Dagur til að blogga

Stemming að henda inn einum pistli hingað á þessu degi...
...að hluta til bara því dagurinn í dag er í dag.  Ég hef eitthvað klikkað á því fyrir fjórum árum.

Ástandið hérna heima búið að vera í frekar miklu tjóni.  Daði Steinn og Ísak Máni fengu báðir flensuna í byrjun síðustu viku, Ísak á sunnudeginum og Daði á þriðjudeginum og báðir lágu þeir í viku.  Daði Steinn fór loksins í leikskólann í dag eftir herlegheitin.  Mér tókst svo að leggjast sjálfur um síðustu helgi en mætti semiferskur til vinnu í dag.  Eins og það væri ekki nóg heldur skreið Logi Snær heim úr skólanum á miðjum degi í gær, kominn með pestina.  Hann fékk að fara upp í Mosó og er þar núna í góðu yfirlæti ef ég kannast eitthvað við Mosfellsbúa.  Sigga hefur siglt í gegnum þetta, mætir í sína rækt á ókristilegum tíma og lætur ekkert stoppa sig.  A.m.k. hingað til.

PAD verkefni mitt og Ísaks Mána gengur vel, mánuður tvö búinn og enn hefur ekki fallið úr dagur, með pest eða án pestar þá hafa menn látið sig hafa það.  Bættum nokkrum sekúndum við settin frá því í janúar, 1:05 mínúta og tökum svo 0:50 eftir stutta pásu.  Held að við þyngjum ekkert við í mars, þetta er tekur alveg í eins og er.

Korn frá Daða

Einhver gullkorn frá yngri árum Loga Snæs leynast hérna á þessum vettfangi, Ísak Máni greyið geldur fyrir það að pabbi hans var ekki farinn að blogga þegar hann var lítill.  Segjum bara að það hafi ekki verið búið að finna upp bloggið svona til að fría mig öllu.  Hef nú ekki verið nóg góður að punkta niður mola frá Daða Steini en læt hérna einn frá því í kvöld flakka.

Ég var nýbúinn að koma Daða Steini í bælið en labbaði svo framhjá herberginu hans eitthvað léttklæddari en ég hafði verið þarna rétt áður.  "Pabbi, hvert ertu að fara?" spurði hann, en ég skildi nú ekki alveg af hverju hann fékk það út að ég væri að fara eitthvað.  "Ég ætla bara að skella mér í sturtu" sagði ég.  Nokkur andartök líða áður en hann kallar í mig úr rúminu sínu inn á baðherbergi:  "Pabbi, ég kann ekki að fara í sturtu."  Ég brosi út í annað og humma eitthvað en hann kemur svo með nánari útskýringu á þessu:  "Ég er með svo lítinn maga.  Þess vegna fer ég alltaf í bað."

Logi Snær 8 ára

Ofurskál númer 46

Mætti hálf syfjaður í vinnuna á mánudagsmorgni, þó ferskari en ég hélt. 4 tíma svefn er svona í það minnsta fyrir mann á mínum aldri. En ég var sáttur. Superbowl, úrslitaleikurinn í ameríska fótboltanum að baki og mínir menn í New York Giants hirtu dolluna í mögnuðum leik. Sigruðu Þjóðernissinnana frá New England, endurtekið efni frá 2008, ef leikurinn um helgina var flottur þá var sá frá 2008 algjört rugl í gæðum. Sagði það þá og segi það enn, ég elska þessa íþrótt og skammast mín ekki neitt fyrir það. Stöð 2 gerði mér nú reyndar smá óleik, ekkert alvarlegt þó. Alla vikuna fyrir leikinn auglýstu þeir að leikurinn yrði sýndur á ESPN America sem er á fjölvarpinu hjá þeim. Ég nennti ekki að taka sjénsinn á að horfa á leikinn í gegnum netið í einhverjum misgóðum gæðum og fékk mér því fjölvarpið í einn mánuð. Þurfti reyndar ekki að greiða beint fyrir það með peningum heldur átti ég inni einhverja vildarpunkta sem ég gat notað. Nokkrum klukkutímum fyrir leik upplýstu þeir hinsvegar að þeir myndu skipta yfir á ESPN stöðina á Stöð 2 Sport rásinni, sem ég er með. Þannig að ég hefði ekki þurft að fórna þessum punktum mínum fyrir fjölvarpið í einn mánuð. Skítt með það, ég hlýt að geta fundið mér eitthvað í kassanum út þennan mánuð.

