því að verða mættur upp í íþróttahúsið í Seljaskóla á laugardeginum um hádegisbil og var með viðveru þar til klukkan 17. Áður var Ísak Máni að spila á jólatónleikum upp í Seljakirkju sem byrjuðu klukkan 10, við náðum því að vera öll þar. Hann var svo að spila æfingaleik í fótbolta við KR eftir hádegið en þurfti að sjá um það sjálfur því ég var í fyrrgreindu verkefni og mamma hans var með tvo yngri heima enda varla forsvaranlegt að spóka um með lítil börn í -7 gráðum ef hægt er að komast hjá því.


Á sunnudeginum hélt ég áfram verkefni mínu, aðeins skemmtilegra því nú átti maður a.m.k. grísling á svæðinu og að auki var sunnudagurinn aðeins minni í sniðum miðað við laugardaginn. Konan kíkti með tvo yngstu og náði fyrsta leiknum hjá Ísaki en svo þurfti hún að bruna upp í Fífuna í Kópavogi en þar átti Logi Snær að spila fótbolta. Einhversstaðar í þessu ferli öllu þurfti Daði Steinn svo lúrinn sinn. Við Ísak Máni brunuðum svo úr Seljaskóla niður í Fífuna strax eftir körfuboltamótið en þegar við komum á staðinn var Logi Snær búinn að ljúka leik. Skemmtilegt til þess að hugsa að þetta var þriðja helgin í röð sem við eigum erindi í Fífuna sökum íþróttaiðkun drengjanna og þær verða a.m.k. fjórar þar sem Logi Snær á að keppa aftur þá.

Maður kvartar þó ekki yfir verkefnaleysi á meðan.