Ísak Máni í boltanum

Ísak Máni var að keppa í gær niðri á ÍR velli á léttu æfingamóti. Valur, HK og Fjölnir mættu á svæðið og allt keyrt í gegn á rúmum tveimur tímum. Árangurinn hjá liðinu hjá Ísaki var nú ekkert rosalega merkilegur en strákurinn stóð sig vel. Var einn leik í vörninni í 4:1 tapi á móti HK en fór svo í markið í tvo leiki. Töpuðu 1:0 fyrir frekar slöppu liði Vals þar sem framherjum ÍR voru mislagðar fætur fyrir framan markið en mark Vals kom upp úr misheppnari sendingu í vörninni og sóknarmaður þeirra slapp einn inn fyrir og skoraði fram hjá Ísaki. Maður var nú með hjartað svolítið í buxunum fyrir síðasta leikinn á móti Fjölni en þeir höfðu sýnt öflug tilþrif í leikjunum á undan. Kom það líka á daginn að þeir voru sterkir en Ísak og félagar náðu að halda markinu hreinu og voru svo óheppnir að stela ekki sigrinum í blálokin.

Dómarinn í lokaleiknum, ungur strákur sem spilar með einhverjum af yngri flokknum hjá ÍR, kom til Ísaks eftir leikinn og hrósaði honum með þeim orðum að hann hefði klárlega verið maður leiksins. Frábært hvað svona einfalt hrós sem kostaði ekki krónu né túkall getur verið mikils virði því minn maður ljómaði allur á eftir og talaði mikið um þetta. Skítt með úrslitin og allt svoleiðis, þetta var hápunturinn á mótinu. Rosamontinn enda mátti hann það alveg, átti fínar „vörslur“ í leiknum.

Styttist í Eyjamótið í júní og maður finnur umræðuna í kringum það allt magnast meðal foreldra og strákanna í hópnum. Við verðum vitaskuld á Costa del Sol og ég er rosaánægður með það. Ég get bara ekki sagt að mig langi mikið til að fara til Eyja og hanga þar í einhverja daga. Ísak var strax sáttur þegar við ræddum um þetta og enn eru engir bakþankar farnir að koma fram í dagsljósið hjá honum. Þeim bræðrum er reyndar farið að hlakka rosamikið að fara til Spánar og ber ferðin oft á góma hérna heima. Veit reyndar ekki alveg hversu mikið Logi Snær er að fatta þetta en hann veit a.m.k. að við þurfum að fara í flugvél og fljúga lengi, lengi, lengi til að komast til Spánar.

7,65 af 10,0

Held að það þýði 7,5. Það þýðir allavega að karlinn var að massa þetta.

Nú er bara spuring hvað maður gerir næst?

Byrjum á að fara í sumarfrí.

Af drottningum í myndalausum pistli

Ég vældi einhverntíma hér um það að Sigga væri að slá mér við þegar mynd af henni kom á valur.is. Enn á ný sló hún mér við með að komast á hinn geysiöfluga vef fotbolti.net eins og sjá má hér. Hverju hef ég áorkað? Umfjöllun á grundarfjordur.is, og ekki einu sinni mynd...

Drottingamót ÍR var haldið í gær, í annað skipti og sumir búnir að bíða spenntir alveg síðan í fyrra. Verst að Sigga var búin að vera lasin og hafði meira að segja ekki haft það í vinnuna á fimmtudaginn og föstudaginn. Það var því lítið annað að gera en hellast yfir öll hestu húsráðin í bókinni og mér var falið að fjárfesta í engiferrót, sítrónu og sitthvað fleira. Ásamt því var góðum skammti af hinum helstu verkjalyfjum innbyrt, í rúmlega leyfilegu magni.

Veðrið var frábært og 14 lið mætt til þátttöku. Ljóst er að ÍR drottningarnar höfðu vonast eftir fleiri stigum í hús en raun varð á. Oft var samt við ramman reip að draga og t.d. voru 2 töp fyrir KR og Breiðablik með minnsta mögulega mun þar sem lið andstæðinganna innihéldu m.a. fyrrverandi landsliðskempur. Gleðin var samt í fyrirrúmi og allir skemmtu sér hið besta ásamt því að framkvæmd mótsins tókst með ágætum en það hefur ansi mikið að segja í svona dæmi.

