Fleiri gestir

Jóhanna og Aron Kári eru stödd í Reykjavík, það fer ekki fram hjá neinum. Hún bauð sér í kvöldmat hérna í Eyjabakkanum og hafði kjötsúpu og kók úr krafsinu. Aron Kári var hinsvegar svona la-la sáttur, fór svolítið eftir því hversu langt var í mömmu.

Hérna erum við í lagi

Hérna er fulllangt í múttu

Gestkvæmt

Við hverju býst maður þegar gesti ber að garði? Mögulega skemmtilegum samtölum og slúðursögum af sameiginlegum vinum og kunningjum. Ekki kannski alveg að gesturinn taki upp tölvu úr töskunni sinni, breiði makindalega úr sér í sófanum þínum og fari að spila Football Manager af miklum móð. Og að það eina sem heyrist frá þessum gesti er að sófinn þinn sé ekki nógu þægilegur og spurningar um hvar sé best að tengja tölvuna í rafmagn án þess að þurfa mikið að hreyfa sig.

Kannski er þetta bara ég.

Litlu atriðin sem lífga upp á lífið

Stundum eru lítil atriði svo kostuleg að þau bjarga alveg deginum hjá manni. Minnir endilega að ég hafi einhvern tímann séð auglýsingu á einhverri erlendri rás þar sem þessar aðstæður voru leiknar. Örugglega bjórauglýsing.

Vegna vinnu minnar var ég staddur í matvörubúð hér í bæ á dögunum og var að tala við unga konu sem vinnur í búðinni, sem ég hef oft talað við og ekkert fréttnæmt við það í sjálfu sér. Þegar samtali okkar er lokið er ég að rölta einn hring í búðinni og er að virða eitthvað fyrir mér þegar ég heyri að einhver er að labba fyrir aftan mig og ég heyri rödd konunnar sem ég var að tala við áðan segja: "Fyrirgefðu, en ertu eitthvað upptekinn í kvöld?"

Ég sný mér við, hálffurðulegur, en sé þá mér til mikillar kímni að konan er í símanum. Hún sér greinilega að mér hafði orðið hálfhverft við og verður hálfvandræðaleg. Hún heldur samt ótrauð áfram framhjá mér og heldur áfram að tala.

Ég gat ekki annað en brosað. Þessi litlu atriði...

Næstum því

Ég horfði á dráttinn fyrir undankeppni HM 2010 í sjónvarpinu í dag. Ísak Máni og tveir félagar hans voru hérna heima líka og það var talsverð stemming í stofunni. Það var rosaleg spenna þegar ljóst var að í riðli Íslands yrðu annan hvort Ítalir eða Hollendingar. 50% líkur að fá heimsmeistarana en því miður varð það ekki raunin og því fáum við drengina í appelsínugulu búningunum. Alls ekki slæmur kostur og í heild rosa flottur riðill: Holland, Skotland, Noregur, Makedónía og Ísland. Mér sýnist á öllu að maður styrki KSÍ eitthvað fjárhagslega í þessari undankeppni.

Annars væri nú flott að fara á lokakeppnina sem verður haldin í Suður-Afríku, djö... upplifun væri það. Reyndar talsvert ferðalag og kostnaður eftir því en maður lifir nú bara einu sinni. Spurning hvort sé eitthvað hægt að nota sín diplómatísku sambönd þarna niður frá á næsta bæ, þ.e. reyndar ef sú sambönd verða ekki búin að fá sig flutt í einhvern annan heimshornakrika þegar keppnin verður.

2 miða á úrslitaleikinn takk...

Með Georgi á jólahlaðborði

Við hjónaleysin skelltum okkur á Broadway í gær, jólahlaðborð á vegum vinnunnar. Einhver George Michael sýning í gangi. Ég var alltaf meira í Duran Duran pakkanum hérna í den en auðvitað var maður með George á hreinu.

Æi, samt var þetta ekkert yfirgengilega æðislegt. Af tvímenningunum fannst mér Friðrik Ómar koma mikið betur út en hinn færeyski Jógvan. Maturinn var svona allt í lagi, hálfgerður mötuneytisfílingur í þessu en maður kvartar ekkert alvarlega.

Eftir showið fórum niður í bæ og enduðum á Vitabarnum þangað til við fórum heim um klukkan 6 um morguninn. Eða ekki.

Jólaundirbúningurinn

Hérna er jólaundirbúningurinn hafinn með öllu sínu piparkökuáti. Reyndar eru við löngu byrjuð að éta piparkökur en eftir þrýsting frá börnunum var farið í að skreyta þær aðeins. Aðkeyptar piparkökur, menn eru ekki farnir að baka hérna.




