Úrvalsbúðir 2015

Smá dejavú í gangi hérna.  Logi Snær var valinn í úrvalsbúðir KKÍ þetta árið eins og Ísak Máni hérna um árið, en á það senda félögin nokkra gutta hvert á æfingar um tvær helgar sem eru undir handleiðslu einhverra unglingalandsliðsþjálfara.  Þykir flott enda undanfari yngri landsliðanna.  Enda voru menn að tala um það á eftir að hafa verið á landsliðsæfingu...

Logi Snær og Aron Orri eftir "landsliðsæfinguna"

Uppskeruhátíð körfuboltans hjá ÍR

Veturinn sem er að ljúka var gerður upp hjá körfunni í ÍR núna í vikunni.  Yngri iðkendnum og foreldum þeirra er smalað saman upp í íþróttahúsið í Seljaskóla og verðlaun og viðurkenningar fyrir nýafstaðinn vetur eru veittar.

Logi Snær var í körfunni í vetur, hafði ekki verið árið áður.  Minniboltaflokkurinn hans lenti hálfpartinn í tómu rugli, mættu ekki til Egilsstaða á fyrsta fjölliðamótið og samkvæmt reglum KKÍ þýðir svoleiðis fjarvera að liðið er sjálfkrafa búið að fyrirgera sínum rétt á þátttöku á þeim fjölliðamótum sem eftir lifa tímabilsins.  Helv... hart en svona eru reglurnar bara.  Mótaþáttaka þeirra var því heldur af skornum skammti þennan veturinn, þeir fóru á einhver þrjú minni mót sem var hálfgerð synd því hópurinn var frekar stór og innihélt nokkra efnilega einstaklinga.  Þeir voru líka með rosalega flottan þjálfara, Nonni Mæju sem var búinn að vera ein skærasta stjarna Snæfells undanfarin ár, lagði skóna á hilluna og kom á mölina til að setjast á skólabekk.  Hann tók við þjálfun á þessum flokk og stóð sig mjög vel en þurfti reyndar frá að hverfa fljótlega eftir áramótin sökum breyttra aðstæðna og við tók Vilhjálmur Theodór, liðsmaður meistaflokksins og hann gerði líka góða hluti.

Sá hluti flokksins hans Loga sem mætti á uppskeruhátíðna

Logi Snær tekur við sinni medalíu fyrir þáttöku vetrarins

Ísak Máni var í tveimur hlutverkum á þessari hátíð.  Hann og félagar hans voru að kveðja þjálfarann sinn til síðustu tveggja ára, Herbert Arnarson, en hann hefur skilað gríðarlega flottum árangri, 3 af 4 stóru titlunum komu í hús á þessum tveimur árum og það ber að taka ofan fyrir það.  Ísak Máni fékk tvær einstaklingsviðurkenningar í sínum flokki, fyrir ástundun og mestu framfarir.  Held að þetta sé fjórða árið sem hann fær verðlaun fyrir ástundun, sem er bara frábært.

Hebbi og hópurinn

Ísak Máni og Óli með sínar viðurkenningar

Ísak var svo sjálfur í hlutverki þjálfara en hann hefur verið að þjálfa yngstu maurana (6-7 ára) í vetur ásamt öðrum eldri strák, Tómasi Viggósyni.  Sá gat ekki komið á hátíðina þannig að Ísak þurfti að taka það að sér að halda smá pistil um verkefni vetrarins ásamt því að veita þeim viðurkenningu.
Ekki nóg með það heldur fékk hann svo viðurkenningu sem ÍR-ingur ársins sem veitt er þeim einstaklingi sem er hefur unnið óeigingjarnt starf í þágu deildarinnar.  Hann var að aðstoða við sumarnámskeiðin síðasta sumar, er búinn að vera að þjálfa í vetur, hefur verið í dómara- og ritaraborðshlutverki á þeim yngriflokkamótum sem ÍR hefur haldið ásamt því að hafa verið talsvert á ritaraborðinu í unglinga- og drengjaflokknum.

Ísak Máni og hópurinn hans

Að veita viðurkenningar

ÍR-ingur ársins

Þorsteinn, formaður unglingaráðs og Ísak Máni

Íslandsmeistarar 2015

Ísak Máni og félagar í 10. flokknum hjá ÍR í körfunni áttu glæsilegt tímabil þennan veturinn.  Tvöfaldir meistarar frá því í fyrra í 9. flokknum þannig að pressan var nokkur.  Smávægilegar mannabreytingar á milli ára, 3 leikmenn sem hættu en í staðinn komu 3 frá Val en þessi flokkur dó út á Hlíðarenda núna á milli tímabila.  Flotti árangurinn frá því í fyrra tryggði þeim farseðil á Scania Cup eins og kemur fram í eldri pistli hérna.  Þeir duttu reyndar snemma út úr bikarkeppninni en náðu að tryggja sér í topp 4 í síðastu tourneringunni á sjálfu Íslandsmótinu og þar með miða í undanúrslitin.  Þar mættu þeir liði Fjölnis í Seljaskólanum og náðu að landa ágætlega öruggum sigri, 62:56 og þar með var ljóst að þeir væru að fara í sjálfan úrslitaleikinn.  Úrslit yngri flokkanna var haldin núna um helgina í Stykkishólmi og mætti ÍR þar Keflavík, annað árið í röð.  Breiðholtsbúarnir voru í talsverðu basli í fyrri hálfleik og voru 10 stigum undir í hálfleik, 25:35.  En með flottum þriðja leikhluta náðu þeir að jafna og fyrir síðasta leikhlutann var jafnt, 46:46 en í loka leikhlutanum keyrðu þeir yfir Suðurnesjamenn og sigruðu 76:63.  Íslandsmeistarar annað árið í röð og 3 af 4 stóru titlunum í húsi síðustu tvö tímabil.

