Drengur með sambönd

Ef menn þekkja rétta fólkið á réttum stöðum þá er hægt að fá hjálp við það að skyggnast inn í framtíðina. Í tilfelli þessa drengs þá snýst það um það hvernig lífið í grunnskóla verður eftir rúmlega eitt og hálft ár.

Föstudagur í vinnunni

Einn samstarfsmaður minn tók upp á því að safna hormottu, a.k.a. yfirvaraskeggi, svona í einhverju flippi. Tók þetta alla leið og lét annan samstarfsmann minn setja lit í djásnið svona til að skerpa á hlutunum. Eitthvað virðist þetta hafa kveikt í leyndum löngunum hjá sumum öðrum karlkyns starfsmönnum fyrirtækisins og á örskotsstundu leiddi múgæsingurinn til þess að allir voru látnir svara spurningunni hvort þeir væru menn eða mús. Væru menn reiðubúnir til að mæta með hormottu á árshátið samsteypunnar þann 7. mars næstkomandi? Gekk það svo langt að einhverjir betri helmingar fengu hringingu frá upphafsmönnunum þar sem fengið var samþykki fyrir þátttöku eiginmannanna. Voru það betri helmingar þeirra sem sáu fyrir sér að þurfa að sofa í sófanum heima hjá sér ef hárvöxtur á efri vörinni fengi að vera þar óáreittur.

Mér finnst leiðinlegt að raka mig og oft er reytingurinn í andlitinu orðinn frekar villtur áður en ég tek mig til og geri eitthvað í málunum. Þetta hefur líka verið frekar einfalt, það er bara allt tekið af og ég hef því ekki tileinkað mér neina tækni hvað skeggsnyrtingu varðar. Mér heyrist menn ætla að fara mildu leiðina að þessu takmarki, þ.e. safna einhverri annarri útfærslu en eingöngu mottunni en taka síðan allt af nema hana fyrir árshátíðina.

Ég er nú oft tilkippulegur í allskonar vitleysu en það eru svona tvær ástæður fyrir því að ég var nú ekkert hoppandi spenntur. Annars vegar er ég að byrja í skólanum í næstu viku og ég er ekki æðislega spenntur fyrir að leggja mig fram að kynnast nýju fólki með flekkóttan hýjung í andlitinu. Sömuleiðis sé ég ekki stemminguna ef nýjasti fjölskyldumeðlimurinn do-be kæmi nú í fyrra fallinu og fyrstu myndirnar af mér og gríslingnum yrðu hýjungsmyndir, tala nú ekki um hormottumyndir. Nei takk.

Ég þarf eitthvað að sofa á þessu. Það er ekki öll vitleysan eins.

KSÍ ævintýrið. Endastöð?

Sá að búið er að draga í bikarkeppni KSÍ fyrir sumarið. Eftir tveggja ára ævintýri og heila fimm leiki þar sem menn fengu m.a. framlengingar, vítaspyrnukeppni og kærumál þá var ákveðið að senda ekki inn lið undir merkjum Grundarfjarðar þetta árið. Hópurinn í þynnri kantinum og nóg um að reyna að halda út liði í utandeildinni næsta sumar. Gat samt ekki annað en rennt yfir listann og hugsað hvað ef...? En ætli þetta tveggja ára tímabil verði ekki látið duga sem KSÍ-ferill karlsins.

Sá að andstæðingar okkar til tveggja ára, Snæfell, fengu Álftanes en sigurliðið úr þeim leik fær ÍR.

Hvað ef...?

Lítið að frétta

Frekar rólegir síðustu dagar, a.m.k. stórfréttalausir.

