Man Utd - Chelsea 1:2

Strákarnir skelltu sér á pöbbinn enda Eygló amma ekki með Sportstöðvarnar. Pizzan fín, shake-inn ekki síðri. Vatnið var meira að segja ískalt. Annað var ömurlegt.

Busy weekend

Helgin var nokkuð þétt, það verður bara að segjast. Brunaði heim eftir vinnu á föstudeginum enda von á fólki í mat til að fagna eins árs afmæli Daða Steins. Konan reyndar búin að gera megnið og græja. Slafrað í sig þessari dýrindis gúllassúpu en franska súkkulaðikakan þurfti að bíða því ég var búinn að lofa mér í æfingaleik með Grundó FC síðar um kvöldið. Maður var því fyrsti aðilinn sem fór úr afmælinu, jebbs, eins árs afmælið hjá manns eigin afkvæmi. Ísak Máni vildi reyndar koma með þannig að við létum okkur hverfa tveir en reyndar var partýið að leysast upp þegar við fórum, hvort við höfðum þau áhrif var ekki gott að segja. Eitthvað kom af dýrindisgjöfum, gjöfin frá Guðrúnu smellpassaði.

Sem sagt, leikur um kvöldið gegn utandeildarstórveldinu FC Hjörleif. Gekk nú ekki nógu vel, 6:3 tap og ekkert sérstök stemming. Karlinn gerði nú enga skandala af sér í leiknum en ef þú færð á þig 6 mörk þá hlýtur að vera einhversstaðar hægt að gera örlítið betur. Svona ef ég nota orðin hans Ísaks eftir leikinn: „Pabbi, þú áttir nú ekkert þinn besta leik í kvöld“. Tveir æfingaleikir komnir í hús hjá undirrituðum og 11 blöðrur í netinu. Ég held að saumakonan í Grundarfirði sé ekki byrjuð að bródera WÍUM á treyju nr. 1, það mál var aðeins sett á hold.

Laugardagurinn byrjaði nú bara á nettu chilli en Sigga fór með litla grís nr. 1 og 2 á Latabæjarhátíðina í Laugardalshöllina. Ég og litli grís nr. 3 héldum áfram að chilla. Þegar þau komu aftur hófst almennur undirbúningur á kvöldinu en árshátíð hjá N&O á dagskránni. Það var déskoti fín skemmtun en hjúin komin frekar snemma heim...

...enda kleinubakstur framundan á sunnudagsmorgninum. Sá elsti í fimm manna fjölskyldunni taldi öllum trú um að selja kleinur væri sniðugt fjáröflun fyrir tuðrusparksútgjöldum sumarsins hjá þeim þriðja elsta. Fimm manna fjölskyldan var því mætt snemma á sunnudeginum upp í Mosó í þeim erindagjörðum. Baksturinn gekk vel og upp úr hádegisbili var haldið í söluferð í Breiðholtið. Ísak Máni tók nokkrar götur í Breiðholtinu með Loga Snæ valhoppandi á eftir sér í skítakulda og karlinn fylgdi á eftir á bílnum með lagerinn. Salan gekk svona upp og ofan en það hafðist fyrir rest að selja alla pokana, nema þann síðasta en söluteymið féllst einróma á það að halda eftir síðasta pokanum enda kominn kaffitími. Þar sem söluteymið voru einnig stjórnarmenn og aðaleigendur þessarar útgerðar þá þurfti það mál ekki að fara neitt lengra.

Þegar síðustu kleinurnar voru að renna niður þá var kominn tími til að skunda upp í Seljaskóla til að sjá rimmu nr. 2 í úrslitakeppninni í körfu hjá ÍR og KR. Engin bullandi stemming, greinilegt var hvort liðið hafði lent í 1. sæti í deildinni og hvort í því 8. En það er alltaf næsta ár.

Ég er því ekki frá því að hafa verið smá lúinn þegar ég lagðist á koddann í gærkvöldi. En þessi vinnuvika er víst í styttra lagi út af páskunum þannig að maður á alveg að lifa það af. Reyndar var ég að fatta það að næsta fulla 5 daga vinnuvika hjá mér hefst mánudaginn 5. júlí. Jebb, karlinn er að fara með annan fótinn í frí næstu vikurnar, toppiði það.

1. árs í dag

Körfunni að ljúka í bili

Formlegt keppnistímabil hjá Ísaki Mána í körfunni endaði núna um helgina. Loksins á heimavelli og því stutt að fara. Léttgeggjaði pabbinn mætti með tösku fulla af græjum til að taka bæði hreyfimyndir og þessar í hefðbundnari kantinum. Leigði mér linsu (aftur!) svona til að prufa mig áfram en í þetta skipti varð 85mm f/1.8 græja frá Canon fyrir valinu, fyrir þá sem vilja vita.
Eftir upp og ofan árangur í vetur þá duttu úrslitin inn og 3 leikir sem allir unnust. Allir sáttir og samkvæmt þeim upplýsingum sem ég hef þýðir þetta að menn færast upp um „deild“ og byrja því næsta vetur á þéttari pakka. Sem hlýtur bara að teljast góðar fréttir.

Aðeins af myndunum. Góður slatti af myndum tókst alls ekki. Aðrar voru frambærilegri, tala nú ekki um þegar andstæðingurinn er gamall samherji úr fótboltanum:



Svo voru sumar sem við fyrstu sýn virtust hafa mistekist alveg rosalega en við nánari skoðun höfðu eitthvað við sig:

Þessi drengur hlýtur að fara að detta í eitthvað alvöru sport

Dagsetning í barnabókhaldið

Stórfjölskyldan fór í sund í dag. Fréttin í því er að þetta var í fyrsta sinn sem Daði Steinn fór í sund, 6 dögum fyrir 1 árs afmælið sitt. Veit ekki hvort maður er að verða kærulausari með hverju eintakinu.
Afslappaðri? Kannski, en líklega meira bara kærulausari, þetta er ekki nokkur frammistaða.

Saltkringla og flautukarfa

Lítil dæmisaga úr Breiðholtinu um það hvernig átrúnaðargoð verða til:

Ég og frumburðurinn fórum á körfuboltaleik á föstudaginn, skelltum okkur upp í Grafarvog til að sjá ÍR spila við Fjölnir. Gengi okkar manna verið frekar dapurt í vetur og fyrir þennan þriðja síðasta deildarleik vetursins var ljóst að allt þarf að ganga upp ætli menn sér að skríða inn í úrslitakeppnina og fall í 1. deildina var einnig tölfræðilegur möguleiki.