Reyndar er undirbúningurinn ekki kominn það langt að við séum farin að skreyta nokkuð, menn eru ekki alveg búnir að missa það þótt við séum búin að sletta smá drullukremi á nokkrar piparkökur. Við erum ekki einu sinni búin að fara í nýju dótabúðirnar...

McVæl

Af hverju hugsa menn ekki áður en þeir opna munninn? Vill bara benda Hr. McLeish á að hinn línuvörðurinn flaggaði fyrst á rangstöðu þegar Ítalir áttu að með réttu að komast í 0:2 og hélt svo flagginu niðri þegar Skotarnir jöfnuðu metin með rangstöðumarki.

En það er vitaskuld ekki talað um það í Skotlandi, starfskraftar hans eru velnothæfir á skoskri grund í framtíðinni.

Löngu kominn frá Köben

Þá er maður mættur heim á klakann eftir skreppitúr til Köben. Fórum út á fimmtudeginum fyrir rúmri viku og komum heim núna á þriðjudaginn. Fínasta ferð alveg, gott að komast aðeins af skerinu og sjá eitthvað annað, stíga varla inn í bíl og chilla bara. Eitthvað var verslað, svona aðeins enda það víst nauðsynlegt ef þú ert íslendingur í Köben. Höfuðstöðvarnar voru heima hjá Ingu og Gunna en svo var líka skroppið til Erlu og co og tekinn smá rúntur í Óðinsvé.

Lítið meira um þetta að segja, tók að mér að flytja snjóbrettið hennar Ingu sem var hérna niðri í geymslunni hjá okkur út til Köben. Var þokkalega furðulegur með snjóbretti á flugvellinum í Danmörku, ekki mikið af svoleiðis græjum sjáanlegar.

Hoppað, skoppað og hverfið verður ekki hið sama

Enn ein pabbahelgin að baki. Konan fór í sveitasæluna en við strákarnir héngum bara heima í menguninni. Aldrei þessu vant þá var ekkert íþróttamót þessa helgina hjá Ísaki Mána en þó var talsverð dagskrá samt.

Laugardagurinn fór að stórum hluta í að hjálpa Tomma að drösla búslóðinni hans úr Blöndubakkanum út í flutningabíl sem hefur rúntinn Reykjavík-Grundarfjörður. Kappinn að halda vestur á bóginn og það er hálffúlt að horfa á eftir karlinum úr hverfinu en maður skilur hann nú svo sem á vissan hátt. Sveitin heillar og sömuleiðis einbýlishús með bílskúr og garði...

Í dag fórum við með bekknum hans Ísaks í „óvissuferð“. Stefnan var sett á íþróttahús í Hafnarfirði, hjá íþróttafélaginu Björk nánar tiltekið. Þar hoppuðu krakkarnir og skoppuðu í einhverju fimleikaæfingasal í 90 mínútur. Eitthvað var þarna af systkinum bekkjarfélaganna sem fengu að fljóta með og vitaskuld var Logi Snær á svæðinu. Hann fór nú frekar rólega af stað en þegar sviðsskrekkurinn var farinn var hann alveg að fíla þetta. Ísaki Mána fannst þetta líka alveg frábært og ég verð að samþykkja það, þetta var bara nokkuð sniðugt en ég hafði ekki hugmynd um að það væri hægt að leigja svona sal. Eftir hoppið og skoppið var haldið á Pizza Hut og nokkrum sneiðum sporðrennt. Allir sáttir.

Gullkorn dagsins

Logi Snær: „Af hverju getur Tommi frændi ekki spilað í marki?“ (af einhverjum ástæðum hefur drengurinn enga trú á frænda sínum sem knattspyrnumarkverði)

Pabbi hans: „Ég veit það ekki, kannski er hann ekki búinn að æfa sig nóg.“

Logi Snær: „Er hann ekki búinn að æfa sig að fara í kollhnís og svoleiðis eins og ég?“

Pabbi hans: „Nei, ætli það.“

3ja ára, bráðum 4ra... frábær aldur.

Upp um flokk á pizzalausu Akranesi

Alltaf líður tíminn. Ísak Máni tók þátt í sínu fyrsta 6. flokksmóti í fótbolta í dag. Strákarnir sem taka þátt í svona mótum verða alltaf stærri, sterkari, hlaupa hraðar og sparka fastar með hverju árinu, staðreynd sem verður augljósari þegar minns fer upp upp um flokk og í staðinn fyrir að vera 7 ára spilandi við 7 ára stráka er hann 8 ára spilandi við 8 og 9 ára stráka.

