Það sem hefur verið að gerast

Úff, held að þessi bloggframmistaða í ágúst sé með þeim daprari eftir að skriftir hófust. Af einhverjum ástæðum hefur andleysið verið algjört enda nóg annað um að hugsa, úff.

Ísak Máni er búinn að taka þátt í tveimur fótboltamótum sl helgar, fyrst fórum við til Fjölnis og tókum þátt í einhverju verst skipulagða móti sem maður hefur lent á. Til að mynda lenti Ísak Máni og félagar í því að þurfa að spila á stór mörk, eitthvað sem þeir hafa aldrei gert áður og m.a. var Ísak Máni í marki í einum leik á þvílík mörk. Fékk vitaskuld eitthvað af mörkum á sig og var ekki sáttur en ekkert sem ekki var hægt að lækna, „það voru bara svona stór mörk þegar pabbi þinn var lítill“.

Ísak Máni í markinu stóra

Logi var vitaskuld á svæðinu en fannst mikið til lukkudýrs þeirra Fjölnismanna og elti hann á röndum og fékk svo langþráð knús.

Logi Snær, þessi vinstra megin

Svo var haldið á heimavöllinn næstu helgina á eftir, þ.e. síðustu helgi, þegar við héldum okkar vinamót með þátttöku HK, Vals, Aftureldingar og ÍR vitaskuld. Það mót var hins vegar alveg tilfyrirmyndar og skipulagning eins og best verður á kosið, hlutlaust mat. Nú styttist í að eldri drengurinn færist upp í 6. flokk, stundum líður þetta fullhratt allt saman.

Svo hefur maður verið á fullu í „hinni vinnunni“, á vegum húsfélagsins, þetta er ekkert svakalega skemmtilegt þegar stefnir í framkvæmdir og manni verður fljótlega ljóst að þú gerir aldrei alla íbúa 48 íbúða sátta. Svo þegar maður ætti að vera leggja nokkra þúsund kalla til hliðar til að eiga þegar framkvæmdarkostnaður kemur í hausinn á manni þá er maður bara í húsgagnakaupum eins og maður skíti seðlum. Horfi á í þessum pikkuðu orðum á gömul húsgögn sem búið er að tæta niður í öreindir hérna inni á stofugólfinu og bíða þess að enda sitt líf á Sorpu. Sem er eitt verkefni helgarinnar, gott að það er komin helgi.

Að lokum þurfti maður að eyða klukkutíma í dag að skrifa undir allskonar pappíra fyrir íbúðakaup hjá Villa og Gullu. Það er búin að vera ein allsherjar sápan, loksins að menn drulluðust til að ganga frá þessum pappírum enda bara vika í að þau eigi að fá íbúðina afhenta. Skrifaði nafnið mitt örugglega 17 sinnum og var orðinn alveg ónæmur fyrir millifærslu á 4 milljónum sem fór yfir á þennan reikning, 5 millur sem fóru eitthvað annað, 6 millur í næstu viku, stimpilgjald, þjónustu- og umsýslugjald...

Já, meðan ég man Villi, þú ert orðinn stoltur eigandi 15 ára gamallar uppþvottavélar með biluðu sápuloki sem virkar að öðru leyti nokkuð vel. Þetta hefur þú upp úr því að senda alvöru menn að samningaborði fyrir þig.

Æ, er ekki orðin spurning um að leggja skóna á hilluna?

Samverustund feðganna

Rosalega er ég slakur í tölvuleikjum. Reyndar tel ég mig vera nokkuð öflugan í Tetris en það telst varla með. Þessi staðreynd um vanhæfi mína í þessum málum er eitthvað sem ég vissi svo sem en fékk enn eina staðfestinguna á þessu núna um daginn. Ísak Máni spilar helst fótboltaleikinn FIFA07 í Playstation2 og platar mig stundum til að fara í leik. Ég tapa nánast alltaf, skíttapa. Nú er svo komið að til að jafna leikinn þá þarf ég að velja topplið en hann velur eitthvað lélegt. T.a.m. þá vann ég hann um daginn með naumindum í æsispennandi leik 5:4, ég var Barcelona en hann hið geysiskemmtilega lið Accrington Stanley sem spilar í D-deildinni í Englandi, segir allt sem segja þarf.

Svo náði þetta algjörum botni þegar við tókum annan leik daginn eftir og eitthvað byrjaði ég illa, missti mann útaf, lenti undir og fór að verða pirraður. Þegar ég verð pirraður þá renna allir takkarnir í eitt, man ekki hvað x-ið gerir og man ekki hvar o-ið er og vill bara helst tækla mann og annan sem er ekki vænlegt til árangurs. Reyndi samt að halda haus, maður er jú uppalandi. Gekk illa að halda haus og sonurinn skynjaði að leikurinn var ekki að taka góða stefnu, eflaust enn í fersku minni þegar hann flengdi karlinn 4:0 og karlinn varð sár. Hann fór að verða grunsamlega kærulaus með öftustu vörnina, m.a. gaf markvörðurinn hans boltann „óvart“ beint á sóknarmenn mína og smátt og smátt náði karl faðir hans að jafna og tryggði sér að lokum sigur. Hann var grunsamlega sáttur við að tapa en sigurinn var beiskur fyrir karlinn. Enda stóðu menn upp frá tölvunni og ræddu þetta ekki frekar.

Spurning um að fara bara í SingStar eða eitthvað.

Nýjasti frændinn

Drengur Elíasson f:07.08.2007
Foreldrar: Jóhanna Þorvarðardóttir og Elías Guðmundsson, Suðureyri
nr: 28
Þyngd: 3540 gr
Lengd: 48 cm
Ljósmóðir: Ásthildur Gestsdóttir

Af því að sumir elska „before and after“ myndir

Sumir fara í útileigu þessa helgina, við keyptum nýjan sófa.

Before:

After:

Formaðurinn í feluleik

Karlinn er búinn að vera á fullu þessa vikuna á nokkrum vígstöðum. Hef farið mikinn í hlutverki formanns húsfélagsins enda framkvæmdir á næsta leyti. Ljóst er að grafa þarf garðinn í spað og mun það hafa í för með sér óþægindi fyrir íbúa blokkarinnar á meðan því stendur, að ekki sé minnst á pallanna sem hafa risið upp við margar íbúðir jarðhæðarinnar og eru á mjög gráu svæði hvað öll leyfi og reglugerðir áhræri. Menn eru oft snöggir upp á afturlappirnar þegar farið verður að ræða um kostnað. Þetta kemur til með þýða talsvert af fundarhöldum hjá undirrituðum á næstu vikum og mánuðum.

Svo hefur maður verið í því að skoða íbúðir fyrir Namibíugengið. Hálffurðulegt að vera að skoða fjarfestingar upp á tæpar 30 millur fyrir annað fólk og skila svo skýrslum um hvern kofann á fætur öðrum. Eftir brölt um borgina þvera og endilanga þá fékk „betri“ helmingurinn hjá íbúðakaupendunum sínu framgengt og Breiðholtið er næsti viðkomustaður heimshornaflakkarana. Eins og það var furðulegt að skoða íbúðir fyrir annað fólk þá var það líka ákveðin forvitnissvölun og svo fer þetta allt í reynslubankann. Ein íbúðin sem ég kíkti á var vestur í bæ og sú reynsla styrkti grun minn í því sem ég talaði einhvern tímann um ekki alls fyrir löngu. Ég mun ALDREI geta búið í KR-hverfinu. Aldrei aftur þ.e.a.s. Hjólandi börn í KR-göllum og KR-peysur hangandi í forstofunni, þetta var of mikið fyrir mig. Í nánast yfirliði og ofandandi eins og kona með 10 í útvíkkun reyndi ég að staulast í gegnum þessa skoðun með opnum hug. Sem betur fer hentaði þessi íbúð ekki Hr. og frú Namibíu. Í alvöru.