Rosalega gaman og hreinlega mikil forréttindi að fá að fylgjast með þessum strákum, rosalega flottur hópur með hrikalega sterka einstaklinga.  Ísak Máni alla jafna ekki að skila miklum stigatölum en sterkur partur í því púsluspili sem þetta lið er.  Ég vona að þessi skemmtun verði eitthvað áfram.

Ísak Máni og Hebbi þjálfari

Bikarinn á loft

Tölfræði leiksins

Scania Cup 2015

Páskunum þetta árið eyddi ég í Svíþjóð, nánar tiltekið í Södertalje sem er rétt utan við Stokkhólm.  Forsaga málsins er sú að Ísaki Mána og félögum í 10. flokki ÍR í körfu var boðið að taka þátt í Scania Cup.  Þetta mót er óopinbert Norðurlandamót og hefur verið haldið síðan 1981.  Þetta virkar þannig að menn sækja ekki um að fá að keppa heldur er einhver nefnd á vegum þessa móts sem einfaldlega býður þeim liðum sem þeir telja eigi heima á þessu móti og Ísland á eitt sæti í hverjum af þessum eldri aldursflokkum.  Því eitt að komast inn á þetta mót er heilmikill sigur.  Það voru þrjú lið frá Íslandi þetta árið, ÍR (1999), KR (2000) og Stjarnan (2001), allt strákalið.  ÍR hópurinn samanstóð af 10 leikmönnum en með þjálfarateyminu, foreldrum og systkinum var þetta tæplega 30 manns.  Við létum það nægja að ég færi út, sáum ekki alveg stemminguna hjá yngri drengjunum yfir því að eyða páskunum í sænskum íþróttahúsum.  Stór hluti fylgdarliðsins leigði sér hús til að gista í sem var í um hálftíma akstri frá höllinni sem spilað var í en ég kom mér fyrir á litlu gistiheimili í 10 mínútna göngufæri frá umræddri höll.  Þjálfarateymi liðsins var Herbert Arnarson sem var m.a. valinn Scania kóngur 1985 og 1986 og Sveinbjörn Claessen, sem var einmitt hluti af því ÍR liði sem komst síðast á þetta mót, fyrir einhverjum 13 árum.

Flogið var út á fimmtudeginum sem var notaður í að koma sér á staðinn.  Um kvöldið var farið á leik í úrslitakeppninni í sænska körfuboltanum, heimamenn í SBBK Södertalje á móti Íslendingaliðinu Sundsvall Dragons en þar léku 4 Íslendingar.  Sá leikur varð nú aldrei sú skemmtun sem menn höfðu vonast eftir því heimamenn unnu öruggan sigur.  Á föstudeginum hófst svo sjálft Scania Cup og ÍR átti tvo leiki fyrsta daginn.  Ég hef farið á þónokkur fótboltamót og körfuboltatourneringar en ég fullyrði að aldrei hef ég lent í öðru eins og því sem var framundan.  Tveir leikmenn liðsins lágu í koju fyrsta daginn með flensu og fleiri áttu eftir að fylgja í kjölfarið og svo meiddist einn leikmaður í fyrsta leiknum og annar í leik númer tvö.  Í þriðja leiknum voru því aðeins 6 leikhæfir leikmenn.  Þetta varð svolítið saga mótsins, það var ýmist verið að tjasla mönnum saman eða verið að reyna að kreista einhverjar mínútur úr þeim sem voru að berjast við flensu.  Held að það hafi verið 4 leikmenn sem sluppu að öllu leyti við meiðsli og veikindi, Ísak Máni var í þeim hópi.

Af úrslitum á mótinu þá töpuðust leikir gegn heimamönnum í SBBK og dönsku liðunum BK Amager og Viby Basket.  Sigur hafðist gegn KFUM Uppsala frá Svíþjóð en leikurinn um 9. sætið gegn Ullern Basket frá Noregi tapaðist í lokin.  Niðurstaðan var því 10. sæti af 12 liðum.

Ég held að hið fornkveðna, það sem drepur þig ekki styrkir þig, eigi vel við í þessu tilfelli.  Þetta var þrælerfitt fyrir þessa gutta á löngum köflum, ekki nóg með að vera að spila við bestu liðin í Norðurlöndunum þá var erfitt að vera aldrei með fullskipaðan hóp.  En ég held að menn hafi komið heilir úr þessu með feita innlögn í reynslubankann, reynsla sem vonandi kemur til góða í framtíðinni.

Ísak Máni átti mjög flott mót, þriðji stigahæsti maður liðsins en fékk meira hrós fyrir baráttu og djöfulgang og þurfti gjarnan að spila sem "stór" þrátt fyrir að eiga kannski ekki alveg sentimetrana inni fyrir því en þrátt fyrir allt vinnast körfuboltaleikir ekki bara á sentimetrum.  Það er líklega eitt af því góða við þennan leik, að þú getur farið helv... langt á hjartanu.

