Endalok leikskólans hjá þessu eintaki

Nú styttist í að ferli Loga Snæs sem leikskólabarns fari að ljúka. Frá og með 1. júní er leikskólinn off og hefðbundin skólaganga hefst svo í haust. Maður er sem sagt ekki að verða yngri.

Í gær var haldin meðalformleg útskriftarathöfn fyrir elstu börnin, þau sem eru að fara í skóla í haust. Söngur, dans, útskriftarmöppur og kökur í athöfninni. Drengurinn fór á kostum í valsinum og fóstrurnar grétu nánast af gleði.

Djö... munur

Aðeins í óbeinu framhaldi af síðasta pistli. Maður gleymir því alltof oft hvað netið getur verið magnaður hlutur. Datt í Wratchild America flash-back dauðans á YouTube, og smá gúgúl með því. Band sem virðist hafa verið hálfóheppið með tímasetningar og annað þannig að heimsfrægðin kom aldrei. Breyttu nafninu síðan í Souls at Zero áður en þetta datt að mestu leyti upp fyrir hjá mannskapnum fljótlega eftir það. Nema hvað að trommarinn, Shannon Larkin, er að lemja húðir hjá Godsmack í dag. Þetta komst ég að á nokkrum mínútum ásamt því að geta hlusta/horft á tóndæmi af öllum þessum böndum.

Fór þá aðeins að hugsa um hvernig fór maður að í gamla daga í almennri upplýsingaöflun? Fór maður bara á bókasafnið og fletti í gömlum blöðum?

Djö... munur.

Dio

Sá á netinu að ein goðsögnin í rokkinu féll frá um helgina. Mér fannst karlinn alveg eiga skilið að fá pistil hérna en mig minnti hins vegar að ég hafi verið búinn að spjalla um þennan heiðursmann. Gróf það upp og til að ég sé nú ekki að endurtaka mig þá er hægt að lesa um samband mitt og Dio - HÉRNA -

Verð að segja að ég man nú ekki eftir þessum tónleikum þarna 1992 í íþróttahúsinu á Akranesi sem menn hafa verið að rifja upp síðustu daga. Það hefur væntanlega verið þegar ég var á Laugarvatni, áður en ég flutti mig yfir á Skagann. Maður var of ungur og vitlaus til að grípa þetta tækifæri. Hvað um það, sá á upprunarlega pistlinum að linkurinn á myndbandið góða var ónothæfur svo ég gróf þetta bara upp aftur. Gargandi snilld og svona menn eiga ekkert nema virðingu skilið:

Helgin hérna

Enn ein sveitahelgi hjá konunni. Reyndar fór hún bara á laugardagsmorgninum og tók Ísak Mána með sér í þetta skiptið þannig að hinir tveir hausarnir voru hjá mér í bænum. Bongóblíða hérna á laugardeginum þannig útivera var á matseðlinum. Nennti ekki að rölta hérna um hverfið og ákvað að drösla vagninum niður í bæ og taka smá down-town á þetta. Lentum í talsverðu fjöri sem var vegna listahátíðar, fjölþjóðleg skrúðganga og fleira í þeim dúr, ég hafði reyndar ekki hugmynd um þetta en bara gaman að því.

Tókum Bæjarins bestu, Kolaportið o.s.frv. og enduðum miðbæjartúrinn á toppnum í Hallgrímskirkju, nokkuð sem Logi Snær er búinn að tala um í talsvert langan tíma og loksins fékk hann að gæjast út um toppinn. Daði Steinn nennti ekkert að sofa þegar fjörið var svona mikið, toppaði nú alveg ferðina að vera þarna uppi þegar klukkufjandinn sló tvö.





Vorum rólegri í dag enda held ég að þessi rúntur í gær hafi aðeins tekið í Daða Stein. Við Logi Snær fórum samt út á sparkvöll á meðan Daði svaf í vagninum sínum. Restin af liðinu svo væntanlegt á eftir.

Af fjölskyldustuðningi

Á dögunum var ég að spjalla í símann við eina manneskju sem er tengd mér. Ég vil nú ekki nafngreina hana en við skulum bara segja að þetta er systir mín sem er þremur árum yngri en ég, hefur verið búsett á Suðureyri við Súgandafjörð en er nú að nema hjúkrun á Akureyri. Meira gef ég ekki upp.