Annars reyndi maður að vera ekkert að flagga öllum þessum söluyfirlitum sem maður hefur haft í rassvasanum síðstliðnu viku. Veit ekki hvernig það liti út að formaður húsfélagsins sem væri að boða bullandi framkvæmdir með tilheyrandi kostnaði væri svo að spóka sig í hverfinu skoðandi íbúðir. Lítur ekki nógu vel út. Gat samt ekki setið á mér og tilkynnti öðrum meðlimi í stjórninni, ofan í umræður um lögfræðiálit varðandi pallaeignir, að ég væri að skoða íbúðir. Sá meðlimur hefði líklega hjólað í mig ef þetta samtal hefði ekki átt sér stað í gegnum síma, ég var nú reyndar fljótur að leiðrétta misskilninginn.

Ógeðslega fyndinn gaur!

Safngripur

Ég vil nú meina að ég hafi ekki miklar áhyggjur af hækkandi aldri mínum en af einhverjum ástæðum finnst manni aldrei skemmtilegt að vera minntur á aldurshækkunina.

Ég og eldri drengurinn vorum staddir á safni í Stykkishólmi núna í sumarfríinu og vorum að virða fyrir okkur hin ýmsu tæki og tól frá liðnum árum. Allt í einu galar drengurinn upp: „Hey pabbi, var þetta ekki til þegar þú varst lítill?“ Stóð hann fyrir framan ritvél og virti hana fyrir sér með furðu. Ég gat nú ekki neitað þessu en vildi nú meina að þær ritvélar sem ég notaði á sínum tíma hafi nú verið flottari og tæknilegri en þessi græja. Ég fann nú samt að þessi röksemdafærsla var nú ekkert að fegra þetta neitt, við vorum í raun staddir á safni að skoða grip sem ég þekkti vel.

Núna áðan komu svo tvær stelpur og spurðu eftir Ísaki Mána.

Maður verður ekki yngri með degi hverjum, það er ljóst.

Rigning?!

Ekki búið að rigna á landinu í einhverjar vikur og ég búinn að vera í frí í sól og sumaryl. Hvað gerist svo að morgni fyrsta vinnudags míns?



Stórfurðulegt en víst nauðsynlegt fyrir gróðurinn.

Styttist í annan endann

Þá fer sælunni að ljúka þetta sumarið, þ.e. sumarfríinu. Stefnan er sett að stimpla sig inn niðri í vinnu núna á fimmtudaginn og þá hefst harkið aftur. Fórum á fimmtudaginn í bústað til Ingu og Gunna austur í Úthlíð, þau lögðu af stað í tjaldferðalag vestur á firði á föstudeginum en við fengum að slappa af í bústaðnum og vorum fram á sunnudag. Brakandi blíða eins og venjulega og niðurstaðan eftir svona er að heitur pottur er jafnnauðsynlegur bústöðum og nettenging er fyrir tölvu. Það var ekki óvenjulegt að það væru teknar tvær skorpur á dag í pottinum. Sömuleiðis komst ég að því að ég er óheyrilega öflugur í Yatzy, held ég hafi bara tapað tveimur leikjum en það voru teknir nokkrir leikirnir. Við vorum alvöru túristar og fórum á Gullfoss og Geysir, ár og dagar síðan ég hef komið þangað og ég held að drengirnir hafi ekki farið þangað áður, a.m.k. ekki Logi Snær.







Við erum búin að taka Elliðaárdalinn og Nauthólsvíkina eftir að við komum heim, ekki slæmt það. Þetta sumarfrí hlýtur að fara í einhverjar sögubækur hvað veðrið varðar, man eftir að hafa fengið einhverja dropa en það var varla meira en hluti úr einhverjum tveimur dögum eða svo. Ekki nóg með að rigningarleysið hafi verið algjört heldur hefur sólin verið algjör. Hef líka ekki verið svona svartur held ég síðan að maður stundaði ljósabekkinn í kjallaranum hjá Magga og Bíbí í Baugatanganum á fyrstu námsárum mínum í Háskólanum.

Framkvæmdir heima fyrir hafa því legið niðri, ekkert var málað o.s.frv. en mér finnst það bara alveg í lagi. Þetta eru hlutir sem gera má þegar fer að rigna.

Niðurstaða úr sumarfríinu: Sáttur?

Mjög sáttur.

Afturhvörf

Á sl. tveimur sólarhringum hef ég endurnýjað kynni við nokkra hluti, sumir reyndar héldustu í hendur hvor við annan.

Ég hitti gamlan skólafélaga frá Laugarvatni í gær, hafði reyndar rekist á hann 2-3 sinnum nýverið á samkomum tengdar ÍR en hann er starfandi formaður knattspyrnudeildar félagsins ásamt því reyndar að vera framkvæmdarstjóri flugfélags hér á landi. Hvað um það, í samtali okkar kom í ljós að hann hefur viðhaldið ákveðnum samskiptum við hluta af gömlu skólafélögunum. Það er alveg á hinn veginn farið hjá mér, get með réttu sagt að hafa misst allt samband við gömlu félagana frá Laugarvatni af einhverjum ástæðum. Hluti af samskiptum félaga míns við þessa fyrrum skólafélaga er að spila reglulega fótbolta með þeim og svo vildi til að þeir áttu akkúrat að hittast síðar þetta kvöld. Hann spurði mig hvort ég væri ekki tilbúinn að mæta með í þetta skipti og fyrir forvitnis sakir lét ég slag standa. Sparkvöllur í Garðabæ var viðkomustaðurinn og voru nokkur kunnugleg andlit á svæðinu en það hittist þannig á að Old Boys hópur frá Stjörnunni var á svæðinu og skoraði okkur á hólm. Ég var sem sagt kominn út í stærra dæmi en ég ætlaði mér, völlurinn stærri en ég hafði ætlað mér o.s.frv. Annað sem ég dustaði svo rykið af var það að spila sem útispilari. Fór mikinn á vinstri kantinum þótt ég segi sjálfur frá og eftir að hafa m.a. sett tuðruna sláinn-inn með hægri þá var ekki aftur snúið með egóið. Hugsaði með mér að þetta væri helv... fínt að spila svona út og kannski ætti ég að hugsa minn gang með ferilinn, hæfileikum mínum væri kannski hreinlega sóað í markinu. Fljótlega var mér þó kippt niður á jörðina þegar þolið var búið, þá var þetta hætt að verða gaman. Lítið gaman að láta "gamla" karla taka sig í bakaríið þegar þolið var búið.

Svo fór ég í Melabúðina í dag, gömlu hverfisbúðarinnar úr æskunni. Var þarna inni um kvöldmatarleytið og þetta var væntalega eins og að vera í síldartunnu. Varla hægt að komast fram né aftur, allt vitlaust að gera í kjötborðinu og opið á þremur afgreiðslukössum. Þetta var afturhvarf sem bragð var af.

Sumarfríið samanstendur af stuttbuxum og snjó

Kominn heim í kotið eftir smá útlegð í Grundarfirði og nærsveitum. Maður hafði það rosalega gott enda frábært verður eins og var búið að vera. Eitthvað var maður að aðstoða múttu við að mála hluta af húsinu en annars var bara slappað af að mestu leyti. Við tókum m.a. rúnt fyrir jökull og tókum þessa túristastaði þarna eins og Djúpalón, Hellnar, Arnarstapi svo eitthvað sé nefnt. Enduðum svo upp á jöklinum sjálfum og til gefa mönnum lýsingu á veðrinu þá var undirritaður í stuttbuxum og leið bara nokkuð vel. Myndir komnar inn á myndasíðuna, loks komu inn myndir sem eru ekki af einhverju fótboltamóti hjá einhverjum í fjölskyldunni!


Talandi um stuttbuxurnar þá hlýt ég að hafa slegið persónulegt met með því að vera 7 daga samfleytt í stuttbuxum á Íslandi (ekki alltaf sömu buxunum þó) sem verður að teljast mjög svo ásættanlegt. Þetta heitir jú Ísland og ætti þ.a.l. ekki að vera mjög stuttbuxnavænt.

Ekkert mikið planað fyrir næstu daga, bara finna sér eitthvað sniðugt að gera.

