1/4 leiðarinnar kominn á rétt tæpum 11 árum.
Þá er bara að halda áfram.
þriðjudagur, apríl 17, 2012
þriðjudagur, apríl 10, 2012
Suðureyri páskar 2012 - Maður gerir ekki rassgat einn
Fyrir nokkru ljóst að við myndum eyða páskunum á Suðureyri vegna fermingar hjá Daníel Viðar, þannig að við ákváðum að gera smá frí úr þessu:
Miðvikudagur: Ferðadagurinn. Lögðum af stað um kl 10:30 og vorum komin á leiðarendara u.þ.b. 5 tímum seinna. Stoppuðum í smá stund í Búðardal og fengum okkur hressingu en að öðru leyti var það bara bíllinn. Ekki mikið stopp í boði þegar fram hjá Hólmavík var komið, endalausir firðir og ekki skitin bensínstöð til að bjarga lífinu ef með þyrfti. Fengum flott herbergi, eða meira svona íbúð, a-la Jóhanna enda verða menn að gera vel fyrir þá sem koma fyrstir. Svo voru menn svona meira að hrista ferðalagið úr sér seinni hluta dagsins.
Fimmtudagur: Rólegheit frameftir degi. Sigga fór í ræktina á Suðureyri, toppiði það, og svo var tekin bíltúr út á Ísafjörð. Sögukvöld á hótelinu þar sem menn koma og þeir sem hafa sögur að segja leyfa hinum að njóta. 3ja skiptið sem þetta er haldið á skírdag, núna var þemað sjómannasögur. Jói Varða var m.a. á svæðinu og fór með nokkrar. Gaman að þessu.
Föstudagur: Eftir morgunmat á hótelinu var farið í smá ævintýrarölt á Suðureyri. Leikskólinn var tekinn út og sparkvöllurinn reyndur. Jóhanna fór á kostum í tuðrusparki, heimurinn getur grátið það að hún hafi ekki lagt þetta fyrir sig. Við Logi Snær tókum sprett í sundlaug staðarins og hann fékk að prófa þetta sér sveitlenska fyrirbrigði að borða ispinna í heita pottinum. Furðulegt fyrirbæri. Kvöldmatur á hótelinu, ljúffeng en rótsterk fiskisúpa og eftir matinn bauð Kolla hans Jóa upp á köku enda átti hún afmæli þann daginn. Ekki var hægt að sleppa því að kíkja á menningarviðburðinn Aldrei fór ég suður fyrst maður var í nágrenninu. Við Ísak Máni rúlluðum á Ísafjörð og kíktum á þetta. Komum á fínum tíma, Páll Óskar að stíga á svið. Tónlistin hans kannski ekki alveg minn tebolli en það er ekki annað hægt en að hrífast með, drengurinn gerir þetta af svo miklu lífi og sál. Frekar breitt aldursbil á þessum tímapunkti og þægileg stemming. Ég tróð Ísaki upp á einhvern vörubrettastafla þar sem hann gt bara setið og fylgst með. Svo komu einhver tvö bönd, Gang Related og Vintage Caravan, sem voru svona la-la en ekkert sem ég þekkti. Jón Jónsson steig svo á svið og hann var flottur, ég er alveg að kaupa hann þegar þannig liggur á mér. Við vorum komnir of nálægt Skálmöld til að fara heim á þessum tímapunkti. Næst var hljómsveitin Legend með Krumma úr Mínus, ég kannaðist við þarna eitt lag og þeir voru bara fínir. Okkur til mikillar gleði hafi næsti maður á svið forfallast þannig að Skálmöld voru næstir. Þarna var Ísak Máni orðinn með yngstu mönnum á svæðinu og bilið á milli manna fór að minnka. En boy-o-boy var þetta þess virði. Þvílíkir snillingar. Ég verð að fara að millifæra reglulega á Húsavíkurkaupstað fyrir að hafa framleitt þessa drengi. Ísak var að kaupa þetta og það var gaman að því. Við létum okkur hverfa eftir að þeir höfðu lokið sér af, hinkruðum ekki eftir síðasta bandinu, Sykur, enda Ísak búinn að fá nóg sýnishorn af unglingadrykkju og sem betur fer held ég að hann hafi nú ekki alveg verið að kaupa það, hvað svo sem síðar verður. Við skriðum hérna heim á Suðureyri um kl 01:00, með suð í eyrunum eins og á að vera eftir svona.
Laugardagur: Chillað framan af degi, mamma og Sjöbba mættu með flugi um morguninn. Menn tóku ákvörðun um að taka forskot á páskaeggin og stúta þeim degi áður en lög og venjur kveða á um.
Við stórfjölskyldan kíktu yfir á Ísafjörð til að sjá upphafi á tónleikum dagsins, Pollapönk var möst. Þeir voru hressir og 113 Vælubíllinn gerði lukku. Endaði daginn bara í slökun yfir tölvunni. Horfið m.a. á Aldrei fór ég suður í beinni á netinu, var aðallega Ham sem ég vildi sjá þá um kvöldið en nennti ekki að keyra einn yfir á Ísafjörð.
Sunnudagur: Stóri dagurinn hans Daníels. Viðruðum liðið aðeins eftir morgunmat en kl 14:00 var kirkjan. Ég tók kirkjuna ásamt Ísaki og Loga en Sigga og Daði tóku slökun á þetta fyrir veisluna. Veislan var svo út á hóteli kl 16:00 og rúllaði hún bara þægilega í gegn. Drengurinn fékk eitthvað af gjöfum en umslögin voru í miklum meirihluta.
Mánudagur: Heimferðardagur. Fékk sjokk þegar ég kíkti út um gluggann og sá að það var allt orðið hvítt. Vel hvítt.
Það var því ekkert að gera en að drífa sig af stað. Það var ljóst í upphafi að keppikeflið var að koma sér yfir helstu fjallvegi hið snarasta og í Búðardal. Fjórum tímum síðar var því takmarki náð og beikonborgari í hönd. Það verður að segjast að Steingrímsfjarðarheiðin var ekkert grín. Lúsast á nokkra kílómetra hraða í snjóhvítri blindu og ef náðist að sjá næstu stiku þá var takmarkinu náð. Þetta hafðist og drengirnir stóðu sig rosalega vel eftir 4 tíma stanslausa bílsetu. Og enn höfum við ekki farið út í DVD spilarann, menn verða bara að lesa og dunda sér. Þegar við rúlluðum okkur úr Búðardal var sól í heiði og iðagræn tún, maður hélt í smástund að við værum komin til annars lands. Það voru þreyttir ferðalangar sem skriðu heim til sín eftir 7 tíma ferðalag og 1.100 km að baki yfir páskana.
Miðvikudagur: Ferðadagurinn. Lögðum af stað um kl 10:30 og vorum komin á leiðarendara u.þ.b. 5 tímum seinna. Stoppuðum í smá stund í Búðardal og fengum okkur hressingu en að öðru leyti var það bara bíllinn. Ekki mikið stopp í boði þegar fram hjá Hólmavík var komið, endalausir firðir og ekki skitin bensínstöð til að bjarga lífinu ef með þyrfti. Fengum flott herbergi, eða meira svona íbúð, a-la Jóhanna enda verða menn að gera vel fyrir þá sem koma fyrstir. Svo voru menn svona meira að hrista ferðalagið úr sér seinni hluta dagsins.
Fimmtudagur: Rólegheit frameftir degi. Sigga fór í ræktina á Suðureyri, toppiði það, og svo var tekin bíltúr út á Ísafjörð. Sögukvöld á hótelinu þar sem menn koma og þeir sem hafa sögur að segja leyfa hinum að njóta. 3ja skiptið sem þetta er haldið á skírdag, núna var þemað sjómannasögur. Jói Varða var m.a. á svæðinu og fór með nokkrar. Gaman að þessu.