Fórum upp á Skaga, spilað í knattspyrnuhöllinni þar en í dag var einmitt eitt ár síðan sú höll var vígð. Engin kynding í kofanum og Sigga ákvað því að vera heima með Loga Snær. Við Ísak Máni tókum því daginn snemma enda mæting í ÍR heimilið 8:50. Kappinn í C-liði og fjórir leikir í boði. Sami kappi stóð í marki í þrjá leiki og batt saman vörnina í einum. Úrslitin voru nú ekki alveg upp á marga fiska, eitt jafntefli og þrjú töp en Ísak Máni stóð sig vel og var heilt yfir sáttur með sig, meira bið ég ekki um. Það hefur kannski hjálpað að A- og B-liðin töpuðu öllum sínum leikjum og A-liðið skoraði ekki eitt einasta mark svo hann fór heim sem meðlimur úr „sigursælasta“ ÍR liði dagsins.

Verð aðeins að enda þetta með að drulla yfir skagamennina (ekki illa meint samt). Einn af tilgangi með svona móti er að safna peningum fyrir flokkinn sem heldur svona mót. Þarna voru þeir með fullan kofa af foreldrum sem voru með veski og svöngum og þyrstum strákum þeirra. Úrvalið í sjoppunni var ömurlegt: Kaffi, svali, grillaðar samlokur og prins póló. Úrvalið var samt ekki það sorglega heldur sú staðreynd að í þessari sjoppubúllu var hvorki til posi fyrir kort eða nein skiptimynt sem heitið gat. Sorglegt. Ekki nóg með það heldur gáfumst við Ísak Máni upp á að bíða eftir „verðlaununum“ sem við vorum búnir að borga fyrir með mótsgjaldinu, pizzunni, þegar við vorum búnir að bíða í góðar 20 mínútur. Svitaperlurnar á enninu á gæjanum sem átti að redda þessu voru farnar að fjölga sér óeðlilega mikið þannig að við létum okkur hverfa, eins og ansi margir þarna.

Subway á Akranesi grætur þó varla klúður Dominos.

Konur konum verstar?

Varla annað hægt en að kommenta aðeins á val á bestu knattspyrnukonu ársins á lokahófi KSÍ sem var í gærkvöldi. Það eru leikmenn sem spila í deildinni sem eru með atkvæðisrétt í þessari kosningu.

Með fullri virðingu fyrir Hólmfríði Magnúsdóttur hjá KR sem var valin best og átti flott tímabil þá get ég bara ekki skilið hvernig hægt var að ganga fram hjá Margréti Láru í þessu kjöri. Hún sló markametið sitt aftur, skoraði 38 mörk í 16 leikjum og er hreinlega í öðrum gæðaflokki en aðrir leikmenn í þessari deild. Hólmfríður var t.a.m. ekki einu sinni valin best á lokahófi hjá KR!

Það sem vekur mestu spurningarnar með þetta allt er sú umræða sem kom m.a. fram í þættinum Mín skoðun á X-inu þar sem heyrst hafði að skilaboð gengu leikmanna á milli um að kjósa ekki Margréti Láru, umræða sem þjálfari Vals hafði heyrt af. Það var þó að heyra að menn trúðu hreinlega ekki að þetta væri eitthvað sem yrði að veruleika.

En þetta er varð að veruleika. Hvað er málið? Öfund? Spurning hvernig er að eiga svona verðlaun uppi í hillu þar sem þessi skuggi hvílir yfir.

Það er allavega þvílík skítalykt af þessu máli, skítalykt sem meirihluti leikmanna í þessari deild náðu að framkalla.

Eiginlega ekkert

Voðalegt andleysi hérna á bænum, engar stórar fréttir... a.m.k. ekki enn um sinn.

Ísak Máni er að fara að keppa á sínu fyrsta 6. flokksmóti í fótbolta núna á sunnudaginn, upp á Akranesi. Ætli það endi ekki að ég fari einn með honum uppeftir en Logi Snær er orðinn eitthvað þreyttur á þessu íþróttabrölti öllu og svo er knattspyrnuhöllin þarna uppfrá óupphituð og drengurinn með hálfgerða kvefdrullu á vægu stigi og lítið spennandi að hanga með hann þarna. Ekki fer maður í kaffi í Stillholtið lengur...