Maður var hálflúinn þegar við skriðum heim á þriðjudeginum eftir páska, það verður að segjast.  Ég var orðinn hálfslappur þarna síðustu tvo dagana og þá kom því ekkert rosalega á óvart að líkaminn hafi sagt stopp og groundað kallinn heima það sem eftir lifði vikunnar.  En alveg var þetta þess virði, gaman að fá að sjá þetta og upplifa.

Daði Steinn 6 ára

Logi Snær 11 ára

Fyrsta tannleysið

Það færist hér til bókar að fyrsta tönnin fór í dag hjá Daða.

Áramótin - með tvisti

Veit ekki hvort skal kalla þessi áramót hefðbundin eða óhefðbundin, þau voru alla vega hefðbundin með óhefðbundu tvisti.

Það hefðbundna við þau er að áramótin voru tekin í Æsufellinu, Villi og Gulla á svæðinu og núna voru að auki Doddi og frú ásamt tvíburunum tveimur.  Mæja með sína tvo unglingsdrengi var sömuleiðis í mat en þau skiptu yfir annað partý snemma kvölds.  Kalkúnn ásamt saltkjöt og baunum en þá held ég svona að hefðbundna kaflanum sé búið að gera helstu skil.

Óhefðbundna tvistið var eitt og annað.  Fyrir það fyrsta var mútta ekki á svæðinu, hún hafði verið hjá okkur um jólin og var komin með nóg af borginni svo hún kom sér heim fyrir gamlársdaginn.  Þessi áramót voru líka Ísaks Mána-laus, eða svona aðeins.  Hann var reyndar í mat með okkur en fór svo til félaga síns til að skaupast og skjóta.  Aðalatriðið sem gerði þetta meira að óhefðbundnum áramótum en hitt var sú staðreynda að líkamlegur ferskleiki á fjölskyldinni var ekkert sérstakur.  Eiginlega bara ömurlegur.  Forsagan var að Ísak Máni hafði fengið flensu í byrjun desember sem endað svo í lungabólgu.  Hann fór ekkert í skólann síðustu tvær vikur fyrir jólafrí.  Það voru allir þokkalegir hérna um jólin og aðfangadagskvöld alveg í flottum gír.  En svo fór undan að halla.  Ég sjálfur var orðinn drulluslappur þann 28. og Logi einhverjum degi fyrr.  Daði og Sigga voru svona la-la, ekkert mikið meira en það, Ísak var fínn enda búinn að ná sér.  Mútta virtist sleppa við þetta þrátt fyrir að hafast fyrir í þessu pestabæli.  En það var ekkert annað en að láta sig hafa það og fjölskyldan skottaðist upp í Æsufellið.  Eftir ljómandi mat, undir meðallagi skaup var farið út að skjóta.  Það tók snöggan enda þegar Logi Snær ákvað að skila smávægulegu sem hann hafði innbyrt, aftur sömu leið upp.  Kannski ekkert óvænt, krakkinn jú með bullandi hita og allt í rugli.  Þá ákváðum við bara að segja þetta gott, hirtum okkar hafurtask, þökkuðum fyrir okkur og héldum heim aftur.

Þetta var eftirminnilegt, annað er ekki hægt að segja.

Dagbók fótboltabullunnar - Sumarið 2014

Endurvakti þennan lið, nokkuð sem ég tók mig til í þrjú sumur, 2009, 2010 og 2011, en mig langaði að sjá hvernig þetta kæmi út núna.  Náði 21 leik (12 sigrar - 1 jafntefli - 8 töp) þetta sumarið, en náði mest 25 árið 2011.  Átti nokkur "mín lið" þetta sumarið sem ég fór að horfa á, ÍR, Valur, Stjarnan, Ísland, Víkingur Ólafsvík og Grundarfjörður.
ÍR náði ekki að rífa sig upp úr 2. deildinni á meðan Leiknir rusluðu sér upp í Pepsí-deildina og spila meðal þeirra bestu að ári.  Grundarfjörður voru nokkuð stabílir í deild neðar og eru að gera fína hluti, hefði viljað ná fleiri leikjum með þeim en deildinn þeirra var ægileg landsbyggðadeild.  Ætlaði að enda þetta á Ísland - Holland sem fór fram núna á mánudaginn en þrátt fyrir talsverðar tilraunir að minni hálfu þá náðist ekki að næla sér í miða, m.a. fór kerfið hjá midi.is á hliðina þegar opnaði fyrir miðasölu.  Ég tók þann glæsilega 2:0 sigurleik því bara í stofunni. 

Á ekki von á því að ég taki þessa tölfræði aftur næsta sumar en sjáum til.  Svona var þetta annars:

8. maí Gervigrasið Laugardal Pepsi-deild karla
Valur - Keflavík 0:1
- Margir grasvellir sem komu illa utan vetri og því var spilað hálfgert mínímót á gervigrasinu í Laugardal í fyrstu umferðunum.  Ísak Máni plataði mig í þetta, þurfti reyndar ekki mikið til en ég ákvað að byrja á því að taka þennan leik svo ég væri alla vega búinn að tryggja einn Valsleik þetta sumarið.  Lítið sem gladdi augað í þessu en kaffið var þokkalegt og súkkulaðið gott.  Setti mér það markmið að taka a.m.k. einn leik á Hlíðarenda líka.