Mér tókst nú samt að gera upp á bak á þessum degi. Það var í raun tvennt sem ég átti að sjá um á meðan mótið var, annars vegar að hafa yfirumsjón með börnunum og hins vegar að sjá um myndavélina. Börnin komu nú ósködduð eftir 3 tíma veru niðri á ÍR vellinum en það sama er hins vegar ekki hægt að segja af myndavélahlutanum. Samviskusamlega hafði ég smellt rafhlöðunum úr myndavélinni í hleðslu kvöldið fyrir mót, minn með allt á tæru. Þegar ég hins vegar var kominn niður á völl, fyrsti leikur hafinn og ég gerði mig líklegan til að taka mynd af Siggu þegar hún geystist upp kantinn þá gerðist hins vegar ekkert. Mér til mikillar hrellingar þá uppgötvaði ég að rafhlöðurnar væru enn í hleðslu í eldhúsinu heima. Ég tók þá ákvörðun að skokka út á bensínstöðina við völlinn og kaupa bara rafhlöður til að leysa málið. Keypti rafhlöður frá þekktum framleiðanda sem gáfu sig að auki út fyrir að innihalda "special power" svo ég átti nú að vera í góðum málum. Ekki var ég nú upplitsdjarfur þegar þetta myndavélin virkaði ekki með þessum nýju sérstöku kröftum. Gat reyndar skoðað þær myndir sem voru á minniskortinu en þegar ég ætlaði að taka mynd þá fór skjárinn í hass og græjan harðneitaði að gera nokkuð fyrir mig. Taka skal fram að þessi myndavél er sú sem ég fékk í staðinn fyrir þá gömlu sem bilaði á Stamford Bridge hérna um árið, af öllum stöðum, þannig að ég var alveg með það á hreinu að þessi væri að bila líka. Ekki náði ég sem sagt að smella svo mikið sem einni mynd af drottningunni á heimilinu. Þegar ég kom heim smellti ég gömlu rafhlöðunum í og græjan virkaði alveg eins og hugur manns. Mér leið eins og asna og rifjaði upp samtal mitt við konuna eftir fyrsta leikinn hjá henni:

Ég: "Mér tókst að gleyma rafhlöðunum heima í hleðslu."
Sigga: "Skutlastu þá ekki bara heim og nær í þær?"
Ég: "Nei, nei, ég stekk bara hérna út í bensínstöð og kaupi nýjar, það hlýtur að verða í lagi."

Note to self: Alltaf að hlusta á konuna og gera mér grein fyrir að hennar hugmyndir eru yfirleitt líklegri til árangurs en mínar.

Leiðinlegur pistill, aðallega hugsaður fyrir mig að blása út

Þá er maður búinn að tækla prófið. Veit ekki hvað skal segja, á planinu út á bílastæði eftir prófið grét nánast ungur maður út í bíl eftir að hafa uppgötvað að í annarri ritgerðaspurningunni var það sem hann skrifaði um „veiku kenninguna“ átti við um „sterku kenninguna“ og öfugt. Auðvitað vissi ég alveg hvort var hvað en í einhverju stundarbrjálaði þá virðist ég hafa blokkast út og víxlað þessu. Eftir að hafa barið höfðinu það fast í stýrið að ótrúlegt var að loftpúðinn blés ekki út þá reyndi ég að komast heim. Bullet with butterfly wings kom á X-inu og ég blastaði græjurnar (eins mikið og hægt er að tala um að blasta orginal græjur í VW Golf). Náði seinni hálfleiknum á Man Utd - Roma en gat lítið skemmt mér vegna sjálfsvorkunnar. Eftir að hyggja er ómögulegt að segja hvernig þetta helvíti fór. Vonlaust að segja nokkuð um krossana en mér fannst þó að ég væri eitthvað að tengja þar og stuttu skilgreiningar gengu nokkuð vel. Ritgerðirnar voru s.s. annars vegar víxl dauðans og svo tómt blaður um allt og ekkert. Arrrgggg...

Í Menntaskólanum að Laugarvatni var takmarið 4 til að ná prófinu, í raun 3,5. Það var takmarkið þá og gekk ekki alltaf upp, spáið í því að geta ekki tæklað 35% af prófinu! En reyndar var maður staddur í einhverri steypu sem maður hafði hvorki áhuga né getu til árangri. Ég meina eðlisfræði og stærðfræði, hvern var maður að blekkja? Í fjölbraut upp á Skaga var takmarkið 5. Gekk samt betur og allt saman á endanum. Sömu kvaðir á HÍ og sama sagan, gekk allt upp á endanum. Í raun eru enn sömu kröfur í HR en málið var að nú var ég búinn að hækka kröfurnar persónulega á mig. Takmarkið var sett á 7-una og ekkert rugl. Auðvitað spilaði það líka inn í að þótt það væri nóg að fá 5 til að standast áfangann þá er nauðsynlegt að fá 7 ef ég ætla að fá þennan áfanga metin úr „opnum háskóla“ yfir í dagskóla eða HMV (Háskólanám með vinnu). Ekki það að ég ætli eitthvað endilega að nota mér það en það er bara gott að eiga möguleikann inni. 7 er líka bara flott einkunn og ekkert múður með það.