Í þessu samtali mínu við þessi manneskja sem við skulum bara kalla Jóhönnu (svona til að kalla hana eitthvað), þá var verið að fara yfir stefnuskrá dagsins, hvaða verkefni hvor um sig sæi fram á að þurfa leysa þann daginn. Ég lýsti þar þeim áhuga mínum að henda í eina köku og athuga hvort það kæmi ekki sterkt inn. Jóhanna (sem er vitaskuld ekki hennar rétta nafn) vildi nú kippa mér niður á jörðina með það sama. Kannski væri það mér mögulegt svona ef ég fengi eins og eitt stykki Betty Crocker eða eitthvað sambærilegt upp í hendurnar, svona no-brainer dæmi. Sem sagt, ef þetta væri meira en að blanda saman dufti og vatni þá væri þetta hopeless-case og best væri ef ég tæki þá bara röltið strax út í bakarí.

Veit ekki hvort þetta sé það sem þeir kalla öfug sálfræði en með þetta í farteskinu ákvað ég samt að henda mér í þetta, opnaði KitchenAid bókina og byrjaði.

Marmarakakan varð fyrir valinu

Ekkert dass hérna

Vélin látin sá um mesta puðið

Komin í ofninn

Dómstóll götunnar sáttur, ísköld mjólk og íþróttafréttinar punkturinn yfir i-ið

New York #6?

Aftur klikkuðu LeBron og félagar í Cleveland á leið sinni að NBA-titlinum. Ísak Máni var ekki sáttur.

Nú er bara að bíða og sjá hvað gerist í einhverri lengstu kjaftasögu síðari ára, það kitlaði enn frekar Gróu á Leiti þegar karlinn reif sig úr treyjunni í þann mund og hann var að yfirgefa völlinn. Það verður svo að koma í ljós hvort New York-treyja verður á einhverjum óskalistum hjá þeim elsta í haust ef fram fer sem horfir. Er Cleveland ekki hvort sem er ein mest „döll“ borgin í bransanum, annað en flestir vilja meina með Nýju Jórvík?



Svo er líka eitthvað sem heitir Reykjavík-New York á flugáætlunum, við erum ekki að tala um neitt sem heitir Reykjavík-Cleveland í beinu flugi held ég.

Eðlilegur eður ei?

Hérna á heimilinu er verið að bíða eftir niðurstöðu í ákveðið mál. Þessi niðurstaða mun nú ekki liggja ljós alveg strax held ég en það er gaman að velta þessu fyrir sér.

Staðan á heimilinu í dag er þessi:

Undirritaður: Örvhentur + örvfættur.
Betri helmingurinn: Rétthent + réttfætt.
Ísak Máni: Rétthentur + réttfættur.
Logi Snær: Örvhentur + örvfættur.
Daði Steinn: ???

Einhversstaðar heyrði ég að hlutfall örvhentra sé ca. 10-13%. Það er því ljóst að þessi fjölskylda er, eins og í svo mörgu öðru, langt frá því að vera eðlileg. Tala nú ekki um þegar ég er farinn að hallast að því að nýjasta eintakið sé örvhent, mér sýnist boltaköstin með vinstri vera aðeins öflugri en þau með hægri. Erfiðara að lesa í lappirnar, það er meira svona labbað á fullri ferð í átt að boltanum og svo virðist vera meira tilviljun háð hvort vinstri fóturinn eða sá hægri lendir á tuðrunni.

Kemur allt í ljós.

Löggiltur eldriborgari

Braut odd af oflæti mínu og kíkti á Old-boys æfingu í kvöld, hina fyrstu ever. Á 99 ára afmælisdegi íþróttafélagsins Vals, furðuleg tilviljun. Samkvæmt pappírunum hefði ég getað verið að hefja mitt 5-ta tímabil í þessum heldrimannaflokki en sem fyrr segir hef ég ekki stigið þetta skref hingað til. Þrátt fyrir þrýsting að mæta á æfingar hjá Fylkir og ákveðnir möguleikar hafi verið til staðar hjá Þrótti (hljómar eins og maður sé þvílík eftirsótt kempa) þá ákvað ég að þreyta frumraun mína með hverfisklúbbnum. Vissi svo sem ekkert hverjir væru að spila í þessum hóp en einhverjir 18 hausar á svæðinu, kannaðist lauslega við 2 þannig að það var engin sérstök böddí-stemming. Byrjaði í markinu en tók svo centrocampista á þetta og setti meira að segja eitt kvikindi. Gamlir unnu samt.