13. maí Leiknisvöllur Gervigras Borgunarbikar karla
Leiknir - ÍR 1:3
- Ekki annað hægt en að láta sjá sig þar sem ljóst var að þetta yrði eini bardaginn um Breiðholt þar sem litli klúbburinn upp í efra er víst deild ofar en stórveldið.  Við Ísak Máni fórum og Logi Snær fylgdi með og lék sér með félögunum sínum.  Vorum aðeins of seinir á svæðið, vorum að leggja þegar Leiknir skoraði.  Voru svo rétt að koma okkur fyrir í "stúkunni" þegar Leiknir missti mann af leikvelli.  ÍR jafnaði undir lok fyrri hálfleiks og tvö mörk á tíu mínútna kafla í seinni hálfleik kom mínum mönnum í 32-liða úrslitin.  Þar fengu þeir útileik við Aftureldingu og slógu þá út eftir vítaspyrnukeppni en ég var staddur í London og komst því ekki þangað.  Í 16-liða úrslitunum fengu þeir BÍ/Bolungarvík á Ísafirði.

23. maí ÍR völlur Gervigras 2. deild karla
ÍR - Njarðvík 2:1
- Ekki spennandi að standa við girðinguna við gervigrasvöllinn en maður létu sig hafa það.  Óttarlegt brölt en sigur hafðist þó.  Horfði upp á einhverjar lengstu vítaspyrnuframkvæmd sem ég man eftir, en eitthvað var erfitt að sparka til vítapunktinn á gervigrasinu.  Það gekk þó að skila því víti í netið.

31. maí Gróttuvöllur 2. deild karla
Grótta - ÍR 2:2
- Hefur yfirleitt verið óttarlegt bras á að ná fram einhverjum úrslitum hérna.  Fyrir þennan leik var Grótta búið að vinna fyrstu þrjá leikina sína og mínir menn 2:0 undir í hálfleik þannig ekki var mikið útlit á breytingu á því hjá Gróttu.  En á fyrstu 10 mínútum í síðari hálfleik komu tvö ÍR mörk og menn náðu að hirða stig á Seltjarnarnesinu.  Tvöfalt sáttur þegar dómarinn flautaði til leiksloka, annars vegar náðist stig í hús sem ekki leit út fyrir og svo var mér orðið helv... kalt enda gallabuxurnar orðnar gegnblautar eftir rigninguna sem tók hressilega við sér í síðari hálfleik.

4. júní Laugardalsvöllur Vináttuleikur
Ísland - Eistland 1:0
- Logi Snær fékk frímiða ásamt strákunum í flokknum hans hjá ÍR.  Í ljós kom að ég gat keypt miða í sætaröðinni fyrir framan hann og við Ísak Máni skelltum okkur því með.  Síðasti leikurinn sem landsliðið fékk fyrir alvöruna sem byrjar í haust.  Horbjóður er ekki nógu sterkt orð til að lýsa þessum leiðindum.  Hápunktur kvöldsins var þegar litli guttinn hitti í slánna af vítapunktinum í hálfleik og vann flugferð fyrir tvo út í heim.

6. júní ÍR völlur Gervigras 2. deild karla
ÍR - KF 1:0
- Aftur stóð maður upp við girðinguna við gervigrasið, í bongóblíðu þó, þegar Fjallabyggð kom í heimsókn.  Svipuð leiðindi og landsleikurinn tveimur dögum áður, en mark í fyrri hálfleik gerði nóg til að sigla þremur stigum í hús.

21. júní ÍR völlur Gervigras 2. deild karla
ÍR - Sindri 1:2
- Ég var búinn að vera með einhverja skítapest undanfarna daga og lagði því ekki í heilan leik en skrölti niður á völl í hálfleik, eftir að hafa grafið upp innanundirullarfötin.  Sá á netinu að ÍR voru lentir 0:2 undir en lét mig þó hafa það.  Enn varð maður að húka á þessu gervigrasi.  Mínir menn byrjuðu af krafti í síðari hálfleik en þeir náðu ekki að brjóta ísinn fyrr en á 90. mínútu og í hönd fór spennandi viðbótartími sem var óvenjulangur.  En meira var ekki hægt að kreista fram og 5. sætið í C-deildinni staðreynd að sjö umferðum loknum.

27. júní Kaplakrikavöllur Pepsi-deild karla
FH - Valur 2:1
- Þegar hér var komið við sögu var HM í Brasilíu í hvíld, riðlakeppninni lokið og 16-liða úrslit daginn eftir þannig að það var tilvalið að taka einn fótboltaleik, svo það dytti nú ekki dagur úr.  Engin HM 2014 gæði á þessum leik og FH skoraði sigurmarkið úr víti í uppbótartíma.  Manni hefði verið nær að halda akstrinum áfram og taka Reynir Sandgerði - ÍR sem var á sama tima.  0:3 sigur þar.