Hvað gæti gerst?

• Ég næði ekki prófinu og þá er það bara greinilegt, ég hef ekkert í þetta að gera. Því það var ekki eins og ég hafi ekki lesið bókina yfir kennslutímabilið og las svo námsefnið í strimla þarna vikuna fyrir próf.
• Ég næði prófinu en fengi ekki 7 í áfanganum og gæti þá í alvöru fengið froðufellandi tremmakast yfir víxlverkandi ritgerðaspurningunni minni.
• Ég næði að klóra mig í prófinu í 6 og með góðri einkunn í síðara hópverkefninu (sem ég er ekki búinn að fá einkunn fyrir) gæti það, mögulega, dregið mig upp í 7.

Ef þetta fer á besta veg þá er ég farinn að hljóma eins og fólkið sem ég tók út fyrir fyrr á námsárunum. Það voru þeir (yfirleitt stelpur) sem komu nánast grátandi út úr prófum vegna þess hve það gekk illa en fengu svo aldrei undir 8.

Búinn að losa út, nú krossa ég bara fingur og vonast eftir því besta.

Skólaævintýrinu að ljúka... í bili a.m.k.

Þessi vika er búin að vera algjört rugl. Var að skila seinna verkefni í skólanum núna síðasta miðvikudag og svo er prófið núna næsta miðvikudag. Það var svolítið stress með þetta verkefni, maður var að skríða heim í versta falli kl 02:00, og vinnudagurinn daginn eftir var ekki nógu spennandi. Einhvern tíma var ég þó kominn heim um miðnætti þannig að það var í lagi... En ég held að það hafi allt gengið upp með þetta verkefni. Mögnuð þessi hópavinna.

Þessi helgi fer s.s. í lestur og almennan (andlegan) undirbúning fyrir þetta blessaða próf. Lenti í ansi athyglisverðum pakka núna í síðasta tímanum fyrir prófið. Kennarinn var að fara yfir uppbyggingu prófsins og vildi meina að blöðin sem hann hélt á væru sjálft prófið sem hann ætlar að leggja fyrir okkur. Þetta skapaði sérstaka stemmingu í stofunni, ég segi ekki múgæsing en svona sérstaka stemmingu. Þetta er kannski þekktur húmor meðal kennara í HR, veit ekki. Ég sá samt húmorinn í þessu.

Veit ekkert hvað ég geri í haust, hvort maður ætlar eitthvað að stunda þetta áfram eða láta gott heita. Ég sé nú samt að það er ekki sjéns að ég ráði við meira en einn kúrs með fullri vinnu, ekki nema að afneita fjölskyldunni og þjást af síþreytu alla daga. Það væri kannski hægt að minnka við sig vinnu? Er það eitthvað sem Íslendingar gera?

Jæja, prófið á miðvikudaginn og ef ég ætla að nota fá þennan áfanga metinn inn í almenna pakkann í HR þá er takmarkið bara eitt:

A.m.k. 7 í einkunn. Shit.

Þangað til...

Guðlast?

Ég var illa tekinn um daginn. Vinnufélagi minn var að dásama nýja hringitóninn sinn og leyfði mér að heyra án þess að segja mér hvað þetta væri. Ég gerði mér grein fyrir að þetta var eitthvað stef úr einhverri mynd eða einhverjum þætti sem ég átti að þekkja en gerði ekki. Ég reyndi samt að halda kúlinu og setti upp ég-veit-alveg-hvað-þetta-er-en-það-er-bara-alveg-stolið-úr-mér lúkkið. „Hvað er að þér, Don Vito Corleone maður“ fékk ég að heyra og gerði mér þá grein fyrir að umrædda stef var úr Guðföðursmyndunum.

Málið er nefnilega að ég hef ekki séð „The Godfather“. Ekki mynd nr. I, II eða III. Ég geri mér grein fyrir að þetta staðreynd sem er mér ekki líkleg til almennrar álitshækkunnar en þetta er staðreynd enga síður.

Málið var nefnilega það að ég ætlaði alltaf að taka góðan dag eða góða helgi og taka bara allan pakkann í einum rykk. Þetta var árið 1990 og eitthvað og enn hefur ekkert gerst.

