Manchester United - Liverpool 3:0

Maður hafði smá áhyggjur af því að sjá ekki stórleikinn hérna í sveitinni en það var ekki hægt að bregðast knattspyrnuáhugamönnum í bæjarfélaginu og því var Kaffi 59 opið. Við Ísak Máni röltum þarna út og fengum okkur öl og franskar (hann var reyndar bara í vatninu). Manchester vann og allt flott og fallegt með það en við feðgarnir fórum reyndar á kostum þarna, svona okkar á milli.


Mascherano leikmaður Liverpool fékk gult spjald snemma leiks og virtist ekki vera í andlegu jafnvægi eins og nokkrir aðrir leikmenn liðsins. Ég halla mér upp að Ísaki og segi: „Hann fær rautt fyrir hlé, pottþétt.“ Á 44. mínútu fékk kappinn seinna gula spjaldið og þar með rautt.

Ísak toppaði þetta nú samt. Í hálfleik var staðan 1:0 og það mark hafði komið á 34 mínútu. Ísak kom þá með eftirfarandi fullyrðingu í byrjun síðari hálfleik: „Þar sem United skoraði 11 mínútum fyrir hlé mun koma annað mark 11 mínútum fyrir leikslok.“ Og á 79. mínútu, 11 mínútum fyrir leikslok skoraði Ronaldo annað mark United. Nani bætti svo um betur tveimur mínútum seinna og við héldum kátir heim á leið, ógeðslega ánægðir hvað við voru sniðugir og svalir. Næsta stopp var sparkvöllurinn.

Páskar í Grundarfirði

Við í Grundó en mamma út á Spáni. Við reynum samt að finna eitthvað til að borða þótt það sé ekki eldað ofan í okkur.




Vorum nú ekkert að missa okkur í þessu, páskaegg nr. 4 fyrir hvern karlpening en frúin sætti sig við eitt nr. 2. Ég held að Logi Snær hafi ekki innbyrt svo mikið sem einn bita en samt er þetta allt að verða búið.

Þá er bara spurning, hvert þetta fór allt saman?

Fermingafár

Karlinn búinn að taka tvær fermingar núna á stuttum tíma, enda árstíminn þesslegur. Fórum fyrst um síðustu helgi til Gúzza (held ég sé með stafsetninguna rétta) og Jökull, aka Jolly yo-yo, staðfesti pakkann í dag. Maður er sem sagt búinn að gúffa í sig slatta af orkuforða og taka í spaðann á fullt af fólki sem maður á að vita hvað heitir en gæti ekki munað það til að bjarga lífinu.


En þetta er víst pakki sem maður fær yfir sig fyrr en maður heldur, það er að segja ef mínir drengir ákveða að láta ferma sig. Mér heyrist nú að það hafi ekki beint letjandi fermingaáhrif á börn sem eru að velta þessu fyrir sér að fara í svona veislur og verða vitni af gjafaflóðinu, án þess að þessar tvær sem ég sé búinn að fara í séu eitthvað ýktar.

Amen.

Stefnan sett á sól og sumaryl

Framundan í sumar er sól og sumarylur. Karlinn tók á sig rögg og bókaði fjölskylduna í 2ja vikna ferð til Costa del Sol, þegar íslenska sumarið stendur mögulega sem hæst. Ég hef aldrei verið talsmaður þess að hverfa af skerinu í þann stutta tíma sem maður á hvað mestan möguleika á að fá sómasamlegt veður, ég er alveg maður í að taka mér frí og fara til útlanda í febrúar, mars eða október, nóvember. En þar sem konan starfar sem kennari og drengirnir eru í skóla og leikskóla þá er ekki mikið annað í boði en að fara til útlanda þegar þau eru í fríi, ef maður ætlar á annað borð til útlanda.