Annars er maður farinn að bíða eftir að komast í smá frí, stefnan sett á Kaupmannahöfn núna um mánaðrmótin með konunni og dvelja þar í nokkra daga. Strauja visakortið aðeins, redda drengjunum veglegum jólagjöfum og kannski eitthvað smotterí handa sjálfum mér.

Ekki meira í bili sökum andleysis...

Teppi

Eru teppi að koma aftur sterk inn? Man þegar maður var lítill og allir voru með teppi í stofunni og jafnvel inn í svefnherbergjunum. Kom síðan ekki upp einhver æsingur um að teppi væru nánast handverk djöfulsins, þau mögnuðu upp flest öll ofnæmi og í þeim leyndust heilu lífríkin af skaðlegum örverum sem menn væru að anda að sér. Út með helv... teppið og allir fengu sér parket eða flísar.

Hluti af mér saknar teppisins. Ég myndi sennilega seint fá mér teppi inn í svefnherbergið en það var viss stemming með þetta í stofunni. Mjúkt að labba á þessu og hefðbundin þrif voru einfaldlega bara að ryksuga, ekkert skúringarvesen. Man reyndar að maður fékk nett brunasár í æsku þegar hitinn í innanhúsboltanum varð svo mikill að iðkendurnir renndu sér í skriðtæklingarnar á teppinu.

Reyndar yrðu afleiðingar „slysa“ í stofunni meiri og verri ef um teppi væri að ræða. Bara núna fyrir helgi þurfi frumburðurinn að kasta upp og komst hvorki lönd né strönd og morgunmatur þann dagsins endaði á stofugólfinu, þ.e. parketinu. Skúringarmoppan dregin fram, svalahurðin opnuð í smátíma og málið dautt. Sami atburður með teppi í sögunni hefði líklega ekki fengið eins snöggan endi.

Nei, líklega væri ó-það-er-svo-mjúkt-að labba-á-þessu tilfinningin með tilheyrandi unaðshrolli líklega of dýru verði keyptur. Kannski verður teppi í betri stofunni hjá mér þegar ég kaupi mér stærra hús, ég er hvort sem er ekkert mikið að sulla í rauðvíni.

Laugardagur í Frostaskjóli

Ísak Máni tók þá ákvörðun núna með haustinu að leggja handboltaskónum á hilluna en prófa þess í stað körfuboltann. Byrjaði í september og er ákveðinn í að halda áfram í vetur. Besta mál í sjálfu sér, hann verður jú sjálfur að finna út sín áhugasvið í þessum efnum og ég er bara ánægður meðan hann hefur áhuga á að vera í einhverju sporti þótt mér persónulega finnist skemmtilegast að tuðrusparkinu. Drengurinn verður því í fót- og körfubolta í vetur. Mér finnst fínt að sjá hann í körfunni, mikið til vegna þess að ÍR er aðeins að spýta í lófana með unglingastarfið í körfunni og réðu til sín serbneskan þjálfara, Bojan Desnica, til að sjá um þau mál. Hann er búinn að þjálfa hér á landi í nokkur ár, m.a. hjá KR og Breiðablik og það sem ég hef séð af honum (sem er reyndar ekki mjög mikið) líst mér mjög vel á, alvöru þjálfari þar á ferð.



Það var sem sagt körfuboltamót hjá Ísak í dag, hið fyrsta á ferlinum og er ekki alveg eins gott að hefja leik í KR-heimilinu. Svolítið skrítið því þessir strákar æfa ekki allir saman nema einu sinni í viku, annars er Bojan með séræfingar í hverjum skóla í hverfinu. Og þar sem Ísak Máni hafði ekki enn komist á sameiginlega æfingu þá þekkti hann ekki alla strákana sem voru með honum í liði. Gekk svona þokkalega hjá liðinu, greinilega samt að hin liðin voru komin betur á veg með grunnþætti í íþróttinni. Mínum gekk allt í lagi, pabbanum fannst hann fá boltann alltof lítið en það er kannski ekkert skrítið þegar margir í liðinu vissu ekki einu sinni hvað hann hét. Náði tveimur skotum sem hvorugt rataði ofan í en hljóp alltaf samviskusamlega í vörn og sókn og sendi boltann venjulega bara yfirvegað á næsta mann. Hann var alla vega heilt yfir mjög sáttur með þetta og það er nú fyrir öllu.



Þar sem konan á heimilinu er í lambakjötsleiðangri vestur í sveitum fékk Logi Snær að vera hjá Guðrúnu frænku enda leist mér ekkert á að hafa hann þarna ráfandi frá klukkan 9:00 - 14:00, með allri bið á milli leikja og öðru hangsi.