Ég var næstum því dottinn inn í byrjunina á mynd nr. II þegar hún var sýnd á RÚV hérna um árið en stóð upp og slökkti því mér fannst fáránlegt að horfa fyrst á hana áður enn ég sæi nr. I.

Djöfull er ég týndur.

2000 0513 3013 2911

Þar kom að því að maður gat ekki flúið lengur. Ég var búinn að vera alveg extra ánægður með bankann minn vegna þess að þeir virtust ekkert vera að æsa sig yfir þessum auðkennislyklum sem eiga víst að auka eitthvað öryggið í netbönkum. Fékk svona græju senda heim, ætli sé ekki komið ár síðan eða svo, en umslagið fauk inn í skáp óopnað. Hef svo séð fólk í kringum mig vera dinglandi með þetta, lyklakippan mjög algeng. Ekki hef ég heyrt marga tala vel um þetta tæki, líftíminn virðist vera frekar takmarkaður, sérstaklega þegar fólk er að dröslast með þetta á fyrrnefndum lyklakippum út um allt.

Hvað um það, nú fékk ég bréf frá bankanum þar sem mér var tilkynnt að ef ég virkjaði ekki þetta núna í lok mars þá fengi ég einfaldlega ekki inngang í bankann í gegnum netið. Djöfull...

Núna er ég sem sagt kominn með svona drasl hangandi á kippuna mína og USB-lykillinn sem ég er með af því að Tommi frændi segir að það sé alveg nauðsynlegt er kominn með sálufélaga.

Manchester United - Liverpool 3:0

Maður hafði smá áhyggjur af því að sjá ekki stórleikinn hérna í sveitinni en það var ekki hægt að bregðast knattspyrnuáhugamönnum í bæjarfélaginu og því var Kaffi 59 opið. Við Ísak Máni röltum þarna út og fengum okkur öl og franskar (hann var reyndar bara í vatninu). Manchester vann og allt flott og fallegt með það en við feðgarnir fórum reyndar á kostum þarna, svona okkar á milli.


Mascherano leikmaður Liverpool fékk gult spjald snemma leiks og virtist ekki vera í andlegu jafnvægi eins og nokkrir aðrir leikmenn liðsins. Ég halla mér upp að Ísaki og segi: „Hann fær rautt fyrir hlé, pottþétt.“ Á 44. mínútu fékk kappinn seinna gula spjaldið og þar með rautt.

Ísak toppaði þetta nú samt. Í hálfleik var staðan 1:0 og það mark hafði komið á 34 mínútu. Ísak kom þá með eftirfarandi fullyrðingu í byrjun síðari hálfleik: „Þar sem United skoraði 11 mínútum fyrir hlé mun koma annað mark 11 mínútum fyrir leikslok.“ Og á 79. mínútu, 11 mínútum fyrir leikslok skoraði Ronaldo annað mark United. Nani bætti svo um betur tveimur mínútum seinna og við héldum kátir heim á leið, ógeðslega ánægðir hvað við voru sniðugir og svalir. Næsta stopp var sparkvöllurinn.

Páskar í Grundarfirði

Við í Grundó en mamma út á Spáni. Við reynum samt að finna eitthvað til að borða þótt það sé ekki eldað ofan í okkur.




Vorum nú ekkert að missa okkur í þessu, páskaegg nr. 4 fyrir hvern karlpening en frúin sætti sig við eitt nr. 2. Ég held að Logi Snær hafi ekki innbyrt svo mikið sem einn bita en samt er þetta allt að verða búið.

Þá er bara spurning, hvert þetta fór allt saman?

Fermingafár

Karlinn búinn að taka tvær fermingar núna á stuttum tíma, enda árstíminn þesslegur. Fórum fyrst um síðustu helgi til Gúzza (held ég sé með stafsetninguna rétta) og Jökull, aka Jolly yo-yo, staðfesti pakkann í dag. Maður er sem sagt búinn að gúffa í sig slatta af orkuforða og taka í spaðann á fullt af fólki sem maður á að vita hvað heitir en gæti ekki munað það til að bjarga lífinu.


En þetta er víst pakki sem maður fær yfir sig fyrr en maður heldur, það er að segja ef mínir drengir ákveða að láta ferma sig. Mér heyrist nú að það hafi ekki beint letjandi fermingaáhrif á börn sem eru að velta þessu fyrir sér að fara í svona veislur og verða vitni af gjafaflóðinu, án þess að þessar tvær sem ég sé búinn að fara í séu eitthvað ýktar.

Amen.

