Bikarævintýrið lifir enn

Spiluðum við Snæfell í dag í Grundarfirði. Sigga fór með en við fengum að skilja drengina eftir upp í Mosó enda lítil stemming fyrir því að keyra fram og til baka í fjörðinn á sama deginum. Mannskapurinn var mættur upp úr hádegi en leikurinn var kl. 14:00 og alveg eðalveður um það leyti sem herlegheitin hófust. Byrjuðum vel en lentum samt 0:1 undir, komum þó til baka og náðum 2:1 forystu. Þeir náðu að jafna 2:2 fyrir hlé. Seinni hálfleikurinn byrjaði ekki nógu vel, undirritaður fékk á sig dæmda vítaspyrnu sem þeir náðu að skora úr en aftur náðum við að koma til baka og jafna í 3:3. Við vorum sterkari aðilinn en náðum ekki að nýta okkur það og framlenging því staðreynd en á þessum tíma var komið rigning og rok. Héldum áfram að ráða lögum og lofum og náðum að setja eitt mark í framlengingunni og tryggðum okkur 4:3 sigur.

Ég var alveg í tómu tjóni á tímabili í leiknum, þegar þeir skoruðu úr vítinu fannst mér eins og staðan væri 1:3 en ekki 2:3 eins og hún var. Það var ekki fyrr en við jöfnuðum í 3:3 (og ég hélt þá að staðan væri 2:3) að ég heyrði boltastrákana fyrir aftan markið hjá mér tala um að staðan væri 3:3 að ég kveikti aftur á perunni. Ógeðslega var þetta furðulegt, man samt ekki eftir því að hafa höfðuhögg í leiknum þannig að ég get ekki alveg skýrt þetta blockout.

Niðurstaðan úr þessu öllu er samt sú að við erum komnir á þann stað í keppninni sem okkur dreymdi um, fáum alvöru leik við öflugt lið Afturelding sem er spáð toppbaráttunni í 2. deildinni. Við erum líka eina utandeildarliðið sem er eftir í keppninni. Þessi leikur verður spilaður í Mosó þann 31. maí og ekki annað hægt en að hlakka til en ljóst er að við verðum í hlutverki Davíðs í þessum leik. Planið verður því einfaldlega það að gefa okkur alla í þennan leik og njóta dagsins. Ég er samt með aðeins í maganum vegna þess að hnéð er ekki alveg nógu gott eftir meiðsli sem ég lenti í á undirbúningstímabilinu. Það verður að halda því þetta er leikur sem öllum langar að spila, þetta er ástæðan fyrir því að maður er að djöflast í þessu.

Sorry en það kemst lítið annað að þessa dagana

Dagurinn í gær var dagurinn

Þá er bikarævintýrið hafið en sem betur fer ekki lokið.

Fjölskyldan úr Eyjabakkanum smellti sér í Grundarfjörðinn á fimmtudeginum og planið var að fara strax eftir vinnu hjá mér en þá yrðum við komin tímanlega fyrir Eurovision. Eitthvað tafðist brottförin og okkur leist ekki alveg á blikuna varðandi það að ná Eika á sviði en hann var fimmti í röðinni. Sigga sá um aksturinn og lítið annað að gera nema sjá hvernig þetta færi. Stilltum á Rás 2 og þegar við vorum að fara upp á Vatnaleiðina þá hófst prógrammið og mikil spurning hvort við myndum ná þessu. Ísak Máni virtist vera nokkuð sáttur með það að heyra þetta en við fórum reyndar ekkert út í þá sálma að við gætum misst af Eika. Sigga stóð bílinn í botni, eða sló minnsta kosti sitt persónulega hraðamet og þegar hún lagði bílnum á bílastæðinu á Smiðjustíg 9 þá var verið að kynna Eika til leiks. Fjölskyldan stökk úr bílnum og inn í stofu og sáu þegar karlinn var að stíga á svið og sáum því flutninginn hjá karlinum. Meira þurfti ég svo sem ekki að sjá.

Reyndar var nú enginn friður til að horfa á mikið meira ef áhugi hefði verið á því, maður var boðaður í marksamsetningu á nýju mörkunum sem höfðu verið að koma í tilefni leiksins mikla. Gömlu mörkin höfðu farið í rokinu hérna í lok síðasta árs og því ekki hægt fyrir bæinn annað en að kaupa ný.

Leikdagurinn rann upp, fullkaldur en að öðru leyti nokkuð fínn. Ég hafði haft smá áhyggjur vegna smávægilegra hnémeiðsla sem ég varð fyrir í æfingaleik um daginn sem gerður það að verkum að ég hvíldi í síðasta æfingaleik og hafði heldur ekki mætt á tvær síðustu æfingarnar vegna þess. Hnéð var í ágætisstandi en til að auka áhyggjurnar þá hafði ég fengið þennan svaðalega hálsríg sem gerði vart við sig á leiðinni vestur, ég veit ekki hvort hann var afleiðing þess að ég hafi verið stífur af hræðslu þegar Sigga keyrði eins og vindurinn. No-way-in-hell að ég ætlaði að standa á hliðarlínunni á leiknum vegna hálsrígs og því var bara makað á sig eitthvað deep relief krem sem mamma útvegaði mér. Enda fann ég ekkert fyrir honum í leiknum. Mæting hjá liðinu kl 14:00 á Kaffi 59 í pasta og almennt hópefli. Ekki var annað að sjá en að stemming væri í mannskapnum en þetta verður að teljast óhefðbundinn undirbúningur hjá liðinu, þetta er ekki svona fyrir utandeildarleikina a.m.k.