Það verður athyglisvert, þetta er ekkert sem maður hefur stundað í gegnum tíðina. Fór reyndar einu sinni sem gutti á suðrænar slóðir en það var reyndar yfir jól og áramót, ætli það hafi ekki verið árið 1990 eða um það bil. Þá fór maður bara í sundlaugina á meðan beðið var eftir að jólin gengu í garð. Nú verður öðruvísi stemming og við vonum að þetta hið mesta fjör, Ísak Máni er a.m.k. bjartsýnn á að þetta verði bara gaman.

Niðurtalning hafin

Nú á að reyna að endurupplifa fjörið frá því í fyrra. Spurning um hvort maður þarf ekki að vera í einhverju sem getur kallast form eða a.m.k. vottur af því? Bumban gefur hitt til kynna.

En hey, ég hef tæpa 90 daga...


Bikarkeppni KSÍ 2008:

1. umferð

Mánudagur 26.maí:
20:00 Völsungur - Magni (Húsavíkurvöllur)
20:00 Tindastóll - Kormákur (Sauðárkróksvöllur)
20:00 Höfrungur - Skallagrímur (Þingvöllur)
20:00 Snæfell - Grundarfjörður (Stykkishólmsvöllur)
20:00 KV - Ýmir (KR-völlur)
20:00 KFR - KB (Hvolsvöllur)
20:00 Ægir - Elliði (Þorlákshafnarvöllur)
20:00 Álftanes - Hamrarnir (Bessastaðavöllur)
20:00 Reyðarfjörður - Boltaf. Norðfj. (Fjarðabyggðarhöllin)
20:00 KFG - Augnablik (Stjörnuvöllur)
20:00 Hvíti riddarinn - UMFL (Varmárvöllur)
20:00 Hrunamenn - Árborg (Flúðavöllur)
20:00 Þróttur V. - Gnúpverjar (Vogavöllur)
20:00 Berserkir - Kjalnesingar (Víkingsvöllur)

Þriðjudagur 27. maí:
20:00 Leiknir F. - Spyrnir (Fáskrúðsfjarðarvöllur)
20:00 Dalvík/Reynir - Hvöt (Dalvíkurvöllur)

2. umferð

Mánudagur 2. júní:
20:00 Reyðarfj/Boltaf.Norð - Fjarðabyggð
20:00 Leiknir R - KFG/Augnablik (Leiknisvöllur)
20:00 Höttur - Huginn (Vilhjálmsvöllur)
20:00 Tindast/Kormákur - DalvíkReynir/Hvöt
20:00 Vöslungur/Magni - KA
20:00 Þór - KS/Leiftur (Akureyrarvöllur)
20:00 Þróttur V/Gnúpverjar - Hvíti Riddarinn/UMFL
20:00 Ægir/Elliði - Reynir S
20:00 Víkingur Ó. - Grótta (Ólafsvíkurvöllur )
20:00 Álftanes/Hamrarnir - Hamar
20:00 Njarðavík - KFR/KB (Njarðvíkurvöllur)
20:00 KFS - KV/Ýmir (Helgafellsvöllur)
20:00 Haukar - Afríka (Ásvellir)
20:00 Höfrungur/Skallagri. - Selfoss
20:00 Víkingur R. - Afturelding (Víkingsvöllur)
20:00 ÍBV - ÍR (Vestmannaeyjavöllur)
20:00 Víðir - Hrunamenn/Árborg (Garðsvöllur)
20:00 Snæfell/Grundarfjörð - Berserkir/Kjalnesing
20:00 ÍH - Stjarnan (Ásvellir)
20:00 Sindri - Leiknir F/Spyrnir (Sindravellir)

Helgin

Best að hripa nokkrar línur hérna svo smettið á Jóhönnu færist neðar.

Búið að vera þétt helgi, byrjuðum í skírnarveislu á föstudeginum hjá Haraldi og Krístínu en litli drengurinn þeirra fékk nafnið Hallsteinn Skorri.