Föstudagur: Eftir morgunmat á hótelinu var farið í smá ævintýrarölt á Suðureyri. Leikskólinn var tekinn út og sparkvöllurinn reyndur. Jóhanna fór á kostum í tuðrusparki, heimurinn getur grátið það að hún hafi ekki lagt þetta fyrir sig. Við Logi Snær tókum sprett í sundlaug staðarins og hann fékk að prófa þetta sér sveitlenska fyrirbrigði að borða ispinna í heita pottinum. Furðulegt fyrirbæri. Kvöldmatur á hótelinu, ljúffeng en rótsterk fiskisúpa og eftir matinn bauð Kolla hans Jóa upp á köku enda átti hún afmæli þann daginn. Ekki var hægt að sleppa því að kíkja á menningarviðburðinn Aldrei fór ég suður fyrst maður var í nágrenninu. Við Ísak Máni rúlluðum á Ísafjörð og kíktum á þetta. Komum á fínum tíma, Páll Óskar að stíga á svið. Tónlistin hans kannski ekki alveg minn tebolli en það er ekki annað hægt en að hrífast með, drengurinn gerir þetta af svo miklu lífi og sál. Frekar breitt aldursbil á þessum tímapunkti og þægileg stemming. Ég tróð Ísaki upp á einhvern vörubrettastafla þar sem hann gt bara setið og fylgst með. Svo komu einhver tvö bönd, Gang Related og Vintage Caravan, sem voru svona la-la en ekkert sem ég þekkti. Jón Jónsson steig svo á svið og hann var flottur, ég er alveg að kaupa hann þegar þannig liggur á mér. Við vorum komnir of nálægt Skálmöld til að fara heim á þessum tímapunkti. Næst var hljómsveitin Legend með Krumma úr Mínus, ég kannaðist við þarna eitt lag og þeir voru bara fínir. Okkur til mikillar gleði hafi næsti maður á svið forfallast þannig að Skálmöld voru næstir. Þarna var Ísak Máni orðinn með yngstu mönnum á svæðinu og bilið á milli manna fór að minnka. En boy-o-boy var þetta þess virði. Þvílíkir snillingar. Ég verð að fara að millifæra reglulega á Húsavíkurkaupstað fyrir að hafa framleitt þessa drengi. Ísak var að kaupa þetta og það var gaman að því. Við létum okkur hverfa eftir að þeir höfðu lokið sér af, hinkruðum ekki eftir síðasta bandinu, Sykur, enda Ísak búinn að fá nóg sýnishorn af unglingadrykkju og sem betur fer held ég að hann hafi nú ekki alveg verið að kaupa það, hvað svo sem síðar verður. Við skriðum hérna heim á Suðureyri um kl 01:00, með suð í eyrunum eins og á að vera eftir svona.
Laugardagur: Chillað framan af degi, mamma og Sjöbba mættu með flugi um morguninn. Menn tóku ákvörðun um að taka forskot á páskaeggin og stúta þeim degi áður en lög og venjur kveða á um.
Sunnudagur: Stóri dagurinn hans Daníels. Viðruðum liðið aðeins eftir morgunmat en kl 14:00 var kirkjan. Ég tók kirkjuna ásamt Ísaki og Loga en Sigga og Daði tóku slökun á þetta fyrir veisluna. Veislan var svo út á hóteli kl 16:00 og rúllaði hún bara þægilega í gegn. Drengurinn fékk eitthvað af gjöfum en umslögin voru í miklum meirihluta.
Mánudagur: Heimferðardagur. Fékk sjokk þegar ég kíkti út um gluggann og sá að það var allt orðið hvítt. Vel hvítt.
þriðjudagur, apríl 03, 2012
Síðasta helgi
Síðasta helgi var nokkuð þétt. Haldið var upp á 3ja ára afmæli Daða og Heklu upp í Mosó hjá Ingu og Gunna á laugardeginum. Hefðbundið, innbirt of mikið af kökum og með því, og allir hoppandi og skoppandi í sykursjokki. Páskaeggið í lokin var kannski aðeins of mikið af því góða en bara gaman af því.
Sigga fór svo með Loga Snæ í Borgarleikhúsið að sjá Galdrakarlinn í Oz á sunnudeginum og var það að þeirra sögn bara nokkuð fínt. Við hinir chilluðum bara á meðan, fengum okkur ís og svoleiðis.
Svo var Ísak Máni að spila í körfunni með ÍR, lokatúrneringin á þessum vetri. Hún var reyndar dýrari gerðin en þeir náðu að koma sér upp í A-riðilinn fyrir þetta lokamót en það er alltaf keppikeflið. Þarna réðust úrslitin um það hverjir yrðu meistarar í 7. flokki þetta árið. Án þess að þræða öll helstu úrslitin þá fór það þannig að ÍR-ingar töpuðu öllum sínum leikjum. Einhvern liðsheildarneista sem vantar til að standast þeim allra bestu í þessum aldursflokki snúning. Og líka smá meiri breidd.
Verð að hrósa Knattspyrnufélagi Reykjavíkur eftir þessa helgi. Þeir eru venjulega ekki minn tebolli en menn eiga að fá klapp á bakið ef þeir eiga það skilið, óháð hver á í hlut. Túrneringin var haldin í DHL-höll þeirra svarthvítu og umgjörðin var öll til fyrirmyndar. Flottir dómarar, í tilheyrandi klæðnaði enda var allt tuð og væl í lágmarki. Spilað á aðalvellinum og allir leikmennirnir fengu nöfnin sín upp á stigatöfluna og allir leikmenn og áhorfendur gátu því fylgst með stigaskori og villum einstakra leikmanna. Sem þótti nokkuð flott. Tilheyrandi tónlist í húsinu, hefðbundin AC/DC og Queen taktföst pepptónlist og andartökunum fyrir upphaf hvers leiks hljómaði Star Wars þemað. Mjög flott. Þetta virtist a.m.k. kveikja í mínum manni sem átti heilt yfir fína leiki þrátt fyrir að heildarlega hafi þetta ekki verið að virka hjá Reykjavíkurstórveldinu úr Breiðholtinu. Setti niður 9 stig í fyrsta leik og var stigahæstur með félaga sínum, man ekki eftir að það hafi gerst áður.
Sigga fór svo með Loga Snæ í Borgarleikhúsið að sjá Galdrakarlinn í Oz á sunnudeginum og var það að þeirra sögn bara nokkuð fínt. Við hinir chilluðum bara á meðan, fengum okkur ís og svoleiðis.
Svo var Ísak Máni að spila í körfunni með ÍR, lokatúrneringin á þessum vetri. Hún var reyndar dýrari gerðin en þeir náðu að koma sér upp í A-riðilinn fyrir þetta lokamót en það er alltaf keppikeflið. Þarna réðust úrslitin um það hverjir yrðu meistarar í 7. flokki þetta árið. Án þess að þræða öll helstu úrslitin þá fór það þannig að ÍR-ingar töpuðu öllum sínum leikjum. Einhvern liðsheildarneista sem vantar til að standast þeim allra bestu í þessum aldursflokki snúning. Og líka smá meiri breidd.Verð að hrósa Knattspyrnufélagi Reykjavíkur eftir þessa helgi. Þeir eru venjulega ekki minn tebolli en menn eiga að fá klapp á bakið ef þeir eiga það skilið, óháð hver á í hlut. Túrneringin var haldin í DHL-höll þeirra svarthvítu og umgjörðin var öll til fyrirmyndar. Flottir dómarar, í tilheyrandi klæðnaði enda var allt tuð og væl í lágmarki. Spilað á aðalvellinum og allir leikmennirnir fengu nöfnin sín upp á stigatöfluna og allir leikmenn og áhorfendur gátu því fylgst með stigaskori og villum einstakra leikmanna. Sem þótti nokkuð flott. Tilheyrandi tónlist í húsinu, hefðbundin AC/DC og Queen taktföst pepptónlist og andartökunum fyrir upphaf hvers leiks hljómaði Star Wars þemað. Mjög flott. Þetta virtist a.m.k. kveikja í mínum manni sem átti heilt yfir fína leiki þrátt fyrir að heildarlega hafi þetta ekki verið að virka hjá Reykjavíkurstórveldinu úr Breiðholtinu. Setti niður 9 stig í fyrsta leik og var stigahæstur með félaga sínum, man ekki eftir að það hafi gerst áður.