Klúbburinn hóf tímabilið útlendingslaust en fengu til sín Kana fljótlega eftir áramótin. Sá stóð ekki undir væntingum og var sendur heim fljótlega en nýr var kallaður til. Svo skemmtilega vill til að þjálfari meistaraflokks ÍR er einnig þjálfarinn hans Ísaks Mána og þegar Ísak fór á æfingu ekki fyrir löngu þá tilkynnti þjálfarinn honum að það væri kominn nýr gaur á æfingu. Þessi nýji var sem sagt nýji Kaninn, Robert Jarvis. Ísaki fannst ekki lítið sport að hafa þennan gaur á æfingu þótt hann væri víst bara að hanga þarna. Bauð Ísaki saltkringu þegar hann sat þarna á bekknum en í þann mund sendi þjálfarinn Ísak inná völlinn aftur, maulandi á saltkringlu sem var víst ekki alveg að gera sig. En að geta sagt þessa sögu þegar heim var komið eftir æfingu var alveg priceless.

En aftur að leiknum á föstudaginn, ÍR leiddi megnið af fyrri hálfleik en missti heimamennina framúr sér rétt fyrir hlé. Þeir héldu svo forystunni þangað til í blálokin en með lygilegum lokakafla þar sem við feðgarnir fengum tvær 3ja stiga körfur undir lokin frá saltkringlumanninum snerist dæmið við og eins stigs sigur staðreynd. Síðari þristurinn var flautakarfa takk fyrir.

Syni mínum finnst Robert Jarvis vera snillingur.

Alvöru sambönd

7:38 Var enn hálfkrumpaður ofan í Cheerios skálinni þegar Ísak Máni, sem er á þessum tímapunkti að taka fréttanetrúntinn sinn fyrir skóla (nba.com og fótbolti.net), kallar á mömmu sína. Ég heyri nú ekki hvað þeim fer á milli en heyri það svo þegar ég er að fara út um dyrnar að hann var að segja mömmu sinni að það væri mynd af henni á fótbolti.net.

8:23 Ég er mættur niður í vinnu, búinn að næla mér í fyrsta kaffibollann og er að opna tölvupóstinn og önnur helstu forrit sem maður þarf til að selja fullt af Cocoa Puffs kúlum. Kíki á fótbolti.net til að sjá herlegheitin, sé að það er verið að auglýsa hið árlega Drottingarmót ÍR, fótboltamót uppgjafa knattspyrnukvenna á óræðum aldri. Myndin sem birtist með fréttinni er frá gullaldarliði ÍR sem tók þátt 2007, þegar Sigga stóð í rammanum. Meðal annarra drottninga sem tóku þátt og voru því vitaskuld á myndinni var Rúna hans Tomma frænda. Fréttina er hægt að sjá -HÉR-

8:25 Mér fannst þetta töff en tók samt nett andvarp og sendi Tomma stuttan tölvupóst sem innihélt það sem ég var að hugsa: Hvenær fáum við mynd af okkur á fótbolti.net?

8:56 Tommi svarar tölvupóstinum og fullyrðir við mig að ég þurfi ekkert að óttast, það muni gerast fyrir helgi.

9:42 Ég kem út af fundi, sé póstinn frá Tomma og er ekki alveg að fatta en spái svo sem ekkert meira í það.

13:07 Tommi sendir mér annan póst með link inn á nýlegri frétt á fótbolti.net og spyr einfaldlega: Sáttur??? Þá frétt er hægt að sjá -HÉR-


Þannig að innan við 4 tímum eftir að ég sendi Tomma tölvupóstinn og 18 fréttum eftir Drottningafréttina var kominn mynd af mér á fótbolti.net.

Þetta heitir að vera með sambönd.

Beint í ruslið

Fullgildur kjúklingur

Alltaf lætur maður plata sig í einhverja vitleysu. Eins og ég fór yfir á þessum vettvangi þá lét maður troða dómaraflautu upp í trantinn á sér um daginn. Ég vissi það þegar ég bauð mig fram í þetta hlutverkið að ég væri að grafa mig ofan í einhverja holu sem gæti orðið erfitt að komast upp úr.

Það fór líka svo að mér var bent á að það væri kannski ekki vitlaust að taka bara svokallað unglingadómarapróf en það gefur réttindi til að dæma eitthvað upp eftir unglingaflokkunum. Helstu fríðindi, ekki voru það launin sem öskruðu á mann, eru að með löglegt skírteini kemst maður inn á knattspyrnuleiki sumarsins án þess að greiða fyrir það. "Þetta er ekkert mál, rúmlega 2ja klst fyrirlestur eina kvöldstund og svo próf viku seinna" var mér tjáð. Ég lét til leiðast, mætti á fyrirlesturinn ásamt 3 öðrum feðrum á mínu reiki og öllum kjúklingum sem æfa með 3ja flokki ÍR. Stemmingin var ansi sérstök, svolítið eins og ég væri kominn í fyrsta bekk í menntó. Fyrirlesturinn sjálfur var nú ekkert stórmál en ég fékk reyndar nett sjokk þegar ég kom heim eftir fyrirlesturinn og fór að kíkja á lesefnið á netinu. Fleiri tugir blaðsíðna sem innihéldu skraufþurrar reglugerðir, greinagerðir og túlkunaratriði. Vissi að ég hefði aldrei meikað að fara í lögfræðina eins og Varði var að meina að ég hefði átt að gera hérna í den.

Mætti í prófið og komst þá að því að þetta var krossapróf, sem mér fannst að einfaldaði málið aðeins þótt það sé ekki algilt um krossapróf. Hvað um það, karlinn klóraði sig í gegnum það og telst nú fullgildur kjúklingur í dómarastéttinni. Get ekki sagt að þetta sé eitthvað heillandi, 5. flokkur á hálfum velli sleppur kannski alveg en ég ætla ekki að taka 11 manna boltann á þetta, þar hef ég ákveðið að draga mörkin.

Snjór!