Þessu tengt, skil ekki hvernig mér tókst að finna íþróttabúð steinsnar frá hótelinu þegar við Sigga vorum í NY þar sem hægt var að fá Giants treyjur og labba þaðan út, tvisvar, án þess að versla mér Manning-treyju. Ófyrirgefanlegt og mun ekki gerast aftur.

Erfitt sumar fyrir suma

Veturinn hefur verið ansi vetrarlegur, mikil snjór og kuldi með því. Það er því lítið sem hefur minnt á sumarið núna fyrstu tvo mánuði ársins, a.m.k. veðurlega séð. Hinsvegar fer hugurinn að tengjast sumrinu þegar íslenskir knattspyrnumenn fara að hefja keppni í þessum "upphitunarmótum" fyrir sumarið sem hefjast oftar en ekki í janúar ár hvert. Reykjavíkurmótið er eitt þeirra og þar var hverfisklúbburinn vitaskuld að taka þátt. Ég var að mörgu leyti forvitnari en oft áður, aðallega vegna þess að þjálfari liðsins frá síðasta sumri taldi sig vera kominn á endastöð með liðið og tók hatt sinn og staf og yfirgaf Breiðholtið og í kjölfarið hurfu á annan tug leikmanna og þótt eitthvað hafi komið af nýjum mönnum í staðinn þá fór minna fyrir því. Ég var nú samt ekki svo langt leiddur að ég dröslaði mér á þessa leiki en sökum fyrrnefndrar forvitni þá tók ég fyrsta leikinn í beinni á netinu fyrst það var í boði, leikur gegn úrvalsdeildarliði Fram. Segjast verður að áhyggjur mínar af þessari endurnýjun reyndust á rökum reistar, 5:0 tap og mínir menn skítlélegir svo ekki sé sterkara að orði kveðið. Tap í næsta leik, 0:1 gegn Víkingi, var þó aðeins skárra en svo tók við 0:3 tap á móti nágrannaliðinu sem maður nefnir helst ekki á nafn. Lokaleikurinn í þessu móti var svo gegn KR og enn náðu ÍR-ingar ekki að skora mark og fengu nú enn fleiri mörk á sig en áður, 0:9 endaði þetta. 4 leikir, 4 töp og markatalan 0:18. Veit ekki hvað skal segja með stemminguna fyrir sumarinu hvað þetta varðar en reyndar er enn bara febrúar þannig að menn hafa enn tíma til að girða sig í brók og æsa upp stemminguna. Verð kannski bara að treysta á uppáhaldssveitaliðið fyrir gleði á vellinum í næsta sumar.

PAD verkefni

Ég dáist að mönnum sem hafa farið í svokölluð PAD verkefni á netinu hvað ljósmyndir varðar. Takmarkið er þá taka eina mynd á dag (Picture-a-day) og oftar en ekki á þetta að vara í eitt ár og telst þá flott að byrja 1. janúar og enda 31. desember. Þetta hlýtur að taka svolítið á, hugmyndaflugið þarf að vera í góðum gír og auðvitað vilja menn vanda til verks en ekki birta bara eitthvað.
Við Ísak Máni eru í okkar eigin PAD verkefni, sem reyndar hefur ekkert með myndavélar að gera. Við erum að gera æfingu, svokallaðan planka, og höfum gert það á hverjum degi frá 1. janúar. Plank-a-day. Við höfum tekið þetta tvískipt á hverjum degi, tökum fyrst 1 mínútu og svo 45 sekúndur. Einn mánður búinn og ekki dagur fallið úr, spurning hvort við poppum eitthvað upp tímatökuútfærslunni við þessi tímamót. Strákurinn er harður á því að taka þetta í heilt ár, samkvæmt því er 1/12 búinn, veit ekki hvort það hefst en manni finnst líklegra en hitt að eitthvað klikki á leiðinni. Kemur í ljós.