Ísak Máni keppti síðan á körfuboltamóti í Smáranum á laugardeginum. Hann náði að setja körfu á móti KR og var helsáttur með það. Annað körfuboltamótið hans en hann skoraði ekkert á hinu fyrsta og það var eitthvað sem hann var ekki nógu sáttur með. Ég hafði reyndar ekkert séð hann í körfu síðan á því móti en það er greinilegt að hann er orðinn talsvert öflugri á þessum 4 mánuðum sem liðnir eru. Mamma hans fékk það verkefni að fara með honum, fyrsti leikur kl 08:30 en við Logi Snær chilluðum heima en komum síðar um morguninn og sáum síðasta leikinn. Svona hangs fer ekki alltaf vel í geðheilsuna á Loga Snæ en það er efni í annan pistil.



Um kvöldið hélt fjölskyldan síðan sitt eigið undankeppniseurovisonpartý með snakki, Ben & Jerry´s, ostum og vínberum svo eitthvað sé nefnt. Ég get ekki sagt að ég missi einhvern svefn yfir þessu en ekki annað hægt að fylgjast með.

Ég tók svo sunnudaginn með trompi, ef svo má segja og dreif mig upp í Þjóðarbókhlöðu með námsbækurnar á meðan konan var heima að þrífa, enda konudagur... Ég get ekki sagt að þessir klukkutímar upp í Hlöðu hafi verið spennandi. Loftleysið var ekki alveg minn tebolli og svo er búið að úthýsa nestisáti með öllu, ef maður hefði ætlað að éta nestið eftir lögum og reglum þá hefði ég þurft að fara út í bíl og nærast þar. En þar sem maður tók það ekki í mál þá var ekkert annað að gera en að taka sjénsinn og naga rúnstykkið á meðan ég var að lesa. Ekki ætlaði ég að fara inn á klósett og éta þar og ekki ætlaði ég að láta ræna mig í þessari kaffiteríu.

Meiri djö... vitleysan.

Jóhanna systir er ÞRÍTUG í dag...

Logi Snær 4ra ára

Logi Snær átti afmæli í dag, 4ra ára drengurinn. Ég hef reyndar ekki verið mjög öflugur í 4ra ára afmælum drengjanna. Þegar Ísak Máni varð 4ra ára þá vorum við hjónaleysin úti í Namibíu og voru því ekki á svæðinu. Núna hef ég verið ansi upptekinn í skólamálum, hópavinna bæði á mánudagskvöldinu og þriðjudagskvöldinu sem var það stíft að maður hefur verið að skríða upp í rúm um kl 01:00. Í dag var síðan hefðbundna vinnan og svo beint upp í HR til að kynna verkefnið, brief-ið um Heinz tómatsósu. Ég var því að skríða heim um átta leytið og náði því klukkutíma með afmælisbarninu, sem er þó betra en hægt var að bjóða Ísaki Mána á sínum tíma.

Jæja, lítið bensín eftir á þessum tanki, svei mér ef maður fer bara ekki að skríða bráðum upp í rúm.

50 ár frá Munchen

50 ár liðin frá flugslysinu í Munchen, atburður sem hefur mikið að segja í sögu Manchester United. Það væri að bera í bakkafullan lækinn að fara að skrifa eitthvað um þennan atburð hér en fyrir áhugasama er þetta fín frásögn.

Ég var nú aldrei búinn að skoða almennilega þessa treyju sem Henson gerði í tilefni þessa atburðar. Kannski á maður eftir að gera það.

Ég man eftir því þegar þess var minnst að 30 ár voru liðin frá þessum atburði, 6. febrúar 1988. Rakst ekki svo alls fyrir löngu á blaðagrein sem ég klippti úr Mogganum þann dag. Af einhverjum ástæðum man ég eftir að Larry Bird vann 3ja stiga skotkeppnina í stjörnuleik NBA þennan dag, það er alveg ljóslifandi fyrir mér þegar hann tók við ávísun fyrir sigurinn (þið vitið, svona risastór) og á henni stóð 6. feb. 1988. Því miður man ég ekki hver vann troðslukeppnina.