Logi Snær er að skríða saman eftir hlaupabóluna, þetta var ein og hálf vika sem kappinn tók í þetta. Annars er það að frétta af honum að hann hefur verið að kíkja á fótboltaæfingar, þ.e. þegar hann hefur verið heill heilsu, með misjöfnum árangri. Yfirleitt harður á því að mæta en oftar en ekki hefur verið lítið um þátttöku þegar á hólminn var komið. Átti þó öfluga æfingu í morgun samkvæmt mömmu hans en það hefur kannski haft eitthvað að segja að það voru bara þrír þátttakendur. Kl. 10:00 á sunnudagsmorgni er oft erfitt að rífa börnin frá sjónvarpskjánum, sennilega á fleiri heimilum en okkar.

Nóg að gera hjá Ísaki Mána. Körfuboltamót í gær, skólamót á vegum ÍR en Ísak og félagar gerðu sér lítið fyrir og urðu 4. bekkjarmeistarar. Svo var æfingaleikur við Fylkir í dag í fótbolta, gekk nú ekki nógu vel hjá ÍR en Ísak var samt þokkalega sáttur við sína frammistöðu. Þetta er aðeins að breytast hjá honum, meira um svona æfingaleiki þar sem menn mæta bara og spila einn leik.

Ég byrja í skólanum eftir 10 daga og get ekki annað sagt en það sé smá hnútur í karlinum. Veit ekki alveg hvað ég er að hella mér út í. Veit alla vega það að ég er búinn að liggja þessa helgina með tærnar upp í loft vitandi það að helgarnar framundan verða væntanlega eyrnamerktar öðru en sófalegu.

Enn í veikindum

Popp, náttföt, rúmið, TMNT. Allt í einum pakka og fyrir hádegi...

...ömurlegt að vera veikur heima.

Hér sé stemming

Hlaupabólan mætt á svæðið og búin að bíta Loga Snæ í rassinn, og rúmlega það.

Mála allan heiminn?

Það fór svo að karlinn náði að rífa sig upp og halda í smávægisframkvæmdir. Forstofan og gangurinn var málað á vormánuðum 1999, þegar við fluttum inn nánar tiltekið. Eftir hefðbundið heimilislíf ásamt smá slettu af innanhúsbolta var ljóst að tími var kominn á einhverjar málingarumferðir, þótt fyrr hefði verið.



Fékk nú reyndar smá spark hérna um árið sem hefði nú átt að ýta manni út í þessar framkvæmdir en það tók samt rúmlega eitt og hálft ár eftir það spark að gera og græja. Hvað um það, búinn að mála og get því hallað mér aftur í stólnum næstu tíu árin...

...þegar ég verð búinn að mála aðeins í svefnherberginu en þar eru smá tilfæringar framundan. Veit ekki hvar þetta endar ef menn þurfa alltaf nýja gríslinga til að ýta við sér.

Skólinn framundan

Skólaplanið komið og ég get ekki neitað því að það kreistust fram nokkrar svitaperlur út úr ennisholunum þegar ég leit á þetta. Tvisvar í viku strax eftir vinnu plús heimalærdómur og hin geysivinsæla hópavinna. Ég er nú samt „bara“ að taka þessa fjóra kúrsa fram að áramótum en slepp við þessa tvo sem ég er búinn að dunda mér að taka. Ég byrja 18. febrúar og verð frekar sveittur fram í byrjun maí. Þarf svo ekki að mæta aftur fyrr en í lok september fram í byrjun desember en þá ætti þessu að vera lokið ef allt gengur eins og lög gera ráð fyrir.

Ætla að reyna að samnýta eitthvað fæðingarorlofið í takt við þetta allt saman en það verður víst nóg að gera á öllum vígstöðvum. Gat ekki annað en brosað út í annað þegar ýjað var að mér þar sem ég var staddur í Egilshöllinni að horfa á ÍR spila fyrsta leik í Reykjavíkurmótinu í fótbolta, eins og sönnum die-hard-geðsjúklings-fan sæmir, hvort ég væri ekki til í að starfa eitthvað fyrir stjórn knattspyrnudeildar ÍR. Afþakkaði pent en hver veit? Kannski næst.