100 ár og körfubolti

Best að henda inn fréttum af nýliðinni helgi svona til að update-a þetta eitthvað. Laugardaginn fór nú í vinnuna hjá mér, ekki algengt svona um helgar. Það var byrjað með svokölluðum starfsdegi þar sem starfsmennirnir voru að fara ofan í saumana á fyrirtækinu, einhver gildavinna o.s.frv. Svo um kvöldið kíkti mannskapurinn, ásamt mökum, í heljarinnar teiti enda ekki á hverjum degi sem vinnustaðurinn heldur upp á 100 ára afmæli. Stofnað 1. janúar 1912 en sá dagur þykir víst ekkert sérstakur fyrir mikil hátíðarhöld. Teitið var haldið á skemmtistaðnum Esjunni Austurstræti 16, þar sem Reykjavíkurapótek var lengi, en Nathan & Olsen byggði þetta hús á sínum tíma og þótti viðeigandi að fagna þessu þarna. Mikil gleði enda örugglega ekki rosaleg mörg fyrirtæki á Íslandi sem hafa náð þessum áfanga.

Ísak Máni var að keppa í körfu á Flúðum á laugardeginum með 8. flokknum sem gekk víst bara fínt, hann fór reyndar fjölskyldulaus í það verkefni. Það hittist betur á hjá Loga Snæ en hann var að keppa á Póstmóti Breiðabliks á sunnudeginum, eftir hádegi meira að segja. Við kíktum á það, strákurinn stóð sig vel þótt ég segi sjálfur frá. Daði Steinn var þarna með í för og dundaði sér í búningunum sínum. Stemmingin var slík að strákarnir sem voru að keppa vildu endilega fá að hafa hann með í verðlaunaafhendingunni. Fór það svo að hann fékk líka medalíu og er því formlega (eða meira svona óformlega) farinn að safna þeim. Flottir gaurar.

Lottóvinningur

Einhver margfaldur lottópottur í boði um þessa helgi og karlinn splæsti í nokkrar raðir á netinu en rúmlega 40 kúlur í boði, það væri hægt að eyða því í einhverja vitleysu. Heyrði svo seinna í gærkvöldi að einn heppinn aðili hafi unnið þetta og sá hafi keypt raðirnar sínar einmitt á netinu. Maður lét hugann reika, hvað ef...

Tékkaði svo á tölvupóstinum seinnipartinn í dag og þar var póstur frá Getspá með subjectið: Vinningur frá Getspá-Getraunum. Ég dró andann djúpt og sagði við sjálfan mig: „Hafðu engar áhyggjur Davíð, þetta er ekki sá stóri“. Enda kom það í ljós, þrír réttir og 820 krónur beint í vasann, sem gerði reyndar þessa lottóviku bara neikvæða um 180 krónur.

Það er alltaf næst. Eða ekki.

Gamlárspartý

Þessi áramót komin og farin. Villi, Gulla og co í öðrum verkefnum í Malaví þannig að ekki var kalkúnn ásamt salkjöti og baunum með Æsufellsútsýni þetta árið, eftir síðastliðin fjögur áramót þar. Fyndið hvað hægt er að búa til hefðir, Ísaki Mána og Loga Snæ finnst að fá saltkjöt og baunir orðið hluti af áramótum. En þar sem við höfum aldrei verið heima hjá okkur á áramótunum frá því að við fluttum hérna inn fyrrihluta árs 1999, að undanskyldu áramótunum 2009/2010 þegar Sigga fór snemma heim með Daða Stein lasinn fyrir miðnætti, þá var ekkert annað að gera en að finna nýtt partý og fannst þetta fína fjölskyldupartý upp í Mosó hjá Ingu og Gunna. Halli og Jenný og Guðrún og Jökull einnig á svæðinu. Eðallamb og með því, ís og kaka, snakk og gos, samkvæmisleikir og flugeldar, ekki hægt að biðja um mikið meira.


Við tókum flugeldakaupin yfir á næsta stig, höfum látið þann næst minnsta duga okkur en ég lét vaða í pakkann fyrir ofan, hann Trausta. Note-to-self, sem kostaði 16.400 kr þetta árið en sá sem við höfum alltaf keypt, Troðni, var á 13.100. Við Ísak og Logi fórum út og sprengdum hann með þokkalegum tilþrifum, ekki nema einn flugeldur sem tók stefnuna á næsta hús og sprakk með látum á svölunum á efstu hæðinni, þar sem enginn var heima sem betur fer. Daði Steinn lét sér stjörnuljósin af svölunum duga.