laugardagur, mars 31, 2012
Reiðhjól á Íslandi þá og nú
Bara til að hafa það á hreinu þá snúast þessar hugrenningar mínar ekki um að ég sé eitthvað að svekkja mig á útlögðum kostnaði sem tengist mínum blessuðu börnum. Ég hef ekki séð á eftir krónu sem fer í mat, föt, leikföng, skóla- og tómstundarkostnað o.s.frv. Maður reynir vitaskuld að gera hlutina á hagkvæman hátt sé þess einhver kostur og ef um mikinn kostnað er að ræða þá skoðar maður helstu kosti í stöðunni og tekur ákvörðun byggða á einhverju mati. Vill meina að þessi pistill snúist frekar um kaupmáttarstöðu landsmanna og eflaust væri hægt að taka einhverja gjaldeyrispælingar í framhaldinu, tengja það við launaþróun og fá út einhverja niðurstöðu en ég held að ég hætti mér nú ekki út á þá braut.
Málið er að Ísaki Mána vantaði nýtt reiðhjól, gamla græjan komin með sætisrörið alveg í toppstöðu og ekki hægt að bjóða upp á þetta á komandi sumri. Hann býr að því að vera frumburður og fær þá yfirleitt ný hjól sem ganga niður goggunarröðina. Með því að hann fái nýtt hjól þá fær Logi Snær líka "nýtt" hjól, eða öllu heldur gamla hjólið hans Ísaks. Greyið Daði Steinn, helsta von hans er að Logi sé þeim mun meiri böðull sem komi til með að ganga frá þeim græjum sem gangi til hans frá Ísaki og þar með verði að kaupa nýtt fyrir Daða.
Ég held að ég sé frekar lélegur neytandi. Verðvitund mín á flestum hlutum er frekar slæm og ef ég nenni ekki að vinna neina rannsóknarvinnu þá má oft selja mér þá hugmynd að ákveðnir hlutir eigi að kosta eitthvað ákveðið. Hvað reiðhjól varðar þá bý ég að því að hafa starfað við sölu á þessu og man því, merkilegt nokk, eitt og annað úr bransanum. Eftir að hafa tekið rúnt í vikunni á þessar helstu sérverslanir, Markið, Örninn og GÁP þá komst ég að því að ódýrasta fjallahjólið í fullorðinsflokki (dugar ekkert minna fyrir Ísak Mána) kostaði á öllum stöðunum 59.900 kr. Sem er helv... mikið að mér finnst, án þess að taka þá pælingu lengra af hverju þau kosti það sama á öllum stöðum. Ég tók opna hugann á þetta og kíkti í Hagkaup og Byko til að athuga hvort það leyndist eitthvað þar sem hægt væri að notast við. Ekki reyndist það svo, úrvalið þar nánast ekkert og vonlaust að hitta á einhvern starfsmann sem vissi hvað snéri fram eða aftur á reiðhjóli eða sýndi manni einhvern vott af áhuga í þessum pælingum. Til að gera langa sögu stutta þá fundum við grip sem drengurinn var sáttur við og rúmlega 60.000 kr hurfu af reikningnum mínum á örskotsstundu.
Sem kemur þá að því sem mér svíður mest. Þegar ég var í þessum bransa fyrir 12-14 árum þá voru ódýrustu hjólin í þessum flokki að kosta ca 23.000 kr - 25.000 kr. Veit ekki hvort menn voru graðari í innkaupum þá en það var alla vega oft hægt að fá afganga frá því sumrinu áður með 20-30% afslætti af þeim verðum á þessum árstíma. Það var ekkert sem heitið gat á þessum rúnti mínum í þetta skiptið. Ég hristi bara hausinn þegar ég rak svo augun í verðmiðann á minnstu tvíhjólunum sem kostuðu 8.900 kr back-then, 23.900 kr árið 2012.
Blákaldur raunveruleikinn og ég gat ekki annað en spurt sjálfan mig að því hvar í fjandanum ég væri staddur.
Málið er að Ísaki Mána vantaði nýtt reiðhjól, gamla græjan komin með sætisrörið alveg í toppstöðu og ekki hægt að bjóða upp á þetta á komandi sumri. Hann býr að því að vera frumburður og fær þá yfirleitt ný hjól sem ganga niður goggunarröðina. Með því að hann fái nýtt hjól þá fær Logi Snær líka "nýtt" hjól, eða öllu heldur gamla hjólið hans Ísaks. Greyið Daði Steinn, helsta von hans er að Logi sé þeim mun meiri böðull sem komi til með að ganga frá þeim græjum sem gangi til hans frá Ísaki og þar með verði að kaupa nýtt fyrir Daða.
Ég held að ég sé frekar lélegur neytandi. Verðvitund mín á flestum hlutum er frekar slæm og ef ég nenni ekki að vinna neina rannsóknarvinnu þá má oft selja mér þá hugmynd að ákveðnir hlutir eigi að kosta eitthvað ákveðið. Hvað reiðhjól varðar þá bý ég að því að hafa starfað við sölu á þessu og man því, merkilegt nokk, eitt og annað úr bransanum. Eftir að hafa tekið rúnt í vikunni á þessar helstu sérverslanir, Markið, Örninn og GÁP þá komst ég að því að ódýrasta fjallahjólið í fullorðinsflokki (dugar ekkert minna fyrir Ísak Mána) kostaði á öllum stöðunum 59.900 kr. Sem er helv... mikið að mér finnst, án þess að taka þá pælingu lengra af hverju þau kosti það sama á öllum stöðum. Ég tók opna hugann á þetta og kíkti í Hagkaup og Byko til að athuga hvort það leyndist eitthvað þar sem hægt væri að notast við. Ekki reyndist það svo, úrvalið þar nánast ekkert og vonlaust að hitta á einhvern starfsmann sem vissi hvað snéri fram eða aftur á reiðhjóli eða sýndi manni einhvern vott af áhuga í þessum pælingum. Til að gera langa sögu stutta þá fundum við grip sem drengurinn var sáttur við og rúmlega 60.000 kr hurfu af reikningnum mínum á örskotsstundu.
Sem kemur þá að því sem mér svíður mest. Þegar ég var í þessum bransa fyrir 12-14 árum þá voru ódýrustu hjólin í þessum flokki að kosta ca 23.000 kr - 25.000 kr. Veit ekki hvort menn voru graðari í innkaupum þá en það var alla vega oft hægt að fá afganga frá því sumrinu áður með 20-30% afslætti af þeim verðum á þessum árstíma. Það var ekkert sem heitið gat á þessum rúnti mínum í þetta skiptið. Ég hristi bara hausinn þegar ég rak svo augun í verðmiðann á minnstu tvíhjólunum sem kostuðu 8.900 kr back-then, 23.900 kr árið 2012.
Blákaldur raunveruleikinn og ég gat ekki annað en spurt sjálfan mig að því hvar í fjandanum ég væri staddur.
Af plankanum
Plankaverkefnið hangir enn, planki framkvæmdur á hverjum degi frá áramótum og enn hefur ekki dagur dottið út. Við héldum sama tíma í mars og í febrúar, 1:55 mín, yfirleitt með einni pásu en tókum þetta nokkrum sinnum í einni lotu. Eitthvað verður bætt í núna í apríl en ég leyfi Ísaki að stjórna tímanum.