Risaleysi í ofurskálinni þetta árið

Allt með ró og spekt hérna megin.

Helgin gekk ágætlega fyrir sig, nema það að Risarnir mínir frá Nýju Jórvíkurskíri létu slá sig út úr keppninni um ofurskálina. Leikurinn þeirra var ekki sýndur í sjónvarpinu svo ég stóð sjálfan mig fylgjast með helstu atburðum leiksins í beinni á netinu. Langt leiddur en það er eitthvað við þetta sport. Ég er því að gera upp við mig hvaða lið ég eigi að styðja á þessum síðustu metrum en ljóst verður að ég mun ekki upplifa eins leik og í fyrra, það var svaðalegt.

Ísak Máni er sem fyrr í fót- og körfuboltanum. Keppti í körfubolta um helgina og við það tækifæri lenti þessi bútur á bandi:



Boðskapur myndbandsins: Ef þú klikkar á skoti í sókninni þá er ekkert annað að gera en að spretta í vörn, láta ekki bugast og vera ófeiminn að taka aftur skot þegar færi gefst.

Samkvæmt plani eru tveir mánuðir á morgun í litla grís.

Ferskur

Laugardagsmorgun.

Vaknaði rúmlega sjö svo ég gæti skutlað mömmu út á BSÍ. Það tókst. Í annarri tilraun en tilraunin í gær gekk ekki af þeirri einföldu ástæðu að það var ekki rúta til Grundarfjarðar kl 17:30 í gær. Furðulegt að komast að því kl 17:10 á miðju gólfinu á BSÍ. Mamma hafði hringt á gamlársdag til að athuga með ferðina. Það gat ekki verið sagði konan í afgreiðslunni, það var ekki opið hérna á gamlársdag. Furðulegt.

Var að spá í að stoppa í Hagkaup í Skeifunni á leiðinni heim, kl 08:24 og skella mér á útsölu. Opið allan sólarhringinn í Skeifunni. Hefði verið töff svona á laugardagsmorgni. Beilaði á því.

Fékk mér kaffi þegar heim var komið úr nýju Senseo-vélinni sem ég fékk í jólagjöf. Ákvað að fara alla leið og prófa kaffið með súkkulaðibragði sem kom í gjafapakkanum sem fylgdi með. Hef hvergi séð þessa kaffitegund í almennri sölu og það væri því eftir því að mér hefði fundist það ógeðslega gott. Það var fínt. Ég hef 9 púða til viðbótar.

Kíkti á mbl.is og sá að einhver ríkisplebbinn var að væla yfir Cintamani úlpunni sem hann fékk í jólagjöf frá vinnunni vegna þess að einhver hluti af rennilásnum kom hugsanlega frá einhverju héraði í Kína þar sem menn tala mögulega hastalega við dýr. Kíkti í framhaldi á cintamani.is og sá þessa snilld.

Það er gott að allir dagar byrja ekki eins.

Fyrsti.Fyrsti.Tvöþúsundogníu

Rosalega vill nýársdagur verða eitthvað hálfkrumpaður. Tala nú ekki um þegar úti er rigning og myrkur yfir öllu. Allir frekar þreyttir og skakkir (ekki þunnir samt) og lítið annað hægt að gera en að bíða eftir að deginum ljúki. Skröltumst á rúntinn svona aðeins til að komast út úr húsi. Keyrðum m.a. fram hjá stúdentagörðunum hjá HÍ, þar sem við bjuggjum fyrir 10 árum síðan. Þar hefur margt breyst í nágrenninu. Það má nú sama segja um aðstæðurnar hjá okkur því á leiðinni heim stoppuðum við á bílasöluplani og virtum fyrir okkur 7-manna sjálfrennireið. Maður stendur sjálfan sig alltaf í því að setja sér ný viðmið, einu sinni ætlaði ég aldrei að kaupa mér station bíl en núna er maður kominn í rútupælingar. Ég tel mér þó trú um að ég sé ekki að fara í svona rennihurðadæmi en hver veit, kannski er það eitt af þeim viðmiðum sem eiga eftir að breytast. Ekki að þetta sé svo sem að fara gerast alveg á næstunni, gamli jálkurinn dugar eitthvað enn og svo er líka kreppa.