Leikurinn flautaður á kl 18:00 og með því flauti má segja að knattspyrnusumarið hafi hafist því þetta var fyrsti leikurinn sem fór af stað í Íslandsmótum KSÍ fyrir sumarið 2007. Þónokkuð af áhorfendum á svæðinu sem verður sömuleiðis að teljast óhefðbundið fyrir liðið og hafði maður nettar áhyggjur að það gæti verið eitthvað sem gæti sett menn út af laginu. Við vorum sterkari aðilinn í fyrri hálfleik með vindinn í bakið en náðum ekki að skora þrátt fyrir líklega tilburði. Andstæðingarnir fengu ekki mikið að moða úr, fengu þó eitt úrvalsfæri seint í hálfleiknum, skot af stuttu færi, sem undirritaður náði að verja. 0:0 í hálfleik og mótvindur í seinni hálfleik. Við komust svo yfir í leiknum með marki frá Atla og allt leit vel út, enn vorum við að fá færi sem við nýttum ekki. Ekki fengu þeir mikið af færum í síðari hálfleiknum, sluppu reyndar einu sinni í gegn en ég náði að verða fyrir því skoti. Mér fannst því helv... fúlt þegar þeir náðu að jafna seint í hálfleiknum þegar fyrirgjöf þeirra rataði af fætinum á Jóni Frímanni og í netið. Lítið við því að gera. Lokastaða 1:1 eftir 90 mínútur og framlenging staðreynd. Hvorugu liðinu tókst að skora í framlengingunni og ljóst var að úrslitin myndu ráðast í vítaspyrnukeppni. Til að fara ekki með báða lesendur þessa pistils úr spenningi þá fóru leikar þannig að við kláruðum okkar 5 spyrnur á meðan Höfrungsmenn skorðu eingöngu úr 4 en ein spyrna þeirra fór yfir markið. Ótrúleg barátta, alveg magnað að liðið hafi náð að klára þessar 120 mínútur plús vító, sérstaklega í ljósi þess að menn eru vanir frjálsum skiptingum eins og í utandeildinni en það var vitaskuld ekki í boði í gær. Enda voru margir komnir með krampa og fór þetta áfram á viljanum einum saman.

Réttlætinu fullnægt að mér fannst, þ.e. betra liðið í leiknum komst áfram og eintóm gleði í gangi. Næsti leikur er derby leikur á móti nágrönnum okkar í Snæfelli núna strax á fimmtudaginn þannig að ævintýrið heldur áfram, við erum 8 sigurleikjum frá bikarmeistartitlinum.

Dagurinn í dag er dagurinn

El capitan

Það skyldi þó ekki vera að hér sér á ferðinni enn ein færslan um fótboltamót hjá Ísaki Mána. Ljóst er að það fer drjúgur tími í þetta brölt, stundum finnst manni alveg nóg um. Reyndar hefur maður, sem betur fer, alveg ágætlega gaman af þessu en þessi mót geta þó verið eins mismunandi eins og þau eru mörg. Árangurinn hefur líka svolítið með það að gera, hvernig upplifunin verður, bæði hjá iðkendum og foreldrum þeirra.

Hvað um það, hið árlega KFC-mót þeirra Víkingsmanna var haldið í dag. Ísak Máni fór í fyrra en þá lá Logi Snær veikur heima og ég stóð vaktina heima á meðan Sigga fór, þetta var því frumraun mín á þessu móti. Sigga hafði stungið af um helgina í rollurassana fyrir vestan og mér var því falið að leysa þetta mál sem og önnur sem koma upp á heimilinu. Þessi laugardagur byrjaði nú ekki vel því Logi Snær vaknaði um kl 4:40 um "morguninn" og enduðu samskipti okkar í kjölfarið með því að hann kom uppí til mín. Get ekki sagt að ég muni hvernig stóð á því. Ég vaknaði svo aftur kl 6:30 þegar ég heyrði hann lenda á gólfinu eftir að hafa velt sér ofan af rúminu okkar og niður á gólf. Grátur sem fylgdi því, skiljanlega, en ekkert sem við gátum ekki leyst. Hann sofnaði fljótlega aftur en ég gat ekki annað en sofið með annað augað opið það sem eftir lifði rúmlegunnar því skiljanlega var ég hálftaugaveiklaður með hann þarna í rúminu.