Þessi jól og áramót sem sagt að ljúka, hittist þannig á að þetta voru nú bara í raun tvær helgar, rosalega atvinnurekendavæn eins og einhver sagði. Ég tók mér reyndar tvo daga í frí þarna fyrir gamlársdag, svona til að fá aðeins meira frí út úr þessu. Jól og áramót þessa árs, þ.e. 2012, verða víst meira frívænni. En núna hinsvegar er vinnudagur hjá mér á morgun og svo er það skemmilegasta verkefnið, að pakka niður jólaskrauti einhvern næstu daga.

Hefðbundin jól

Annar í jólum að morgni til. Frumburðurinn að skófla í sig samblandi af Cheerios og Cocoa Puffs á meðan hinir tveir skipta liði, annar er inn í stofu að horfa á barnatímann en hinn er inn í herbergi að horfa á Grísina þrjá á DVD. Konan í ræktinni. Ég í náttbuxunum, með ómuldar stýrur í augunum.

Síðustu daga búnir að vera frekar hefðbundnir. Ég var að vinna á Þorláksmessu en eftir útstimplun rúllaði ég mér heim og við kíktum svo með barnaskarann niður í bæ. Vorum reyndar í fyrra fallinu þar, engir kórar farnir að syngja og þessháttar en það var samt fínt að taka röltið þarna upp og niður Laugaveginn.

Aðfangadagurinn gekk vel fyrir sig. Skítaveður reyndar þannig að ekki var hægt að bjóða upp á tímastyttingarferðir utanhúss, innanhússaðgerðir í þeim efnum þurftu að duga. Allir fengu einhverja pakka og heilt yfir var ekki hægt að merkja annað en mannskapurinn gengi sáttur frá borði. Hamborgarhryggurinn úr FK var déskoti fínn og eitthvað var maulað af konfekti í kjölfarið.

Jóladagur var hádegismatur í Mosó, hangikjöt og með því. Mannskapurinn nokkuð slakur bara, einhverjir tók spil á meðan aðrir glugguðu í bók. Maður var að velta því fyrir sér í þriðju ferð í eftirréttinn hvað í ósköpunum maður væri að leggja á líkamann. Heim aftur um miðjan dag, beint í náttfötin. Aftur velti maður fyrir sér áhrifunum á líkamann þegar maður gúffaði í sig afgöngum af aðfangadagsmatnum síðar um kvöldið, kaldur hryggur með heitri sósu. Ég held að það eigi að gera lokatilraun til að klára þetta í kvöld, líklega í tartalettuformi. Fyrsti í NBA eftir verkfall og við Ísak Máni skriðum í bælið um kl 01:00 eftir að hafa horft á magnaðar lokamínútur hjá sigri Bulls á Lakers. Það verður eitthvað að rífa sig upp í vinnuna á morgun.

Hefðbundið bara.

Gleðileg jól

Læknabrölt

Þetta eru búnir að vera hálfskrítnir dagar eða vikur. Þvílíkur skítakuldi sem hefur verið í gangi að það hálfa hefur verið yfirdrifið nóg. Ég held að ég hafi sjaldan verið jafnoft í náttbuxum og hettupeysum að kvöldi til, það er eitthvað við þessa froststemmingu sem hefur ýtt undir þessa hegðun hjá mér.

Svo hefur líka verið tóm veikindi hérna, aðallega Logi Snær og Daði Steinn. Logi fékk einhverja veirusýkingu sem fylgdu massaútbrot og greyið búinn að vera í tómu tjóni. Hvorki farið í körfubolta eða fimleika og hefur verið voðalega orkulaus. Þurfti að sleppa körfuboltamóti sem ÍR hélt um síðustu helgi en hann er nú á réttri leið. Hann fer örugglega samt ekkert að sprikla neitt fyrr en eftir áramót. Daði Steinn búinn að vera með einhvern endalausan skít í sér og fór svo í ofanálag í nefkirtlatöku í dag. Það gekk nú víst nokkuð vel bara, ætli þeir vilji svo ekki rífa hálskirtlana úr honum á næsta ári, það kemur allt í ljós.

Ég ákvað að taka þátt í þessum læknisheimsóknum fjölskyldunnar og skellti mér til tannlæknis, aðeins verið að kítta í stellið. Eins og maður hafi ekkert annað að gera við á þriðja tug þúsundir króna og í desember í ofanálag. Næsta heimsókn til hans í september en fyrir þann tíma verð ég að vera búinn að láta rífa út úr mér einhverja endajaxla sem hefur verið á to-do-listanum síðan nítjánhundruðnítíuogeitthvað. Búinn að lofa sjálfum mér því að þetta verði framkvæmt eigi síðar en í janúar, tími kominn að klára þetta helv...