Það virðist ekki vera einfalt að auka þolið í þessu, mér finnst þetta alltaf jafn djö... erfitt. Tók þátt í smá keppni niðri í vinnu í tengslum við eitthvað Crossfit átak þar sem plankinn var tekinn og menn reyndu að hanga sem lengst. Ég tórði í 3:04 mínútur sem mér fannst frekar slappt miðað við að þetta er eitthvað sem ég hef gert á hverjum degi síðan 01.01.2012. Ég var farinn að titra og nötra þarna í lokin og réð ekki neitt við neitt. Ísak Máni tók í framhaldinu einn svona úthaldsplanka og náði 3:01 mínútur en ég var ekki búinn að segja honum minn tíma þannig að ég held að hann hefði pínt sig extra þarna til að ná tímanum hans pápa ef hann hefði vitað hann.
Við tökum örugglega aftur svona keppni aftur í apríl og þá verður mönnum stillt upp hlið við hlið, sem ætti að vera hvetjandi fyrir báða aðila.
Það virðist ekki vera einfalt að auka þolið í þessu, mér finnst þetta alltaf jafn djö... erfitt. Tók þátt í smá keppni niðri í vinnu í tengslum við eitthvað Crossfit átak þar sem plankinn var tekinn og menn reyndu að hanga sem lengst. Ég tórði í 3:04 mínútur sem mér fannst frekar slappt miðað við að þetta er eitthvað sem ég hef gert á hverjum degi síðan 01.01.2012. Ég var farinn að titra og nötra þarna í lokin og réð ekki neitt við neitt. Ísak Máni tók í framhaldinu einn svona úthaldsplanka og náði 3:01 mínútur en ég var ekki búinn að segja honum minn tíma þannig að ég held að hann hefði pínt sig extra þarna til að ná tímanum hans pápa ef hann hefði vitað hann.
Við tökum örugglega aftur svona keppni aftur í apríl og þá verður mönnum stillt upp hlið við hlið, sem ætti að vera hvetjandi fyrir báða aðila.
mánudagur, mars 26, 2012
sunnudagur, mars 25, 2012
Jakkafatahelgi
Nokkuð þéttri helgi að ljúka. Sigga náði sér í einhvern skít og var heima lasin á föstudaginn en þurfti að skríða saman á methraða. Árshátíð hjá vinnunni minni á laugardeginum, haldin í Silfursalnum, held ég hann heiti, þarna á Hótel Borg. Matur og skemmtiatriði með nettu Bollywood þema sem var allt í lagi, toppaði reyndar ekki Hollywood pakkann frá því árinu áður. Maður var nú bara rólegur, kominn á þennan aldur, og kominn í bælið tiltöllega snemma. Partýgírinn orðinn alveg handónýtur, veit ekki hvað þetta er. Maður þarf kannski bara að panta tíma einhversstaðar og láta athuga skiptinguna.
Nánast óþarfi að fara úr fötunum því það var mæting upp í Bröttuhlíð daginn eftir í skírnarveislu. Guðrún að skíra nýja drenginn, hann Steinar Inga. Ekki skortur á veitingum sem fyrri daginn á þeim bænum en ég viðurkenni það fúslega að fyrsta verk við heimkomuna í dag var að skella mér í náttbuxurnar og leggjast á meltuna.
Nánast óþarfi að fara úr fötunum því það var mæting upp í Bröttuhlíð daginn eftir í skírnarveislu. Guðrún að skíra nýja drenginn, hann Steinar Inga. Ekki skortur á veitingum sem fyrri daginn á þeim bænum en ég viðurkenni það fúslega að fyrsta verk við heimkomuna í dag var að skella mér í náttbuxurnar og leggjast á meltuna.
laugardagur, mars 24, 2012
Skemmtilegar hefðir en meiri árangur óskast
Henti mér á síðasta leik ÍR í körfunni þennan veturinn, sem var núna á fimmtudaginn. Heimaleikur við KR og ekkert að keppa að og tap niðurstaða kvöldsins. Vonbrigðartímabili að ljúka þar sem 9. sæti varð niðurstaðan og menn komnir í sumarfrí því ekki gekk að tryggja sér inn í úrslitakeppnina. Ekki það að það hefði verið endilega einhver stemming í því að skríða þangað inn, til þess eins að láta sópa sér út í einhverri stemmingsleysi. Æi, voðalega væri nú gaman að ef menn næðu nú að rífa þetta upp getulega séð og sett smá trukk í þetta, frekar andlaust eitthvað.
Annars tek ég nú ofan fyrir þeim sem standa í þessarri vinnu því fyrir leikinn var treyja hins síunga Eiríks Önundarsonar hengd upp, þekkt hefð m.a. úr hinni amerísku NBA deild þar sem leikmenn sem skarað hafa fram úr hjá viðkomandi félagi fá treyjur sínar hengdar upp í rjáfur leikhallanna um aldur og ævi. Þar reyndar eru númer viðkomandi leikmanna tekin úr umferð og ekki notað aftur en það er víst ekki alveg í boði hérna, held að reglur KKÍ segi að leikmenn á leikskrá skuli vera númeraðir frá 4-15. Svo er víst ekki alveg víst hvort kappinn er endanlega hættur að spila, hefur víst reynt að hætta en af einhverjum ástæðum gengur það illa. Það kemur víst væntanlega í ljós í haust hvort karlinn skokki inn á völlinn eins og ca síðustu 20 tímabil. En þetta kom vel út, veit af einni treyju sem Njarðvík hengdi upp, annars hef ég ekki heyrt af þessu áður. En karlinn á þetta skilið, það er nokkuð ljóst.
Var svo næstum því búinn að fara á handboltaleik hjá ÍR daginn eftir, sem hefði verið sá fyrsti í örugglega 2-3 ár. Þeir sigruðu Víkinga og náðu með því að tryggja sér úrvalsdeildarsæti að ári en ég var víst bundinn í önnur verkefni. Handboltinn er víst að ná að skapa ágætis umgjörð og mig langaði svona að bera þetta saman við körfuna. Það er alltaf gaman að upplifa góða stemmingu þótt ég taki nú körfuna framyfir handboltann flesta daga.
Annars tek ég nú ofan fyrir þeim sem standa í þessarri vinnu því fyrir leikinn var treyja hins síunga Eiríks Önundarsonar hengd upp, þekkt hefð m.a. úr hinni amerísku NBA deild þar sem leikmenn sem skarað hafa fram úr hjá viðkomandi félagi fá treyjur sínar hengdar upp í rjáfur leikhallanna um aldur og ævi. Þar reyndar eru númer viðkomandi leikmanna tekin úr umferð og ekki notað aftur en það er víst ekki alveg í boði hérna, held að reglur KKÍ segi að leikmenn á leikskrá skuli vera númeraðir frá 4-15. Svo er víst ekki alveg víst hvort kappinn er endanlega hættur að spila, hefur víst reynt að hætta en af einhverjum ástæðum gengur það illa. Það kemur víst væntanlega í ljós í haust hvort karlinn skokki inn á völlinn eins og ca síðustu 20 tímabil. En þetta kom vel út, veit af einni treyju sem Njarðvík hengdi upp, annars hef ég ekki heyrt af þessu áður. En karlinn á þetta skilið, það er nokkuð ljóst.Var svo næstum því búinn að fara á handboltaleik hjá ÍR daginn eftir, sem hefði verið sá fyrsti í örugglega 2-3 ár. Þeir sigruðu Víkinga og náðu með því að tryggja sér úrvalsdeildarsæti að ári en ég var víst bundinn í önnur verkefni. Handboltinn er víst að ná að skapa ágætis umgjörð og mig langaði svona að bera þetta saman við körfuna. Það er alltaf gaman að upplifa góða stemmingu þótt ég taki nú körfuna framyfir handboltann flesta daga.
föstudagur, mars 16, 2012
Á hótelherbergi í Þýskalandi í vikunni
Alltaf sér maður eitthvað nýtt. Hvað átti ég að gera við gúmmíönd í sturtunni? Skil tenginguna ef við værum að tala um baðkar. Voða krúttlega og allt það en mér fannst eitthvað bogið við þetta. Var ekki viss hvort það var ætlast til að ég tæki hana með mér heim en fannst það ekki við hæfi fyrst hún var þrælmerkt hótelinu. Hefði örugglega fengið bakreikning á kortinu fyrir henni.
laugardagur, mars 10, 2012
Engir útlendingafordómar samt...