Við tókum því bara rólega fyrri part dagsins enda fannst mér réttast að hafa menn afslappaða fyrir þetta mót. Mæting hjá Ísaki Mána 15:30 og leikslok á síðasta leiknum 18:58 og þ.a. var ein klukkustundarpása á milli leikja. Ég hafði talsverðar áhyggjur af því að vera með Loga Snæ þarna allan þennan tíma, köld gola á svæðinu og örlaði fyrir rigningardropum. Þessar áhyggjur mínar voru óþarfar, Logi Snær var ótrúlega duglegur að dunda sér þarna svo ég gat horft óáreittur á eldri drenginn spila. Þetta er nú ekki fyrst mótið hans Loga, drengurinn er farinn að þekkja þetta nokkuð vel enda stór hluti af uppeldinu að dröslast á knattspyrnuvöllum borgarinnar. Einu áhyggjurnar sem þessu fylgir eru þær að Logi verði lasinn en minn var reyndar vel undirbúinn með stærðarinnar tösku á bakinu með hinum ýmsu aukafötum sem ýmist voru af eða á drengnum.

Ísak Máni var hvergi banginn, gaf aftur yfirlýsingu um að nú ætlaði hann að setja ´ann í netið og ekkert rugl. Rætist vel úr því og hafði eflaust sitt að segja um hans stemmingu á mótinu að það var ekki mikið liðið af fyrsta leik þegar hann fékk boltann úr innkasti, tók tvær snertingar í átt að markinu og lét vaða þannig að söng í netinu og 3:1 sigur á Val varð staðreynd. Reyndar fylgdi síðan eitt jafntefli og tvo töp en það var ekkert til að spilla deginum. Hann var ekkert lítið rogginn þegar þjálfarinn dró upp fyrirliðaband eftir fyrsta leikinn og fól honum það ábyrgðarhlutverk út mótið. Tók síðan markið í síðasta leiknum og stóð sig eins og hetja, átti einhverjar 4-5 magnaðar vörslur sem gerði það að verkum að þeir töpuðu aðeins 2:0 fyrir sterku liði Víkings.


Medalía í boði KFC og kjúklingur með því í lokin, allir sáttir.

Ekki þessi helgi heldur næsta

Þessi helgi að hefjast en hugurinn er samt við næstu helgi. Sú verður að teljast stór helgi hvernig sem á það er litið.

Tvöfaldur Eurovision pakki, forkeppnin á fimmtudaginn og úrslitin á laugardaginn. Ég er nú ekkert að tapa mér af spenningi en manni stendur þó engan veginn á sama þegar Ísland er að keppa við aðrar þjóðir. Eiríkur hinn rauði er töffari af náttúrunnar hendi og því ekki annað hægt en að hrífast með. Við Ísak Máni höfum horft á eitthvað af þáttunum þar sem lögin sem keppa eru kynnt en þar fer rauðhærði rokkarinn á kostum. Það er alveg óskiljanlegt hvernig hægt er að safna saman annarri eins tónlistarhörmung á einn stað. Stundum skemmtir maður sér alveg frábærlega yfir því hversu dapurt þetta er en oftar er þetta svo vont að það er sárt. Manni blæðir nánast. Eitt gott (eða vont) dæmi má sjá hér, á lærra plan er ekki hægt að komast, ég fullyrði það. En það verður að fylgjast með þessu, annað er ekki hægt.

Alþingiskosningarnar eru líka næstu helgi. Ég verð ekki á svæðinu á kosningadegi og verð því að kjósa fyrir helgina ef ég ætla að nýta mér þennan rétt. Ef segi ég, en ég held að ég þjáist af kosningaleiða. Það er alveg sorglegt hvað mér finnst þetta óspennandi allt saman. Ég er nánast alveg ráðþrota hvað skuli gera í þessu máli. Á tímabili var ég alvarlega að spá í að gefa bara skít í þetta og sleppa þessu helv... Grínlaust. Ég er nú samt eiginlega kominn á þá skoðun að ég verði að mæta á svæðið og kjósa utankjörstaðar. Annað er ekki hægt.

Svo er spurning hvað skuli kjósa? Úff...

Að lokum er það svo stóra málið, að mínu mati a.m.k. Föstudagskvöldið kl 18:00 á Grundarfjarðarvelli. Bikarkeppni KSÍ þar sem UMFG mun etja kappi við Höfrung frá Þingeyri. Spennandi verkefni og vonandi fer þetta allt vel fram, það myndi nú ekki skemma stemminguna að vinna leikinn en það kemur víst allt í ljós. Við látum allar gagnrýnisraddir sem vind um eyru þjóta ef einhverjar koma upp en vitaskuld má deila um það hversu mikið UMFG þetta er í raun. Enga síður eru 5 leikmenn af þessum 16 manna hóp sem geta haft kallað sig Grundfirðinga á einu eða öðru tímabili í sínu lífi svo það ætti að hafa eitthvað að segja. Það var líka frekar sorglegt að við upphaf búsetu minnar í firðinum sem gutta lauk sömuleiðis sögu meistaraflokks karla í knattspyrnu, við fluttum vorið 1988 en sumarið 1987 var síðasta árið sem UMFG sendi lið í deildarkeppnina. Maður varð því aldrei svo frægur að ná að spila með klúbbnum fyrir utan einhver héraðsmót og þessháttar. Botninum var svo náð þegar ég fór upp í 4. flokk (frekar en 3. flokk) en var eini í þeim árgangi og því ómögulegt að halda út flokki í þeim árgangi og æfði því með flokknum fyrir neðan heilt sumar án þess að spila neitt því ég var jú ólöglegur. Þvílíkt rugl. En þetta stendur allt til bóta sem sagt, um þetta leyti eftir viku ætti maður að vera orðinn kominn með þvílíka reynslu í bikarkeppninni að það hálfa væri nóg.