Núna eru sem sagt liðin 50 ár. Allt leiðir að sömu niðurstöðu: Ég er ekki að verða neitt yngri.

Ameríski fótboltinn

NFL Ofurskálin, úrslitaleikurinn í ameríska fótboltanum, var núna síðastliðnu nótt. Mitt lið, New York Giants, komst þangað og mætti New England Patriots. Má segja að þarna hafi Davíð mætt Golíat því New England ætlaði að skrá nafn sitt með feitu letri í sögubækurnar en þeir höfðu unnið alla 18 leiki sína á tímabilinu fram að úrslitaleiknum. Risarnir frá New York höfðu hins vegar verið í tómu basli, töpuðu fyrstu tveimur leikjunum á tímabilinu og rétt sluppu inn í úrslitakeppnina. Þar hins vegar hrukku þeir í gang og þurftu m.a. að vinna þrjá erfiða útileiki til að komast í ofurskálaleikinn. Í gegnum tíðina hef ég nú ekki alltaf horft á þennan úrslitaleik, hann er alltaf spilaður á sunnudagskvöldi að íslenskum tíma og klárast ekki fyrr en um miðja nótt. Oftar en ekki hef ég látið fyrri hálfleik duga. Núna var ég hinsvegar frekar tvístígandi, enda ekki á hverjum degi sem liðið mitt kemst þarna og svo var líka spennandi að sjá hvort Patriots myndi festa sig í sögunni sem besta liðið eða fengi Öskubusku-ferðalag Giants farsælan endi. Ég lét mig hafa það, leikurinn byrjaði um 23:30 og eftir að hvort lið hafði skorað í sinni fyrstu sókn, Giants vallarmark og Patriots snertimark gekk ekkert upp hjá liðunum fyrr en í síðasta fjórðungnum. Sá fjórðungur var algjör sýnikennsla í því hversu skemmtileg þessi íþrótt getur verið. Mínir menn komust í 10:7 en New England komst aftur yfir 10:14 þegar tæpar þrjár mínútur voru eftir. Risarnir lögðu af stað í einhverja ótrúlegustu sókn sem undirritaður hefur séð og komust í 17:14 þegar 35 sekúndur voru eftir. Það reyndist of stuttur tími fyrir New England til að svara og einhver ótrúlegasti sigur í sögu ofurskálarinnar staðreynd og ég nánst búinn að naga gat á sófann af spenningi. Karlinn skreið upp í bólið rúmlega 3, rosalega þakklátur því að hafa ekki farið fyrr að sofa.





Þrátt fyrir að þeir sem nánast fyrirlíta þessa íþrótt séu háværir hér á landi þá hef ég gaman af henni, og skammast mín ekkert fyrir það. Ég verð reyndar að viðurkenna að ég fylgist ekki af fullum þunga með þessu heldur er það frekar svo að ég horfi á leiki ef ég kem því við, það er ekki eins og ég þekki heilu og hálfu byrjunarliðin með nafni.

Upphafið að þessum áhuga mínum hlýtur að haldast í hendur við þá staðreynd að Stöð 2 fór að fjalla um þessa íþrótt, ætli það hafi ekki verið 1986 eða 1987. Þar voru vikulegir þættir þar sem farið var yfir leik frá því helginni áður. Svipað dæmi og íslenskir áhugamenn um ensku knattspyrnuna þurftu að láta sér nægja einhverjum áratugum áður. Ég og Úlli félagi minn gleyptum þetta í okkur. Það hefur eitthvað að segja í hans tilfelli að faðir hans var bandarískur og hafði spilað þetta í háskóla. Við útveguðum okkur svona bolta og lékum okkur margar kvöldstundirnar í þessu. Snérist sá leikur aðallega um það að ég var í hlutverki leikstjórnandans og reyndi að senda boltann á Úlla sem hafði tekið á rás upp völlinn. Steypuvöllurinn við Melaskólann var oftar en ekki leikvöllurinn. Man ég sérstaklega eftir Super Bowl 1988 þegar Washington Redskins áttu kappi við Denver Broncos en fyrir leikinn var Denver talið mun sigurstanglegri aðilinn. Ég studdi Redskins í leiknum vegna þess að þeir skörtuðu þeldökkum leikstjórnanda sem var, ef ég man rétt, sá fyrsti sem eitthvað lét að sér kveða í boltanum og líka vegna þess að enginn virtist hafa mikla trú á þeim. Svo var logóið þeirra líka svo flott... Við gerðum heiðarlega tilraun til að forðast úrslitin í eina viku enda var ráðgert að sýna frá leiknum helgina eftir. Tók ég meira að segja blaðsíðuna úr Mogganum sem fjallaði um leikinn og innsiglaði henni inn í umslag, Villa bróður ekki til mikillar skemmtunar. Vitaskuld gekk það ekki, úrslitin bárust okkur til eyrna en góðu fréttirnar voru þær að Washington rústaði leiknum, 42:10.