Sigga er ekkert í þessu, mætir bara í ræktina um miðjar nætur til að hressa sig við. Maður ætti kannski að fara að dusta rykið af ræktardressinu.

Bakaradrengurinn

Ísak Máni gerði köku fyrir skólann um daginn, einhver bökunardagur sem bekkurinn hans hélt í fyrra þar sem allir bökuðu köku og aftur var þetta haldið í ár. Í fyrra gerði hann og félagi hans eldfjallaköku sem sló í gegn. Núna var drengurinn sóló, reyndar með mömmuna sem sína hægri hönd, en aftur sló hann í gegn:

Viðey

Maður hefur þessa eyju sem næsta útsýni út um gluggann í vinnunni en ég held ég hafi aldrei komið út í Viðey fyrr en í gær. Gæti reyndar verið að fara með rangt mál en það verður þá bara leiðrétt síðar. Í gærkvöldi var sem sagt skipulögð bekkjarferð hjá bekknum hans Ísaks Mána út í Viðey og ég fór með honum sem fullorðinn fulltrúi.
Það var frekar kalt, það verður að segjast en maður var nú þokkalega útbúinn. Kíkt á þessa friðarsúlu hennar Yokoar og var farið yfir með okkur yfir helstu staðreyndir þessa listaverks. 12 km uppí loftið sem ljósið nær, það verður að teljast magnað. Heilt yfir mjög flott, annað verður ekki sagt. Stutt stopp í kirkjunni ásamt helstu staðreyndum þar áður en lokastoppið var tekið í Viðeyjarstofu. Þar fengum við kakó og möffins á túristataxta, þ.e. fyrir allan peninginn. Aðeins farið að hvessa með dallinum á leiðinni í land aftur en það var bara hressandi, það örlaði fyrir smá sjómennskufíling frá því í gamla daga en það var nú reyndar djúpt á því.

Það virðist oftar en ekki þurfa eitthvað svona hópskipulag til að maður framkvæmi eitthvað sem er venjulega fyrir framan nefið á manni.

London, England

Skellti mér í helgarferð til Englands um síðustu helgi. Fótboltaferð með nokkrum vinnufélögum, svipaður hópur sem hefur farið í nokkrar ferðirnar, bætist heldur í hann en hitt enda gleðin í fyrirrúmi. Ég er reyndar búinn að setja mér það takmark að telja saman þessar ferðir og leiki svona áður en um langt líður. Skemmtilegra að vera með þetta á hreinu. Við skulum bara lofa þeirri bloggfærslu eigi síðar en í janúarlok 2012.

Flugum út á föstudagsmorgni og gistum á hótelinu á Stamford Bridge, heimavelli Chelsea, ekki í fyrsta skipti en hópurinn telur m.a. tvo grjótharða Chelsea aðdáendur sem þekkja þetta eins og handarbakið á sér. Dagskráin var að taka Reading - Cardiff á laugardeginum en Chelsea - Liverpool á sunnudeginum. Menn verða að taka tvo leiki í svona ferð, til að réttlæta kostnaðinn viljum við meina. Við höfðum gælt við það að ná úrvalsdeildarleik á laugardeginum en þegar sú athugun fór í gang kom í ljós að það var ekkert að gerast í London á þeim degi. Reyndar voru uppi hugmyndir að fara á Millwall - Bristol City, bara til að geta sagt hafa farið á leik með Millwall en þeir eru þeir snarvitlausustu á Bretlandseyjum og þótt víðar væri leitað. Sá leikur var svo færður yfir á sunnudaginn, kannski sem betur fer, svo það féll um sjálft sig. Þannig að Reading var fyrir valinu, annað skipti sem við förum þangað enda einn úr hópnum með góða tengingu við Brynjar Björn, leikmann Reading sem reyndar var ekki í leikmannahópnum vegna meiðsla. Svo var Aron Einar Gunnarsson að spila með Cardiff þannig að þetta hljómaði ágætlega.