Til upplýsingar var matseðill kvöldsins hjá okkur strákunum eftirfarandi:

Forréttur: Æði-bitar.
Aðalréttur: Upphituð Dominospizza frá því í gær.
Eftirréttur: Mjúkís með súkkulaðibragði, ásamt súkkulaðisósu og ískexi.

Uppgjör knattspyrnusumarsins 2007

Vatnsberar - Utandeildin

Utandeildinni lauk í síðustu viku, þ.e. riðlakeppninni. Sumarið endaði ekki nógu vel fyrir okkur, tap í siðasta leik þýddi 7. sæti í riðlinum (af 11 liðum) á meðan jafntefli eða sigur hefði dugað okkur í 5. sæti. Meira moð en í fyrra þar sem við vorum einu marki frá því að komast í úrslitakeppnina en reyndar vorum við í sterkari riðli í ár. Þokkalega sáttur við mína frammistöðu en var reyndar nánast á annarri löppinni í síðustu leikjum sumarsins sökum ökklameiðsla sem sér ekki fyrir endanum á. Spurning hvernig næsta sumar verður, ljóst er að formaður klúbbsins er að flytjast búferlum í sveitina og því staða formannsins líklega á lausu. Stefnan er að sett á að bögglast í þessu a.m.k. eitt ár í viðbót, enda karlinn kominn á þann aldur að líklega er best að taka bara eitt ár í einu.


ÍR - 2.deild

ÍR-ingar höfðu sett stefnuna á að komast upp um deild enda gáfu 3 efstu sætin í 2. deildinni sæti í 1. deildinni að ári sökum fjölgunar í úrvalsdeildinni. Leit vel út lengi sumars en ljóst var að baráttan um þessi þrjú sæti stæði á milli Hauka, Selfoss, KS/Leifturs og ÍR. 5 jafntefli í síðustu 5 leikjunum var dýrkeypt þegar upp var staðið, í fjórum þessara leikja voru þeir með 1 og 2ja marka forystu þegar skammt var eftir af leikjunum en tókst trekk í trekk að glopra leikjunum niður í jafntefli. 4. sætið í deildinni staðreynd og klárt mál að það verður erfiðara að komast upp á næsta ári, þar sem bara tvo liði fara upp og nú verða 12 lið í deildinni en ekki 10. Það verður athyglisvert að sjá hvern þeir fá til að þjálfa liðið fyrir næsta sumar og hvort hópurinn verður eitthvað styrktur, stefnan hlýtur að vera sett á 1. deildina.

Liðin sem verða í 2. deildinni á næsta ári eru:

Reynir Sandgerði
ÍR Reykjavík
Afturelding Mosfellsbær
Höttur Egilsstaðir
Völsungur Húsavík
ÍH Hafnarfjörður
Magni Grenivík
Grótta Reykjavík
Víðir Garði
Hamar Hveragerði
Hvöt Blönduós
Tindastóll Sauðárkrókur


Valur - Úrvalsdeild

20 ára bið eftir meistaratitlinum lauk loksins í gær. Get ekki sagt að maður hafi verið fyrirmyndarstuðningsmaður þetta árið, fór bara á einn leik í sumar, lokaleikinn á móti HK þar sem þeir tryggðu sér titilinn. Hlutirnir þróast þannig að hverfisklúbburinn togar æ meira í, sem er kannski ósköp eðlilegt þegar maður er orðinn talsvert tengdari inn í innvið hans á meðan maður er svolítið eins og krækiber í helvíti á Valsleikjunum, þekkir ekki hræðu þar. Taugarnar samt sterkar á Hlíðarenda, það verður alltaf þannig. Það verður gaman að fara á nýja völlinn á Hlíðarenda næsta sumar, þetta tveggja ára dæmi á Laugardalsvellinum er ekki búið að vera nógu sniðugt og aldrei að vita nema maður fari á fleiri en einn leik næsta sumar.

Meira af mér

Ég opnaði augun í morgun og sagði við sjálfan mig:
„Davíð, nú verður þú að fara í ræktina.“

Eða opnaði ég augun í morgun og konan sagði við mig:
„Davíð, nú verður þú að fara í ræktina.“

Skiptir ekki öllu máli, það sem skiptir máli er að ég fór í ræktina í morgun. Eftir skriljón mánaða hlé.