Það var loksins að menn fengu einhvern vetur hérna megin. Tveir elstu drengirnir ákváðu að kíkja betur á þetta og skemmtu sér konunglega hérna úti í garði í dag. Mér skilst að sumir á Akureyri séu alveg komnir með upp í kok af hvíta stöffinu enda verið úthlutað víst talsvert fleiri þannig dögum en Reykjavík og nágrenni.

Logi Snær 6 ára

Smá mont

Ég verð aðeins að monta mig. Vissi ekki alveg hvað ég var að fara út í með þessu skólabrölti en það gekk svona déskoti vel. Átti ekki alveg von á þessu en er helsáttur.

Tekið af vef Háskólans í Reykjavík, fréttina má sjá með því að smella -HÉR-:

Útskrift úr diplómanámi Opna háskólans

15.2.2010

Föstudaginn 12. febrúar s.l. voru 17 nemendur útskrifaðir úr diplómanámi Opna háskólans. Flestir þessara nemenda hófu nám vorið 2009. Sjö nemendur útskrifuðust úr diplómanámi í markaðsfræði og tíu nemendur úr diplómanámi í verkefnastjórnun sem kennd var í fjarnámi í samstarfi við Þekkingarnet Austurlands.

Tveir útskriftarnemar fengu bókina Perlur Laxness í verðlaun fyrir framúrskarandi námsárangur,

Davíð Hansson Wíum, diplómanám í markaðsfræði

Einar Jóhannesson, diplómanám í verkefnastjórnun

Guðrún Högnadóttir framkvæmdastjóri Opna háskólans útskrifaði nemendurna og hvatti þá til að líta á þennan áfanga sem nýtt upphaf.

Halló...

Menn eru farnir að pikka upp ýmsar athafnir

WÍUM #23

Ísak Máni var að keppa í körfubolta á laugardaginn í Hveragerði. 3ja mótið af 4rum á þessu tímabili á vegum KKÍ í þessum svonefnda minniboltaflokki. Drengurinn var reyndar búinn að vera hálfslappur, sleppti skólanum á föstudeginum en þrátt fyrir það kom aldrei annað til greina en að taka þátt í þessu móti að hans hálfu. Það átti m.a. að vígja nýja búninginn sem hann fékk í jólagjöf.
Undirritaður var búinn að leigja sér sérstaka linsu á nýju myndavélina sem átti að henta betur við þessi erfiðu birtuskilyrði sem alltaf eru í svona íþróttahúsum. Canon 50mm EF 1.4 fyrir þá sem vilja vita það nánar. Enda kom í ljós að þessi linsa réð miklu betur við þessar aðstæður en þessi hefðbundna kit-linsa. Auðvitað hefði maður kosið að hafa zoom möguleikann en þá var þetta bara spurning um staðsetningarnar hjá karlinum. Óljóst hvaða græjuútfærslu menn fara út í fyrir næsta mót, ég kalla þetta að fikta sig áfram.

Til upplýsingar þá eru þesi mót þannig að liðunum eru skipt upp í 4ra liða riðla sem virka eins og deildir, þ.e. efsta liðið fer upp um riðil á meðan það neðsta fer niður í þann næsta fyrir neðan eftir hvert mót. Hin tvö mótin fyrir þetta mót höfðu gengið svona upp og ofan en núna um helgina small þetta næstum því. Sigur á móti Hamri og Þór Akureyri kom sterkt inn en tap í framlengingu gegn Njarðvík var nóg til að missa þá grænklæddu í efsta sæti riðilsins. Svaðalegt hvað svona spennuleikir geta gert manni. 10-11 ára gamlir strákar að spila körfubolta og ég þurfti nánast á sprengjutöflum að halda. Gaman að þessu.

-Klikka á myndirnar til að stækka-

Til þeirra sem fóru með allt til helv...

Rak augun í nýjan lið á launaseðlinum mínum um daginn: Hátekjuskattur.

Hljómar bara nokkuð töff, ég hlýt klárlega að vera gera eitthvað rétt og væntalega í góðum málum. Ég meina, HÁTEKJUskattur.

Bara eitt sem ég er ekki alveg að skilja. Ég bý í 90 fm blokkaríbúð og á 11 ára gamlan bílskrjóð sem gengur bara af gömlum vana, bara rétt svo. Túbusjónvarpið er á sínum stað í stofunni og fellihýsið var aldrei í myndinni.

Ég hef engin tengsl við penthouseíbúðir í Notting Hill og gæti ekki bent á Tortolaeyjar á korti til að bjarga lífinu.

Frábært.

Takk.

FC Grundarfjörður

Tekið af Fótbolti.net:

Æfingaleikur: KFK sigraði Grundafjörð

KFK 5 - 3 Grundarfjörður
1-0 Guðmundur Atli Steinþórsson
1-1 Hermann Geir Þórsson
2-1 Hafþór Jóhannsson
2-2 Almar Björn Viðarsson
3-2 Guðjón Ólafsson
3-3 Heimir Ásgeirsson (Víti)
4-3 Guðmundur Atli Steinþórsson
5-3 Guðmundur Atli Steinþórsson

KFK (HK 3) sigraði Grundarfjörð 5-3 í æfingaleik í Akraneshöllinni í gærkvöldi.

Bæði þessi lið munu spila í 3.deildinni í sumar en Grundfirðingar eru með að nýju eftir langt hlé.

Guðmundur Atli Steinþórsson skoraði þrennu fyrir KFK í gær en hann misnotaði einnig vítaspyrnu í leiknum.

Frétt frá Fótbolta.net. Sjá alla fréttina: http://fotbolti.net/fullStory.php?action=viewStory&id=86920#ixzz0fQu2qUcj


Maður varð þeim heiðri aðnjótandi að fá að taka þátt í þessum æfingaleik í gær sem markaði í raun upphaf þátttöku Grundarfjarðar í 3. deildinni í sumar. Smá hnútur í karlinum enda fyrsti 11 manna leikurinn hjá undirrituðum í einhverja 6 mánuði og að auki voru þeir ekki margir leikirnir sem ég spilaði síðasta sumar. Einnig var maður nú ekki alveg að þekkja öll þessi andlit sem voru í búningsklefanum.
Tap í fyrsta leik og þokkalega sáttur við frammistöðuna en svo sem aldrei sáttur við að fá á sig 5 mörk. En karlinn náði að verja víti, annars frekar slakt víti en það þarf víst að verja þau líka. Maður hafði því alveg mátt fá nafnið sitt í fréttina góðu.