En það gengur eitthvað illa að finna aftur gleðina í þessu, spurning hvað maður gerir.

Helgarfjör

Helgin var nokkuð þétt hjá karlinum. Var búinn að sjá fyrir einhverju síðan að hún yrði þétt. Boltinn að byrja og ég ætlaði að kíkja á völlinn bæði á laugardaginn og sunnudaginn. Einnig átti Ísak Máni að spila á tónleikum og svo var ég eiginlega búinn að lofa mér á Old-boys fótboltaæfingu hjá Fylkir. Þannig að það var ljóst að dagskráin yrði þétt.

Karlinn var hinsvegar settur í smáhnút þegar betri helmingurinn tilkynnti að hvað hana varðaði þá yrði þessi helgi rolluhelgi, einhverja 200 km að heiman. Það var því ekki annað fyrir undirritaðan að taka ákvörðun um að gera bara það nauðsynlegasta og sleppa hinu því það væri of mikið vesen. Það var ekki hægt að láta það spyrjast út um sig að vera eitthvað að væla. Reyndar blés ég fótboltaæfinguna af strax en ákvað að keyra á allt hitt. Dröslaði mannskapnum á tónleikana hjá Ísaki Mána á laugardeginum en hafði smá áhyggjur af Daða. Tímasetningin var nefnilega nánast hin sama og hádegismatur/lúr hjá honum. Það gekk hins vegar allt saman, farið heim og mannskapurinn fékk sér að borða. Svo var haldið upp í Mosó til að horfa á Visa-bikarinn, Afturelding - Grundarfjörður. Svolítið dejavú frá 2007 en samt ekki. Aðallega ekki vegna þess að ég var ekki að spila í þetta sinn og svo tapaði Grundó bara 3:0 þetta árið en ekki 10:1 eins og 2007. Daða var plantað í vagninn og það gekk bara helv... vel.

Sunnudagurinn tók á móti okkur með bongó-blíðu. Létta leiðin hefði verið að taka næstsíðustu umferðina í ítalska á netinu frá kl 13:00-15:00 og fylgjast svo með lokaumferðinni í enska í beinu framhaldi. Þar sem líkurnar á dollu eru litlar í ítalska og voru óraunhæfar í enska þá var ákveðið að fylgja upprunarlega planinu, þ.e. kíkja á fyrsta leikinn í 1. deildinni, Grótta-ÍR. Ég reyndi að taka sama plan og daginn áður, hélt Daða aðeins lengur vakandi en venjulega og henti svo bara vagninum í skottið og hélt út á Seltjarnarnes. Ekki gekk lúrinn hjá drengnum alveg eins vel í þetta skiptið, veit ekki hvort sólin var svona erfið eða misgáfuleg köll stuðningsmanna Gróttu fóru illa í menn. Hann var alla vega ekki til í að kúra í vagninum þannig að ég þurfti að hafa aðeins fyrir honum en sá svo sem allflest í leiknum. Þar sem markvörðurinn hjá ÍR fékk rauða spjaldið á börunum í blálokin þurfti að bæta við einhverjum 10 mínútum við leikinn. Það þýddi að við þurftum að hraða okkur upp í Breiðholtið aftur þar sem Ísak Máni átti að fara í aukatíma í píanó því hann er að fara í próf í þeim fræðum á morgun. Það rétt hafðist á umsömdum tíma.

Hér sé fjör.

Róló á föstudagsmorgni

Framfarir

Uppskeruhátíð hjá körfuknattleiksdeild ÍR var haldin í dag. Ísak Máni fékk viðurkenningu fyrir mestu framfarirnar í flokknum sínum, annað árið í röð held ég bara. Þá hljóta menn að vera að gera eitthvað rétt. Þjálfarinn kallaði hann upp á svið sem stórskyttuna. Það þótti drengnum ekki leiðinlegt. Og ekki mér heldur ef út í það er farið.

Einn ekki í góðum málum

Sumardagurinn fyrsti rann upp bjartur og fagur. Rifum mannskapinn út um kl 09:00 í morgun og héldum sem leið lá upp í Mosó. Inga og Hekla mætt á klakann í stutta heimsókn, við stoppuðum í bakaríinu og allt helv... gott bara.