Stefnan sett á sól og sumaryl

Framundan í sumar er sól og sumarylur. Karlinn tók á sig rögg og bókaði fjölskylduna í 2ja vikna ferð til Costa del Sol, þegar íslenska sumarið stendur mögulega sem hæst. Ég hef aldrei verið talsmaður þess að hverfa af skerinu í þann stutta tíma sem maður á hvað mestan möguleika á að fá sómasamlegt veður, ég er alveg maður í að taka mér frí og fara til útlanda í febrúar, mars eða október, nóvember. En þar sem konan starfar sem kennari og drengirnir eru í skóla og leikskóla þá er ekki mikið annað í boði en að fara til útlanda þegar þau eru í fríi, ef maður ætlar á annað borð til útlanda.

Það verður athyglisvert, þetta er ekkert sem maður hefur stundað í gegnum tíðina. Fór reyndar einu sinni sem gutti á suðrænar slóðir en það var reyndar yfir jól og áramót, ætli það hafi ekki verið árið 1990 eða um það bil. Þá fór maður bara í sundlaugina á meðan beðið var eftir að jólin gengu í garð. Nú verður öðruvísi stemming og við vonum að þetta hið mesta fjör, Ísak Máni er a.m.k. bjartsýnn á að þetta verði bara gaman.

Niðurtalning hafin

Nú á að reyna að endurupplifa fjörið frá því í fyrra. Spurning um hvort maður þarf ekki að vera í einhverju sem getur kallast form eða a.m.k. vottur af því? Bumban gefur hitt til kynna.

En hey, ég hef tæpa 90 daga...


Bikarkeppni KSÍ 2008:

1. umferð

Mánudagur 26.maí:
20:00 Völsungur - Magni (Húsavíkurvöllur)
20:00 Tindastóll - Kormákur (Sauðárkróksvöllur)
20:00 Höfrungur - Skallagrímur (Þingvöllur)
20:00 Snæfell - Grundarfjörður (Stykkishólmsvöllur)
20:00 KV - Ýmir (KR-völlur)
20:00 KFR - KB (Hvolsvöllur)
20:00 Ægir - Elliði (Þorlákshafnarvöllur)
20:00 Álftanes - Hamrarnir (Bessastaðavöllur)
20:00 Reyðarfjörður - Boltaf. Norðfj. (Fjarðabyggðarhöllin)
20:00 KFG - Augnablik (Stjörnuvöllur)
20:00 Hvíti riddarinn - UMFL (Varmárvöllur)
20:00 Hrunamenn - Árborg (Flúðavöllur)
20:00 Þróttur V. - Gnúpverjar (Vogavöllur)
20:00 Berserkir - Kjalnesingar (Víkingsvöllur)

Þriðjudagur 27. maí:
20:00 Leiknir F. - Spyrnir (Fáskrúðsfjarðarvöllur)
20:00 Dalvík/Reynir - Hvöt (Dalvíkurvöllur)

2. umferð

Mánudagur 2. júní:
20:00 Reyðarfj/Boltaf.Norð - Fjarðabyggð
20:00 Leiknir R - KFG/Augnablik (Leiknisvöllur)
20:00 Höttur - Huginn (Vilhjálmsvöllur)
20:00 Tindast/Kormákur - DalvíkReynir/Hvöt
20:00 Vöslungur/Magni - KA
20:00 Þór - KS/Leiftur (Akureyrarvöllur)
20:00 Þróttur V/Gnúpverjar - Hvíti Riddarinn/UMFL
20:00 Ægir/Elliði - Reynir S
20:00 Víkingur Ó. - Grótta (Ólafsvíkurvöllur )
20:00 Álftanes/Hamrarnir - Hamar
20:00 Njarðavík - KFR/KB (Njarðvíkurvöllur)
20:00 KFS - KV/Ýmir (Helgafellsvöllur)
20:00 Haukar - Afríka (Ásvellir)
20:00 Höfrungur/Skallagri. - Selfoss
20:00 Víkingur R. - Afturelding (Víkingsvöllur)
20:00 ÍBV - ÍR (Vestmannaeyjavöllur)
20:00 Víðir - Hrunamenn/Árborg (Garðsvöllur)
20:00 Snæfell/Grundarfjörð - Berserkir/Kjalnesing
20:00 ÍH - Stjarnan (Ásvellir)
20:00 Sindri - Leiknir F/Spyrnir (Sindravellir)

Helgin

Best að hripa nokkrar línur hérna svo smettið á Jóhönnu færist neðar.

Búið að vera þétt helgi, byrjuðum í skírnarveislu á föstudeginum hjá Haraldi og Krístínu en litli drengurinn þeirra fékk nafnið Hallsteinn Skorri.