Byrjunarliðið: Elinbergur Sveinsson, Hermann Geir Þórsson, Jón Frímann Eiríksson, Axel Freyr Eiríksson, Hrannar Már Ásgeirsson og undirritaður.
Heimir Þór Ásgeirsson, Ragnar Smári Guðmundsson, Ingi Björn Ingason, Tryggvi Hafsteinsson og Przemyslaw Andri Þórðarson.

Go Eiður

Auðvitað styð ég þennan færasta knattspyrnumann þjóðarinnar. Hann má samt alveg vera rólegur á móti Man U.

Fréttablaðið í dag

Ég gat nú ekki annað en brosað út í annað þegar ég sá nafnið hans Varða á forsíðu Fréttablaðsins í morgun í tengslum við EM í handbolta. Hann hefði fílað það.
Bara verst að við gátum ekki tekið þennan undanúrslitaleik á móti Frökkunum.

Atburðir næturinnar

Nokkrum andartökum áður en klukkan sló miðnætti heyrðist dynkur úr herbergi Loga Snæs og í kjölfarið skaðræðisöskur. Foreldrar hans orðnir háaldraðir og komnir inn í draumaheima þrátt fyrir að um sé að ræða föstudagskvöld.
Við stöðuathugun kom í ljós blóðugur krakki í hálfgerðu sjokki og heilmiklum kvölum. Atburðarrásin hafði verið sú að hann hefur velt sér úr rúminu sínu og stungið sér með hausinn á lampagrey sem var á gólfinu fyrir neðan, með eyrað á undan sér nánar tiltekið.
Kallað var á Guðrúnu frænku sem tók að sér að vera fylginautur niður á Slysó ásamt mömmu hans. Allt gekk vel, engir sauðdrukknir skemmtanafíklar mættir á svæðið og hægt að taka strax við Loga Snæ. Rétt rúmlega eitt var hann kominn heim aftur undir sæng.
Núna er hann markaður eins og rollurnar hjá vini hans Friðgeiri á Knörr, heilrifa á hægra eyra. Verst með lampagreyið.

„DÓMARI!“

Sá framundan flott tækifæri til að prufa nýju myndavélina. Ísak Máni var að keppa æfingaleik í gær í fótbolta og maður horfði til þess. Þegar dró nær helginni var þó greinilegt í hvað stefndi, rigning og rok. Ekkert rosalega spennandi.

Kom líka á daginn að það sem þetta var heimaleikur þá var undir okkur ÍR-ingum komið að redda dómurum, sem eru víst oftast einhver foreldragrey. Þegar þriðji hóptölvupósturinn kom frá yfirmanni dómaramála um neyðarkall þá fannst mér ég ekki getað skotið mér undan ábyrgðinni og bauð mig fram í verkið. Enda ekkert veður til að vera þvælast með nýju myndavélina.

2 x 20 mínútur á hálfum velli, 14 stykki af 10 ára strákum, dass af foreldrum á hliðarlínunni og einn dómari að stíga sín fyrstu skref í bransanum en ekki með neina pappíra um að hann væri hæfur til verksins. Yfirburðarsigur hjá gestunum í Þrótti og ekki hægt annað en að hughreysta frumburðinn með því að í þetta skiptið væri í lagi að kenna dómaranum um allt saman.

Glórulausir innkastdómar í gangi þarna og þessar fjórar aukaspyrnur allar útúr korti.

Byrjaður að vinna niður aðgerðarlistann

Fann mér notaða græju í Hlíðunum. Helsáttur og mig grunar að konan hafi lúmskt gaman af þessu líka. Nú er bara að fara að fikta, ég held að Tommi frændi sé að koma í mat um helgina.
Skekkir aðeins fjárhaginn, mætti halda að það væri enn 2007 á þessu heimili. Spurning hvort það þurfi að fresta giftingunni...

Leeds United og Ísland

FA-bikar helgi að líða undir lok. Manchester United spilaði í dag við Leeds en maður man eftir baráttu þessara liða í ensku deildinni í kringum 1990 og síðar. Þeir hrifsuðu af okkur deildartitilinn 91-92, síðasta árið sem efsta deildin var kölluð sú fyrsta en árið á eftir fengum við Eric Cantona nánast gefins frá Leedsurum, fyrsta deildardollan í áratugi kom í hús og við Manchester menn höfum ekki horft til baka eftir það. Leeds greyin hins vegar hafa verið í tómu rugli og eru í dag staddir í C-deildinni á Englandi, á toppnum reyndar.

Hvað um það, Leeds vann leikinn í dag. Á Old Trafford, 0:1. Finnst það ógeðslega fúlt.

Þegar svona gerist reynir maður alltaf að sjá ljósu hliðarnar á þessu öllu, svona svo maður missi ekki alveg vitið. Ég fór óhjákvæmilega að tengja þennan Leeds klúbb við Ísland og fann smátengingu í ástandið í dag.
Hvernig fór fyrir Leeds? Stóðu sig bara nokkuð vel og töldust vera alvöru klúbbur. Komust í undanúrslit meistaradeildarinnar 2001 en einhversstaðar á leiðinni misstu þeir fókusinn á stöðu mála. Ofmetnuðust, fjárfestu eins og þeir ættu heiminn og allt sprakk í andlitið á þeim. Eru eins og fyrr segir staddir í C-deildinni og eru í huga margra sem óttarleg grey sem grófu sína eigin gröf í græðgi og vitleysu.

Saga Íslands í hnotskurn eins og staðan er? Kannski. Leeds er alla vega á leiðinni úr C-deildinni upp í B-deildina og komst áfram í FA-bikarnum, og eru að vinna sig upp úr skítnum. Ísland er líklega komið niður í utandeildina í þessari samlíkingu en maður verður að vona að við líka náum að hrista af okkur skítinn.

Á aðgerðaráætlun 2010

Sá hérna í pistli frá lok ársins í fyrra, eða árinu þaráður öllu heldur að ekki var mikið um áramótaheit fyrir árið 2009. Nema það að minnka að segja: SÆÆDDDLLL...

Það áramótaheit hefur ekki gengið nógu vel ef satt skal segja og sú reynsla ætti því að kenna manni að vera ekkert að setja sér nein áramótaheit.