Karlinn er búinn að vera þokkalega duglegur að mæta á leiki hjá ÍR í körfunni þennan vetur, enda ársmiðahafi eins og í fyrra. Ísak Máni hefur svona yfirleitt verið minn fylgarsveinn á þessa leik, við höfum líka látið sjá okkur á eitthvað af útileikjunum, svona þegar það hefur hentað. Úrslitin hafa ekki verið að detta með okkur og þegar þetta er skrifað eru þrír leikir eftir af deildarkeppninni og ýmislegt þarf að ganga upp til að við skríðum inn í úrslitakeppnina.
Það var útileikur í gær, við Stjörnuna í Ásgarði, en Ísak Máni var forfallaður enda í afmæli hjá félaga sínum. ÍR nýlega búnir að fá sér nýjan kana, Rodney Alexander, og er sá sannkallaður háloftafugl en ég var búinn að missa af síðustu leikjunum og því ekki búinn að sjá kappann í action. Logi Snær var til í að kíkja með karlinum svo að við félagarnir kíktum í Garðabæinn.
Okkar menn höfðu 4ra stiga sigur í háspennuleik, Alexanderinn átti a.m.k. tvær flugferðir sem enduðu með suddatroðslum og við erum s.s. enn á lífi í baráttunni um sæti í úrslitakeppninni. Án þess að ætla að fara eitthvað að ræða þennan leik þá er eitt sem er svolítið að plaga mig varðandi íslenska körfuboltann, það eru þessi blessuðu útlendingamál. Ég skal alveg viðurkenna að ég man nú ekki nákvæmlega reglurnar um fjölda útlendinga sem hvert lið má tefla fram, veit að tveir kanar eru leyfðir en svo held ég að það séu engar, eða a.m.k. litlar, hömlur á menn sem hafa evrópst vegabréf. Mér hefur fundist þetta komið út í öfgar hjá mörgum liðu, maður hefur séð 4-5 erlend nöfn á nafnalista hjá liðum. OK, einhversstaðar eru menn komnir með íslenskan ríkisborgararétt sem teljast þá víst sem innlendir.
Útlendingar eru af því góða fyrir þessa deild, mér dytti ekki að halda nokkru öðru fram, ég er búinn að lýsa því hvernig nýji kaninn hjá ÍR var svona helsti drifkrafturinn í að drösla mér upp í Ásgarð í gær. En við erum að tala um körfubolta, það eru fimm manns inná í einu í hvoru liði og liðin mega vera með tólf manns á skýrslu. Mín skoðun, í talsverðan tíma, hefur verið sú að leyfa tvo útlendinga, punktur. Ég veit að ég er örugglega að tala á móti einhverjum evrópskum lögum um frjálst flæði atvinnulífs en mér er bara alveg sama, það hlýtur að vera hægt að fiffa það eitthvað til. Ef þú getur ekki hnoðað saman tíu hræðum sem geta dripplað bolta í bland við tvo útlendinga þá þarf bara að fara í einhverja naflaskoðun á starfi klúbbsins. Í leiknum í gær var einn einstaklingur, af þeim tíu sem hófu leikinn fyrir bæði lið, uppalinn hjá viðkomandi klúbbi. Aðrir voru erlendir leikmenn eða aðkeyptir íslenskir leikmenn frá öðrum félögum. Mér finnst einfaldlega skilaboðin sem verið er að senda niður í yngri flokkana vera sú að þú þarft að vera helv... framarlega á þínu sviði til að eiga nokkuð breik í að fá tækifærið á stóra sviðinu hjá þínu félagi. Enda hefur maður, á þessum ca þremur árum sem ég hef verið nokkuð grimmur í að mæta á leiki og fylgst með starfinu hjá ÍR, heyrt af og séð nokkra efnilega drengina einfaldalega hætta þegar þeir eru komnir á það stig reyna að banka á meistaraflokksdyrnar. Snýst þetta um aukna kröfur á árangur strax? Hafa menn ekki tíma til að byggja upp lið? Svo ég haldi áfram að tala um hverfisklúbbinn, get ekki mikið dæmt önnur félög, þá hafa þeir þessi síðustu ár verið að ströggla við að komast í úrslitakeppnina til þess eins að láta fleygja sér út í fyrstu umferð. Væri ekki hægt að ná þeim "árangri" með því að leyfa uppöldu kjúklingunum að spila örlítið meira?
Bara pæling.
Það var útileikur í gær, við Stjörnuna í Ásgarði, en Ísak Máni var forfallaður enda í afmæli hjá félaga sínum. ÍR nýlega búnir að fá sér nýjan kana, Rodney Alexander, og er sá sannkallaður háloftafugl en ég var búinn að missa af síðustu leikjunum og því ekki búinn að sjá kappann í action. Logi Snær var til í að kíkja með karlinum svo að við félagarnir kíktum í Garðabæinn.
Okkar menn höfðu 4ra stiga sigur í háspennuleik, Alexanderinn átti a.m.k. tvær flugferðir sem enduðu með suddatroðslum og við erum s.s. enn á lífi í baráttunni um sæti í úrslitakeppninni. Án þess að ætla að fara eitthvað að ræða þennan leik þá er eitt sem er svolítið að plaga mig varðandi íslenska körfuboltann, það eru þessi blessuðu útlendingamál. Ég skal alveg viðurkenna að ég man nú ekki nákvæmlega reglurnar um fjölda útlendinga sem hvert lið má tefla fram, veit að tveir kanar eru leyfðir en svo held ég að það séu engar, eða a.m.k. litlar, hömlur á menn sem hafa evrópst vegabréf. Mér hefur fundist þetta komið út í öfgar hjá mörgum liðu, maður hefur séð 4-5 erlend nöfn á nafnalista hjá liðum. OK, einhversstaðar eru menn komnir með íslenskan ríkisborgararétt sem teljast þá víst sem innlendir.
Útlendingar eru af því góða fyrir þessa deild, mér dytti ekki að halda nokkru öðru fram, ég er búinn að lýsa því hvernig nýji kaninn hjá ÍR var svona helsti drifkrafturinn í að drösla mér upp í Ásgarð í gær. En við erum að tala um körfubolta, það eru fimm manns inná í einu í hvoru liði og liðin mega vera með tólf manns á skýrslu. Mín skoðun, í talsverðan tíma, hefur verið sú að leyfa tvo útlendinga, punktur. Ég veit að ég er örugglega að tala á móti einhverjum evrópskum lögum um frjálst flæði atvinnulífs en mér er bara alveg sama, það hlýtur að vera hægt að fiffa það eitthvað til. Ef þú getur ekki hnoðað saman tíu hræðum sem geta dripplað bolta í bland við tvo útlendinga þá þarf bara að fara í einhverja naflaskoðun á starfi klúbbsins. Í leiknum í gær var einn einstaklingur, af þeim tíu sem hófu leikinn fyrir bæði lið, uppalinn hjá viðkomandi klúbbi. Aðrir voru erlendir leikmenn eða aðkeyptir íslenskir leikmenn frá öðrum félögum. Mér finnst einfaldlega skilaboðin sem verið er að senda niður í yngri flokkana vera sú að þú þarft að vera helv... framarlega á þínu sviði til að eiga nokkuð breik í að fá tækifærið á stóra sviðinu hjá þínu félagi. Enda hefur maður, á þessum ca þremur árum sem ég hef verið nokkuð grimmur í að mæta á leiki og fylgst með starfinu hjá ÍR, heyrt af og séð nokkra efnilega drengina einfaldalega hætta þegar þeir eru komnir á það stig reyna að banka á meistaraflokksdyrnar. Snýst þetta um aukna kröfur á árangur strax? Hafa menn ekki tíma til að byggja upp lið? Svo ég haldi áfram að tala um hverfisklúbbinn, get ekki mikið dæmt önnur félög, þá hafa þeir þessi síðustu ár verið að ströggla við að komast í úrslitakeppnina til þess eins að láta fleygja sér út í fyrstu umferð. Væri ekki hægt að ná þeim "árangri" með því að leyfa uppöldu kjúklingunum að spila örlítið meira?