Klukkutíma rúntur frá Chelsea yfir til Reading á laugardeginum og við vorum komnir þar í tíma. Fengum okkur eins og einn kaldann og spjölluðum við gesti og gangandi á stuðningsmannabarnum, þægileg fjölskyldustemming þarna og flestum finnst mjög gaman að tala um hvernig standi á því að Ísland eigi svona marga góða fótboltamenn. Svo fengum við að fara til þarna bakatil í players lounge-ið, sem var nú óttarlega dapurt miðað við hvað ég hefði getað ímyndað mér. Fínn leikur, reyndar 1:2 tap heimamanna en stuðningur gestanna sem sátu rétt hjá okkur var með því flottara sem ég hef séð, sungu megnið af leiknum og stuðningsmenn heimamanna áttu ekki roð í þá. Það er hægt að sjá sýnishorn af því -HÉR-. Sáum einhverja leikmenn þarna inn á lounge-inu eftir leikinn. Íslendingarnir tveir voru þarna og svo voru einhverjir karlar þarna, markmaðurinn Adam Federici, fyrirliðinn Jobi McAnuff og Noel Hunt. Ekki stærstu nöfnin í boltanum enda var lítið að kveikja í mér í leikmannalistinn. Sáum reyndar svo skoska framherjann Kenny Miller sem spilar með Cardiff.


Styttra ferðalag á sunnudeginum, nokkur skref frá hótelinu yfir á völlinn. Búið að loka hinum margfræga So Bar sem bullurnar stunduðu þannig að við röltum yfir á Imperial sem er á Kings Rd, þar sem stemmingin er. Ekki alveg eins sveitt eins og gamli So en slapp alveg, maður er farinn að kannast við nokkra Chelsea söngvana. Vorum í fínum sætum á vellinum og leikurinn alveg ágætur, aftur fengum við 1:2 útisigur þannig að stemmingin varð kannski ekki eins og hún hefði geta orðið. Chelsea-menn mega nú eiga það að það er flott að hafa hótel svona á vellinum, skapar líf í kringum þetta eins og eftir leikinn. Það var stemming fyrir því að safna fleiri myndum af okkur með celebs en við náðum að smygla okkur niður í bílakjallarann og sáum á eftir Didier Drogba setjast inn í bílinn sinn en gengum í flasið á Jose Bosingwa og Raul Meireles þannig að það slapp áður en okkur var vinsamlegast bent á að hypja okkur sömu leið til baka af öryggisvörðunum.




Mánudagurinn var svo heimfarardagur þar sem það helsta gerðist að bílstjórinn sem starfsmaður hótelsins pantaði fyrir okkur til að keyra okkur upp á flugvöll hélt að við værum að fara í einhverja skoðunarferð á heimavöll Arsenal. Þetta kom í ljós eftir ða ferðin hófst en einn ferðafélaginn áttaði sig á því að við vorum að fara í vitlausa átt og þá kom þetta í ljós. Það þýddi bara U-beygju á staðnum, blót í sand og ösku frá bílstjóranum en allt hafðist þetta í tíma.

Utanlandsferðalistinn tæmdur í bili, þetta hefur verið ansi hressilegt með 4 ferðir á einhverju 6 vikna tímabili. Ég held að ég hafi sagt þetta síðast en nú segi ég það aftur, næsta fótboltaferð mun innihalda leik á Old Trafford, segi og skrifa það.

Flúðir, Ísland

Enn eitt dæmið um að karlinn kanni áður ókomna staði á Íslandi, þökk sé íþróttaiðkun barnanna. Ég þurfti sem sagt að rífa mig upp daginn eftir Írlandsferðalagið og vera mættur með frumburðinn á Flúðir fyrir hádegið. 8. flokkurinn hjá ÍR í körfunni var að spila tvo leiki þar, við Grindavík og Hrunamenn. Menn náðu að vígja nýju búningana með tveimur sigrum. Hafði sem sagt ekki komið þangað áður, örugglega margt vitlausara en að eiga bústað þarna í grendinni, ekki það að ég sé að fara fjárfesta í svoleiðis.


Annars að frétta af Loga Snæ að hann tilkynnti fyrir helgina að hann væri hættur (í bili a.m.k.) í handboltanum. Hann hefði átt að spila í sínu fyrsta móti í dag en það varð eðlilega ekkert úr því, ekki fyrst menn eru hættir. Hann er þá í fimleikum og körfubolta og það er í sjálfu sér alveg fínt, minnkar aðeins skutlið sem er aðallega á verkefnalista mömmu hans.

Dublin, Írland

Þurfti að bregða mér til Dublin í vikunni sem er að líða. Samnorrænn sveskjufundur, ekki orð nánar um það.

Aldrei komið til Írlands áður.