Áramótaheit eða ekki áramótaheit, spurning hvaða hluti maður ætlar að framkvæma á þessu ári sem er að skríða af stað, bara til að nefna eitthvað:

• Kaupa mér alvöru myndavél, helst sem fyrst áður en sjónvarpið gefur upp öndina og ég þarf að punga út fyrir flatskjá. Hef reyndar aldrei skilið þetta diss út í flatskjái og tengingu þeirra við 2007 gengið, útrásarvíkinga og myntkörfulánaliðið, eru gömlu túbusjónvörpin ekki einfaldlega horfin af markaðnum?
  
• Fara til tannlæknis. Eftir að gamli tannsinn hætti störfum eða lét sig alla vega hverfa þá var farið í það að finna nýja tannsa fyrir fjölskylduna. Ég sat af einhverjum ástæðum eftir þegar pantaður var hóptími hjá þeim nýja og hef ekki enn drattast á svæðið. Kannski best samt að kaupa sér fyrst myndavélina.
• Poppa upp stofuna með tilheyrandi málingagræjum og almennri endurröðun hluta þar inni.
• Hafa það helv... gott næsta sumar, skella sér norður og eitthvað í þeim dúr.
  
• Það sem gekk svo illa að hætta að nota orðatiltækið SÆÆDDDLLL þá er best bara að halda áfram að nota það.
  
• Og svo auðvitað koma sér í form og allt það...
• Gifta sig? Veit ekki.
  

2009 verður 2010

2010 mætt. Mér heyrist að stemming sé almennt sú að menn sjái ekki á eftir 2009. Ég hafði það nú þokkalegt og með tilkomu nýs gríslings þá hlýtur 2009 að teljast nokkuð gott í minningunni.
Ég verð samt að viðurkenna að ég hef sjaldan verði eins óspenntur fyrir fréttaannálnum á gamlársdag eins og í gær. Enda sá ég ekki nema smáglefsu og ranghvolfdi augunum þegar icesave, búsáhaldabyltingin og mæðrastyrksnefnd komu við sögu. Eins og gefur að skilja var mér fljótlega orðið illt í augunum.


Vorum í Æsufellinu eins og hin síðari ár, reyndar með smá undantekningu. Daði Steinn var hálflasinn, með í eyrunum og tilheyrandi og því tók húsfreyjan á heimilinu það að sér að skella sér heim með kappann um tíuleytið til að koma honum í bólið. Við hinir kvöddum 2009 í Fellinu. Staðreynd að eftir 10 ára búsetu í Eyjabakkanum þá var þetta í fyrsta sinn sem það er fulltrúi á svæðinu frá okkar íbúð á áramótunum.
Nýársdagur krumpaður eins og venjulega. Logi Snær stóð sig best í svefni af mannskapnum, skreið framúr rétt fyrir kl 12:00, henti í sig smá morgunmat og tók svo Cartoon Network á þetta. Með miklum tilþrifum.

Skilaboð?

Aðfangadagur jóla í gær. Gekk nokkuð vel fyrir sig. Hinsvegar olli einn pakkinn (reyndar var hann tvískiptur) smá hugarangri. Allir hinir pakkarnir voru svona jólapakkar en þessi var aðeins öðruvísi, þ.e. þegar við vorum búin að opna hann. Svona meira ef-ég-væri-að-gifta-mig-pakki.

Veit ekki alveg hvaða skilaboð tengdó er að senda.
„Hérna er gjöfin sem ég er búin að ætla gefa ykkur þegar þið mynduð dröslist upp að altarinu, nú bíð ég ekki lengur en þið megið alveg drífa nú í þessu.“

Nammivélin í Nettó

Velti því fyrir mér á þessari síðu fyrir nokkrum árum (djö... hljómar þetta kempulega) hvort hinn almenni ungviður sem væri að stunda íþróttir væri frekar að horfa til þeirra efnislegu gæða sem afreksmenn í íþróttum eru oft aðnjótandi, meira heldur en það andlega kikk sem kæmi við það að sigra í kappleikjum eða skara fram úr á sínu sviði.

Logi Snær kom til mín eftir að hafa verið að horfa á þátt í seríunni um Atvinnumennirnir okkar með eldri bróðir sínum og tilkynnti mér að Hermann Hreiðarsson, knattspyrnumaður með meiru, væri sko flottur gaur. Hann ætti risastórt hús með sundlaug út í garði sem væri með rennibraut. Einnig ætti hann marga bíla og svona prik til að nota á grænu borði (snookerborð) og tölvuleikjatæki og nammivél eins og er í Nettó. Ástæðan? Hann fær svona mikla peninga fyrir að spila fótbolta.

Illa hefur gengið að fá Loga til að nýta orku sína í einhverja íþróttatengdar æfingar. Spurning hvort ég gæti notað þetta sem hvatningu?

„Ef þú ferð á æfingar og verður rosalega duglegur að æfa þig þá getur þú mögulega keypt nammivélina í Nettó...“

Beðið eftir jólum

Styttist í þetta, búið að redda því mesta sem þurfa þykir. A.m.k. var jólasteikin komin í hús, þá hlýtur þetta að vera komið langleiðina.



Það er þá lítið annað að gera en bara chilla og bíða eftir að blessuð klukkan slái sex.

Týndi sonurinn snýr heim

Allen Iverson snéri heim til Philly á dögunum eftir 3ja ára fjarvera í tómu rugli. Grét hjartnæmum gleðitárum á blaðamannafundi og allt í gangi en toppstykkið á karlinum hefur nú alltaf verið hálftæpt. Sixers liðið hefur nú verið í tómu rugli það sem af er tímabilinu, tapað 11 leikjum í röð og þar af tveir eftir að kóngurinn kom aftur.

Held samt að hann sé búinn með sitt besta, enda fær kappinn líklega ekki meira en samning út tímabilið. Vona reyndar að ég hafi rangt fyrir mér í báðum þessum atriðum. Svíður enn svolítið tapið í úrslitunum 2001 á móti Lakers, unnu fyrsta leikinn í framlengingu en töpuðu svo næstu fjórum og áttu í raun lítinn sjéns. Eftir það hefur Iverson ekki komist nálægt hringnum góða.

Engin djúpstæð ástæða fyrir þessum skrifum, fékk bara netta gæsahúð þegar karlinn var kynntur í sínum fyrsta leik á móti Denver:

Skólalok

9. desember er liðinn. Búinn að setja punkt fyrir aftan HR. Allavega kommu en punkt í bili, löngu bili.