Ég varð svo frægur að útvega mér meira að segja treyju, New York Giants, í gegnum einn af gömlu póstbæklingunum sem mamma fékk alltaf reglulega. Hvort það var Quelle, Kays eða eitthvað annað man ég ekki. Þrátt fyrir mikla leit hef ég ekki fundið þessa treyju í mínum fórum sem þýðir að líklega hefur hún farið í ruslið, hversu furðulegt sem það kann að hljóma.

Ég man líka að á þessum tíma var hægt að kaupa eitthvað græjum til að stunda þetta sport í íþróttabúðinni sem var staðsett þarna í þessum umdeildu húsum í dag, Laugavegi 4 - 6. Mig rámar í það þegar einhverjir duglegir drengir fóru að stunda þessa íþrótt hér á landi. Einhver umræða virðist vera í gangi í dag um endurlífgun þessa sports á Íslandi og söguna hvers vegna þetta fór af stað á sínum tíma. Einn frumkvöðlanna er meira að segja að setja á netið eitthvað af myndbrotum frá þessum tíma, bæði eitthvað sem kom í sjónvarpinu og eitthvað sem rataði ekki í imbann. Það verður að segjast að þetta er hálfbroslegt en þó tekur maður ofan fyrir svona gaurum, sem láta hlutina gerast. Heimir Karls kemur líka þrælvel út. Meira um það --HÉR--

Geisp, spurning um að smella sér bara í sturtu bráðum og svo upp í rúm og reyna að vinna upp svefnleysi síðustu nætur.

Vodafonehöllin

Við Ísak Máni skelltum okkur á handboltaleik í kvöld. Ég var búinn að lofa Ísaki að fara á leik með Haukum en annar markvörðurinn hjá þeim er að kenna Ísaki nokkra tíma á viku í skólanum. Mér fannst þá tilvalið að nota tækifærið og kíkja á nýju Vodafonehöllina að Hlíðarenda. Þetta er flott bygging og miklu flottara en gamli kofinn, getur gefið þessu alvöru stemmingu að hægt sé að sitja allan hringinn.

Ég held að síðast þegar ég fór á handboltaleik á Hlíðarenda hafi verið þegar við Ísak Máni fórum að horfa á Valur - ÍR, 18. desember 2004 sem var í fyrsta skipti sem Ísak Máni fór á handboltaleik. Ég var ekki með þessa dagsetningu í kollinum, á blaðaúrklippuna upp í skáp. Þá vann Valur og sú var líka raunin í kvöld.

En rosalega var kalt úti.

I push my fingers into my eyes...

Logi Snær hefur mjög ákveðnar skoðanir. Um flest allt. Það er t.d. ekki sama hvernig hlutirnir eru gerðir, hvaða fötum hann er í og hvaða tónlist hann er að hlusta á. Frekja? Kannski. Allavega ákveðin ákveðni.