Ísak og Phil, sálufélagar

Þú ert bara 8 ára gamall og ferð að keppa á fótboltamóti þar sem þú tekur það fram fyrir mót að þú ætlir að skora mark, tilkynning sem þú kastar alla jafna ekki fram. Á mótinu færðu eitt mark skráð á þig, nema bara það að þú settir boltann í eigið net, þ.e. sjálfsmark. Hversu niðurdrepandi er það? Auðvitað var erfiðara en allt að verjast vonbrigðunum og þegar tárin brutust fram skömmu síðar var eina rétta í stöðunni að halda um hnéð. Að gera sér upp meiðsli hlýtur að vera í lagi ef forsendurnar eru réttar.

Kemur fyrir á bestu bæjum, en ef Phil Neville lifir það af að skora fyrir sína gömlu félaga um síðustu helgi í ensku úrvalsdeildinni þá ætla ég að vona að Ísak Máni lifi það af að setja eitt fyrir Þrótt á innanhúsmóti hjá 7. flokk í Egilshöllinni.

En maður lifandi sárt var það.

Létt gleði

Sumt í lífinu gleður manns litla hjarta. Sumt meira en annað. Sumt er kannski meiri léttir en annað.



Þetta er nú samt ekki nema hluti af pakkanum. En gleður samt manns litla hjarta. Kannski meiri léttir en annað.

Karlinn horfir á fréttirnar

Mér er spurn hvort ég eigi eftir að verða vitni af því að íslenskur ráðherra segi af sér vegna vafasamra vinnubragða? Ég held bara í alvörunni ekki.
En þetta mál með Jónínu Bjartmarz ber svipaðan keim og leikfimisfötin hans Héðins bekkjarbróðir míns sem gleymdi fötunum í töskunni sinni eftir notkun yfir allt jólafríið hérna um árið. Þetta lyktar. Hvernig getur allt þetta lið sem kom nálægt þessu svarið af sér allt og haldið því blákalt fram að engin hafi vitað um nein tengsl. Erum við fífl? Maður nennir ekki að velta sér upp úr þessu og kannski er það mergur málsins. Hver man eftir þessu í næstu viku? Ætli ég verð ekki búinn að gleyma þessu.

Var varla búinn að ná mér eftir þessa frétt þegar á skjáinn kom sú stórfrétt að söngvarinn Jónsi úr Í svörtum fötum hefði komist í gegnum flugfreyju/þjónaskólann (eða hvað sem þetta heitir) og væri því að hefja störf í kaffiuppáhellingum í háloftinu. Sjónvarpið var á staðnum eins og þetta væri þvílíkt plögg í gangi og tók viðtal við kappann. Frábærast fannst mér þó þegar sýnt var þegar hann skrifaði undir starfmannasaminginn, þetta leit nánast út eins og þegar Beckham skrifaði undir hjá Real Madrid á sínum tíma nema að þetta var bara frat. Frétt minn rass.

Má bjóða þér að versla eitthvað úr Saga Boutique?

Skólahreysti 2007

Sigga og Ísak Máni fóru á Skólahreysti-keppnina í gær þar sem grunnskólarnir keppa sín á milli í líkamshreysti. Breiðholtsskóli komst í úrslitakeppnina sem haldin var í Laugardalshöllinni og mín og minn gátu ekki skorast undan að fara með sem hluti af klappliðinu. Við Logi Snær gátum horft á þetta í beinni útsendingu á Skjá einum, eins og úthald leyfði. Breiðholtsskóli gerði sér lítið fyrir og hirti 3. sætið sem verður að teljast frábær árangur. Hnuplaði hérna myndum af Breiðholtsskólavefnum og birti hér. Læt líka fylgja mynd að einum keppandanum, honum Kalla en hann býr í stigagangnum hjá mér.

Fyllsta jafnrétti

Sigga var að keppa í dag með ÍR á svokölluðu Drottningarmóti þeirra ÍR-inga. Bullandi stemming hjá öllum og gaman að þessu. Ég er samt ekki viss um hvernig hún verður í skrokknum á morgun, það kemur allt í ljós, en rosalega fannst henni gaman. Meira um það á síðunni hennar. Ég smellti inn eitthvað af myndum á myndasíðuna.



Mér fannst samt réttast að gæta fyllsta jafnréttis hérna og fyrst Ísak Máni fékk videóbrot birt af sér í stórræðum á milli stanganna á ÍR-marki þá þurfti mamma hans að fá sömu meðhöndlun:

Áhugaleysi með öllu

Fór allt í einu að spá í það hversu slappur ég er í framhaldsþáttainnlifun. Ég er alltaf að heyra af fólki sem var að kaupa sér seríu nr eitthvað af einhverjum æðislegum þætti, efni sem sá hinn sami gæti ekki hugsað sér að lifa án. Eða einhver sem var að hala niður af netinu heilu og hálfu seríunum af uppáhaldsþáttum sínum. Oftar en ekki þekki ég ekki innihaldið, rétt svo að nafnið hringi einhverjum bjöllum. Ég fór því að rifja upp hvaða þætti ég horfi á í sjónvarpinu, af þessum helstu framhaldsseríu þáttum og kom þá ýmislegt í ljós. Ég get varla nefnt nema tvær seríur sem ég get sagt í fullri alvöru að ég glápi á, við erum þá að tala um að ég þekki helstu aðalleikarna og viti um hvað málið snýst. Dett stundum inn í Without a Trace sem er á RÚV og svo er það C.S.I. sem mér finnst gaman að.