Framkvæmdarandleysi á kamrinum

Þá er nákvæmlega ár liðið síðan framkvæmdir á baðherberginu heima hjá mér hófust eins og talað var um hér við það tækifæri. Núna ári seinna eru við ekki enn búin að setja upp handklæðaslá og klósettrúlluhaldara, í raun erum við ekki einu sinni búin að versla þessa hluti. Það er alveg magnað hvað maður getur vanið sig á og hlutir sem virðast vera hluti af órjúfanlegri heild í lífsmynstrinu eru svo þegar á hólminn komið auðlifað án. Ég hef vanist því að klósettrúllan geti verið á 2-3 stöðum þegar ég þarf á henni að halda en svo lengi sem hún er í seilingarfjarlægð þá er ég sáttur.

En samt spurning hvort maður þurfi ekki að fara að taka sér taki og klára þetta mál?

Samskipti í tungumálalegu ljósi

Því hefur oft verið haldið fram að eitt af því sem geri mannskepnuna æðri öðrum dýrum, eða hafi a.m.k. fleytt henni lengra á þróunarbrautinni, sé tungumálið. Þessi hæfileiki að geta tjáð sig við aðra af sama stofni er augljóslega sterkt afl í almennum samskiptum, við getum tjáð skoðanir okkar og tilfinningar við aðra og sömuleiðis fengið að vita annarra skoðanir og tilfinningar.

Ég fór bara aðeins að pæla í þessu um daginn þegar fjölskyldan var upp á Akranesi um daginn og Logi Snær var eitthvað að skoppast í kringum tvær sænskar skottur (eru víst samkvæmt mínum útreikningum 50% sænskar og 50% íslenskar) sem eru líklega árinu eldri en hann. Hann vitaskuld talar bara íslensku en þær voru bara í sænskunni að mér heyrðist. Börn eru mjög skemmtileg hvað þetta varðar því þau eru svo hrein og bein og laus við mikið af þeim hömlum sem færist yfir okkur með aldrinum. Ég hafði því talsvert gaman af því að fylgjast með þeim úr fjarlægð, Logi Snær lét dæluna ganga allan tímann og var óþreytandi að reyna að stjórna leiknum. Ég gerði mér reyndar ekki alveg grein fyrir því hvort hann gerði sér grein fyrir því að þær skildu hann ekki, eða a.m.k. illa. Þær voru reyndar fámálli en hann og héldu sig meira til baka en fannst hann samt nokkuð spennandi, það spennandi að þær voru staðráðnar í að láta tungumálaörðuleika ekki stöðva sig.



Maður veit líka af fólki, samanber Varða fósturpabba, sem hafa ferðast talsvert um heiminn á íslenskunni einni saman en komist ótrúlega áfram á handarpati, yes-no-ok og brosað á réttum stöðum. Ég er ekki að segja að tungumálið sé ofmetið en líklega erum öll nógu lík til að geta farið í boltaleik í stofunni án þess að orða sé þörf.

Byrjunin lofar góðu

Vika liðin af sumarfríinu og ekki verður sagt annað en að byrjunin lofi góðu, a.m.k. veðurlega séð. Alltaf svolítið lotterí þegar maður er búinn að ákveða að halda sér á skerinu góða í sumarfríinu hvernig veður maður fær. Ekki það skemmtilegasta að koma aftur til vinnu eftir 3ja-4ra vikna frí þar sem uppskeran var kannski 4 sólardaga og slatti af rigningu. Karlinn er svo brunninn á höfði og upphandleggjum eftir þessa viku að þetta er ekki fyndið, verð að fara kynna mér þessar sólarvarnir...

Sigga lét rífa úr sér saumana eftir uppskurðinn á hendinni og fékk nýtt gifs. Það eru fjórar vikur í viðbót með það, eitthvað sem við vissum nú svo sem alveg. Hún lét það nú ekki stoppa sig í að mæta í æfingaleik með ÍR drottningunum núna í kvöld en var vitaskuld ekki í marki. Maður reynir að hægja aðeins á þessari elsku en ég veit af eigin reynslu að það er erfitt að sitja svona hjá, sérstaklega í ljósi þess að hún var tiltölulega nýbyrjuð í drottningarboltanum og er að finna sig svona déskoti vel í því.

Eitthvað var lítið af okkur í Skagamótsþættinum á Sýn í kvöld, rétt sást glitta í Loga Snæ og faðir hans sparka á milli sín bolta og þar með var það upptalið.

Stefnan sett á Grundarfjörðinn um helgina, annars verður þetta vonandi bara svona áfram í sumarfríinu. Lykilorðin eru: Sól, sund, shake, Subway og svolítill fótbolti.

Sviðin jörð eftir Skagamótið

Kominn heim eftir að mörgu leyti erfiðasta Skagamót sem við höfum farið á. Síðasti leikurinn mótsins sem fram fór í morgun tapaðist og niðurstaða helgarinnar varð því einn sigur, eitt jafntefli og sex töp, næstneðsta sæti í þýsku deildinni. Ísak Máni var í marki í leik dagsins, eins og síðustu tveimur leikjum gærdagsins og stóð sig sem fyrr mjög vel. Hann kemur mér meira að segja stundum á óvart hvað hann er í raun sterkur á svellinu þegar á hólminn er komið.



Enn sem fyrr segir var þetta ansi erfitt að peppa upp mannskapinn þegar hver tapleikurinn rak annan, og drengnum mínum fannst þetta óheyrilega erfitt, sérstaklega í ljósi þess að ekki voru allir í liðinu búnir að æfa jafnlengi og minn maður og skilningur á leiknum var því mismikill meðal manna. Á svona stundum óskaði maður þess að geta skipt á sagnfræðiprófinu og sálfræðiprófi.

Flott veður allan tímann en eitthvað klikkaði undirritaður á derhúfunni og sólarárburðinum á meðan öllu stóð. Sit því hérna sjóðheitur í framan og verkjar allrosalega í sviðinn skallann, stundum er ekki nógu sniðugt að vera svona stuttklipptur.

Skagamótið 2007, brúðkaup og Logi Snær heillar Gaupa

Nóg að gera þessa helgina, eins gott að karlinn er skriðinn i sumarfrí svo hægt sé að taka næstu viku í að ná sér eftir þetta.

Skagamót hið síðasta hjá Ísaki Mána hófst í gær. Kappinn í B-liði þetta árið og veðurspáin hin besta fyrir helgina. Sigga var ekki í fararstjórahlutverki þetta árið sökum handarmeiðsla enda nýkomin úr uppskurði vegna slitna liðbandsins. Ekki voru úrslitin eins og vonast var eftir, þrjú töp í jafnmörgum leikjum og þýska deildin (samsafn taparana) því framundan á laugardeginum. Ísak Máni var ekki alveg sáttur enda þriðjaSkagamótið hans og árangur síðustu tveggja hefur verið alveg ljómandi. Það bar þó til tíðinda að við Logi Snær vorum að sparka bolta okkar á milli á keppnissvæðinu þegar sjónvarpsmenn frá Sýn ber að garði en þeir eru að gera þátt um mótið. Fer þar fremstur meðal jafningja Guðjón Guðmundssson, Gaupi, ásamt sjónvarpstökumanni. Er honum starsýnt á Loga og Sigga er fljót að grípa hann og dásama knatttækni drengsins. Eftir að honum er tjáð aldur pilts kallar hann á tökumanninn og þeir taka smámyndbrot að Loga dúndra í boltann. Ekki fékk Gaupi neitt upp úr drengnum þegar hann gerði tilraun til að taka viðtal við hann, ekki nema kinkandi kollur. Bíður maður nú spenntur eftir þættinum um Skagamótið til að sjá hvort Loga verði haldið inni eða klipptur út.


Ekki gafst okkur mikill tími eftir að Ísak Máni kláraði síðasta leikinn heldur var brunað til Reykjavíkur, eftir að Loga var skutlað í pössun til Gullu, því næst á dagskrá var brúðkaup hjá Haraldi og Kristínu. Gifting í Hallgrímskirkju og veisla í safnarheimili Háteigskirkju, ljómandi partí það.