3. júlí ÍR völlur 2. deild karla
ÍR - Afturelding 2:1
- Einhver skítur í karlinum en lét mig hafa það.  Fyrsti leikur sumarsins á grasvellinum, liðin í 3. og 4. sæti deildarinnar.  Þvílík hörmung sem fyrri hálfleikurinn var og svo fór að rigna hressilega.  Held ég geti í alvöru sagt að það hafi verið samtals eitt færi í fyrri hálfleiknum, og þá tel ég hjá báðum liðum.  Kaffið í hálfleik var að gera heilmikið fyrir mig.  Í síðari hálfleik tók ÍR stjórnina á leiknum en fékk samt á sig mark eftir skyndisókn.  Menn gáfust þó ekki upp og jöfnuðu leikinn áður en "gamla" legendið, Kristján Ari, skoraði sigurmarkið í uppbótartíma.  2. sætið í deildinni þegar hér var komið við sögu.

8. júlí ÍR völlur 2. deild karla
ÍR - Ægir 2:1
- Þessi leikur var upprunalega settur á sama tíma og undanúrslitaleikur Brasilíu og Þýskalands á HM þannig að maður var búinn að gefa þetta frá sér.  Einhverjum fannst sniðugt að flýta honum um tvo tíma svo það yrði líkur á að einhverjar hræður myndu mæta.  Sem var vel gert.  Maður gat þá mætt til að sjá mína menn herja út baráttusigur.  Brunað beint heim og staðan orðin 0:1 fyrir Þjóðverjum þegar við náðum að kveikja á sjónvarpinu.  20 mínútum síðar var staðan 0:5.  Ótrúleg steypa.

19. júlí Vodafonevöllurinn Hlíðarenda Pepsi-deild karla
Valur - KR 1:4
- Laugardagur, fyrsti dagurinn heima eftir viku í bústað og enn rigndi.  Sá fram á það að þetta væri besta tækifærið til að ná einum leik á Hliðarenda.  Og KR í heimsókn.  Mínir menn í Pepsi-deildinni voru óttarlega slakir heilt yfir og þetta var ekki að gera neitt fyrir mig.  Þriðji leikurinn hjá mér með Val í sumar og allt töp.  Ég spurði mig að því hvort ég þyrfti ekki að reyna að ná a.m.k. einum sigurleik.

25. júlí Grundarfjarðarvöllur 3. deild karla
Grundarfjörður - Magni 2:1
- Fyrsti leikurinn með uppáhaldssveitaliðinum mínu og það er nánast að koma haust, skammarlegt náttúrulega.  Ég á reyndar smá inni fyrir þessu þar sem þeir eru í algjörri landsbyggjadeild, eiga t.d. tvö útileiki á höfuðborgarsvæðinu og þegar hér var komið við sögu var öðru þeirra lokið en hann hafði verið settur á nákvæmlega sama tíma og Brasilía og Kólombía spiluð þvílíkt spennandi leik í 8-liða úrslitunum á HM.  ÍH - Grundarfjörður átti bara ekki break í þann samanburð.  En þessi leikur við Magna var Á-góðri-stund-leikurinn og vitaskuld var maður á svæðinu.  2:0 í hálfleik með tveimur mörkum með stuttu millibili.  Magni minnkaði muninn í upphafi síðari hálfleiks en mínir menn sigldu þessu heim.  Bæði lið með rauð spjöld.  Ég elska neðri deildirnar.

30. júlí Víkingsvöllur Gervigras 3. deild karla
Berserkir - Grundarfjörður 5:3
- Hinn leikur liðsins á höfðuborgarsvæðinu og fyrst ég missti af þeim fyrri þá var ekki annað hægt en að ná þessum.  Bongóblíða, aldrei þessu vant þetta sumarið, og úr varð að við Ísak Máni og Logi Snær tókum hjólatúr í Víkina.  Heimamenn komust snemma í 2:0 og manni var ekkert farið að lítast á þetta.  En Grundfirðingar komu til baka með þrjú mörk og maður var farinn að gæla við þrjú stig úr þessu og bullandi toppbaráttu í annars fáránlega jafnri deild.  En þrjú mörk aftur í bakið og tap staðreynd.  Mér var skítkalt á leiðinni heim og meirihlutinn uppí mót.
 
8. ágúst ÍR völlur 2. deild karla
ÍR - Grótta 0:1
- Daði Steinn fór í Baulumýri þessa helgina með Guðrúnu og restin af fjölskyldunni ákvað að skella sér á völlinn þetta föstudagskvöld.  Okkar menn að spila aftur á heimavelli eftir 3 sveitaleiki sem enduðu allir með jafntefli.  Sýnin um 1. deildarsæti var því farin að fjarlægast ansi hratt en sigur í þessum leik á móti Gróttu sem var í öðru sæti gæti kveikt smá vonarneista.  Það fór ekki svo, ÍR með skot í slánna og niður, röngu megin við marklínuna, í fyrri hálfleik og sigurmark Gróttu fimm mínutur fyrir leikslok.  Æi, eitthvað svo týpískt allt saman. 