Ísak Máni keppti síðan á körfuboltamóti í Smáranum á laugardeginum. Hann náði að setja körfu á móti KR og var helsáttur með það. Annað körfuboltamótið hans en hann skoraði ekkert á hinu fyrsta og það var eitthvað sem hann var ekki nógu sáttur með. Ég hafði reyndar ekkert séð hann í körfu síðan á því móti en það er greinilegt að hann er orðinn talsvert öflugri á þessum 4 mánuðum sem liðnir eru. Mamma hans fékk það verkefni að fara með honum, fyrsti leikur kl 08:30 en við Logi Snær chilluðum heima en komum síðar um morguninn og sáum síðasta leikinn. Svona hangs fer ekki alltaf vel í geðheilsuna á Loga Snæ en það er efni í annan pistil.



Um kvöldið hélt fjölskyldan síðan sitt eigið undankeppniseurovisonpartý með snakki, Ben & Jerry´s, ostum og vínberum svo eitthvað sé nefnt. Ég get ekki sagt að ég missi einhvern svefn yfir þessu en ekki annað hægt að fylgjast með.

Ég tók svo sunnudaginn með trompi, ef svo má segja og dreif mig upp í Þjóðarbókhlöðu með námsbækurnar á meðan konan var heima að þrífa, enda konudagur... Ég get ekki sagt að þessir klukkutímar upp í Hlöðu hafi verið spennandi. Loftleysið var ekki alveg minn tebolli og svo er búið að úthýsa nestisáti með öllu, ef maður hefði ætlað að éta nestið eftir lögum og reglum þá hefði ég þurft að fara út í bíl og nærast þar. En þar sem maður tók það ekki í mál þá var ekkert annað að gera en að taka sjénsinn og naga rúnstykkið á meðan ég var að lesa. Ekki ætlaði ég að fara inn á klósett og éta þar og ekki ætlaði ég að láta ræna mig í þessari kaffiteríu.

Meiri djö... vitleysan.

Jóhanna systir er ÞRÍTUG í dag...

Logi Snær 4ra ára

Logi Snær átti afmæli í dag, 4ra ára drengurinn. Ég hef reyndar ekki verið mjög öflugur í 4ra ára afmælum drengjanna. Þegar Ísak Máni varð 4ra ára þá vorum við hjónaleysin úti í Namibíu og voru því ekki á svæðinu. Núna hef ég verið ansi upptekinn í skólamálum, hópavinna bæði á mánudagskvöldinu og þriðjudagskvöldinu sem var það stíft að maður hefur verið að skríða upp í rúm um kl 01:00. Í dag var síðan hefðbundna vinnan og svo beint upp í HR til að kynna verkefnið, brief-ið um Heinz tómatsósu. Ég var því að skríða heim um átta leytið og náði því klukkutíma með afmælisbarninu, sem er þó betra en hægt var að bjóða Ísaki Mána á sínum tíma.

Jæja, lítið bensín eftir á þessum tanki, svei mér ef maður fer bara ekki að skríða bráðum upp í rúm.

50 ár frá Munchen

50 ár liðin frá flugslysinu í Munchen, atburður sem hefur mikið að segja í sögu Manchester United. Það væri að bera í bakkafullan lækinn að fara að skrifa eitthvað um þennan atburð hér en fyrir áhugasama er þetta fín frásögn.

Ég var nú aldrei búinn að skoða almennilega þessa treyju sem Henson gerði í tilefni þessa atburðar. Kannski á maður eftir að gera það.

Ég man eftir því þegar þess var minnst að 30 ár voru liðin frá þessum atburði, 6. febrúar 1988. Rakst ekki svo alls fyrir löngu á blaðagrein sem ég klippti úr Mogganum þann dag. Af einhverjum ástæðum man ég eftir að Larry Bird vann 3ja stiga skotkeppnina í stjörnuleik NBA þennan dag, það er alveg ljóslifandi fyrir mér þegar hann tók við ávísun fyrir sigurinn (þið vitið, svona risastór) og á henni stóð 6. feb. 1988. Því miður man ég ekki hver vann troðslukeppnina.

Núna eru sem sagt liðin 50 ár. Allt leiðir að sömu niðurstöðu: Ég er ekki að verða neitt yngri.