Klukkan hringdi kl 7:00 í morgun og enginn tími fyrir droll því fyrsti leikur hjá Ísaki Mána kl 9:00. Liðið var hálf brothætt eftir hörmungar gærdagsins og ekki gaf byrjun dagsins von um betri tíð. Tveir fyrstu leikirnir töpuðust frekar örugglega og sálarkreppa og óeining voru efst á baugi þegar hér var komið við sögu. Menn rifust um það hver átti að vera í marki, hver átti að vera frammi o.s.frv. En eftir krísufund með þjálfaranum og heilmikið pepp frá fyrirliða 3ja flokks ÍR sem staddur var á svæðinu í aðstoðarhlutverki hafðist 2:0 sigur á Víkingi í þriðja leik og 2:2 jafntefli við Ægir frá Þorlákshöfn í lokaleik dagsins gerði það að verkum að allt önnur og betri stemming var yfir hópnum.

Svo var reynt að hafa ofan af drengjunum m.a. með fjöruferð þar sem fyrrnefndur sjónvarpstökumaður Sýnar mætti og ekki minnkar það stemminguna fyrir þætti Sýnar sem verður sýndur 28. júní. Krossa ég nú fingur að annað hvort verði báðir drengirnir sýndir eða hvorugir, helst hið fyrrnefnda vitaskuld.



Lokadagur mótsins á morgun, einn leikur við Þrótt og svo grill og lokahóf áður en maður heldur heim á leið fljótlega eftir hádegið. Vonandi fær þetta allt farsælan endi, fyrir öllu að menn gangi sáttir frá borði.

Þjóðhátíðardagurinn í fortíð og nútíð

Sunnudagur 17. júní 2007
Hefðbundinn 17. júní, farið niður í bæ um hádegisbilið í ok veðri sem varð að fínasta veðri þegar á leið. Hittum á Ingu og Gunna sem eru komin heim yfir sumarmánuðina frá landi Baunanna. Einnig voru Guðrún og Jökull á svæðinu og það var tekið hefðbundið miðbæjarrölt, hoppukastalar og candy floss, varla hægt að biðja um það betra. Hópurinn tvístraðist svo þegar á daginn leið en við fórum svo heim á leið og grilluðum ofan í okkur. Drengirnir voru svo hérna úti í garði að leika sér til kl 21:30.





Þriðjudagur 17. júní 1986
Ég vaknaði um kl 10 og fór í bæinn kl 3 með Erlu, Esther, Danna og Jóhönnu. Aldrei á ævi minnni hef ég séð svona mikið af fólki niðri í bæ. Ég og Danni fengum kúrekahatta og stafi en Jóhanna fékk bara staf. Síðan fengum við okkur öll ís en þegar við komum heim fór ég strax að horfa á leik Ítala og Frakka sem endaði 2:0 fyrir Frökkum. Ég fór út í fótbolta við Óla, sem býr í kjallaranum við hliðina. Óli var einn í liði en ég var með Jóhönnu og Magga, litla bróðir Óla í liði. Leikurinn fór 20:18 fyrir mínu liði. Sagt er að við höfum aldrei fengið eins gott veður á 17. júní eins og var í dag.

Af snillingum

Sem Barcelona stuðningsmaður þá ætti maður að vera brjálaður yfir þeirri staðreynd að Real Madrid varð Spánarmeistari núna í kvöld á lokadegi deildarinnar, á kostnað minna manna. En ég er ekki brjálaður, pínu svekktur m.a. vegna Eiðs Smára og allt það en hann hefur nú svo sem ekkert fengið að spila nein ósköp. En hvernig er annað hægt en að halla sér aftur í stólnum og brosa út í annað yfir meistara Beckham? Þvílíkur endir hjá karlinum, 4 ár og enginn titill en í síðast leiknum í Real Madrid búning klára þeir þetta og nánast allir voru búnir að afskrifa hann.

Svona gera bara snillingar.

Boltaleikir í forstofunni

Ég vona að næstu 7 ár verði stórslysalaus hjá Ísak Mána og Daníel Degi sem var hérna í heimsókn áðan. Spegillinn lenti víst aftan á hausnum á Ísaki áður en hann lenti á gólfinu með tilheyrandi sjokki hjá mannskapnum en allir sluppu nú skrámulausir.

Minnir mig óneitanlega á atvik í bernskunni þegar ég braut spegill heima hjá Stebba Páls í Frostaskjólinu þegar við vorum í innanhúsfótbolta þar einu sinni sem oftar. Ég tel mig ekki vera mjög hjátrúafullan aðila en samt var þetta atvik alltaf í undirmeðvitundinni og ég var feginn þegar ég komast að þeirri niðurstöðu að nú væru a.m.k. liðin 7 ár frá atburðinum.

Kannski þetta atvik ýti manni loksins út í það að mála forstofuna og ganginn, minnir að það hafi verið eitt af þeim atriðum sem ég hafði á verkefnalistanum fyrir síðasta sumarfrí. Eitthvað þarf augljóslega að gera.

Stæðið á sínum stað

Við létum verða af því að kaupa nýtt hjól handa Ísaki Mána, gamla hjólið orðið fulllítið og afmæli drengsins á næsta leyti. Skref sem er víst óhjákvæmilegt en örugglega það erfiðasta á hjólaferlinum, úr eins gíra fótbremsuhjóli yfir í fullbúið gírahjól án fótbremsa. Ég var búinn að kíkja einn nettan hring til að sjá það sem í boði var en sem fyrr endar maður alltaf á gamla vinnustaðnum. Þeir voru búnir að blása til mikillar útsölu og því brjálað að gera þegar við komum rúmum hálftíma fyrir lokun. Lítið var um bílastæði sem snéru að versluninni og var mér starsýnt á bílastæðin hinum megin, þar sem einkastæði starfsmannanna eru. Horfði með girndaraugum á gamla stæðið mitt sem var laust en mér fannst bílnúmerið á skiltinu eitthvað kunnuglegt. Var svo ekki skrítið því þetta var sama skiltið og var búið til fyrir mig á sínum tíma. Ég lét ekki bjóða mér það tvisvar heldur lagði bara í stæðið "mitt", fór og verslaði eitt stykki hjól og allir sáttir. Ekki amalegt að hafa einkastæði fyrir utan verslun, þótt númerið stemmi ekki.



KT-291, Izusu Gemini árgerð 1989 hvítur að lit sem fór í brotajárn fyrir einhverjum árum og fékk ég 5.000 kr fyrir, ein ömurlegustu viðskipti sem ég hef átt. Veit ekki hvort gamli atvinnurekandinn sé að bíða eftir því að ég komi aftur, finnst sennilegra að um framtaksleysi í bílastæðismálum að hans hálfu sé að ræða.

Aðeins of seint

Frétt af fótbolta.net:

Framherji Man Utd í raðir Aftureldingar (Staðfest)
Afturelding úr Mosfellsbæ fékk gríðarlegan liðsstyrk í dag þegar enski framherjinn Aaron Burns gekk í raðir félagsins frá Manchester United. Burns hefur leikið með varaliði Manchester United en samningur hans við félagið var að renna út og var ekki endurnýjaður. Burns sem verður tvítugur 8. nóvember næstkomandi náði aldrei að leika með aðalliði Manchester United.

Hann sem er fæddur í Manchester og vakti athygli Manchester United er hann lék með svæðisliðinu Wythenshawe Amateurs í heimabæ sínum þá aðeins tíu ára gamall. Man Utd buðu honum þá sex vikna reynslu samning. Eftir aðeins þrjár af þessum sex vikum bauð Man Utd honum svo samning.

Síðan hefur hann verið hjá Manchester United og leikið með vara og unglingaliðum félagsins. Hann skoraði fyrstu þrennuna fyrir varaliðið í 5-2 sigri á Wigan Athletic í október í fyrrahaust, 2006.

Afturelding hafði verið að leita eftir framherja að undanförnu eftir að þeir seldu hinn efnilega Atla Heimisson á dögunum til ÍBV en Atli hóf feril sinn í Eyjum með því að skora gegn Aftureldingu í bikarleik.

Afturelding leikur í 2. deild þar sem þeir eru í 4. sæti með 7 stig eftir 4 leiki. Næsti leikur liðsins er gegn Magna á Grenivíkurvelli á laugardaginn klukkan 14:00. Burns verður orðinn löglegur í þeim leik en ljóst er að um stórt skref er fyrir hann að fara frá Manchester United í að leika í 2. deildinni á Íslandi.