15. ágúst Valbjarnarvöllur 1. deild karla
Þróttur - Víkingur Ólafsvík 1:3
- Upp kom hugmynd hjá hluta af heimilsmönnum að fara á þennan leik og úr varð að ég fór með Ísaki og Loga í Laugardalinn á þessu föstudagskvöldi.  Við mættum á annarri mínutu á völlinn en það var nóg seint til að missa af fyrsta markinu sem kom víst eftir rétt rúmar 20 sekúndur.  Heilmikið stuð á pöllunum þar sem stuðningsmenn liðanna tókust á, hvað það varðar þá var þetta einna skemmtilegasti leikur sumarsins.  Þorsteinn Már, Grundfirðingurinn með meiru, með tvö mörk fyrir Ólsara. 

17. ágúst ÍR völlur 2. deild karla
ÍR - Huginn 4:3
- Bongóblíða þennan sunnudag, konan startaði deginum á Esjunni og svo fór fjölskyldan í sund, allt eins og það á að vera.  Komum heim og hentum einhverri næringu í okkur áður en ég, Ísak og Logi kíktum á völlinn, Sigga og Daði ákváðu að chilla heima á pallinum.  ÍR komst í 1:0 en aðkomuliðið kom til baka með hvelli og í upphafi síðari hálfleiks var staðan orðin 1:3.  ÍR minnkaði muninn í 2:3 og þegar rúmar 20 mínútur voru eftir, hallaði ég mér upp að Loga og tjáði honum að það væri nógur tími eftir og að ég sæi fram á tvö mörk okkar megin.  Sem gekk eftir.  Þvílíkt comeback.

19. ágúst Grýluvöllur 3. deild karla
Hamar - Grundarfjörður 3:0
- Við Ísak Máni tókum rúntinn í Hveragerði.  Ótrúlega dapurt í rokinu og and- og getuleysið hjá sveitaliðinu okkar var algjört.  Annar sigurleikur Hamars í sumar sem sat rækilega á botninum.  Þurftum að borga okkur inn og Ingó Veðurguð, spilandi þjálfarinn, kláraði leikinn með síðasta markinu.

20. ágúst Laugardalsvöllur Evrópudeildin
Stjarnan - Inter 0:3
- Stjarnan á þvílíku rönni í frumraun sinni í Evrópu.  Komnir í 4. umferð og það var ekki hægt annað en að láta sig mæta á svæðið.  Var reyndar mjög tvísýnt með miða en það hafðist.

6. september N1-völlurinn Varmá 2. deild karla
Afturelding - ÍR 1:2
- Svolítið síðan að menn voru eiginlega búnir að kveðja vonina um 1. deildar sæti að ári.  Fjarðabyggð með mikla yfirburði á deildinni og Grótta með nokkurt forskot á ÍR-inga í öðru sæti.  En fyrir þennan leik hafði Grótta tapað þremur leikjum í röð á meðan ÍR hafði halað inn eitthvað af stigum.  Þurfti að skutla Ísaki Mána í eitthvað verkefni en náði að skjótast á seinni hálfleikinn upp í Mosó áður en ég þurfti að sækja drenginn aftur.  ÍR var 0:1 yfir í hálfleik og var að sigla þessu heim.  Voru reyndar stálheppnir að fá ekki dæmt víti á sig áður en þeir fengu sjálfir víti í uppbótartíma.  Menn náðu að nýta það áður en heimamenn löguðu stöðuna nánast úr síðustu spyrnu leiksins.  Á meðan tapaði Grótta 0:4 á heimavelli, fjórði tapleikurinn í röð og nú þegar tvær umferðir voru eftir var Grótta með 38 stig í öðru sæti en ÍR með 36 stig í þriðja sæti.  Spennandi.

9. september Laugardalsvöllur Undankeppni EM
Ísland - Tyrkland 3:0
- Fyrsti leikurinn í undankeppninni fyrir EM 2016.  Ég ætlaði nú ekkert að fara á völlinn, sá fyrir mér þægindi í sófanum heima.  En Ísak Máni vildi fara og Logi Snær var meira en til líka í að fara þannig að maður henti sér í að redda þremur miðum.  Mikil keyrsla, ég var að sækja Siggu og Daða Stein í fimleika í Laugardalnum tæpum klukkutíma fyrir leik, þegar sumir hverjir voru að mæta á völlinn.  Þá átti ég eftir að skutla þeim heim og sækja hina tvo, en það reddaðist.  Fullur völlur og Gylfi Sigurðsson var fremstur meðal jafninga.  Aftur hitti einhver snillingur í slánna, nú af vítaboganum í hálfleik og vann flugferð fyrir tvo út í heim, en núna var það ekki hápunktur kvöldsins.