Áramótin í gærkvöldi voru asskoti fín bara. Vorum í Æsufellinu með ÚTSÝNIÐ og það var rosalega flott. Í heild þægileg, rólegheitar stemming með dass af flugeldum, bara eins og þetta á að vera.
Ekki það að þessi myndbandsbútur nái breiðtjalds- og steríóstemmingunni þá er þetta þó smá sýnishorn.

2009 færist nær

Styttist í endann á þessu ári. Mönnum eins og mér fannst frábært að sjá flugeldabæklinginn sem kom inn um lúguna hérna um daginn, nú þurftum við að brenna fleiri peninga fyrir sama magn af flugeldum og í fyrra. Frábært.

En sem fyrr var ekki annað hægt en að kaupa einn pakka eða svo, enn kemst ég upp með að kaupa næstminnsta pakkann og gat meira að segja slegið um mig og keypt tvo aukapakka af hurðasprengjum. Allir sáttir.

Tókum svo forskot á sæluna með því að húrrast hérna út fljótlega eftir hádegið í dag og tortímdum eitthvað af þessu smádrasli, ýlum, froskum og hvað þetta heitir. „Stóru“ bomburnar fara upp í Æsufellið og munu væntanlega mæta örlögum sínum snemma í kvöld því ég ætla að njóta útsýnisins þegar leik stendur sem hæst en ekki vera grúfandi yfir eigin bombum og missa af öllu saman.

Áramótaheiti þetta árið? Kannski reyna að minnka að segja: SÆÆÆDDDLLLLL.

Gangið hægt um gleðinnar dyr og lifið heil.

Jólin 2008

Opnaði augun í morgun og leit á klukkuna. 9:30. Hlustaði eftir einhverju hljóði en heyrði ekki múkk. Allir sofandi á heimilinu og ég rölti fram úr til að athuga með drengina sem voru frekar myglaðir. Svona eru víst jólin en gaman til þess að vita að manni finnst hálf stjarnfræðilegt að sofa til hálftíu.

Annars eru jólin búin að vera alveg hreint fín, tiltölulega róleg stemming á aðfangadag en þannig vill maður hafa það. Ég þurfti reyndar að fara í vinnuna fram að hádegi en það var bara í góðu lagi. Mjög rólegt þar yfir og maður gat notað tímann til að hreinsa til í tölvupóstinum og þessháttar. Drengirnir voru meira og minna límdir við skjáinn þennan dag en víst lítið annað hægt að gera til að minnka kvölina í kringum biðina miklu. Sem fyrr var hamborgarahryggur á borðum hér og hann heppnaðist vel. Logi Snær heimtaði að fá að vera í jakkafötunum sem honum áskotnuðust hérna um daginn, reyndar í stærra lagi en það var algjört aukaatriði. Ísak Máni með mun minni áhyggjur af sparifatnaði og lét sér kasjúal fötin frá því í fyrra duga og ekkert nema gott um það að segja.