Auk þess að hjálpa Aftureldingarmönnum í baráttunni um að komast upp í 1. deildina mun Aaron vera leiðbeinandi í Knattspyrnuskóla Aftureldingar í sumar.

Ég veit ég ætlaði ekki að tala meira um leikinn góða á móti Aftureldingu en ég gat bara ekki setið á mér. Af hverju var ekki búið að ganga frá þessu fyrir leikinn gegn Grundarfirði? Það hefðu þá verið góðar líkur á að maður hefði getað sagt að fyrrverandi leikmaður Manchester United hefði skorað hjá manni.

Stærsti leikur ferilsins hefði þar með nálgast nýjar hæðir.

K.R. hatrið er nánast algjört

KR tapaði fyrir toppliði FH í fótboltanum í kvöld. Þrátt fyrir að Valur sé í harðri toppbaráttu við FH þá gat ég ekki annað en glaðst nett yfir þessari útreið vesturbæjarliðsins, 6 leikir í deildinni og aðeins eitt stig komið í hús. Gleymi aldrei árinu 1999 þegar KR varð meistarar í fyrsta sinn í 31 ár á 100 ára afmæli félagsins, þetta sama ár féll Valur í fyrsta sinn í sögunni úr efstu deild. Drullan og viðbjóðurinn sem maður varð að þola frá stuðningsmönnum KR var þvílíkur að slíkur hroki hefur varla sést á byggðu bóli. Þetta er geymt en ekki gleymt og yrði ég fyrsti maðurinn til að þramma í gegnum vesturbæinn í fagurrauðri Valstreyju ef Valur yrði meistari í ár og KR færi niður, skammast mín ekkert fyrir það. Velti m.a. þeirri spurningu upp með sjálfum mér í hvaða hverfi á höfðuborgarsvæðinu ég gæti ómögulega búið í ljósi þess að drengirnir mínir yrðu að æfa fótbolta hjá viðkomandi hverfisklúbbi. Held ég geti nánast sætt mig við flest, veit reyndar ekki með Fram en KR gæti ég aldrei afborið.

Því miður held ég þó að þetta verði ekki raunin með niðurstöðu deildarinnar í sumar, FH-ingar líklega of sterkir fyrir önnur lið í deildinni og sennilega ná KR-ingar að girða sig í brók þegar á mót dregur. Sú staðreynd að vegna fjölgunar í deildinni á næsta tímabili fellur bara eitt lið niður, gæti líka bjargað KR. En ef ég þyrfti að velja milli meistaratitils til Vals eða fall handa KR þá myndi ég vitaskuld fá bikarinn á Hlíðarenda. Hatrið er bara nánast algjört, ekki algjört.

Lausn á verðbólgu

Logi Snær fer á kostum núna sem fyrr. Hann er farinn að apa ótrúlegustu orð og frasa upp eftir allt og öllu. Núna er hann m.a. farinn að stríða okkur og segir svo "nei, djók" á eftir, ógeðslega fyndinn að honum finnst.

Svo vorum við að borða kvöldmatinn áðan og fréttirnar voru í útvarpinu. Svo heyrði ég allt í einu hann gala upp eftir fréttamanninum: "Verðbólga". Ógeðslega fyndinn að mér fannst. Svo sagði hann bara meðan hann var að borða: "Ég borða bara verðbólgu".

Ég ætti kannski að hafa samband við ráðamenn þjóðarinnar og leggja Loga Snæ fram sem lausn á verðbólgu?

Það sem er að drífa á dagana

Ísak Máni var að spila á tónleikum um daginn en hann er búinn að vera að æfa píanó síðan á áramótum. Afraksturinn má sjá hér:



Duttum svo í einhverja steypu með herbergi drengjanna, ákveðin uppstokkun þar í gangi með herbergis- og rúmskipan. Þetta kostar smá smíðavinnu og dýnuinnkaup en lesendur þessarar síðu vita eflaust að ég er ekki smiður nr. 1 í þessari fjölskyldu. Konan var búin að peppa sig upp í þetta og því hægt að segja að málin hafi verið í góðum gír. Hún fór hinsvegar á fótboltaæfingu eins og venjan er fyrir helgi en kom heim ekki alveg í sama ástandi og hún fór í. Þetta þýðir einfaldlega að hér á heimilinu er ákveðið millibilsástand í framkvæmdum sem voru hafnar áður en þetta slys bar að. Reyndar er hún ekki brotin þannig að vonandi fara hjólin aftur að snúast um næstu helgi.



Ekki hægt að enda þetta án þess að tala um fótbolta. Ísak Máni var að keppa í dag á Bónusmóti Þróttar í Laugardalnum með ÍR-ingunum. Hann komst í A-liðið og spiluðu þeir fimm leiki en hann stóð í markinu í þremur leikjum. Þeir unnu 3 leiki og gerðu 2 jafntefli en það dugði til að vinna mótið og bikar í safnið. Logi Snær var vitaskuld á svæðinu og sýndi boltatakta.

Bara fyrir Jóhönnu

Réðum þvílíkan snilling á myndavélina fyrir bikarleikinn okkar og ég held að það hafi verið hverrar krónu virði. Myndir af karlinum í stórræðum eru komnar á myndasíðuna, þvílík snilld.









Og nú er ég hættur að tala um þennan leik...

Chillað um helgina

Við Ísak Máni vorum einir í kotinu frá laugardagsmorgni til sunnudagskvölds en Sigga og Logi Snær fóru vestur. Henti rúmum 5.000 kalli út um gluggann í þennan jafnteflisleik við Liectenstein, tók upp á því að klippa drenginn í fyrsta sinn og ég fór sömuleiðis í fyrsta sinn á Burger King á Íslandi. Skítsæmilegur borgari en döpur þjónusta.

10:1

Þá er bikarævintýrinu lokið, það fékk heldur betur hressilegan skell upp í Mosfellsbæ í gær. Töpuðum sem sagt 10:1 í leik þar sem var við ofurefli að etja eins og tölurnar bera með sér. Lentum í smá áfalli á leikdegi þegar kom í ljós að tveir af fjórum miðjumönnum liðsins, þar af fyrirliðinn, voru frá vegna meiðsla og veikinda. Menn voru samt ágætlega stemmdir og staðráðnir í að stríða liði Aftureldingar eins og hægt var. Byrjuðum á móti vindi og rigningu og framan af var leikplanið að virka, þeir náðu ekki að setja mark fyrr en á 20. mínútu og voru greinilega aðeins farnir að pirrast þegar að því kom. Menn misstu eitthvað aðeins móðinn við þetta og staðan í hálfleik var 4:0. Byrjuðum svo á að fá á okkur vítaspyrnu í byrjun síðari hálfleiks sem þeir nýta og staðan orðin 5:0. Þarna var hætt að rigna og vind farinn að lægja. Þeir setja svo tvo til viðbótar áður en við náum að setja mark úr vítaspyrnu og staðan orðin 7:1, ég ætla samt ekki að segja að með því marki hafi við verið komnir aftur inn í leikinn. Þeir svara aftur um hæl, 8:1 og þannig var staðan þangað til 5 mínútur voru eftir. Á 85. mínutu skora þeir og komast í 9:1 og fá síðan aðra vítaspyrnu á 88. mínútu þannig að það leit út fyrir að þeir kæmust í tveggja stafa tölu, hugsun sem manni var meinilla við. Karlinn gerði sér lítið fyrir og varði vítið og var farinn að gæla við þá hugsun að við myndum halda þeim "bara" í 9 mörkum en á 93. mínútu settu þeir tíunda markið, við tókum miðju og leikurinn var flautaður af.



Eins og það ætti varla að skipta nokkru einasta máli hvort þú tapar leik með 8 eða 9 marka mun þá sveið þetta síðasta ógeðslega mikið, tala nú ekki um að hafa verið nánast með síðustu spyrnu leiksins. En svona er þetta bara, það er talsverður munur á því að æfa einu sinni í viku og spila í utandeildinni sem er ekki einu sinni byrjuð og að æfa 5-6 sinnum í viku og vera í toppbaráttunni í 2. deild. Þokkalega sáttur við minn hlut í leiknum, gerði engin stór mistök að ég held en ef þú færð á þig 10 mörk þá spáir maður óneitanlega í því hvar hefði mátt gera betur, maður er aldrei sáttur við að fá á sig mörk og hvað þá 10 kvikindi í einum og sama leiknum.