Ameríski fótboltinn

NFL Ofurskálin, úrslitaleikurinn í ameríska fótboltanum, var núna síðastliðnu nótt. Mitt lið, New York Giants, komst þangað og mætti New England Patriots. Má segja að þarna hafi Davíð mætt Golíat því New England ætlaði að skrá nafn sitt með feitu letri í sögubækurnar en þeir höfðu unnið alla 18 leiki sína á tímabilinu fram að úrslitaleiknum. Risarnir frá New York höfðu hins vegar verið í tómu basli, töpuðu fyrstu tveimur leikjunum á tímabilinu og rétt sluppu inn í úrslitakeppnina. Þar hins vegar hrukku þeir í gang og þurftu m.a. að vinna þrjá erfiða útileiki til að komast í ofurskálaleikinn. Í gegnum tíðina hef ég nú ekki alltaf horft á þennan úrslitaleik, hann er alltaf spilaður á sunnudagskvöldi að íslenskum tíma og klárast ekki fyrr en um miðja nótt. Oftar en ekki hef ég látið fyrri hálfleik duga. Núna var ég hinsvegar frekar tvístígandi, enda ekki á hverjum degi sem liðið mitt kemst þarna og svo var líka spennandi að sjá hvort Patriots myndi festa sig í sögunni sem besta liðið eða fengi Öskubusku-ferðalag Giants farsælan endi. Ég lét mig hafa það, leikurinn byrjaði um 23:30 og eftir að hvort lið hafði skorað í sinni fyrstu sókn, Giants vallarmark og Patriots snertimark gekk ekkert upp hjá liðunum fyrr en í síðasta fjórðungnum. Sá fjórðungur var algjör sýnikennsla í því hversu skemmtileg þessi íþrótt getur verið. Mínir menn komust í 10:7 en New England komst aftur yfir 10:14 þegar tæpar þrjár mínútur voru eftir. Risarnir lögðu af stað í einhverja ótrúlegustu sókn sem undirritaður hefur séð og komust í 17:14 þegar 35 sekúndur voru eftir. Það reyndist of stuttur tími fyrir New England til að svara og einhver ótrúlegasti sigur í sögu ofurskálarinnar staðreynd og ég nánst búinn að naga gat á sófann af spenningi. Karlinn skreið upp í bólið rúmlega 3, rosalega þakklátur því að hafa ekki farið fyrr að sofa.





Þrátt fyrir að þeir sem nánast fyrirlíta þessa íþrótt séu háværir hér á landi þá hef ég gaman af henni, og skammast mín ekkert fyrir það. Ég verð reyndar að viðurkenna að ég fylgist ekki af fullum þunga með þessu heldur er það frekar svo að ég horfi á leiki ef ég kem því við, það er ekki eins og ég þekki heilu og hálfu byrjunarliðin með nafni.

Upphafið að þessum áhuga mínum hlýtur að haldast í hendur við þá staðreynd að Stöð 2 fór að fjalla um þessa íþrótt, ætli það hafi ekki verið 1986 eða 1987. Þar voru vikulegir þættir þar sem farið var yfir leik frá því helginni áður. Svipað dæmi og íslenskir áhugamenn um ensku knattspyrnuna þurftu að láta sér nægja einhverjum áratugum áður. Ég og Úlli félagi minn gleyptum þetta í okkur. Það hefur eitthvað að segja í hans tilfelli að faðir hans var bandarískur og hafði spilað þetta í háskóla. Við útveguðum okkur svona bolta og lékum okkur margar kvöldstundirnar í þessu. Snérist sá leikur aðallega um það að ég var í hlutverki leikstjórnandans og reyndi að senda boltann á Úlla sem hafði tekið á rás upp völlinn. Steypuvöllurinn við Melaskólann var oftar en ekki leikvöllurinn. Man ég sérstaklega eftir Super Bowl 1988 þegar Washington Redskins áttu kappi við Denver Broncos en fyrir leikinn var Denver talið mun sigurstanglegri aðilinn. Ég studdi Redskins í leiknum vegna þess að þeir skörtuðu þeldökkum leikstjórnanda sem var, ef ég man rétt, sá fyrsti sem eitthvað lét að sér kveða í boltanum og líka vegna þess að enginn virtist hafa mikla trú á þeim. Svo var logóið þeirra líka svo flott... Við gerðum heiðarlega tilraun til að forðast úrslitin í eina viku enda var ráðgert að sýna frá leiknum helgina eftir. Tók ég meira að segja blaðsíðuna úr Mogganum sem fjallaði um leikinn og innsiglaði henni inn í umslag, Villa bróður ekki til mikillar skemmtunar. Vitaskuld gekk það ekki, úrslitin bárust okkur til eyrna en góðu fréttirnar voru þær að Washington rústaði leiknum, 42:10.

Ég varð svo frægur að útvega mér meira að segja treyju, New York Giants, í gegnum einn af gömlu póstbæklingunum sem mamma fékk alltaf reglulega. Hvort það var Quelle, Kays eða eitthvað annað man ég ekki. Þrátt fyrir mikla leit hef ég ekki fundið þessa treyju í mínum fórum sem þýðir að líklega hefur hún farið í ruslið, hversu furðulegt sem það kann að hljóma.