Skólinn er sem sagt búinn og þetta diplómadæmi líklega komið í hús. Hættulegt að tala svona þar sem ég var bara að klára síðasta prófið í gær og hef vitaskuld ekki fengið niðurstöður úr því. Held að þetta hafi samt gengið alveg þokkalega.
Þessi síðasti kúrs var klárlega með stífasta vinnuálaginu, stórt verkefni og maður er búinn að vera frekar lítið heima hjá sér síðustu vikur. Ef maður á að tína til eitthvað jákvætt við það þá hefur maður séð heldur lítið af sjónvarpi og hef lítið heyrt af Icesave og tengdum málum.

Núna ætla ég bara að chilla takk fyrir, held að ég eigi það alveg skilið. Gaman að geta komið heim eftir vinnu og þess háttar. Grunar reyndar að sumir fjölskyldumeðlimirnir séu sáttir við endalokin á þessu, eða ég vona það a.m.k.

Skutlast norður og heim aftur

Skelltum okkur norður til Akureyrar um helgina. Jú, jú, Ísak Máni var að keppa, hvað annað fær okkur til að rífa okkur upp úr sófanum og þeysast um landið, körfubolti var það núna. Í þetta skiptið var einn-fyrir-alla-allir-fyrir-einn þema, þ.e. allir fjölskyldumeðlimir voru tjóðraðir niður í bílinn með aukaföt í tösku, hvort sem þeim líkaði það betur eða verr. Pöntuðum svefnpokapláss í tvær nætur fyrir fimm manna fjölskyldu hjá Hótel Jóhönnu og fengum rúmlega það. Fengum alla fjórðu hæðina útaf fyrir okkur og matur innifalinn. Greiddum fyrir það með einum Cocoa Puffs 690 gr pakka, sem við átum að mestu leyti sjálf, ekki slæmur díll það.

Körfuboltinn gekk svona upp og niður, fer svona eftir hvernig menn líta á það. Allir leikirnir þrír töpuðust en mínum manni gekk nokkuð vel. Ekki stór hópur sem fór norður og einhverja „lykilmenn“ vantaði svo aðrir í liðunu þurftu að stíga upp og skila af sér meiri ábyrgð. Menn læra bara af því.


Full mikill tími sem fer í það að keyra norður en var samt nokkuð auðvelt, hversu þversagnakennt sem það kann að hljóma. Drengirnir þrír stóðu sig allir vel í bílnum þrátt fyrir að enginn ferða-DVD spilari sé með í för. Menn verða bara að lesa og dunda sér og svo er iPodinn notaður til að slá upp partýi þegar þurfa þykir. Og allir komu heilir heim.

Að gera næstum í buxurnar

Kíktum í stutta heimsókn í Grundarfjörð um helgina, ákváðum að nýta okkur sæmilega hagstaða veðurspá sem og þá staðreynd að Ísak Máni er að fara keppa tvær næstu helgar ásamt því að undirritaður er staddur undir lokin á vikufríi í skólanum.
Bara almenn rólegheit að mestu leyti í firðinum en helst var það að frétta að Daði Steinn tók eitt „skref“ í sinni eigin framþróun um helgina má segja. Hann var búinn að komast upp á lagið með að draga sig áfram og var aðeins farinn að fikta við næsta stig, það að skríða á fjórum fótum. Veit ekki hvort sveitaloftið gerði honum svona gott eða hvað en allavega sýndi hann miklar framfarir í skriðinu. Svo miklar að mamman var klár með myndavélina en pabbinn var ekki alltaf að kveikja.
Meðfylgjandi myndbrot náðist um helgina. Til að útskýra aðstæður þá var eitt stykki fartölva við hinn enda borðsins, ofan á dúknum sem kemur við sögu. Fyrir framan tölvuna sat pabbinn frekar niðursokkinn og áttaði sig hvorki á því að Daði Steinn væri á ferðinni né að verið væri að mynda herlegheitin.

Smá áhyggjur

Ég get ekki neitað því að hafa smá áhyggjur af færasta knattspyrnumanni þjóðarinnar. Hafði smá blendnar tilfinningar þegar ég heyrði að hann hefði samið við Monaco en eftir einhverja umhugsun var alveg hægt að réttlæta þetta. Karlinn kominn af léttasta skeiði kannski, búinn að taka flott skref í gegnum ferilinn eftir meiðslin hérna í den, Bolton - Chelsea - Barcelona. Var ekki bara flott að taka smá furstadæmi á þetta? Taka á því þar í tvö ár með hagstæða skattastefnu og allir sáttir?


Eyddi hérna góðum tíma í kvöld að horfa á Monaco - Grenoble í franska boltanum. Eiður Smári hoppaði beint inn í byrjunarliðið eftir að hafa misst af þremur leikjum vegna meiðsla og fyrir fram átti þetta að vera kjörinn leikur. Grenoble búnir að tapa fyrstu 11 leikjunum sínum í deildinni og voru einum tapleik frá því að jafna eitthvað franskt met í getuleysi. Rakið dæmi til að setja sitt fyrsta mark fyrir klúbbinn og komast almennilega í gang í Frakklandi. Hvað getur maður sagt, varla hræða á pöllunum og 0:0 niðurstaða í almennum leiðindum. Reyndar stóð ég upp á 60. mínútu þegar Smárinn var tekinn af velli og ákvað með semingi að skipta frekar bara um stöð en ekki grýta fjarstýringunni í tækið. Ákvað samt að skipta ekki yfir á Barcelona - Mallorca sem fór víst 4:2 á kjaftfullum Nou Camp.

Djö... ætla ég að vona að þetta fari að detta fyrir karlinn, það eru tóm leiðindi að hafa þetta svona.