4. október Kaplakrikavöllur Pepsi-deild karla
FH - Stjarnan 1:2
- Síðasti leikurinn í síðustu umferðinni og hreinn úrslitaleikur um dolluna.  Bæði liðin ósigruðu fyrir leikinn en FH myndi duga jafntefli.  6.450 áhorfendur skráðir á þessum leik en mig grunar að einhverjir hafi bakkað út úr mætingu á leikdegi.  Uppselt var á leikinn daginn fyrir leik en á leikdegi var þetta líka skítaveðrið, rigning og kuldi.  Ég fór með Loga Snæ og Ísaki Mána á völlinn ásamt Nick, félaga Ísaks.  Stjarnan komst yfir í fyrri hálfleik með kolólöglegu rangstöðumarki en Kristinn Jakobsson sem var að dæma kveðjuleikinn sinn á Íslandi gat ekki annað en farið eftir aðstoðardómaranum og látið þetta standa.  Loga var orðið frekar kalt þannig að ég ákvað að skjótast með hann heim en koma aftur og ná restinni af þessu.  Hlustaði á leikinn í útvarpinu meðan ég var á þessu skutli, Veigar Páll rekinn útaf hjá Stjörnunni og FH jafnaði fljótlega á eftir það.  Þannig að ekki virtist þetta að vera detta með Garðbæingum um það leyti sem ég mætti aftur á völlinn.  Stjörnumenn hentu flestum fram í tilraun sinni til að knýja fram sigur en opnuðu sig í leiðinni og FH fengu 2-3 úrvalsfæri til að klára leikinn, m.a. skot í stöng.  En svo gerðist það, Stjarnan fékk víti í uppbótartíma, sem þeir nýttu og allt ætlaði um koll að keyra.  Þeir náðu að sigla þessu heim og fyrsti Íslandsmeistaratitill Stjörnunnar orðin að veruleika.  Mínir menn í þessum leik.

Boltaferð með vinnufélögunum

Þá er maður kominn heim eftir breska fótboltaferð, get víst ekki kallað þetta vinnuferð en við erum sex saman úr vinnunni sem skruppum út.  Höfum gert þetta nokkrum sinnum áður, ekki alltaf á sömu vellina, en núna var ferðinni heitið til Manchester.  Tókum pakka í gegnum íslenska klúbbinn og nutum fararstjórnar Sigga Hlö.  Flogið var út á föstudeginum og fór sá dagur í almennt chill, einhverjir skutust í búðir á meðan aðrir fóru á knæpurölt í æðislegu veðri.

Á laugardeginum var farið á leik, Manchester United tók á móti West Ham.  Fjórða skiptið sem ég fer á Old Trafford og alltof langt síðan síðast.  Við skelltum okkur á Bishops Blaize fyrir leik, og það verður að segjast að það er stór partur af þessu, a.m.k. hvað mig varðar.  Á þessu brölti þessa hóps þá höfum við alltaf reynt að finna "bullubarinn" þar sem sungið er.  Kannski er ég svona ofureinfaldur en hvernig er ekki hægt að hrífast með?:

Rugl flott sæti, sátum í fjórðu röð frá grasinu, þvílík steypa.  Manchester vann 2:1, Rooney með rautt og ansi stíf pressa í lokin.  Manni leið ekkert rosalega vel þegar West Ham héldu að þeir væru búnir að jafna en sem betur fer var rangstæða dæmd.  Fyrsti leikur Paddy McNair í vörninni, hendi þessari staðreynd hérna inn svona ef þetta reynist verða einhver hetja með tímanum.  Held samt frekar að ef einhver nennir að lesa þetta eftir einhver ár þá muni sá hinn sami spyrja sig:  Who?
Stoppuðum á einum pöbb á næsta horni áður en við tókum lítið rölt í gegnum Megastore-ið, ég sat hjá að strauja kortið í þetta skiptið enda nokkuð sáttur með asísku búningasendinguna sem ég hafði pantað fyrr í haust.

Við upphaf leiksins

Van Persie og Rafael

Karlinn fyrir utan

Á sunnudeginum var ekki slegið slöku við.  Nánast engir leikir í boði en við höfðum tryggt okkur miða á þann sem var í boði, W.B.A. vs Burnley.  OK, viðurkenni að þetta hljómar ekki uppfullt af kynþokka en við reyndum að gera sem best út úr þessu.  Kostaði okkur lestarferð til Birmingham og svo vorum við búnir að tryggja okkur VIP miða á The Hawthorns, heimavöll W.B.A.  Þar var eldað ofaní okkur 3ja rétta matseðill sem slapp fyrir horn, ekkert mikið meira en það.  Við veltum talsvert fyrir okkur hverjir væru á borðunum í hringum okkur og síðar kom í ljós að megnið að því voru einhverjir styrktaraðilar.  Daninn á næsta borði virtist reyndar vera talsvert vinsæll og það kom svo í ljós að þar var á ferðinni markvörðurinn Brian "The Beast" Jensen sem gerði garðinn frægan með báðum þessum liðum.  Hóf ferilinn á Englandi með W.B.A. áður en hann fór yfir til Burnley þar sem hann spilaði í einhver 10 ár eða svo.  Er svo að spila með Crawley Town um þessar mundir.  Rámar aðeins í kauða en kom honum ekki fyrir mér þarna á staðnum.  VIP miðarnir tryggju okkur líka bólstruð sæti á fínum stað en mikið ósköp var ég hrifinn af þessum ca 26.000 manna velli.  Eitt svona stykki er nákvæmlega það sem Ísland þarf.  Heimamenn unnu 4:0 og tóm gleði í gangi.  Eftir leik voru eitthvað af þessu styrktaraðilaliði leyst út með gjöfum og einn leikmaður liðsins, Youssouf Mulumbu, mætti á svæðið og hélt smá tölu eftir leikinn.  Sá hafði reyndar ekki verið með sökum meiðsla held ég, annars þekkti ég ekki haus né sporð á þessum ágæta manni.  Þá var lítið annað að gera en að koma sér út á lestarstöð og koma sér aftur til Manchester.