Bara pæling.
miðvikudagur, mars 07, 2012
Loksins fækkun í stellinu
Er að margmassa áramótaheitinu frá því í fyrra, eða árinu þar áður. Nógu mikið hefur þetta a.m.k. legið á mér síðustu ár. Ég var sem sagt hjá tannsa í endajaxlatökum í dag, sem var náttúrulega alveg frábært. Fyrir einhverjum árum reif þáverandi tannlæknirnn minn einn jaxl úr stellinu þannig að hinir þrír hafa fengið að lifa áfram, þangað til í dag. Ákveðið var að taka þeim megin sem tveir voru eftir, hreinsa þá hlið en taka svo þann síðasta síðar.
Ég vissi ekki hvort ég var með meiri hnút yfir aðgerðinni sjálfri eða tilfinningunni þegar ég fengi að heyra hvað þetta myndi kosta. Athöfnin sjálf gekk nú nokkuð vel, eiginlega betur en ég þorði að vona, þrátt fyrir að neðri jaxlinn hafi reynst hinn mesti harðjaxl og kostaði þeim mun meira ef ég skil þetta rétt. Rúmur hálftími og svo var allt afstaðið. Þá var bara að punga út fyrir herlegheitunum, 58.200 kr. Núna veit ég a.m.k. að taxtinn á stofunni sem ég fór á, fyrir "tönn fjarlægð með skurðaðgerð - beinlæg að hluta" er 42.500 kr og "úrdráttur tannar með fulla beinfestu" er 15.700 kr. Ekki skal svo gleyma að ég var búinn að mæta í einhverja forheimsókn með myndatöku o.s.frv. sem kostaði mig einhvern rúman 10.000 kall.
Búinn að panta tíma fyrir síðasta jaxlinn, eftir tæpa tvo mánuði. Það verður að koma í ljós hvort það verður hefðbundinn úrdráttur eða skurðaðgerðarfjarlægðing, þetta verður alltaf 80.000 - 100.000 kall. Ég reyni að hugsa ekki mikið um hvað ég hefði getað notað þessa peninga í annað skemmtilegt en menn hérna á heimilinu voru fljótir að tengja þetta við PlayStation 3.
Ég vissi ekki hvort ég var með meiri hnút yfir aðgerðinni sjálfri eða tilfinningunni þegar ég fengi að heyra hvað þetta myndi kosta. Athöfnin sjálf gekk nú nokkuð vel, eiginlega betur en ég þorði að vona, þrátt fyrir að neðri jaxlinn hafi reynst hinn mesti harðjaxl og kostaði þeim mun meira ef ég skil þetta rétt. Rúmur hálftími og svo var allt afstaðið. Þá var bara að punga út fyrir herlegheitunum, 58.200 kr. Núna veit ég a.m.k. að taxtinn á stofunni sem ég fór á, fyrir "tönn fjarlægð með skurðaðgerð - beinlæg að hluta" er 42.500 kr og "úrdráttur tannar með fulla beinfestu" er 15.700 kr. Ekki skal svo gleyma að ég var búinn að mæta í einhverja forheimsókn með myndatöku o.s.frv. sem kostaði mig einhvern rúman 10.000 kall.
miðvikudagur, febrúar 29, 2012
Dagur til að blogga
Stemming að henda inn einum pistli hingað á þessu degi...
...að hluta til bara því dagurinn í dag er í dag. Ég hef eitthvað klikkað á því fyrir fjórum árum.
Ástandið hérna heima búið að vera í frekar miklu tjóni. Daði Steinn og Ísak Máni fengu báðir flensuna í byrjun síðustu viku, Ísak á sunnudeginum og Daði á þriðjudeginum og báðir lágu þeir í viku. Daði Steinn fór loksins í leikskólann í dag eftir herlegheitin. Mér tókst svo að leggjast sjálfur um síðustu helgi en mætti semiferskur til vinnu í dag. Eins og það væri ekki nóg heldur skreið Logi Snær heim úr skólanum á miðjum degi í gær, kominn með pestina. Hann fékk að fara upp í Mosó og er þar núna í góðu yfirlæti ef ég kannast eitthvað við Mosfellsbúa. Sigga hefur siglt í gegnum þetta, mætir í sína rækt á ókristilegum tíma og lætur ekkert stoppa sig. A.m.k. hingað til.
PAD verkefni mitt og Ísaks Mána gengur vel, mánuður tvö búinn og enn hefur ekki fallið úr dagur, með pest eða án pestar þá hafa menn látið sig hafa það. Bættum nokkrum sekúndum við settin frá því í janúar, 1:05 mínúta og tökum svo 0:50 eftir stutta pásu. Held að við þyngjum ekkert við í mars, þetta er tekur alveg í eins og er.
...að hluta til bara því dagurinn í dag er í dag. Ég hef eitthvað klikkað á því fyrir fjórum árum.
Ástandið hérna heima búið að vera í frekar miklu tjóni. Daði Steinn og Ísak Máni fengu báðir flensuna í byrjun síðustu viku, Ísak á sunnudeginum og Daði á þriðjudeginum og báðir lágu þeir í viku. Daði Steinn fór loksins í leikskólann í dag eftir herlegheitin. Mér tókst svo að leggjast sjálfur um síðustu helgi en mætti semiferskur til vinnu í dag. Eins og það væri ekki nóg heldur skreið Logi Snær heim úr skólanum á miðjum degi í gær, kominn með pestina. Hann fékk að fara upp í Mosó og er þar núna í góðu yfirlæti ef ég kannast eitthvað við Mosfellsbúa. Sigga hefur siglt í gegnum þetta, mætir í sína rækt á ókristilegum tíma og lætur ekkert stoppa sig. A.m.k. hingað til.
PAD verkefni mitt og Ísaks Mána gengur vel, mánuður tvö búinn og enn hefur ekki fallið úr dagur, með pest eða án pestar þá hafa menn látið sig hafa það. Bættum nokkrum sekúndum við settin frá því í janúar, 1:05 mínúta og tökum svo 0:50 eftir stutta pásu. Held að við þyngjum ekkert við í mars, þetta er tekur alveg í eins og er.
þriðjudagur, febrúar 28, 2012
Korn frá Daða
Einhver gullkorn frá yngri árum Loga Snæs leynast hérna á þessum vettfangi, Ísak Máni greyið geldur fyrir það að pabbi hans var ekki farinn að blogga þegar hann var lítill. Segjum bara að það hafi ekki verið búið að finna upp bloggið svona til að fría mig öllu. Hef nú ekki verið nóg góður að punkta niður mola frá Daða Steini en læt hérna einn frá því í kvöld flakka.