En hvað með alla hina, þetta sem allir eru að downloada og/eða versla sér á DVD? Ég setti upp smálista af þeim þáttum sem mig rámar í að teljist merkilegir í kassanum þessar vikurnar og ákvað að láta reyna á það hversu mikil vitneskja mín væri um þessa þætti.

Þetta er nú ekki tæmandi listi en er svona það sem ég man eftir:

Grey´s Anatomy
Aldrei séð svo mikið sem hálfa mínútu úr þessu þætti. Einhver læknadrama í ætt við ER, án þess að ég hafi hugmynd um það.

The Simpsons
Horfði talsvert á ævintýri Simpsons fjölskyldunnar frá Springfield þegar þetta var að byrja þarna um 1990 ef ég man rétt en missti fljótlega áhugann á þessu og get varla sagt að ég hafi séð meira en svona glefsur síðasta áratuginn eða svo.

24
Held að ég hafi séð samanlagt kannski svona hálftíma af ævintýrum Jack Bauers, ef ég hef nafnið hans rétt. Held að hann sé einhver FBI gæi eða eitthvað þvíumlíkt og lumbri á einhverju óþokkalýð. Mig minnir að þátturinn heiti 24 af því að hver þáttur gerist í rauntíma og er því í raun einn klukkutími en hver sería innihaldi 24 þætti, sem sagt einn sólarhringur í lífi Jack. Er samt ekki viss.

Lost
Vitneskja mín um þessa þætti kemur aðallega frá því þegar sjónvarpsstöðin sem sýnir þessa þætti er að sýna úr næsta þætti. Hópur fólks á einhverri eyðieyju. Hvernig það komst þarna og um hvað málið snýst? Ekki grænan grun.

Heroes
Sama má segja um vitneskju mína á þessa seríu og Lost hérna á undan. Allskonar fólk sem þekkist ekki neitt en hefur einhverja ofurkrafta. Hér virðist málið vera að bjarga einhverri klappstýru sem engin veit hver er. Eða eitthvað.

Desperate Housewives
Hef séð svona hálfan þátt hér og þar en get ekki sagt að þetta heilli mig neitt. Sápuópera um fallegt fólk sem býr í fallegum húsum í hverfi einu í henni Ameríku.

The O.C.
Sætir krakkar með sæta kroppa glíma við allskonar djúpstæð vandamál, einhver Beverly Hills 90210 og Melroses Place sambræðingur að ég tel. Hef ekki enst í að horfa á neitt af þessu.

Vona að ég hafi ekki móðgað neinn þarna úti með þessu áhugaleysi mínu.

Endalok snuddunnar?

Myndin sem fylgir þessum pistli sýnir Loga Snæ sofandi í rúminu sínu eftir að hann sofnaði núna í kvöld. Aðalatriðið við þessa mynd er að drengurinn er snuddulaus með öllu sem verður að teljast óvenjulegt. Eins og ég nefndi hér í pistli um daginn þá var ákveðið að athuga stemminguna núna sumardaginn fyrsta sem er jú í dag. Sigga ræddi þetta eitthvað við hann í morgun og sem fyrr var hann alveg til í að hætta með snudduna en með ákveðnum fyrirvörum: "Á morgun" sagði hann við mömmu sína. Síðar um daginn fékk hann sumargjöfina sína, forlátan Buff-klút sem svo skemmtilega vill til að hann er með á hausnum á myndinni. Þegar honum var afhentur klúturinn þá gekk móðir hans á hann og sagði að nú þyrfti hann að henda snuddunum sínum. Okkur til mikillar furðu þá fannst honum það alveg sanngjarnt og gekk í það mál, náði í þessi tvö eintök sem hann átti eftir og fór með þær í ruslið.

Móðir hans var ekki alveg að treysta þessu og kom því í kring að snuddurnar færu nú ekki alveg í ruslið heldur upp í skáp, án vitneskju Loga vitaskuld. Svo leið dagurinn án þess að þetta kæmi eitthvað sérstaklega til tals en foreldrarnir voru með smá hnút í maganum vitandi það að eitthvað yrði sagt þegar tími kæmi til að fara að sofa. Mamman var svo heppin að vera stödd á fótboltaæfingu þegar sá tími kom upp svo að pabbinn þurfti að tækla þetta mál.

Það var grátið smá en aðallega vorum við bara litlir í okkur og vissum ekki alveg hvernig við áttum að vera. Drengurinn vildi fá bækur til að hafa í rúminu en vildi svo ekki hafa þær. Hann vildi vatnsglas í rúmið en vildi svo ekki hafa það. Hann vildi svo fá aðra sokka og aðrar buxur en þær sem hann var í. Svo vildi hann fá Buffið sitt til að hafa á hausnum og sagði svo: "Pabbi, þú passar mig".