Digital er ofmetið

Ótrúlega skemmtilegur völlur

Hinn ágæti Mulumbu

Heimferðardagur á mánudeginum, mikið ósköp var þetta gaman.

Stjarnan - Inter 0:3

Garðabæjarklúbburinn var búinn að fara á kostum í frumraun sinni í Evrópukeppninni og voru komnir í umspil um sæti í riðlakeppni Evrópudeildar UEFA.  Þar dróust þeir geng ekki minni mönnum en Internazionale frá Ítalíu.  Sigurvegara Meistaradeildarinnar frá 2010, reyndar var ekki kjaftur eftir frá þeim hóp og nafnalisti liðsins hefur oftar en ekki verið meira sexy.  Ætli Nemanja Vidic sem var að byrja sitt fyrsta tímabil með ítalska klúbbnum eftir mörg gæfurík ár hjá Man Utd, hafi ekki verið með þekktari nöfnum þarna.  Spenningur meðal almennra knattspyrnuáhugamanna á Íslandi var þó talsverður og þegar í ljós kom að í forsölunni meðal ársmiðahafa Stjörnumanna sem máttu kaupa ótakmarkað af miðum fóru einhverjir 6.000 miðar sem þýddi að eftir voru tæplega 4.000 sæti á Laugardalsvellinum þegar aðrir landsmenn fengu tækifæri til að versla sér miða.  Það þýddi ekkert annað en að vera klár í tölvunni þegar miðasalan á netinu hófst um morguninn og hafðist það með smá herkjum að næla sér í nokkra miða, alveg út í enda stúkunnar.  Enda seldist upp á rúmu korteri eða svo.

Ég náði miðum fyrir mig, Ísak Mána, Loga Snær og Nick, félaga hans Ísaks, alveg út við endann á annarri stúkunni.  Milt og gott veður og allt í toppmálum.  Mikið hefði ég nú viljað að þetta hefði verið mínir menn í Roma.  Kannski næst.

Góðir í stúkunni

Ég á endanum, hinir í mynd fengu víst ekki miða

Á góðri stund í Grundarfirði 2014

Við vorum mætt í fjörðinn þessa síðustu helgina í júlí á bæjarhátíðina eins og venjulega.  Þetta var víst í sextánda sinn sem hátíðin er haldin og maður hefur náð þeim flestum, man í raun ekki eftir ári þar sem ég var ekki á svæðinu en minnið mitt er nú langt frá því að vera skothelt.

Lágstemmt í ár, sem var bara ljómandi fínt.  Maður er búinn að sjá þetta flest, frá því að Bylgjulestin með öllu sínu hafurtaski var á svæðinu og svo yfir í svona minni útgáfu.  Ágætisveður, hélst þurrt sem verður að teljast kostur þetta sumarið.  Enn hangir Ísak Máni, á 16. ári, með gamla settinu og yngri bræðrunum tveimur.  Ótrúlega er ég ánægður með það, er á meðan er. 

Froðupartý-ið er farið að með því vinsælla

Hver er hvað?

Logi Snær á sundi

Góður svipur

Lokaskolið er alltaf svo kalt

Daði Steinn að verða klár í skrúðgöngu

Snillingarnir þrír

Stærstur - stærri - stór

Í bústað

Á einhvern ótrúlegan hátt náði ég að tryggja okkur sumarbústað í viku í gegnum VR.  Reyndi þetta í fyrra og átti aldrei sjéns þá.  Fékk endalausar villumeldingar þegar ég var að reyna að bóka enda allir að reyna þetta á sama tíma, þegar opnaði fyrir úthlutun.  Sömuleiðis er maður búinn að heyra af fólki sem hefur reynt í fleiri ár án þess að hafa nokkurtímann fengið neitt. 

En það gekk s.s. upp hjá okkur í þetta sinn og við náðum að bóka viku í Miðhúsaskógi á Suðurlandinu núna í júlí.  Ekki hægt að segja að við höfum verið beint heppin með veður, einhver úrkoma alla dagana en þess á milli var milt og gott veður.  En engin sól hinsvegar.  Logi Snær fékk einhver ofnæmisútbrot sem við þorðum ekki annað en að láta athuga út á Selfossi, kostaði okkur reyndar tvo bíltúra þangað en við notuðum bara tækifærið og chilluðum þar.  Annars fínn bústaður og allt í toppmálum hvað það varðar.  Alltaf gott að skipta aðeins um umhverfi.

Hoppudýna bara skemmtilegri svona blaut

Þreyttir

Flottir í potti

Huppuís á Selfossi

Haglél í smá stund...

Spilastund

Daði Steinn og hugleiðingar um skinkur

Sá fimm ára:  „Pabbi, mig langar í rúnstykki með smjöri, osti og skinku.“

Pabbinn:  „OK, ég skal græja það fyrir þig.“

Smá þögn.

Sá fimm ára:  „Skinka... það er eitthvað svo skrítið.  Það er ekki hægt að gera neitt ef maður er skinka.“

Veit ekki hvernig þessi brandari eldist en til útskýringar þá segir slangurorðabókin:  "Stelpur sem mála sig mikið, nota brúnkukrem eða fara í ljós, lita hárið sitt og klæða sig í þröng föt"

Held að hann hafi ekki verið með þessa tengingu í huga en mér fannst þetta sniðugt.