Sem fyrr segir er tónlistarsviðið ekki undanskilið í þessu. Það er mjög gaman að fylgjast með því hvort hann er að fíla einhver lög eða ekki. Hann virðist fíla allt mögulegt en hefur líka ákveðnar skoðanir varðandi lög sem hann fílar ekki og liggur ekki á þeirri skoðun sinni. Kostulegt var þegar hann benti bróðir sínum á að lagið í sjónvarpinu sem Ísak Máni var augljóslega að fíla, lag með einhverri poppprinsessunni og dönsurum sem dönsuðu í takt, væri sko „stelpulag“ og var sem sagt að ýja að því að það væri fyrir neðan hans virðingu.

Ferlið hérna á heimilinu á morgnana er alla jafna þannig að Ísak Máni og Sigga fara í skólann en ég fer með Loga Snæ í leikskólann. Oftar en ekki er ipodinn með í för og leiðin í leikskólann er svona ca. eitt lag. Menn eru náttúrulega frekar nývaknaðir þarna ca 08:05 og þá er valin einhver íslensk klassík af 100 íslenskir sumarsmellir eða 100 íslensk 80´s lög (jebb, það er allskonar kreisí shit á ipoddaranum hjá mér). Af einskærri tilviljun lentum við hinsvegar einu sinni á nettum rokkara sem við Logi erum að fíla þegar við erum í stuði. Veit ekki með uppeldisleg gildi þessa lags en það er gott að dilla sér við það:

Priceless

Þar sem maður er meðvitaður um að ferlinum fer að ljúka þá eru svona ákveðnir hlutir, eða draumar öllu heldur, sem ég er er að vinna í að uppfylla einn af öðrum. Svona áður en skórnir fara endanlega á hilluna. Enn á maður eftir að láta drauminn rætast um Adidas Mundial skóna en þeir koma. Hins vegar datt inn með póstinum áðan einn hlutur sem ég get núna strikað af still-to-do-listanum.

Sérpantað og þvílík gargandi snilld.

Nýjar lífsreynslur

Fór til sjúkraþjálfara í dag. Hef aldrei reynt það áður en ákvað að prófa það til að fá nýtt sjónarhorn vegna þessara þrálátu bakeymsla minna. Er alltaf öðru hvoru hjá hnykkjaranum og alveg ágætlega sáttur við hann en ákvað sem sagt að reyna þetta líka. Fékk uppáskrifa frá lækninum mínum og mætti í dag. Sjúkraþjálfarinn reyndist vera ungur maður frá Danmörku og spurði mig í upphafi tímans hvort ég vildi að tíminn færi fram á ensku eða dönsku. Það var einfalt val fyrir mig. Dönsk útvarpsstöð í tölvunni og undir enskum spurningum sjúkraþjálfarns glumdi Foo Fighters og danskt gangster rapp. Bakvandamálið á ekki að vera stórvægilegt og með réttum æfingum og vitsmunalegri líkamsbeitingu á að vera hægt að vinna á þessu. Við tökum nokkra tíma og sjáum hvað gerist.

Hitt nýja málið, fyrsti kúrsadagurinn var í dag. Byrjaði auðvitað að kyngja niður snjó seinni partinn og þessi hálftími sem ég hafði til að komast úr vinnunni niður í skóla dugði ekki alveg. Botnlausar bílaraðir út um allt og skjaldbökuhraði eftir því. Það hafði verið sterkur leikur að digga staðsetninguna í gær, ég var alveg að sjá það. Mætti með þeim seinustu en slapp þó. Fyrsti tíminn var alveg fínn, reyndar voru allir látnir taka stutt stöðupróf í markaðsfræðum þar sem spurt var um hin ýmsu hugtök o.s.frv. Sumir skrifuðu hratt og örugglega, aðrir minna og hægar. Sumir nánast ekki neitt...

Skrítin tilfinning að vera sestur á skólabekk aftur en mér sýnist að það verði alveg nóg að vera í einum kúrs, svona ef maður ætlar að gera þetta eins og maður.