Nú verður athyglisvert að sjá hvort þetta gengur allt upp og sumardagurinn fyrsti verður alþjóðlegi snudduhættidagurinn í þessari fjölskyldu.

Prógramm þennan laugardaginn

Fótboltamót hjá Ísaki Mána í dag. Spilað var í Risanum í Hafnarfirði en þar hafði Ísak Máni ekki spilað áður, ég hef spilað þar a.m.k. einu sinni. Samkvæmt planinu sem gefið var upp fyrir mót var drengurinn í B-liði en þegar á hólminn var komið var hann "hækkaður" upp í A-lið vegna þess að eitthvað mættu fleiri en ráðgert var og því þurfti að endurskipuleggja þetta á staðnum. Fyrir þessa breytingu höfðu A-liðs drengirnir áhyggjur af því að þeir væru markmannslausir en með tilkomu Ísaks Mána þá var hann fenginn til að taka stöðuna milli stanganna. Hann ætlaði nú bara að taka fyrstu tvo leikina í hönskum en þetta gekk svo vel og var svo gaman að hann kláraði alla fjóra leikina sem nr. 1.

Þeir spiluðu við Víking, Stjörnuna, FH-1 og FH-2. Tveir 1:0 sigurleikir, 2:1 sigur og 0:0 jafntefli var niðurstaðan við mikinn fögnuð enda gaman þegar vel gengur. Hann fékk sem sagt bara eitt mark á sig í leikjunum fjórum og stóð sig rosalega vel. Það er smá pressa á drengnum, að ég tala nú ekki um með foreldrana á bak við markið alveg með hjartað í hnút þegar andstæðingarnir nálgast markið hjá drengnum. En hann stóðst þetta allt sem sagt með prýði.

Smábrot með kappanum í stórræðum:



Af hinum, Logi Snær fór út að hjóla í dag með mömmu sinni og fékk að prófa tvíhjólið hans Ísaks Mána. Hjálpardekkin voru vitaskuld sett undir og það var alveg magnað hvað hann var duglegur og flakkaði aðeins um, fór meira að segja út í Tomma-blokk. Datt reyndar tvisvar en lét það ekki stoppa sig og fór jafnharðan á bak aftur. Það er því ljóst að nú þarf að fjárfesta í nýjum fák fyrir Ísak Mána, staðreynd sem var nú ljós fyrir daginn í dag. Sá eldri fær nýtt en sá yngri fær þetta gamla, gangur lífsins?

Nammidagurinn í dag gleymdist eiginlega í allri þessari dagskrá þannig að samið var um að það að fresta honum um einn dag. Furðulegt að þetta hafi gleymst svona, það er kannski ekki meiri áhuga fyrir þessu. Þetta virðist vera sama áhugaleysið og hefur ríkt í kringum páskaeggin tvo sem gleymdust heima. En við sjáum til, þetta er framundan á morgun:

Bræðurnir og snuddurnar

Seinni part vetrar þegar Ísak Máni var á þriðja ári þá var farið að ræða það að hann myndi hætta að nota snuddur. Einhversstaðar í þessum umræðum innan fjölskyldunnar þá var ákveðið að þegar sumarið kæmi þá myndi hann hætta þessari notkun fyrir fullt og allt. Voru allir, þ.a.m. Ísak Máni sáttir við þessa niðurstöðu. Mig minnir að foreldrar hans hafi nú ekkert mikið velt sér upp úr því hvernig ætti að standa að þessu að öðru leyti, né hvernig framkvæmdin ætti verða þegar sumarið kæmi.

Að morgni sumardagsins fyrsta þetta ár, 2002, skreið drengurinn upp í rúm til foreldra sinna með snudduna sína. Svo var eitthvað verið að ræða um lífið og tilveruna og upp kom umræðan um sumarið, að nú væri sumarið komið. Hann var nokkuð spenntur með það en talaði jafnframt um það hvort það væri því tími kominn að kveðja snuddurnar. Við játuðum því vitaskuld og þá tók drengurinn sig til, dreif sig úr rúminu og safnaði saman þeim snuddum sem hann átti, fór fram í eldhús og henti snuddunum í ruslið. Og þar með var þeim kafla í lífi hans lokið án þess að það hafði nokkra eftirmála. Aldrei bað hann meira um snuddur þannig að þessi endalok voru algjör draumur í dós.

Logi Snær er aðeins á eftir bróður sínum því hann er víst orðinn þriggja ára og finnst enn voða gott að totta snuddurnar sínar. Kerfið var þó orðið þokkalegt fyrir nokkru, hann var aldrei með þetta nema þegar hann fór að sofa á kvöldin. En svo varð hann veikur og þá datt hann í eitthvað rugl og fór að nota þetta í tíma og ótíma. Við erum að reyna að fá hann til að samþykkja að hætta með snuddurnar þegar sumarið kemur, gengur ekkert rosalega vel. Hann er alveg samþykkur því að hætta með snuddurnar, ef það felur í sér að sá tímapunktur sé einhvern tímann seinna.

Nú styttist í sumarið, spurning hvað gerist.