Við komumst á þann stað í keppninni sem við ætluðum okkur, fengum alvöru leik við alvöru lið og það þýðir ekkert að vera að hengja haus yfir því.

Það er alltaf næsta ár.

Ég á sextugsaldri

Ég er að vinna í því að setjast að á góðum stað þegar ég verð á besta aldri, kannski eftir svona 20-25 ár. Ég sé sjálfan mig á flottum stað við fallegt stöðuvatn á Ítalíu eða í flottu úthverfi í London. Katalóníu kannski.



"Þegar þú ert búinn að horfa ferð þú út að æfa þig strákur..."

Stór dagur

Bæði André 3000 úr Outkast og Jamie Oliver, nakti sjónvarpskokkurinn, eru 32 ára gamlir í dag.

Frábært.

Brauð frá Austur-Evrópu gott í mávana

Ég fór með drengina niður á tjörn í gær, hérna á heimilinu er alltaf minnst á það öðru hvoru að fara að gefa öndunum brauð en oftar enn ekki verður minna úr þesskonar framkvæmdum. Verðurspáin fyrir daginn var góð framan af degi en rigning um eða eftir hádegið og því var ekkert verið að tvínóna við þetta heldur drifu menn sig af stað fyrir hádegi. Eitt sem óhjákvæmilega þarf að gera fyrir þessa athöfn er að redda sér brauði. Ég ákvað að vera ekkert að keyra niður í bæ og finna einhvað bakarí heldur smellt ég mér bara í mitt hverfisbakarí og sjá hvort ég gæti ekki reddað tveimur dagsgömlum brauðhleifum eða svo. Starfsstúlkan í bakaríinu var öll af vilja gerð og sagðist einmitt eiga hérna einn poka bak við sem innihélt einhverja afganga. Einn poki, flott mál hugsaði ég og hún fór baka til. Heyrði ég svo að verið var að draga eitthvað eftir gólfinu og áður en ég vissi af kom stúlkan fram með fullan ruslapoka af brauðmeti. Ég varð eins og froskur í framan og vissi ekki hvort ég átti að hlæja eða gráta en reyndi samt og koma henni í skilning um að þetta væri kannski fullmikið fyrir mig. Eitthvað gengu þær útskýringar illa, veit ekki hvort það var vegna þess að afgreiðslustúlkan var af erlendu bergi brotin og austantjaldlenskan mín er ekkert til að hrópa húrra fyrir. Ég nennti þessu ekki lengur, brosti bara og sagði já takk og dröslaði þessum poka út í bíl, skottið nánar tiltekið því ekkert annað dugði.

Við rúlluðum okkur niður í bæ í góðum gír feðgarnir og allt var í toppstandi. Fundum álitlegt bílastæði og þá var lítið annað að gera en að líta ofan í pokann góða. Úði þar og grúði af allskonar bakkelsi, brauði, kringlum, rúnstykkjum og það sem verra var, snúðum með glassúr. Sem betur fer voru nokkur álitleg brauð efst í pokanum sem ég gat veitt upp úr og hélt af stað með þau niður að tjörn. Alveg var þetta glötuð stemming að mér fannst því mávarnir voru gríðarlega fyrirferðamiklir. Það var alveg sama hvert við færðum okkur alltaf komu þeir aftur. Drengjunum fannst þetta svo sem ekkert verra, rosafjör að sjá hvernig þeir gripu hvern fljúgandi bitann á fætur öðrum en mér fannst rómantíkin eitthvað hverfa við þetta, í minningunni var þetta ekki svona slæmt. Ég lýsi alla vega yfir stuðningi mínum við bæjaryfirvöld að stemma stigum við þetta með öllum tiltækum ráðum, veit reyndar þó ekki alveg með leyniskytturnar en flest annað er ég til í að skoða. Þetta var hálf vonlaust dæmi.



Snérum heim eftir stutt stopp í Kolaportinu og hádegismat í 10-11 Austurstræti enda aðeins farið að kólna. Þá var tekin sú ákvörðun að fara ekki á fyrsta heimaleik ÍR í sumar en þeir tóku á móti Sindra. Sú ákvörðun reyndist rétt að því leytinu til að úrhellisrigning var á meðan leiknum stóð en röng að því leytinu til að heimamenn unnu 7:0.

Við keyrðum heim í bílnum sem angaði eins og sendibíll hjá Breiðholtsbakaríi en ég fór með restina af pokanum beint í tunnuna þegar við komum heim.

Pistill sem inniheldur ekki orðið fótbolti

Ég rakst á eftirfarandi tilkynningu á Grundarfjarðarvefnum um daginn:


Sumarstörf hjá Grundarfjarðarbæ

Vinnuskóli fyrir unglinga fædda 1992 (9. bekkur) og 1993 (8. bekkur)
Vinnutímabil er 19 dagar, hálfan daginn, unnið mánudaga til fimmtudaga kl. 8.30-12.00.
Fyrri hópurinn byrjar að vinna 4. júní og er að vinna til 4. júlí.
Seinni hópurinn byrjar að vinna 2. júlí og er að vinna til 1. ágúst.

Þetta er sem sagt sumarstörf í boði fyrir 14 og 15 ára unglinga í boði bæjarins. Eitthvað er landslagið að breytast segi ég nú. Sumarið sem ég flutti í Grundarfjörð, sem var sumarið sem ég varð 13 ára þá byrjaði ég að vinna í frystihúsinu. Reyndar ekkert djúpstæð vinna svo sem, pilla rækjur á færibandi en fullgild vinna samt sem áður. Maður þurfti að vera mættur á réttum tíma og standa sína vakt, annars gat maður bara verið heima. Öll sumur vann maður þarna með skólanum og með tímanum vann maður sig upp ef svo er hægt að segja, var eittthvað í saltfisknum og fékk svo að fara á flökunarvélarnar með körlum eins og Sigga Lár, Gísla göngutúr og Mumma. Yfirleitt lét maður sig hafa það að vinna frameftir ef það var í boði því það skilaði sér í feitari útborgun. Síðar fékk maður að fara á sjóinn og réri grimmt á sumrin sem gerði það að verkum að maður gat lifað á því yfir veturinn á meðan skólinn var stundaður. Stundum fékk maður svo túr á milli jóla og nýárs, væn búbót það.

Því miður skilst mér að þetta sé einfaldlega ekki í boði fyrir unglinga í dag, það er víst erfitt að fá svona vinnu. En fyrir 15 ára gamlan ungling að vinna hálfan dag, fjóra daga vikunnar í 19 daga yfir sumarið er algjört grín. Svo finnst sumum skrítið að mikið af fólki sem er að nálgast tvítugsaldurinn kunni ekki að vinna.

Svo finnst mér líka eitthvað hafi breyst í viðhorfi gangvart vinnunni. Eins og ég sagði þá reyndi maður að vinna eins og hægt var til að þéna sem mest fyrir veturinn, þetta var bara vertíð hjá manni. En núna heyrir maður allskonar sögur um unga krakka sem eru að ráða sig í sumarvinnu og taka það fram að þau þurfi að fá frí í þrjár vikur í júlí af því að þau séu að fara til Tenerife! En það er nú líka auðveldara aðgengi að peningum í dag en það var þá, eitthvað er það allavega. Menn hafa eitt og annað upp úr góðæri, virðing fyrir vinnunni er kannski ekki eitt af því.