Ég held það sé sama hvar þú býrð þá séu væntanlega alltaf ákveðnir kostir en á móti ákveðnir gallar. Mér fannst svolítið fúlt að fyrir einn dag í Dublin þurfti ég vera mættur upp í flugvél klukkan 09:00 daginn fyrir þennan eina dag og lenda svo í Keflavík kl 17:00 daginn eftir þennan eina dag.

3 dagar fyrir 1.

Þegar ég vissi að þetta stæði til þá hafði ég smá von að ég gæti flogið beint með einhverju kvenfólki á leið í "power-shopping-ferð" frá Íslandi en komst svo að því að þetta er víst ekki eins vinsæll viðkomustaður eins og hérna fyrir einhverjum árum. Það þýddi bara Keflavík-London-Dublin fyrir mig og sama leið til baka.

Ferðalagið út eftir gekk svona stórslysalaust fyrir sig. Gleymdi reyndar að láta taka einhverja mynd af mér í London sem kom ekki í ljós fyrr en ég var á leiðinni út að hliðinu. Þurfti þá að taka þennan þvílíka sprett einhverja bakleið og hlaupa svo aftur í gegnum allt öryggisdraslið eftir að búið var að smella mynd af karlinum og mætti svona líka pungsveittur þegar verið var að boarda í vélina. Sem betur fer var frekar raðalítið í þessari seinni umferð minni. Ég fékk ekki nafnið mitt kallað upp í hátalakerfinu sem hefði náttúrulega bara verið kúl. Get brosað að þessu núna en mér var enginn hlátur í huga þegar ég hljóp þarna dimman bakgang og fann hvernig svitaperlurnar fóru að spretta fram úr enninu.

Get ekki sagt að ég hafi séð nokkuð af Dublin svo heitið getur. Fór út að borða fyrra kvöldið, á lítinn stað við sjóinn og það var ekki hægt annað en að taka sjávarréttina á þetta. Hörpuskel í forrétt en ég hef ekki hugmynd hvað ég át í aðalrétt enda fiskienska mín ekki alveg sú besta. Enda kannski aukaatriði, þetta bragaðist nokkuð vel.

Að öðru leyti hef ég ekki úr miklu að moða. Ég veit reyndar ekki alveg með þessa skólabúninga þarna..., ...eða ég veit svo sem alveg hvað mér finnst um þetta en ég held að ég haldi þeirri skoðun bara fyrir mig. Svo tókst mér að bjarga deginum hjá einhverri ungri dömu sem flissaði þessi lifandi ósköp þegar ég, eins og algjör hálfviti, stóð á gatnamótum og beið eftir græna karlinum. "Just go over" lét hún mig heyra þegar hún valhoppaði á milli bílanna. Ég veitti því svo athygli það sem eftir lifði ferðar að það beið ekki kjaftur á gatnamótum, menn létu sig bara hafa það. Ég reyndi bara að muna að líta til vinstri.

Heimferðin í gær gekk ágætlega. Þurfti reyndar að vakna kl 04:15 enda átti vélin að fara 07:05 en þegar á reyndi þurftum við að chilla út í vél í einn og hálfan tíma áður en hægt var að leggja af stað sökum þoku í London. Skipti ekki öllu máli, það stytti bara tímann sem ég þurfti að hanga á flugvellinum í London. En þar var ég sem sagt þann 11.11.11 kl 11:11. Hluti af U-21 fótboltalandsliðinu var svo á leiðinni heim eftir 5:0 tap á móti Englandi. Þeir voru samt hressir.

Nú fer utanlandsferðunum að ljúka í bili.

Ekki alveg strax samt.

Logi Snær í körfunni

Hér sé líf og hér sé fjör. Helgin að líða undir lok og það hlýtur m.a. að þýða íþróttabrölt barnanna ef við höfum ekki verið svikin, jújú mikið rétt. Í þetta sinn var Logi Snær í aðalhlutverki en drengurinn sá var að keppa í körfubolta í fyrsta sinn. Slær eldri bróðir sínum við svo munar einu ári ef reikniskunnáttan er ekki að bregðast mér en Ísak Máni tók þátt í sínu fyrsta körfuboltamóti þegar hann var 8 ára á meðan Logi er „bara“ 7 ára. Á móti kom reyndar að Ísak Máni hafði verið í handbolta árinu áður, á meðan Logi Snær byrjaði í handboltanum, eins og körfuboltanum, núna í haust. Nóg komið að tilgangslausum samanburði sem eru reyndar tölfræðiupplýsingar sem vonandi gaman er að vita seinna meira, þó það sé bara fyrir drengina sjálfa.