Ég fór svo með dreng nr. 1 og dreng nr. 2 í smábíltúr en drengur nr. 1 þjáðist af valkvíða vegna sumargjafarinnar sinnar. Fékkst nú engin niðurstaða í það mál, ákveðið að setja það á smá bið, en við komum við í ísbúð og fengum okkur ís. Áfram allt gott.

Komum heim og þetta sama gengi sem hafði farið í ísbúðina var fljótlega sent á eitthvað nett sumarhúllumhæ við Hólmasel. Svolítið kalt, biðröðin í hoppukastalann ekkert spes en breakdanssýningin gerði gott mót. Meira gott en slæmt og því segjum við bara gott.

Komum heim og grillið var gert klárt í fyrsta sinn á árinu. Eðalkjöt og með því og svo var farið fyrir framan kassann og horft á Snæfell rúlla Keflavík upp í úrslitunum í körfunni og jafna einvígið í 1:1. Bara gott.

Fljótlega eftir leikinn, rétt rúmlega 21:00, segir konan við mig: "Hafðir þú eitthvað leitt hugann að því að dagurinn okkar er í dag, þú manst fyrir 16 árum?"...

...Ekki gott.

Meira gos?

Hmmm...

Gosið á Fimmvörðuhálsi hófst 20. mars, daginn áður en Haraldur bróðir hennar Siggu átti afmæli.

Gosið í Eyjafjallajökli hófst 14. apríl, daginn áður en Sigga átti afmæli.

Næst í systkinaröðinni er Inga, á afmæli 10. júní.

Katla, 9. júní?

Merkisdagur

Merkilegur dagur í dag í sögunni.

Ég man enn hvar ég var þegar ég heyrði af slysinu á Hillsborough þarna árið 1989 þegar 96 Liverpool stuðningsmenn létust.

Leonardo da Vinci fæddist.

Vigdís Finnbogadóttir sömuleiðis.

Titanic sökk.

Fótbolti.net hóf göngu sína árið 2002.

Og haldið þið að Sigga eigi ekki líka afmæli...

Páskarnir

Við skelltum okkur í Grundarfjörð núna um páskana. Maður var með smáhnút yfir þessu að demba öllum mannskapnum á gömlu konuna, sérstaklega ef Daði Steinn yrði alveg á útopnu þarna. Í ljós kom að áhyggjurnar voru að mestu óþarfar, Daði Steinn var hress en ekkert of hress. Það þurfti aðeins að hagræða sumum hlutum en ekki að gera íbúðina fokhelda frá jörðu og upp í 1,4 m.

Ótrúlega lítið pláss sem páskaeggjalagerinn tók í bílnum þetta árið. Logi Snær vildi frekar eignast Star Wars Lego-flaug og eftir smá umhugsun vildi Ísak Máni líka bara fá pening. Það var því tekin ákvörðun um að kaupa eitt meðalstórt egg sem svona „fjölskylduegg“. Áhrifin voru m.a. þau að menn voru ekki að narta í þetta langt fram á kvöld heldur kláruðust herlegheitin á örskotsstund.

Annars fór helgin bara í þetta hefðbundna: Sparkvöllurinn/körfuboltavöllurinn, göngutúrar, hefðbundið chill og smá grill.

Man Utd - Chelsea 1:2

Strákarnir skelltu sér á pöbbinn enda Eygló amma ekki með Sportstöðvarnar. Pizzan fín, shake-inn ekki síðri. Vatnið var meira að segja ískalt. Annað var ömurlegt.

Busy weekend

Helgin var nokkuð þétt, það verður bara að segjast. Brunaði heim eftir vinnu á föstudeginum enda von á fólki í mat til að fagna eins árs afmæli Daða Steins. Konan reyndar búin að gera megnið og græja. Slafrað í sig þessari dýrindis gúllassúpu en franska súkkulaðikakan þurfti að bíða því ég var búinn að lofa mér í æfingaleik með Grundó FC síðar um kvöldið. Maður var því fyrsti aðilinn sem fór úr afmælinu, jebbs, eins árs afmælið hjá manns eigin afkvæmi. Ísak Máni vildi reyndar koma með þannig að við létum okkur hverfa tveir en reyndar var partýið að leysast upp þegar við fórum, hvort við höfðum þau áhrif var ekki gott að segja. Eitthvað kom af dýrindisgjöfum, gjöfin frá Guðrúnu smellpassaði.