Af mér og mínum

Maður er á lífi á þessum síðustu og verstu en hef það bara nokkuð gott. Merkilegt nokk. Síðustu vikur hafa verið nokkuð stífar, alltaf eitthvað verið að dunda sér í HR og var einmitt í prófi núna á mánudaginn. Það gekk bara fínt og núna er bara einn kúrs eftir og sá pakki klárast með prófi 9. desember. Þá er ég góður í bili, læt það duga enda verð ég að viðurkenna að maður er kominn með svolítið upp í háls. Þetta er náttúrulega algjört rugl að vera eyða helgunum upp á Þjóðarbókhlöðu eins og trefill. En þetta er verkefni sem maður ákvað að ráðast í og maður klára það bara.
Svo þykist maður vera í stjórn húsfélagsins sem stendur í þvílíkum framkvæmdum að það hálfa væri nóg með tilheyrandi fundarhöldum og almennu stappi. Í miðri kreppu!
Karlinn var líka með hálfgerðan hnút í maganum þegar hann kom heim eftir fund vegna fótboltans hjá Ísaki Mána núna í kvöld og þurfti að tilkynna konunni að hann væri kominn í foreldraráð í fótboltanum...

Annars er allt þokkalegt. Ísak Máni æfir eins geðsjúklingur, bæði í fótbolta og körfuboltanum og maður sér fram á næstu helgar undirlagðar mótum út um allt land þess vegna. Logi Snær er ekki alveg eins íþróttalega sinnaður en er þó í íþróttaskólanum einu sinni í viku. Daði Steinn er að verða efnilegur, nánast vonlaust að líta af honum enda farinn að reyna ýmsar kúnstir án þess að ráða nokkuð við það og getur því endað með skell ef aðrir eru ekki á tánum.

Skytturnar þrjár

Engin vanvirðing en...

Þegar ég byrjaði að láta sjá mig niðri í HR þá var alltaf einhver hluti af skólafólkinu í jakkafötum og voru í einhverjum þvílíkum viðskiptafræðikúrsum að manni leið eins og hálfvita með hor. Nánast eins og maður hefði komið með rútunni frá sambýlinu. Bara til að hafa það á hreinu þá hefur hardcore viðskiptafræði aldrei kveikt neitt í mér. En þetta átti allt að vera svo skothelt hjá þessu liði, þetta var bara spurning hvort menn færu að vinna hjá Kaupþingi, Landsbankanum eða Glitni.


Var að gúffa í mig samloku í einu hléinu um daginn niðri í skóla þegar jakkafatastóð kom niður stigann. Eitt þeirra kannaðist við einn af þeim sem sat við borðið mitt. Þeir fóru eitthvað að spjalla um í hvaða erindagjörðum þeir væru þarna. „Ég er í verðbréfamiðlun“ sagði jakkafötin.

Þetta hljómaði einhvern veginn ekki eins glæsilega eins og þegar ég steig fyrst inn í HR.

Dagbók fótboltabullunnar - Sumarið 2009

Ég ákvað það í vor að halda lista yfir fjölda skipta sem ég færi á völlinn í sumar. Klikkað? Já, en ég er klikkaður. Þetta eru þeir meistaraflokksleikir sem haldir voru á vegum KSÍ, þ.e. inn í þessu eru ekki utandeildarleikir sem ég tók þátt í eða var á hliðarlínunni og ekki þeir leikir/mót sem Ísak Máni tók þátt í.

Svona lítur þetta út:

11. maí Kórinn 1. deild karla
HK - ÍR 3:1
- Fyrsti leikur sumarsins og við Ísak Máni skelltum okkur í Kórinn. Slagveðursrigningin gerði það að verkum að maður var guðs lifandi feginn að leikurinn var færður inn í Kórinn sökum leikjaálags á Kópavogsvelli. Erfiður leikur fyrir okkar menn og greinilegt hvort liðið spilaði í efstu deild og hvort í þeirri annari árinu á undan.

15. maí ÍR völlur 1. deild karla
ÍR - Selfoss 2:5
- Fyrsti heimaleikurinn og að sjálfsögðu lét maður sig ekki vanta, ný sæti komin í stúkuna í Breiðholtinu. Villtur varnarleikur og Ingó úr Idolinu meðal markaskorara hjá sveitaliðinu.

29. maí ÍR völlur 1. deild karla
ÍR - Leiknir 2:1
- Baráttan um Breiðholt part I. Þrátt fyrir að lenda undir komu mínir menn sterkir til baka og kláruðu Breiðholtsslaginn.

6. júní Laugardalsvöllur Undankeppni HM
Ísland - Holland 1:2
- Keypti 3 miða fyrir mig, Ísak Mána og mögulega Loga Snæ. Sá fram á það að Logi hefði lítið að gera þarna svo við tókum Kjartan, vin hans Ísaks með. Sátum á móti steikjandi sól allan tímann svo derhúfurnar og sólgleraugun komu sér mjög vel. Ísland átti aldrei möguleika í léttleikandi lið Hollands og 1:2 gáfu ekki rétta mynd af gangi mála.

11. júní ÍR völlur 1. deild karla
ÍR - Afturelding 2:1
- Vinnufélagi að spila á kantinum með Mosó þannig að það dró ekki úr manni að mæta. Sá spilaði vinstra megin í fyrri hálfleik en færði sig yfir á þann hægri í síðari og var alltaf fjær okkur úr vinnunni sem mættum á pallana. Kannski of mikil pressa að vera með vinnufélagana alveg ofan í sér? Fékk eitthvað fyrir allan peninginn, ÍR komst í 2:0 og Mosómaður með rautt fyrir tveggja fóta tæklingu alveg fyrir framan okkur. Átti að vera þægilegt en ÍR-ingar hafa verið lítið fyrir það síðust ár. Afturelding fékk víti en skutu yfir áður en þeir minnkuðu muninn einum færri og nagandi lokamínútur fóru í hönd.

14. júlí ÍR völlur 1. deild karla
ÍR - Víkingur R. 2:4
- Sigga og strákarnir í Baulumýri og ég rölti og kíkti á þetta. Nóg af mörkum en að öðru leyti dapurt.