Football... bloody hell

Þá er einvígið sem ég vissi ekki hvernig ég átti að takast á við lokið. Ég hef þurft þennan sólarhring síðan síðari leiknum lauk til að jafna mig. Fyrri leikurinn sem spilaður var á Ítalíu var skrítinn, Scholes rekinn út af eftir rúmlega 30 mínútur og 1:2 tap United staðreynd. Mér leið rosalega furðulega allan leikinn. Fann ekki fyrir neinu þegar Scholes fékk rauða spjaldið né heldur þegar Roma komst yfir. Leið eiginlega hálfilla bara, vissi að það skipti engu máli hvað myndi gerast, ég yrði aldrei alveg sáttur. Leið reyndar vel með markið sem United skoraði, fannst það gefa seinni leiknum smá meira gildi.


Seinni leikurinn var sem sagt í gærkvöldi. Ég var farinn að undirbúa mig undir það að Roma kæmist áfram og reyndi að sjá kosti þess fyrir United. Meiri hvíld fyrir lokabaráttuna í ensku deildinni o.s.frv. Hvað getur maður sagt? 7:1 fyrir United. Þetta er náttúrlega ekki í neinu samhengi við raunveruleikann. Í stöðunni 5:0 í byrjun seinni hálfleiks var mér orðið flökurt og farinn að grátbiðja um að leiknum yrði hætt. Þetta var orðið meira en nóg og óþarfi að snúa hnífnum í sárinu. Aftur og aftur. Ef þeir hefðu verið að spila við eitthvað annað lið þá hefði hlakkað í mér fyrir allan peninginn en þetta var ekki gott. Svona vont-gott en óþarflega mikið vont.


En United er sem sagt komið í undanúrslit meistaradeildarinnar og tímabilið er búið fyrir Roma. Ég hafði loksins látið verða af því og verslað mér United treyju daginn sem fyrri leikurinn fór fram. Hann tapaðist eins og fyrr segir 2:1 og síðan spiluðu þeir við Portsmouth í deildinni og töpuðu líka 2:1. Mér var alveg hætt að lítast á þetta og var staðráðinn í að skila treyjunni ef þessi leikur myndi tapast líka, og hvað þá 2:1. En þetta fór eins og það fór og það er því allt í lagi með treyjuna.

Hitt var svo að ég held að Gunni hennar Ingu hafi verið á vellinum í gærkvöld. Ef svo er rétt, hvernig er hægt að grísa á svona leik, ég bara spyr? Ekki það að kappinn hafi ekki verið nýkominn af Old Trafford og séð 4:1 sigur á móti Bolton. Svona karlar...

Næst þegar Gunni fer á Old Trafford þá vil ég fara líka.

Farið á kostum

Var alveg eins og asni í morgun. Vissi að hlutirnir voru ekki eins og þeir áttu að vera þegar ég keyrði inn á bílastæðið í leikskólanum í morgun því venjulega er það þéttsetið af bílunum. Núna var hinsvegar ekki einn einasti. Ekki einn. Fyrir utan minn.

Ákvað samt að drösla Loga Snæ út úr bílnum en var ekkert rosalega hissa þegar kom í ljós að hurðin var harðlæst. Skimaði inn og sá tilkynninguna á hurðinni fyrir innan þar sem kom fram að dagurinn í dag væri einhver skipulagsdagur. Meiriháttar.

Sem betur fer fyrir mig var mamma hans Loga ekki að kenna í dag en var þó að vinna í ákveðnum undirbúningi niðri í skóla og var búin að undirbúa sig andlega undir það að hafa Ísak Mána hjá sér. Hún var samt ekkert sérstaklega ánægð með þessar fréttir þegar við feðgarnir komum heim aftur því það var nokkuð ljóst hver fengi að hafa yfirumsjón yfir yngri drengnum þennan dag.

Ég vil þó taka það fram að Logi Snær fór ekki á leikskólann þarna nokkra daga fyrir páskafrí þannig að það var ekki skrítið að þessi auglýsing hafi farið fram hjá okkur. Í alvöru.

Páskarnir

Hérna í Grundarfirði er páskarnir með hefðbundnum hætti. Reyndar hafði það uppgötvast um það leyti og Hvalfjarðargöngin nálguðust á leiðinni vestur að tvö stykki páskaegg höfðu gleymst heima í Eyjabakkanum. Ekki gott mál. Lítið annað að gera en að stoppa í Bónus í Borgarnesi og versla tvö ný egg. Það verður því rosagaman að fara heim á morgun og getað gúffað í sig páskaegg eitthvað fram eftir vikunni. Frábært.