Ég var nýbúinn að koma Daða Steini í bælið en labbaði svo framhjá herberginu hans eitthvað léttklæddari en ég hafði verið þarna rétt áður. "Pabbi, hvert ertu að fara?" spurði hann, en ég skildi nú ekki alveg af hverju hann fékk það út að ég væri að fara eitthvað. "Ég ætla bara að skella mér í sturtu" sagði ég. Nokkur andartök líða áður en hann kallar í mig úr rúminu sínu inn á baðherbergi: "Pabbi, ég kann ekki að fara í sturtu." Ég brosi út í annað og humma eitthvað en hann kemur svo með nánari útskýringu á þessu: "Ég er með svo lítinn maga. Þess vegna fer ég alltaf í bað."
Ég var nýbúinn að koma Daða Steini í bælið en labbaði svo framhjá herberginu hans eitthvað léttklæddari en ég hafði verið þarna rétt áður. "Pabbi, hvert ertu að fara?" spurði hann, en ég skildi nú ekki alveg af hverju hann fékk það út að ég væri að fara eitthvað. "Ég ætla bara að skella mér í sturtu" sagði ég. Nokkur andartök líða áður en hann kallar í mig úr rúminu sínu inn á baðherbergi: "Pabbi, ég kann ekki að fara í sturtu." Ég brosi út í annað og humma eitthvað en hann kemur svo með nánari útskýringu á þessu: "Ég er með svo lítinn maga. Þess vegna fer ég alltaf í bað."
mánudagur, febrúar 20, 2012
þriðjudagur, febrúar 07, 2012
Ofurskál númer 46
Mætti hálf syfjaður í vinnuna á mánudagsmorgni, þó ferskari en ég hélt. 4 tíma svefn er svona í það minnsta fyrir mann á mínum aldri. En ég var sáttur. Superbowl, úrslitaleikurinn í ameríska fótboltanum að baki og mínir menn í New York Giants hirtu dolluna í mögnuðum leik. Sigruðu Þjóðernissinnana frá New England, endurtekið efni frá 2008, ef leikurinn um helgina var flottur þá var sá frá 2008 algjört rugl í gæðum. Sagði það þá og segi það enn, ég elska þessa íþrótt og skammast mín ekki neitt fyrir það. Stöð 2 gerði mér nú reyndar smá óleik, ekkert alvarlegt þó. Alla vikuna fyrir leikinn auglýstu þeir að leikurinn yrði sýndur á ESPN America sem er á fjölvarpinu hjá þeim. Ég nennti ekki að taka sjénsinn á að horfa á leikinn í gegnum netið í einhverjum misgóðum gæðum og fékk mér því fjölvarpið í einn mánuð. Þurfti reyndar ekki að greiða beint fyrir það með peningum heldur átti ég inni einhverja vildarpunkta sem ég gat notað. Nokkrum klukkutímum fyrir leik upplýstu þeir hinsvegar að þeir myndu skipta yfir á ESPN stöðina á Stöð 2 Sport rásinni, sem ég er með. Þannig að ég hefði ekki þurft að fórna þessum punktum mínum fyrir fjölvarpið í einn mánuð. Skítt með það, ég hlýt að geta fundið mér eitthvað í kassanum út þennan mánuð.
Þessu tengt, skil ekki hvernig mér tókst að finna íþróttabúð steinsnar frá hótelinu þegar við Sigga vorum í NY þar sem hægt var að fá Giants treyjur og labba þaðan út, tvisvar, án þess að versla mér Manning-treyju. Ófyrirgefanlegt og mun ekki gerast aftur.
Þessu tengt, skil ekki hvernig mér tókst að finna íþróttabúð steinsnar frá hótelinu þegar við Sigga vorum í NY þar sem hægt var að fá Giants treyjur og labba þaðan út, tvisvar, án þess að versla mér Manning-treyju. Ófyrirgefanlegt og mun ekki gerast aftur.
sunnudagur, febrúar 05, 2012
Erfitt sumar fyrir suma
Veturinn hefur verið ansi vetrarlegur, mikil snjór og kuldi með því. Það er því lítið sem hefur minnt á sumarið núna fyrstu tvo mánuði ársins, a.m.k. veðurlega séð. Hinsvegar fer hugurinn að tengjast sumrinu þegar íslenskir knattspyrnumenn fara að hefja keppni í þessum "upphitunarmótum" fyrir sumarið sem hefjast oftar en ekki í janúar ár hvert. Reykjavíkurmótið er eitt þeirra og þar var hverfisklúbburinn vitaskuld að taka þátt. Ég var að mörgu leyti forvitnari en oft áður, aðallega vegna þess að þjálfari liðsins frá síðasta sumri taldi sig vera kominn á endastöð með liðið og tók hatt sinn og staf og yfirgaf Breiðholtið og í kjölfarið hurfu á annan tug leikmanna og þótt eitthvað hafi komið af nýjum mönnum í staðinn þá fór minna fyrir því.
Ég var nú samt ekki svo langt leiddur að ég dröslaði mér á þessa leiki en sökum fyrrnefndrar forvitni þá tók ég fyrsta leikinn í beinni á netinu fyrst það var í boði, leikur gegn úrvalsdeildarliði Fram. Segjast verður að áhyggjur mínar af þessari endurnýjun reyndust á rökum reistar, 5:0 tap og mínir menn skítlélegir svo ekki sé sterkara að orði kveðið. Tap í næsta leik, 0:1 gegn Víkingi, var þó aðeins skárra en svo tók við 0:3 tap á móti nágrannaliðinu sem maður nefnir helst ekki á nafn. Lokaleikurinn í þessu móti var svo gegn KR og enn náðu ÍR-ingar ekki að skora mark og fengu nú enn fleiri mörk á sig en áður, 0:9 endaði þetta. 4 leikir, 4 töp og markatalan 0:18.
Veit ekki hvað skal segja með stemminguna fyrir sumarinu hvað þetta varðar en reyndar er enn bara febrúar þannig að menn hafa enn tíma til að girða sig í brók og æsa upp stemminguna. Verð kannski bara að treysta á uppáhaldssveitaliðið fyrir gleði á vellinum í næsta sumar.
þriðjudagur, janúar 31, 2012
PAD verkefni
Ég dáist að mönnum sem hafa farið í svokölluð PAD verkefni á netinu hvað ljósmyndir varðar. Takmarkið er þá taka eina mynd á dag (Picture-a-day) og oftar en ekki á þetta að vara í eitt ár og telst þá flott að byrja 1. janúar og enda 31. desember. Þetta hlýtur að taka svolítið á, hugmyndaflugið þarf að vera í góðum gír og auðvitað vilja menn vanda til verks en ekki birta bara eitthvað.
Við Ísak Máni eru í okkar eigin PAD verkefni, sem reyndar hefur ekkert með myndavélar að gera. Við erum að gera æfingu, svokallaðan planka, og höfum gert það á hverjum degi frá 1. janúar. Plank-a-day. Við höfum tekið þetta tvískipt á hverjum degi, tökum fyrst 1 mínútu og svo 45 sekúndur. Einn mánður búinn og ekki dagur fallið úr, spurning hvort við poppum eitthvað upp tímatökuútfærslunni við þessi tímamót. Strákurinn er harður á því að taka þetta í heilt ár, samkvæmt því er 1/12 búinn, veit ekki hvort það hefst en manni finnst líklegra en hitt að eitthvað klikki á leiðinni. Kemur í ljós.