Á morgun

Karlinn fór á fornar slóðir í dag. Stefnan var sett Háskólasvæðið, þ.e. HÍ, Bóksölu stúdenta nánar tiltekið. Margt breyst síðan ég var þarna síðast á röltinu, Bóksalan komin í nýja húsið sem er eins og krækiber í helvíti þarna á milli aðalbyggingarinnar og íþróttahúsins. Það er enginn 1930 stíll á því eins og hinum húsunum í kring. Allt rosa hipp og kúl, glermilliveggir og opið rými. Bókin reyndist vera hinn vænsti hlunkur og kostaði sitt, 7.000 kall og ber líka gáfulegan titil: Advertising and Promotion: An Integrated Marketing Communications Perspective.

Tók svo stefnuna á HR til að sækja einhvern aðgangspassa sem er víst nauðsynlegur ef maður ætlar að komast eitthvað lengra en inn í kústaskápinn. Auðvitað kostaði það pening, eins og allt annað í þessu blessaða ferli. Fannst líka sterkur leikur að kynna mér aðeins aðstæður, komast að því hvar ég ætti að mæta og svona, svo maður sé ekki að því í einhverju stressi á degi 1.

Kúrsinn er sem sagt að byrja á morgun og það er ekki laust við að það sé smá hnútur í karlinum.

Þetta verður eitthvað.

Sá stóri og sá litli

Rosalega horfði maður mikið á Tomma og Jenna hérna í gamla daga, á sínum uppvaxtarárum. Enda frábært efni þar á ferð og hefur staðist tímans tönn. Man ekki hvort það var Kattarvinafélagið eða einhver álíka samkoma sem mótmælti þessum þáttum harðlega því alltaf var það Tommi greyið sem lenti illa í því. Skildi aldrei þetta væl, ég held að fyrirlitning mín á kattarkvikindum tengist ekkert minni upplifun á þessum þáttum í æsku.

Drengirnir mínir horfa á þetta og hafa gaman af og stundum slæst maður með og skemmtir sér ekki síður. Logi Snær er reyndar ekki að kaupa þá staðreynd að kötturinn heiti Tommi og músin Jenni. Hann er harður á því að kötturinn heiti Stóri Tommi og Jenni og músin heiti Litli Tommi og Jenni. Sama hvað tautar og raular.

Hreyfingarleysi í byrjun árs

Ég er að byrja árið alveg á skjön við 90% af þjóðinni held ég. Í staðinn fyrir að reima á mig hlaupaskóna og rifja upp stillingarnar á hlaupabrettinu þá sagði ég upp líkamsræktarkortinu. Eftir að líkamsræktarstöðin mín ákvað að flytja í nýtt húsnæði og gera út á eitthvað spa-dæmi og lúxus þá ákvað ég að segja þetta gott. Mánaðargreiðslur mínar hefðu hækkað um einhver 40% og þar sem ég sá ekki kostina við að fá aðgang að einhverju kremsmyrjandi batteríi þá sagði ég sem sagt takk og bless.

Ekki það, ég hef nú ekki verið sá duglegasti að mæta síðustu mánuði og hef því meira verið í styrktarhlutverki fyrir þessa ágætu stöð og lagt mitt að mörkum fyrir fjarmögnun á þessum flutningum.

Ekki þýðir að leggjast í kör og eitthvað verður kappinn að gera í hreyfingarmálum. Reyndar er vinnan að flytja sínar höfuðstöðvar núna í lok mánaðarins og á nýjum stað mun verða einhver líkamsræktaraðstaða. Hvernig sú aðstaða verður veit ég ekki og hvenær hún verður sett af stað og því er best að tala varlega í þeim efnum og sjá hvað verður. Það verður eflaust efni í pistil á þessum vettfangi.

Það er þá spurning um að kaupa sér 3ja mánaðarkort í einhverri low profile stöð til að koma sér af stað. Eitthvað verður kappinn að gera ef menn ætla að sparka í tuðru í sumar, þ.e. sparka með einhverju viti.