Bikarævintýrið lifir enn

Spiluðum við Snæfell í dag í Grundarfirði. Sigga fór með en við fengum að skilja drengina eftir upp í Mosó enda lítil stemming fyrir því að keyra fram og til baka í fjörðinn á sama deginum. Mannskapurinn var mættur upp úr hádegi en leikurinn var kl. 14:00 og alveg eðalveður um það leyti sem herlegheitin hófust. Byrjuðum vel en lentum samt 0:1 undir, komum þó til baka og náðum 2:1 forystu. Þeir náðu að jafna 2:2 fyrir hlé. Seinni hálfleikurinn byrjaði ekki nógu vel, undirritaður fékk á sig dæmda vítaspyrnu sem þeir náðu að skora úr en aftur náðum við að koma til baka og jafna í 3:3. Við vorum sterkari aðilinn en náðum ekki að nýta okkur það og framlenging því staðreynd en á þessum tíma var komið rigning og rok. Héldum áfram að ráða lögum og lofum og náðum að setja eitt mark í framlengingunni og tryggðum okkur 4:3 sigur.

Ég var alveg í tómu tjóni á tímabili í leiknum, þegar þeir skoruðu úr vítinu fannst mér eins og staðan væri 1:3 en ekki 2:3 eins og hún var. Það var ekki fyrr en við jöfnuðum í 3:3 (og ég hélt þá að staðan væri 2:3) að ég heyrði boltastrákana fyrir aftan markið hjá mér tala um að staðan væri 3:3 að ég kveikti aftur á perunni. Ógeðslega var þetta furðulegt, man samt ekki eftir því að hafa höfðuhögg í leiknum þannig að ég get ekki alveg skýrt þetta blockout.

Niðurstaðan úr þessu öllu er samt sú að við erum komnir á þann stað í keppninni sem okkur dreymdi um, fáum alvöru leik við öflugt lið Afturelding sem er spáð toppbaráttunni í 2. deildinni. Við erum líka eina utandeildarliðið sem er eftir í keppninni. Þessi leikur verður spilaður í Mosó þann 31. maí og ekki annað hægt en að hlakka til en ljóst er að við verðum í hlutverki Davíðs í þessum leik. Planið verður því einfaldlega það að gefa okkur alla í þennan leik og njóta dagsins. Ég er samt með aðeins í maganum vegna þess að hnéð er ekki alveg nógu gott eftir meiðsli sem ég lenti í á undirbúningstímabilinu. Það verður að halda því þetta er leikur sem öllum langar að spila, þetta er ástæðan fyrir því að maður er að djöflast í þessu.

Sorry en það kemst lítið annað að þessa dagana

Dagurinn í gær var dagurinn

Þá er bikarævintýrið hafið en sem betur fer ekki lokið.

Fjölskyldan úr Eyjabakkanum smellti sér í Grundarfjörðinn á fimmtudeginum og planið var að fara strax eftir vinnu hjá mér en þá yrðum við komin tímanlega fyrir Eurovision. Eitthvað tafðist brottförin og okkur leist ekki alveg á blikuna varðandi það að ná Eika á sviði en hann var fimmti í röðinni. Sigga sá um aksturinn og lítið annað að gera nema sjá hvernig þetta færi. Stilltum á Rás 2 og þegar við vorum að fara upp á Vatnaleiðina þá hófst prógrammið og mikil spurning hvort við myndum ná þessu. Ísak Máni virtist vera nokkuð sáttur með það að heyra þetta en við fórum reyndar ekkert út í þá sálma að við gætum misst af Eika. Sigga stóð bílinn í botni, eða sló minnsta kosti sitt persónulega hraðamet og þegar hún lagði bílnum á bílastæðinu á Smiðjustíg 9 þá var verið að kynna Eika til leiks. Fjölskyldan stökk úr bílnum og inn í stofu og sáu þegar karlinn var að stíga á svið og sáum því flutninginn hjá karlinum. Meira þurfti ég svo sem ekki að sjá.

Reyndar var nú enginn friður til að horfa á mikið meira ef áhugi hefði verið á því, maður var boðaður í marksamsetningu á nýju mörkunum sem höfðu verið að koma í tilefni leiksins mikla. Gömlu mörkin höfðu farið í rokinu hérna í lok síðasta árs og því ekki hægt fyrir bæinn annað en að kaupa ný.

Leikdagurinn rann upp, fullkaldur en að öðru leyti nokkuð fínn. Ég hafði haft smá áhyggjur vegna smávægilegra hnémeiðsla sem ég varð fyrir í æfingaleik um daginn sem gerður það að verkum að ég hvíldi í síðasta æfingaleik og hafði heldur ekki mætt á tvær síðustu æfingarnar vegna þess. Hnéð var í ágætisstandi en til að auka áhyggjurnar þá hafði ég fengið þennan svaðalega hálsríg sem gerði vart við sig á leiðinni vestur, ég veit ekki hvort hann var afleiðing þess að ég hafi verið stífur af hræðslu þegar Sigga keyrði eins og vindurinn. No-way-in-hell að ég ætlaði að standa á hliðarlínunni á leiknum vegna hálsrígs og því var bara makað á sig eitthvað deep relief krem sem mamma útvegaði mér. Enda fann ég ekkert fyrir honum í leiknum. Mæting hjá liðinu kl 14:00 á Kaffi 59 í pasta og almennt hópefli. Ekki var annað að sjá en að stemming væri í mannskapnum en þetta verður að teljast óhefðbundinn undirbúningur hjá liðinu, þetta er ekki svona fyrir utandeildarleikina a.m.k.

Leikurinn flautaður á kl 18:00 og með því flauti má segja að knattspyrnusumarið hafi hafist því þetta var fyrsti leikurinn sem fór af stað í Íslandsmótum KSÍ fyrir sumarið 2007. Þónokkuð af áhorfendum á svæðinu sem verður sömuleiðis að teljast óhefðbundið fyrir liðið og hafði maður nettar áhyggjur að það gæti verið eitthvað sem gæti sett menn út af laginu. Við vorum sterkari aðilinn í fyrri hálfleik með vindinn í bakið en náðum ekki að skora þrátt fyrir líklega tilburði. Andstæðingarnir fengu ekki mikið að moða úr, fengu þó eitt úrvalsfæri seint í hálfleiknum, skot af stuttu færi, sem undirritaður náði að verja. 0:0 í hálfleik og mótvindur í seinni hálfleik. Við komust svo yfir í leiknum með marki frá Atla og allt leit vel út, enn vorum við að fá færi sem við nýttum ekki. Ekki fengu þeir mikið af færum í síðari hálfleiknum, sluppu reyndar einu sinni í gegn en ég náði að verða fyrir því skoti. Mér fannst því helv... fúlt þegar þeir náðu að jafna seint í hálfleiknum þegar fyrirgjöf þeirra rataði af fætinum á Jóni Frímanni og í netið. Lítið við því að gera. Lokastaða 1:1 eftir 90 mínútur og framlenging staðreynd. Hvorugu liðinu tókst að skora í framlengingunni og ljóst var að úrslitin myndu ráðast í vítaspyrnukeppni. Til að fara ekki með báða lesendur þessa pistils úr spenningi þá fóru leikar þannig að við kláruðum okkar 5 spyrnur á meðan Höfrungsmenn skorðu eingöngu úr 4 en ein spyrna þeirra fór yfir markið. Ótrúleg barátta, alveg magnað að liðið hafi náð að klára þessar 120 mínútur plús vító, sérstaklega í ljósi þess að menn eru vanir frjálsum skiptingum eins og í utandeildinni en það var vitaskuld ekki í boði í gær. Enda voru margir komnir með krampa og fór þetta áfram á viljanum einum saman.

Réttlætinu fullnægt að mér fannst, þ.e. betra liðið í leiknum komst áfram og eintóm gleði í gangi. Næsti leikur er derby leikur á móti nágrönnum okkar í Snæfelli núna strax á fimmtudaginn þannig að ævintýrið heldur áfram, við erum 8 sigurleikjum frá bikarmeistartitlinum.

Dagurinn í dag er dagurinn

El capitan

Það skyldi þó ekki vera að hér sér á ferðinni enn ein færslan um fótboltamót hjá Ísaki Mána. Ljóst er að það fer drjúgur tími í þetta brölt, stundum finnst manni alveg nóg um. Reyndar hefur maður, sem betur fer, alveg ágætlega gaman af þessu en þessi mót geta þó verið eins mismunandi eins og þau eru mörg. Árangurinn hefur líka svolítið með það að gera, hvernig upplifunin verður, bæði hjá iðkendum og foreldrum þeirra.