Ég fékk heila fjóra pakka, nokkuð gott bara. Veit nú oft fyrirfram um einhvern hluta af innihaldi þeirra og svo var það líka í ár. En það var reyndar einn sem ég var alveg týndur yfir og hafði ekki grænan grun um. Risastórt ferlíki frá tengdó. Ekki minnkuðu heilabrotin þegar pakkarnir frá þeim til hinna á heimilinu opnuðust einn af öðrum og upp komu hágæða ullarnærföt. Miðað við útlitið á pakkanum þá innihélt hann varla ullarnærföt eða hvað? Auðvitað hefðu þau getað pakkað ullarnærfötunum mínum í einhvern gamlan kassagarm og fyllt hann af krumpuðum dagblöðum, svona til að afvegaleiða mig. En, loksins komst pakkinn í mínar hendur og eftir nokkur fumlaus handtök kom innihaldið í ljós. Hágæðapottur, og ekkert eitthvað smáræði heldur 12 lítra kvikindi. Mér skilst að þar sem aðeins mitt nafn var á merkimiðanum þá verði aðrir heimilisbúar að biðja mig um leyfi ef nota á pottinn. Pottinn minn. Assskoti kom hún sér vel þessi gjöf því núna stendur 12 lítra potturinn hennar Guðrúnar sem við erum búin að vera með í láni í alllttttooooffff langan tíma á gólfinu í forstofunni hjá okkur, tilbúinn í að halda heim á leið.

Fengum Íslandsspilið í einum pakkanum. Við Ísak Máni tókum einn reynsluhring á því og það kom bara ágætlega út. Ísak fékk svo spurningu sem snérist um höfund ljóðsins Tíminn og vatnið. Þegar hann svaraði spurningunni rétt án þess að hika gat ég ekki annað en forvitnast nánar um vitneskju hans á ljóðskáldinu. „Pabbi, þetta stendur á Cheerios pakkanum.“

Mér fannst ég vera svolítið tekinn í bólinu...

Kæst stemming

Búinn að vera hálftuskulegur þessa síðustu daga, það slæmt að maður tók trefilinn fram og spásserar með hann kvölds og morgna. Vona að það versta sé að baki og karlinn fari að hressast.

Skelltum okkur í Mosó á laugardeginum í skötu. Ansi magnað að þegar við renndum í hlað þá stóð pottur á hlóðum fyrir utan og þegar við stigum út úr bílnum fylltust vit okkar af skötuilmnum. Þetta nokkra stiga frost sem var úti var ekki nóg til þess yfirbuga kæstan ilminn. Auðvitað var matseðill fyrir okkur hin, saltfiskur og steiktur koli. Ég hef aldrei dottið inn í þessa stemmingu en þetta er ómissandi fyrir suma. Það var samt ekki annað hægt en að skella öllu því sem menn klæddust í þvottavélina þegar heim var komið. Kæst maður.

Við höfðum byrjað þennan laugardag á fótboltaæfingu hjá Ísaki Mána en þar sem þetta var síðasta æfing fyrir jólafrí þá var tekið létt á því, foreldrar vs. strákar. Það var því ekkert annað hægt en að reima á sig fótboltaskóna og láta finna fyrir sér eða svoleiðis. Karlinn skoraði glæsilegt mark sem vitaskuld náðist ekki á band en Ísak náði ekki að finna netmöskvana enda í stífri gæslu allan leikinn. Hann komast þó ansi nálægt því að setja´ann eins og náðist á band. Vil samt koma því á framfæri að markið í lokin taldi ekki því það var búið að flauta til leiksloka, maður gefur ekkert mörk í svona leik...

Gleðileg jól annars öll sömul.

Námshesturinn jr.

Ísak Máni þeytti próf á dögunum, nánar tiltekið samræmdu prófin í stærðfræði annars vegar og íslensku hins vegar. Á mínum grunnskólaárum tók ég nú bara samræmd próf í stærðfræði og íslensku í 10. bekk (var einmitt í fyrsta árgangnum sem var nefndur 10. bekkurinn) en núna eru próf í 4., 7. og 10. bekk. Minnir að það hafi verið eitthvað flökt á þessu prófformum því ég held að einhverjir af árgöngunum í kringum mig hafi verið líka í samræmdu prófum í dönsku og ensku.
Anyway, ég fékk 6 í báðum prófunum og var bara þokkalega sáttur ef ég man rétt, minnir a.m.k. að ég hafi ekki átt von á miklu meira og eftir því „sáttur“.