Mikið af sömu andlitunum. Búttaða gellan sem er alltaf í Valsæfingatreyjunni virðist nú vera svipað búttuð og áður og sköllótti karlinn sem er alltaf í hlýrabol er í ósköp svipuðu formi og áður. Það voru ákveðin vonbrigði að sjá að þetta lið sem er örugglega búið að vera að mæta samviskusamlega á meðan ég var í öðrum verkefnum er ekki orðið helköttað og skorið. Til hvers þá að vera að þessu? Svarið kom á vigtinni eftir spriklið. Ca 3 kíló kominn á karlinn frá því fyrir skriljón mánuðum. Greinilega nauðsynlegt að mæta og gera eitthvað þó ekki væri nema til að halda magninu af sjálfum sér í réttum hlutföllum. Allt er gott í hófi, líka ég.

Rollur? Mínar ær og kýr

Ég og drengirnir skutumst vestur á föstudeginum, til Grundó nánar tiltekið. Gistum þar í eina nótt áður en stefnan var sett á réttirnar í Breiðuvíkinni á laugardeginum en þar upp í fjalli hafði Sigga haldið sig síðan á miðvikudaginn. Eitthvað fannst mér réttirnar frekar litlar og rólegar í umfangi enda eflaust varla svipur hjá sjón ef farið væri einhver ár eða áratugir aftur í tímann til samanburðar. Hægt gekk að koma verðandi stórsteikunum niður af fjalli og því þurftum við Logi Snær að dunda okkur í bílnum á meðan, enda skítakuldi úti. Þá var lítið annað að gera en að gera gott partí úr þessu og drengurinn kom sterkur inn. Náði meira að segja að koma inn frásögn um Eygló ömmu í millikaflanum.

Á Slysó

Fékk símtal frá leikskólanum skömmu eftir hádegið í dag, „Logi Snær datt og lenti á hnakkanum, það þyrfti að láta líta á hann.“ Ég fer niður eftir og fæ drenginn afhentan, hálfvankaðan og með þessa líka rosakúlu á hnakkanum. Hefði mátt halda að einhver hefði dúndrað golfkúlu upp í krakkann og kúlan hefði nánast gengið út hinumegin. Nánast. Spurning hvort myndin nær að lýsa þessu:


Stemming upp á Slysó, bið eftir lækni, bið eftir myndatöku, bið eftir niðurstöðu úr myndatökunni. Logi Snær var nú samt nokkuð góður í gegnum þetta allt. Var settur í einhvern höfuðskanna þar sem hann þurfti að liggja grafkyrr í ca 2 mínútur sem hafðist þegar honum var tjáð að þessi kyrrseta væri nauðsynleg ef hann ætlaði að sjá kindurnar í sveitinni á laugardaginn. Allan tímann var ég búinn að vera með æludall í eftirdragi því drengurinn var vitaskuld eins og næpa í framan og kúlu dauðans á hnakkanum. Hélt öllu niðri...þangað til við vorum á leiðinni heim að kappinn skilaði máltíðum dagsins í fangið á sér. Sem betur fer vorum við nánst komnir heim og því lítið annað að gera en að opna rúðurnar og drífa sig.

Sem betur fer var niðurstaðan úr þessu að allir komust heilir heim og ættu væntanlega að komast heilir frá þessu öllu.

Í bíó

Fjölskyldan úr Eyjabakkanum fór í bíó í gær í fyrsta sinn öll saman. Þetta var fyrsta bíóferðin hans Loga og kappinn því nokkuð spenntur. Fyrir valinu varð vitaskuld að vera eitthvað við allra hæfi, þó aðallega drengjanna og fyrir valinu varð Ratatouille, um rottuna sem hafði ofurást á matseld. Maður var smá stressaður að Logi Snær myndi ekki að höndla þetta enda myndin í fullri lengd, smeykur við að hann gæti ekki haft hljóð allan tímann enda finnst honum ekki leiðinlegt að tala. Til samanburðar fór Ísak Máni á sína fyrstu bíósýningu á svipuðum aldri og Logi Snær er núna og sá þá Litla lirfan ljóta en hún var ekki nema 20-30 mínútur á lengd. Logi Snær var hinsvegar í fínum gír alla myndina með sitt popp og M&M, varð smá smeykur þegar Anton Ego, hinn grimmi veitingahúsagagnrýnandi, var að belgja sig en fékk þá bara að sitja hjá pabba.

Það komu sem sagt allir heilir úr þessu og spurning hvað verður fyrir valinu næst til að fara í bíó og horfa á „risastóra sjónvarpið.“