Ég man líka að á þessum tíma var hægt að kaupa eitthvað græjum til að stunda þetta sport í íþróttabúðinni sem var staðsett þarna í þessum umdeildu húsum í dag, Laugavegi 4 - 6. Mig rámar í það þegar einhverjir duglegir drengir fóru að stunda þessa íþrótt hér á landi. Einhver umræða virðist vera í gangi í dag um endurlífgun þessa sports á Íslandi og söguna hvers vegna þetta fór af stað á sínum tíma. Einn frumkvöðlanna er meira að segja að setja á netið eitthvað af myndbrotum frá þessum tíma, bæði eitthvað sem kom í sjónvarpinu og eitthvað sem rataði ekki í imbann. Það verður að segjast að þetta er hálfbroslegt en þó tekur maður ofan fyrir svona gaurum, sem láta hlutina gerast. Heimir Karls kemur líka þrælvel út. Meira um það --HÉR--

Geisp, spurning um að smella sér bara í sturtu bráðum og svo upp í rúm og reyna að vinna upp svefnleysi síðustu nætur.

Vodafonehöllin

Við Ísak Máni skelltum okkur á handboltaleik í kvöld. Ég var búinn að lofa Ísaki að fara á leik með Haukum en annar markvörðurinn hjá þeim er að kenna Ísaki nokkra tíma á viku í skólanum. Mér fannst þá tilvalið að nota tækifærið og kíkja á nýju Vodafonehöllina að Hlíðarenda. Þetta er flott bygging og miklu flottara en gamli kofinn, getur gefið þessu alvöru stemmingu að hægt sé að sitja allan hringinn.

Ég held að síðast þegar ég fór á handboltaleik á Hlíðarenda hafi verið þegar við Ísak Máni fórum að horfa á Valur - ÍR, 18. desember 2004 sem var í fyrsta skipti sem Ísak Máni fór á handboltaleik. Ég var ekki með þessa dagsetningu í kollinum, á blaðaúrklippuna upp í skáp. Þá vann Valur og sú var líka raunin í kvöld.

En rosalega var kalt úti.

I push my fingers into my eyes...

Logi Snær hefur mjög ákveðnar skoðanir. Um flest allt. Það er t.d. ekki sama hvernig hlutirnir eru gerðir, hvaða fötum hann er í og hvaða tónlist hann er að hlusta á. Frekja? Kannski. Allavega ákveðin ákveðni.

Sem fyrr segir er tónlistarsviðið ekki undanskilið í þessu. Það er mjög gaman að fylgjast með því hvort hann er að fíla einhver lög eða ekki. Hann virðist fíla allt mögulegt en hefur líka ákveðnar skoðanir varðandi lög sem hann fílar ekki og liggur ekki á þeirri skoðun sinni. Kostulegt var þegar hann benti bróðir sínum á að lagið í sjónvarpinu sem Ísak Máni var augljóslega að fíla, lag með einhverri poppprinsessunni og dönsurum sem dönsuðu í takt, væri sko „stelpulag“ og var sem sagt að ýja að því að það væri fyrir neðan hans virðingu.

Ferlið hérna á heimilinu á morgnana er alla jafna þannig að Ísak Máni og Sigga fara í skólann en ég fer með Loga Snæ í leikskólann. Oftar en ekki er ipodinn með í för og leiðin í leikskólann er svona ca. eitt lag. Menn eru náttúrulega frekar nývaknaðir þarna ca 08:05 og þá er valin einhver íslensk klassík af 100 íslenskir sumarsmellir eða 100 íslensk 80´s lög (jebb, það er allskonar kreisí shit á ipoddaranum hjá mér). Af einskærri tilviljun lentum við hinsvegar einu sinni á nettum rokkara sem við Logi erum að fíla þegar við erum í stuði. Veit ekki með uppeldisleg gildi þessa lags en það er gott að dilla sér við það:

Priceless

Þar sem maður er meðvitaður um að ferlinum fer að ljúka þá eru svona ákveðnir hlutir, eða draumar öllu heldur, sem ég er er að vinna í að uppfylla einn af öðrum. Svona áður en skórnir fara endanlega á hilluna. Enn á maður eftir að láta drauminn rætast um Adidas Mundial skóna en þeir koma. Hins vegar datt inn með póstinum áðan einn hlutur sem ég get núna strikað af still-to-do-listanum.

Sérpantað og þvílík gargandi snilld.