Ísak Máni fór hins vegar á kostum í sínum prófum, 8,5 í íslensku og 9,5 í stærðfræði.

Útlitið mitt en íslensku- og stærðfræðikunnáttan frá mömmu sinni, mögnuð blanda.

Ísak Máni á tónleikum

Ísak Máni var að spila á tónleikum í Seljakirkju í gær. Svona smá update fyrir þá sem ekki vita þá er drengurinn að spila á píanó og byrjaði á því hjá tónmenntakennaranum í Breiðholtsskóla. Sá kennari er snúinn til annarra starfa og því var brugðið á það ráð að sækja um fyrir hann í Tónskóla Eddu Borg. Þar hóf hann nám núna í haust og var að taka þátt í sínum fyrstu tónleikum á vegum Tónskólans. Tók Göngum við í kringum fjórhent með kennaranum sínum, henni Ragnhildi.

Meiri skóli

Jæja, var að ýta á enter. Skóli eftir áramót. Diplómanám í markaðsfræðum.

Sá að þeir hjá HR voru að bjóða upp á þetta núna eftir áramót, 6 kúrsa pakki frá jan 2009 og eitthvað framundir næstu jól. Ákvað að skella mér á þetta þar sem ég er nú búinn með 2 af þessum 6 kúrsum og fæ því rólegri ferð heldur en hinir. Þetta er samt kennt í skorpum eins og það sem ég er búinn að vera taka en breytingin er sú að núna er kennt 2x í viku en ekki 1x og því verður þetta eitthvað strembnara fyrir karlinn.

Undirritaður mun líka eiga eitthvað meira af frídögum á næsta ári en í hefðbundnu ári og kannski er hægt að samnýta það frí eitthvað bæði í barn og skóla.

Þrír litlir grísir. Er þá ekki um að gera að skella sér í skóla með vinnu svo maður geti nýtt dauða tímann í eitthvað?

Til sveinka

Eftirfarandi bréf bíður sveinkunum á hverju kvöldi í öðrum skónum sem prýðir eina gluggakistuna á þessu heimili. Veit ekki hvort eitthvað klikkaði í uppeldinu en síðan hvenær var það „refsing“ að fá mandarínu?

Yndislegt samt.

Kæri Jólasveinn.

Ef ég myndi vera óþekkur myndi ég helst þiggja mandarínu frekar enn kartöflu. Helst vil ég samt bíla, plaköt, risa blýant, dvd mynd og tússliti. Ég vona að þú skiljir skriftina mína.

Kv. Ísak.

P.S. Vinsamlega skildu þetta eftir.

Fjésbók

Verð bara að koma því frá mér að karlinn fór í fyrsta skipti á Facebook síðu í kvöld. Tel líklegt að ég sé í einhverjum minnihlutahóp hvað þetta varðar enda hálf þjóðin eða svo með svona síðu hef ég heyrt.

Get ekki sagt að ég hafi misst mig í hrifningu en skil svo sem að einhverjum finnist þetta sniðugt. Ég held nú samt að maður sé nú ekkert á leiðinni í þetta samfélag en aldrei að segja aldrei. Varla samt.

Voða lítið sniðugt í gangi

Búinn að vera rembast að lenda í einhverju sniðugu en það hefur bara ekkert sniðugt gerst í lengri tíma, svei mér þá. Eitthvað svona sniðugt eins og Tommi frændi lenti í. Þannig ef ykkur vantar eitthvað sniðugt að lesa þá bara lesið þið þetta -HÉR-

Námshesturinn stóðst annars prófið, með nokkrum glans þótt hann segi sjálfur frá. Held að ég skelli mér í einhvern pakka á komandi ári, meira um það síðar. Í takt við það kom markaðslegt gullkorni frá þeim yngri:

Logi Snær: „Pabbi, þegar ég var lítill í maganum á mömmu þá vissi ég ekki að 10-11 væri alltaf opið.“

Það er ljóst að máttur auglýsinga er einhver.