Áður en lagst var til hvílu í gær voru eggin falin svo Jóhanna og hin börnin gætu leitað að þeim á páskadagsmorgun. Þetta er víst hluti af spennunni segja þeir. Ég hef aldrei skilið hvaðan þessi siður kom upp, þetta var aldrei þegar ég var lítill. Man hins vegar vel eftir fyrstu kynnum mínum af þessum sið. Kannski ekki rétt að segja að ég muni vel eftir því vegna þess að ég man ekki hvað ég var gamall og ég get heldur ekki sagt að ég muni hvar ég var né heldur með hverjum ég var. Hljómar geðklofningslega, ég veit. Það sem ég man er að þetta var í einhverju sumarhúsi eða bústað og eins og fyrr segir hjá einhverju fólki sem ég þekkti ekkert. Tel helst að þetta hafi verið eitthvað tengt Danna æskuvin en er þó ekki viss, man þó að ég var einn með einhverju fólki. Hvað um það, þarna var ég og einhverjir krakkar sem ég þekkti ekki neitt. Allir með páskaegg en þar sem ég var einhver afgangsstærð þarna þá fékk ég páskaegg eftir því, eitthvað lítið og aumt. Öll eggin voru svo falin og þetta var einhver stemming sem ég þekkti ekki. Þekkti sömuleiðis lítið staðhætti þarna og var langsíðastur að finna mitt egg, allir hinir orðnir þreyttir á að bíða því enginn mátti byrja á sínu fyrr en öll eggin voru komin í leitirnar. Loksins eftir smávísbendingar fann ég eggómyndina sem mér var úthlutað en leið eins og asna svo ekki sé meira sagt.

Aftur í núið, hérna fundu allir eggin sín eftir ánægjulega leit og engin sem fékk ör fyrir lífstíð á sálina sökum þessarar framkvæmdar að ég tel. Reyndar gekk Jóhönnu eitthvað brösulega með þetta en eftir að mamma sá auman á henni og gaf henni vísbendingu þá rambaði hún loksins inn í örbylgjuofninn og fann herlegheitin. Ísak Máni saup svo kveljur þegar hann beit í eggið, ekki að það hafi verið eitthvað vont á bragðið heldur var efri framtönnin sem eftir var að syngja sitt síðasta. Það þýddi því lítið annað en að fara inn á klósett og spýta blóði og juðasta á tönninni þangað til hún gaf endanlega upp öndina. Menn voru ekkert að æsa sig yfir þessu heldur héldu bara tvíefldir aftur að borðinu. Það þýðir ekkert að gefast upp fyrir smá blóði.

Annars held ég að þessi blessaða hátíð hafi tekið einhverjum breytingum á ekki svo löngum tíma. A.m.k. datt mér ekki til hugar að taka með mér sparifötin vestur, var meira bara sveittur í joggingbuxum og bol. Eina kristilega tengingin núna var að ég vaknaði eitthvað fyrir kl. 8 í morgun við kirkjuklukkurnar þegar verið var að minna fólk á messuna. Ég bölvaði bara í hljóði og velti mér yfir á hina hliðina.

Myndir komnar inn á myndasíðuna.

X-factor

Þar sem fjölskyldan er stödd í Grundarfirðinum yfir páskana eins og svo oft áður þá njótum við þess munaðar að geta horft á Stöð 2, nokkuð sem við höfum ekki við hendina í Eyjabakkanum. Fram að deginum í gær gat ég með réttu sagt að ég hafi ekki séð eina einustu mínútu af þessum X-factor þætti sem tók við af Idolinu núna í haust. Að mínu viti hefur líf mitt ekki tekið neina niðurdýfu sökum þessa X-factorsleysis, nema síður sé. En nú sá ég sem sagt eitthvað af þessu í gær sem var lokaþátturinn. Sá reyndar ekkert nema þegar úrslitin voru kynnt.

Eitt orð yfir þetta allt: Kjánahrollur. Djöfull var þetta ömurlega dapurt sjónvarpsefni og Frú Law var alveg glataður kynnir. Kannski stafar þessi viðbrögð mín vegna þess að ég var ekki búinn að sjá neinn þátt af þessu áður og því ekki alveg inn í hlutunum. Held samt ekki.

Vona að menn sjá að sér og hendi þessari karókíþáttagerð út á hafsauga. Það hefur líka sýnt sig að þegar showið er búið þá er enginn heimsfrægð framundan hjá þessu liði sem tekur þátt í þessu. En kannski þarf útlending til að afsanna þessa kenningu, hver veit.

Saga af sparkvellinum

8 ára gutti nálgast sparkvöllinn í Grundarfirði. Á honum eru nokkrir unglingsdrengir að sparka bolta. Guttinn tekur sér stöðu við völlinn og horfir á strákana. Svolítið á eftir kemur maður á besta aldri ásamt 3ja ára syni sínum. Maðurinn er í íþróttabuxum, fótboltasokkum og gervigrasskóm, ásamt því að vera með fótbolta. Hann sér að sparkvöllurinn er upptekinn og tekur því við að kasta fótboltanum í körfu með litla drenginn hjá sér, á vellinum við hliðina á sparkvellinum. Eitthvað vekur þetta furðu unglingsdrengjanna sem eru á sparkvellinum og þeir snúa sér að þeim 8 ára sem er að horfa á þá og spyrja hann hvort hann viti hvað karl þetta er. "Já, þetta er pabbi minn." Unglingarnir halda áfram og spyrja hvort hann geti mögulega eitthvað í fótbolta. "Já, hann er að spila í Utandeildinni" svarar hann aftur. Svarar í fullri alvöru.

Held að unglingsdrengirnir hafi ekki þótt þetta merkilegur pappír. En mér er alveg sama, þetta er í lagi á meðan Ísak Máni er ekki orðinn unglingur, þangað til hefur hann vonandi fulla trú á getu minni á þessum vettvangi. Þegar börnin hafa trú á manni þá hlýtur allt að vera hægt.