Logi Snær var að taka þátt í Sambíómótinu hjá Fjölni, hét áður Hópbílamótið held ég og spilaði Logi í Rimaskóla. ÍR sendi aldrei lið í þetta þegar Ísak Máni var á þessum aldri þannig að við vorum að fara í fyrsta sinn á þetta mót. Fullmikið prógramm fyrir minn smekk, 5 leikir sem voru teygðir yfir laugardag og sunnudag með bíóferð og kvöldvöku. Við fjölskyldan reyndum svona að skipta þessu á milli okkar, Sigga tók aðallega laugardaginn og fékk þá bíóferð og kvöldvöku í kaupbæti. Við Daði Steinn fylgdum Ísaki Mána á tónleika í Seljakirkju á laugardeginum áður en við kíktum upp í Grafarvoginn. Ég tók svo sunnudaginn. Þetta prógramm hefur væntanlega allt verið gert til að geta réttlætt að rukka hvern iðkanda meira en ella. Meira að segja var liðunum boðið að gista í skólanum, sem ÍR þáði sem betur fer ekki. Strákurinn stóð sig vel, smellti niður einhverjum körfum og var voða ánægður með þetta sem hlýtur að vera mergur málsins. Nýju ÍR búningarnir komu í hús rétt fyrir lokun á föstudeginum hjá Braga í Leiksport þannig að menn tóku sig vel út á velli. Númer 5 eins og stóri bróðir fékk sér.

Lestrarstundir

Daða Steini finnst ekki leiðinlegt að láta lesa fyrir sig. Mér finnst ekki leiðinlegt að lesa fyrir hann, svona yfirleitt. Það er nú samt þannig að mér finnst bókakosturinn sem er í boði misskemmtilegur, eins og kannski eðlilegt er. Og ég og Daði Steinn höfum ekki alltaf sömu skoðun hvað þetta varðar.

Tökum sem dæmi ritröðina Skemmtilegu smábarnabækurnar sem eitthvað er til af hérna heima, mér fyndist réttara að nefna þær Misskemmtilegu smábarnabækurnar. Daða er nefnilega ekki sama hvaða bækur verða fyrir valinu þegar hann er í lestrarhlustunargírnum, sumum vill hann ekki gefa svo mikið sem eitt tækifæri á meðan aðrar eru heilagar. Og þær þarf að lesa aftur og aftur og aftur... Sem er svo sem í lagi, á meðan efni bókarinnar er í lagi en þegar það er ekki í lagi þá er það ekki í lagi.

Bláa kannan er déskoti fín finnst Daða, get ekki sagt að ég deili þeirri skoðun. Saga sem gengur út á að aðalsöguhetjan hittir mismundandi persónur og spyr þær sömu spurningarinnar og fær alltaf sama svarið, þangað til í lokin. Græni hatturinn og Svarta kisan ganga út á það sama, get ekki sagt að ég sé einskær aðdáandi Alice Williamsson sem er skráð fyrir þessum þremur sögum en geri mér jafnframt grein fyrir að hún hefur væntanlega verið stödd á öðru tímaskeiði en ég blessunin. Þá er skárra að lesa um Grísina þrjá eða Úlfinn og kiðlingana sjö sem eru sem betur fer líka ofarlega á vinsældarlistanum hjá þeim yngsta.

3ja stiga skotið góða um árið

Fjallaði um það hérna þegar Ísak Máni smellti niður 3ja stiga körfu í leikhléi á leik Hauka og ÍR, fyrir tæplega ári síðan. Pistilinn má lesa með því að smella -HÉR-. Ég man að ég var að reyna að taka mynd af þessu á símann minn þegar á þessu stóð, nokkuð sem virkaði engan veginn.

En félagi Ísaks Mána fann svo link af atburðinum inn á YouTube ekki alls fyrir löngu. Þið getið séð það með því að smella -HÉR-. Endursýning í slow-motion og alles, greinilega toppmenn hjá Haukar TV. Helv... vel gert hjá stráknum, það var ekkert að þvælast fyrir honum að vera í úlpunni og með húfuna á hausnum. Hann hefði reyndar þurft að gera eitthvað í fagninu. Það er alltaf næst.