Hvað um það, hið árlega KFC-mót þeirra Víkingsmanna var haldið í dag. Ísak Máni fór í fyrra en þá lá Logi Snær veikur heima og ég stóð vaktina heima á meðan Sigga fór, þetta var því frumraun mín á þessu móti. Sigga hafði stungið af um helgina í rollurassana fyrir vestan og mér var því falið að leysa þetta mál sem og önnur sem koma upp á heimilinu. Þessi laugardagur byrjaði nú ekki vel því Logi Snær vaknaði um kl 4:40 um "morguninn" og enduðu samskipti okkar í kjölfarið með því að hann kom uppí til mín. Get ekki sagt að ég muni hvernig stóð á því. Ég vaknaði svo aftur kl 6:30 þegar ég heyrði hann lenda á gólfinu eftir að hafa velt sér ofan af rúminu okkar og niður á gólf. Grátur sem fylgdi því, skiljanlega, en ekkert sem við gátum ekki leyst. Hann sofnaði fljótlega aftur en ég gat ekki annað en sofið með annað augað opið það sem eftir lifði rúmlegunnar því skiljanlega var ég hálftaugaveiklaður með hann þarna í rúminu.

Við tókum því bara rólega fyrri part dagsins enda fannst mér réttast að hafa menn afslappaða fyrir þetta mót. Mæting hjá Ísaki Mána 15:30 og leikslok á síðasta leiknum 18:58 og þ.a. var ein klukkustundarpása á milli leikja. Ég hafði talsverðar áhyggjur af því að vera með Loga Snæ þarna allan þennan tíma, köld gola á svæðinu og örlaði fyrir rigningardropum. Þessar áhyggjur mínar voru óþarfar, Logi Snær var ótrúlega duglegur að dunda sér þarna svo ég gat horft óáreittur á eldri drenginn spila. Þetta er nú ekki fyrst mótið hans Loga, drengurinn er farinn að þekkja þetta nokkuð vel enda stór hluti af uppeldinu að dröslast á knattspyrnuvöllum borgarinnar. Einu áhyggjurnar sem þessu fylgir eru þær að Logi verði lasinn en minn var reyndar vel undirbúinn með stærðarinnar tösku á bakinu með hinum ýmsu aukafötum sem ýmist voru af eða á drengnum.

Ísak Máni var hvergi banginn, gaf aftur yfirlýsingu um að nú ætlaði hann að setja ´ann í netið og ekkert rugl. Rætist vel úr því og hafði eflaust sitt að segja um hans stemmingu á mótinu að það var ekki mikið liðið af fyrsta leik þegar hann fékk boltann úr innkasti, tók tvær snertingar í átt að markinu og lét vaða þannig að söng í netinu og 3:1 sigur á Val varð staðreynd. Reyndar fylgdi síðan eitt jafntefli og tvo töp en það var ekkert til að spilla deginum. Hann var ekkert lítið rogginn þegar þjálfarinn dró upp fyrirliðaband eftir fyrsta leikinn og fól honum það ábyrgðarhlutverk út mótið. Tók síðan markið í síðasta leiknum og stóð sig eins og hetja, átti einhverjar 4-5 magnaðar vörslur sem gerði það að verkum að þeir töpuðu aðeins 2:0 fyrir sterku liði Víkings.


Medalía í boði KFC og kjúklingur með því í lokin, allir sáttir.

Ekki þessi helgi heldur næsta

Þessi helgi að hefjast en hugurinn er samt við næstu helgi. Sú verður að teljast stór helgi hvernig sem á það er litið.

Tvöfaldur Eurovision pakki, forkeppnin á fimmtudaginn og úrslitin á laugardaginn. Ég er nú ekkert að tapa mér af spenningi en manni stendur þó engan veginn á sama þegar Ísland er að keppa við aðrar þjóðir. Eiríkur hinn rauði er töffari af náttúrunnar hendi og því ekki annað hægt en að hrífast með. Við Ísak Máni höfum horft á eitthvað af þáttunum þar sem lögin sem keppa eru kynnt en þar fer rauðhærði rokkarinn á kostum. Það er alveg óskiljanlegt hvernig hægt er að safna saman annarri eins tónlistarhörmung á einn stað. Stundum skemmtir maður sér alveg frábærlega yfir því hversu dapurt þetta er en oftar er þetta svo vont að það er sárt. Manni blæðir nánast. Eitt gott (eða vont) dæmi má sjá hér, á lærra plan er ekki hægt að komast, ég fullyrði það. En það verður að fylgjast með þessu, annað er ekki hægt.

Alþingiskosningarnar eru líka næstu helgi. Ég verð ekki á svæðinu á kosningadegi og verð því að kjósa fyrir helgina ef ég ætla að nýta mér þennan rétt. Ef segi ég, en ég held að ég þjáist af kosningaleiða. Það er alveg sorglegt hvað mér finnst þetta óspennandi allt saman. Ég er nánast alveg ráðþrota hvað skuli gera í þessu máli. Á tímabili var ég alvarlega að spá í að gefa bara skít í þetta og sleppa þessu helv... Grínlaust. Ég er nú samt eiginlega kominn á þá skoðun að ég verði að mæta á svæðið og kjósa utankjörstaðar. Annað er ekki hægt.

Svo er spurning hvað skuli kjósa? Úff...

Að lokum er það svo stóra málið, að mínu mati a.m.k. Föstudagskvöldið kl 18:00 á Grundarfjarðarvelli. Bikarkeppni KSÍ þar sem UMFG mun etja kappi við Höfrung frá Þingeyri. Spennandi verkefni og vonandi fer þetta allt vel fram, það myndi nú ekki skemma stemminguna að vinna leikinn en það kemur víst allt í ljós. Við látum allar gagnrýnisraddir sem vind um eyru þjóta ef einhverjar koma upp en vitaskuld má deila um það hversu mikið UMFG þetta er í raun. Enga síður eru 5 leikmenn af þessum 16 manna hóp sem geta haft kallað sig Grundfirðinga á einu eða öðru tímabili í sínu lífi svo það ætti að hafa eitthvað að segja. Það var líka frekar sorglegt að við upphaf búsetu minnar í firðinum sem gutta lauk sömuleiðis sögu meistaraflokks karla í knattspyrnu, við fluttum vorið 1988 en sumarið 1987 var síðasta árið sem UMFG sendi lið í deildarkeppnina. Maður varð því aldrei svo frægur að ná að spila með klúbbnum fyrir utan einhver héraðsmót og þessháttar. Botninum var svo náð þegar ég fór upp í 4. flokk (frekar en 3. flokk) en var eini í þeim árgangi og því ómögulegt að halda út flokki í þeim árgangi og æfði því með flokknum fyrir neðan heilt sumar án þess að spila neitt því ég var jú ólöglegur. Þvílíkt rugl. En þetta stendur allt til bóta sem sagt, um þetta leyti eftir viku ætti maður að vera orðinn kominn með þvílíka reynslu í bikarkeppninni að það hálfa væri nóg.

Ísak og Phil, sálufélagar

Þú ert bara 8 ára gamall og ferð að keppa á fótboltamóti þar sem þú tekur það fram fyrir mót að þú ætlir að skora mark, tilkynning sem þú kastar alla jafna ekki fram. Á mótinu færðu eitt mark skráð á þig, nema bara það að þú settir boltann í eigið net, þ.e. sjálfsmark. Hversu niðurdrepandi er það? Auðvitað var erfiðara en allt að verjast vonbrigðunum og þegar tárin brutust fram skömmu síðar var eina rétta í stöðunni að halda um hnéð. Að gera sér upp meiðsli hlýtur að vera í lagi ef forsendurnar eru réttar.

Kemur fyrir á bestu bæjum, en ef Phil Neville lifir það af að skora fyrir sína gömlu félaga um síðustu helgi í ensku úrvalsdeildinni þá ætla ég að vona að Ísak Máni lifi það af að setja eitt fyrir Þrótt á innanhúsmóti hjá 7. flokk í Egilshöllinni.

En maður lifandi sárt var það.