Hversu hallærislegt er þetta?

Á lítinn skólabekk

Í allri umræðunni um endurmenntun, símenntun og á-gamals-aldri-menntun þá fór karlinn að hugsa sinn gang, hvort ekki væri óvitlaust að skella sér í eitthvað nám. Ég gerði mér nú reyndar grein fyrir því að ég væri ekki að fara henda mér í allan pakkann, þ.e. minnka við mig vinnu eða jafnvel hætta í vinnunni og skella mér í full-time nám. Maður var líka ekki alveg með á hreinu hvert hugurinn stefndi en eftir að hafa skoðað málið aðeins þá var tekin ákvörðun.

Ég tók ákvörðun um að auka eitthvað við mig í markaðstengdum málum og taka einn kúrs hjá Háskólanum í Reykjavík, Neytendahegðun og markaðssamskipti, varð fyrir valinu. Mér fannst fín hugmynd að prófa að taka svona einn kúrs og sjá hvort maður er eitthvað að fíla þetta og/eða ráða við þetta en það er víst nóg annað að gera því ekki er ég að minnka neitt við mig vinnuna eða önnur verkefni. Þetta er sem sagt kúrs sem er kenndur núna á þessari önn sem er að hefjast. Karlinn sótti um og fékk inn.

Fyrsti skóladagurinn er miðvikudagurinn 16. janúar, eftir vinnu.

Áramótin

Enn eitt nýja árið gengið í garð, hvar endar þetta eiginlega? Jæja, ætli maður viti svo sem ekki svarið við þeirri spurningu.

Logi Snær klæddi sig upp í gær fyrir áramótapartýið, beinagrindapeysa og „rokkaragreiðsla“, hvað þarf meira?



Áramótin voru sem sagt haldin í Æsufellinu hjá Villa og fjölskyldu en einnig var Jóhanna og fjölskylda á svæðinu ásamt því að kóróna það þá var mamma líka á svæðinu. Kalkúnn í boðinu ásamt því að ný hefð var sett á laggirnar, nefnilega að hafa saltkjöt og baunir á kantinum. Frönsk súkkulaðikaka a-la-Sigga á eftir og innanmál magans stefndi í óefni.

Skaupið ágætt og flugeldar framundan. Útsýnið var vægast sagt magnað og ég var búinn að ákveða að vera ekki með nefið ofan í einhverjum fjölskyldupakkanum þetta árið. Það hafði reyndar kostað talsverðar samningsumræður við eldri soninn sem gengu í gegn á endanum þrátt fyrir að soninum hafi fundist að hann hafi ekki komið vel út úr þeim samningum. Hann fékk reyndar að fara aðeins út með Ella og Daníel Viðari að sprengja en svo var stjörnuljósið og blysið bara tekið af svölunum á Æsufellinu. Ég verð að vera eftirgefanlegri á næsta ári, minnispunktur handa mér að ári: Kaupa einhvern fjölskyldupakka og láta Ísak Mána vera búinn að sprengja megninu af smádraslinu talsvert fyrir miðnætti þannig að hægt sé að dunda sér við stóru sprengjurnar milli þess að maður horfi á annnarra manna sprengjur.

Fjölskyldan var að skríða heim klukkan að verða 2 en aldursforseti hennar rankaði við sér á slaginu 12:00 á nýársdag en aðrir voru þá búnir að vera talsverðan tíma á fótum. Dagurinn, eða það sem var eftir af honum, fór svo bara í eitthvað chill, fínt að hafa umferð í enska boltanum á svona dögum. Fórum reyndar á brennu hérna í hverfinu í kvöld, brennu sem hafði verið frestað frá því í gær vegna veðurs. Róleg stemming þar en allt í lagi fyrir undirritaðan að komast aðeins út í ferska loftið.

Fiskibollur voru í kvöldmatinn og vinnudagur á morgun. Við bjóðum aftur til leiks gamla gráa hversdagsleikann.