Sem sagt, leikur um kvöldið gegn utandeildarstórveldinu FC Hjörleif. Gekk nú ekki nógu vel, 6:3 tap og ekkert sérstök stemming. Karlinn gerði nú enga skandala af sér í leiknum en ef þú færð á þig 6 mörk þá hlýtur að vera einhversstaðar hægt að gera örlítið betur. Svona ef ég nota orðin hans Ísaks eftir leikinn: „Pabbi, þú áttir nú ekkert þinn besta leik í kvöld“. Tveir æfingaleikir komnir í hús hjá undirrituðum og 11 blöðrur í netinu. Ég held að saumakonan í Grundarfirði sé ekki byrjuð að bródera WÍUM á treyju nr. 1, það mál var aðeins sett á hold.

Laugardagurinn byrjaði nú bara á nettu chilli en Sigga fór með litla grís nr. 1 og 2 á Latabæjarhátíðina í Laugardalshöllina. Ég og litli grís nr. 3 héldum áfram að chilla. Þegar þau komu aftur hófst almennur undirbúningur á kvöldinu en árshátíð hjá N&O á dagskránni. Það var déskoti fín skemmtun en hjúin komin frekar snemma heim...

...enda kleinubakstur framundan á sunnudagsmorgninum. Sá elsti í fimm manna fjölskyldunni taldi öllum trú um að selja kleinur væri sniðugt fjáröflun fyrir tuðrusparksútgjöldum sumarsins hjá þeim þriðja elsta. Fimm manna fjölskyldan var því mætt snemma á sunnudeginum upp í Mosó í þeim erindagjörðum. Baksturinn gekk vel og upp úr hádegisbili var haldið í söluferð í Breiðholtið. Ísak Máni tók nokkrar götur í Breiðholtinu með Loga Snæ valhoppandi á eftir sér í skítakulda og karlinn fylgdi á eftir á bílnum með lagerinn. Salan gekk svona upp og ofan en það hafðist fyrir rest að selja alla pokana, nema þann síðasta en söluteymið féllst einróma á það að halda eftir síðasta pokanum enda kominn kaffitími. Þar sem söluteymið voru einnig stjórnarmenn og aðaleigendur þessarar útgerðar þá þurfti það mál ekki að fara neitt lengra.

Þegar síðustu kleinurnar voru að renna niður þá var kominn tími til að skunda upp í Seljaskóla til að sjá rimmu nr. 2 í úrslitakeppninni í körfu hjá ÍR og KR. Engin bullandi stemming, greinilegt var hvort liðið hafði lent í 1. sæti í deildinni og hvort í því 8. En það er alltaf næsta ár.

Ég er því ekki frá því að hafa verið smá lúinn þegar ég lagðist á koddann í gærkvöldi. En þessi vinnuvika er víst í styttra lagi út af páskunum þannig að maður á alveg að lifa það af. Reyndar var ég að fatta það að næsta fulla 5 daga vinnuvika hjá mér hefst mánudaginn 5. júlí. Jebb, karlinn er að fara með annan fótinn í frí næstu vikurnar, toppiði það.

1. árs í dag

Körfunni að ljúka í bili

Formlegt keppnistímabil hjá Ísaki Mána í körfunni endaði núna um helgina. Loksins á heimavelli og því stutt að fara. Léttgeggjaði pabbinn mætti með tösku fulla af græjum til að taka bæði hreyfimyndir og þessar í hefðbundnari kantinum. Leigði mér linsu (aftur!) svona til að prufa mig áfram en í þetta skipti varð 85mm f/1.8 græja frá Canon fyrir valinu, fyrir þá sem vilja vita.
Eftir upp og ofan árangur í vetur þá duttu úrslitin inn og 3 leikir sem allir unnust. Allir sáttir og samkvæmt þeim upplýsingum sem ég hef þýðir þetta að menn færast upp um „deild“ og byrja því næsta vetur á þéttari pakka. Sem hlýtur bara að teljast góðar fréttir.

Aðeins af myndunum. Góður slatti af myndum tókst alls ekki. Aðrar voru frambærilegri, tala nú ekki um þegar andstæðingurinn er gamall samherji úr fótboltanum:



Svo voru sumar sem við fyrstu sýn virtust hafa mistekist alveg rosalega en við nánari skoðun höfðu eitthvað við sig:

Þessi drengur hlýtur að fara að detta í eitthvað alvöru sport