Við Ísak Máni eru í okkar eigin PAD verkefni, sem reyndar hefur ekkert með myndavélar að gera. Við erum að gera æfingu, svokallaðan planka, og höfum gert það á hverjum degi frá 1. janúar. Plank-a-day. Við höfum tekið þetta tvískipt á hverjum degi, tökum fyrst 1 mínútu og svo 45 sekúndur. Einn mánður búinn og ekki dagur fallið úr, spurning hvort við poppum eitthvað upp tímatökuútfærslunni við þessi tímamót. Strákurinn er harður á því að taka þetta í heilt ár, samkvæmt því er 1/12 búinn, veit ekki hvort það hefst en manni finnst líklegra en hitt að eitthvað klikki á leiðinni. Kemur í ljós.
mánudagur, janúar 30, 2012
100 ár og körfubolti
Best að henda inn fréttum af nýliðinni helgi svona til að update-a þetta eitthvað. Laugardaginn fór nú í vinnuna hjá mér, ekki algengt svona um helgar. Það var byrjað með svokölluðum starfsdegi þar sem starfsmennirnir voru að fara ofan í saumana á fyrirtækinu, einhver gildavinna o.s.frv. Svo um kvöldið kíkti mannskapurinn, ásamt mökum, í heljarinnar teiti enda ekki á hverjum degi sem vinnustaðurinn heldur upp á 100 ára afmæli. Stofnað 1. janúar 1912 en sá dagur þykir víst ekkert sérstakur fyrir mikil hátíðarhöld. Teitið var haldið á skemmtistaðnum Esjunni Austurstræti 16, þar sem Reykjavíkurapótek var lengi, en Nathan & Olsen byggði þetta hús á sínum tíma og þótti viðeigandi að fagna þessu þarna. Mikil gleði enda örugglega ekki rosaleg mörg fyrirtæki á Íslandi sem hafa náð þessum áfanga.
Ísak Máni var að keppa í körfu á Flúðum á laugardeginum með 8. flokknum sem gekk víst bara fínt, hann fór reyndar fjölskyldulaus í það verkefni. Það hittist betur á hjá Loga Snæ en hann var að keppa á Póstmóti Breiðabliks á sunnudeginum, eftir hádegi meira að segja. Við kíktum á það, strákurinn stóð sig vel þótt ég segi sjálfur frá. Daði Steinn var þarna með í för og dundaði sér í búningunum sínum. Stemmingin var slík að strákarnir sem voru að keppa vildu endilega fá að hafa hann með í verðlaunaafhendingunni. Fór það svo að hann fékk líka medalíu og er því formlega (eða meira svona óformlega) farinn að safna þeim. Flottir gaurar.
Ísak Máni var að keppa í körfu á Flúðum á laugardeginum með 8. flokknum sem gekk víst bara fínt, hann fór reyndar fjölskyldulaus í það verkefni. Það hittist betur á hjá Loga Snæ en hann var að keppa á Póstmóti Breiðabliks á sunnudeginum, eftir hádegi meira að segja. Við kíktum á það, strákurinn stóð sig vel þótt ég segi sjálfur frá. Daði Steinn var þarna með í för og dundaði sér í búningunum sínum. Stemmingin var slík að strákarnir sem voru að keppa vildu endilega fá að hafa hann með í verðlaunaafhendingunni. Fór það svo að hann fékk líka medalíu og er því formlega (eða meira svona óformlega) farinn að safna þeim. Flottir gaurar.
sunnudagur, janúar 15, 2012
Lottóvinningur
Einhver margfaldur lottópottur í boði um þessa helgi og karlinn splæsti í nokkrar raðir á netinu en rúmlega 40 kúlur í boði, það væri hægt að eyða því í einhverja vitleysu. Heyrði svo seinna í gærkvöldi að einn heppinn aðili hafi unnið þetta og sá hafi keypt raðirnar sínar einmitt á netinu. Maður lét hugann reika, hvað ef...
Tékkaði svo á tölvupóstinum seinnipartinn í dag og þar var póstur frá Getspá með subjectið: Vinningur frá Getspá-Getraunum. Ég dró andann djúpt og sagði við sjálfan mig: „Hafðu engar áhyggjur Davíð, þetta er ekki sá stóri“. Enda kom það í ljós, þrír réttir og 820 krónur beint í vasann, sem gerði reyndar þessa lottóviku bara neikvæða um 180 krónur.
Það er alltaf næst. Eða ekki.
Tékkaði svo á tölvupóstinum seinnipartinn í dag og þar var póstur frá Getspá með subjectið: Vinningur frá Getspá-Getraunum. Ég dró andann djúpt og sagði við sjálfan mig: „Hafðu engar áhyggjur Davíð, þetta er ekki sá stóri“. Enda kom það í ljós, þrír réttir og 820 krónur beint í vasann, sem gerði reyndar þessa lottóviku bara neikvæða um 180 krónur.
Það er alltaf næst. Eða ekki.
sunnudagur, janúar 01, 2012
Gamlárspartý
Þessi áramót komin og farin. Villi, Gulla og co í öðrum verkefnum í Malaví þannig að ekki var kalkúnn ásamt salkjöti og baunum með Æsufellsútsýni þetta árið, eftir síðastliðin fjögur áramót þar. Fyndið hvað hægt er að búa til hefðir, Ísaki Mána og Loga Snæ finnst að fá saltkjöt og baunir orðið hluti af áramótum. En þar sem við höfum aldrei verið heima hjá okkur á áramótunum frá því að við fluttum hérna inn fyrrihluta árs 1999, að undanskyldu áramótunum 2009/2010 þegar Sigga fór snemma heim með Daða Stein lasinn fyrir miðnætti, þá var ekkert annað að gera en að finna nýtt partý og fannst þetta fína fjölskyldupartý upp í Mosó hjá Ingu og Gunna. Halli og Jenný og Guðrún og Jökull einnig á svæðinu. Eðallamb og með því, ís og kaka, snakk og gos, samkvæmisleikir og flugeldar, ekki hægt að biðja um mikið meira.
Við tókum flugeldakaupin yfir á næsta stig, höfum látið þann næst minnsta duga okkur en ég lét vaða í pakkann fyrir ofan, hann Trausta. Note-to-self, sem kostaði 16.400 kr þetta árið en sá sem við höfum alltaf keypt, Troðni, var á 13.100. Við Ísak og Logi fórum út og sprengdum hann með þokkalegum tilþrifum, ekki nema einn flugeldur sem tók stefnuna á næsta hús og sprakk með látum á svölunum á efstu hæðinni, þar sem enginn var heima sem betur fer. Daði Steinn lét sér stjörnuljósin af svölunum duga.
Þessi jól og áramót sem sagt að ljúka, hittist þannig á að þetta voru nú bara í raun tvær helgar, rosalega atvinnurekendavæn eins og einhver sagði. Ég tók mér reyndar tvo daga í frí þarna fyrir gamlársdag, svona til að fá aðeins meira frí út úr þessu. Jól og áramót þessa árs, þ.e. 2012, verða víst meira frívænni. En núna hinsvegar er vinnudagur hjá mér á morgun og svo er það skemmilegasta verkefnið, að pakka niður jólaskrauti einhvern næstu daga.
Við tókum flugeldakaupin yfir á næsta stig, höfum látið þann næst minnsta duga okkur en ég lét vaða í pakkann fyrir ofan, hann Trausta. Note-to-self, sem kostaði 16.400 kr þetta árið en sá sem við höfum alltaf keypt, Troðni, var á 13.100. Við Ísak og Logi fórum út og sprengdum hann með þokkalegum tilþrifum, ekki nema einn flugeldur sem tók stefnuna á næsta hús og sprakk með látum á svölunum á efstu hæðinni, þar sem enginn var heima sem betur fer. Daði Steinn lét sér stjörnuljósin af svölunum duga.
Þessi jól og áramót sem sagt að ljúka, hittist þannig á að þetta voru nú bara í raun tvær helgar, rosalega atvinnurekendavæn eins og einhver sagði. Ég tók mér reyndar tvo daga í frí þarna fyrir gamlársdag, svona til að fá aðeins meira frí út úr þessu. Jól og áramót þessa árs, þ.e. 2012, verða víst meira frívænni. En núna hinsvegar er vinnudagur hjá mér á morgun og svo er það skemmilegasta verkefnið, að pakka niður jólaskrauti einhvern næstu daga.
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)