17. júlí ÍR völlur 1. deild karla
ÍR - HK 3:1
- Sigga og co enn í Baulumýri og ekkert annað að gera en að taka þetta út. Elías Ingi Árnason, markakóngur klúbbsins frá því í fyrra sem hafði farið til úrvalsdeildarliðs ÍBV og fengið að spila þar heilar 55 mínútur í allt sumar kom aftur „heim“ en byrjaði á bekknum. Ekkert varð af endurkomu Gunnleifs Gunnleifssonar landsliðsmarkvarðar í lið HK fyrir þennan leik eins og hafði stefnt í á tímabili. Miklu betri leikur hjá breiðholtsbúum heldur en fyrri leikur liðanna og þrátt fyrir að lenda 0:1 eftir einhverjar 5 mínútur komu þeir sterkir til baka og kláruðu leikinn. Elías lék síðustu 6-8 mínúturnar og fékk tvö góð færi, líklega tveimur fleiri en allan ferilinn hjá ÍBV.
Ekki nóg með að leikurinn væri hin besta skemmtun heldur gat ég nú ekki annað en skemmt mér konunglega með umræðurnar hjá unglingsstúlkunum sem sátu í næstu sætum við mig. Ein var mikið að pæla í hversu rosalega einn leikmaður HK væri líkur frænda sínum þangað til hún álpaðist til að kíkja í leikskránna og fattaði að þetta var frændi hennar, með tilheyrandi píkuskrækjum. Svo var allskonar umræða um hvort Gunna væri kominn með kæró, hvort kona gæti átt tvíbura með tveimur mönnum, hvort áðurnefndur Gunnleifur eða Hannes markvörður Fram væri betri (sem þær kölluðu Helga í nokkrar mínútur áður en þær kveiktu) o.s.frv.
Sem sagt: Menn fengu eitthvað fyrir allan peninginn í þessum leik.

23. júlí ÍR völlur (gervigras) 3. deild karla
Léttir - Afríka 0:1
- Var á fundi niðri í ÍR-heimili út af móti sem Ísak Máni var að fara á. Ísak Máni fór með og fylgdist með þessu leik, m.a. vegna þess að Dóri þjálfarinn hans var að spila með Léttismönnum. Fundinum var lokið í hálfleik og ég tók fyrstu 20-25 mínúturnar í seinni hálfleiknum. ÍR-ingar höfðu fengið þetta Léttisnafn lánað fyrir sumarið og sendu inn B-lið í 3ju deildina. Það sem ég sá var ekki merkilegt.

28. júlí ÍR völlur 1. deild karla
ÍR - Þór 1:0
- Kíkti með Loga Snæ og Ísak Mána á völlinn og við tókum Svein Brynjar með okkur. Létt rigning allan tímann en þokkalega hlýtt, pollagallar á línuna var eina vitið. Fyrsti leikur sumarsins sem ÍR hélt hreinu í deildinni, sem var ansi ótrúlegt enda sóknarþungi norðanmanna ansi hreint hressilegur. En það hafðist.

2. ágúst Hlíðarendi VISA-bikar karla
Valur - KR 1:3
- Lágmark að taka alla vega einn leik með Val á hverju sumri. Fannst tilvalið að skella mér þegar brotið var blað í knattspyrnusögunni á Íslandi þegar spilað var um verslunarmannahelgi. Við Ísak Máni fórum í þessari rjómablíðu og létum grilla á okkur nefið. Valsarar yfir í hálfleik en hlutirnir fóru að gerast í seinni hálfleik. Sitt hvort rauða spjaldið á lið og víti fyrir KR, hlutirnir ekki að detta með þeim rauðklæddu og KR fór í undanúrslitin.

14. ágúst ÍR völlur 1. deild karla
ÍR - Fjarðarbyggð 0:1
- Fór í grillveislu á vegum vinnunnar með fjölskylduna og komst því ekki á völlinn fyrr en eitthvað var liðið á síðari hálfleikinn. Kom þó nógu snemma til að sjá mark Fjarðarbyggðarmanna en annað var ekki boðlegt. Spjallaði við aðra vallargesti á leiðinni af vellinum sem fullyrtu að fyrri hálfleikurinn hefði verið verri en sá síðari. Það var kannski eins gott að maður var bara rólegur í steikinni og náði að tyggja vel áður en maður lét sjá sig. Fjórða neðsta sætið staðreynd og orðið óþægilega stutt í fallsæti.

17. ágúst Valbjarnarvöllur Pepsi-deild karla
Þróttur - Valur 0:1
- Kíkti með vinnufélaga, sem er Köttari, í Laugardalinn. Tvö lið sem hafa ekki sýnt mikið í sumar og gerðu það ekki í þessum leik. Fyrsti sigur Valsara í talsverðan tíma en í fimm leikjum liðsins á undan hafði aðeins komið eitt stig í hús. Bjarki Gunnlaugsson kom inná í fyrsta sinn fyrir Val. Þótt leikurinn væri ekki merkilegur þá var gaman að Kötturunum, alltaf nett gleði þar á bæ þrátt fyrir að sæti í 1. deildinni hafi orðið ansi raunverulegt með þessu tapi.

18. ágúst Varmárvöllur 1. deild karla
Afturelding - ÍR 3:3
- Stórfurðulegur leikur sem við Ísak Máni urðum vitni af. ÍR fékk tvö færi á fyrstu mínútunum en lögðust svo í dvala í 70 mínútur eða svo. Voru 3:0 undir í hálfleik en náðu að laga stöðuna þegar korter var eftir. Afturelding fékk víti í stöðunni 3:1 en það var varið. Svo á síðustu þremur mínútunum settu gestirnir tvö kvikindi og náðu jafntefli á einhvern lygilegan hátt.

21. ágúst ÍR völlur 1. deild karla
ÍR - Haukar 3:0
- Flottur leikur gegn toppbaráttuliðinu úr Hafnarfirði og 6 stig í hús gegn þeim í sumar. 3:0 í hálfleik en minnugur síðasta leiks þá tók maður engu gefnu. Seinni hálfleikurinn leið þó nokkuð þægilega í gegn án þess að mikið gerðist, hægt að færa rök fyrir því að það væri hið besta mál.

22. ágúst Fylkisvöllur Pepsi-deild karla
Fylkir - Fjölnir 2:2
- Sá nú reyndar ekki nema tæplega síðasta hálftímann í þessum leik. Ísak Máni fékk að fara með sjúkraþjálfaranum sínum og fékk að vera fluga á vegg í búningsklefa Fylkismanna klukkutíma fyrir leik. Ætlaði svo að koma heim en honum var boðið að vera boltastrákur í leiknum sem hann þáði. Ég kíkti sem sagt aðeins á þetta, fannst þetta ekki nógu spennandi leikur til að taka hann frá fyrstu mínútu. Sá svo helminginn af mörkunum þannig að ég var bara góður.

4. september ÍR völlur 1. deild karla
ÍR - KA 2:0
- Fór með Ísaki Mána og Loga Snæ. Hrútleiðinlegur fyrri hálfleikur og sá síðari ekki mikið skárri fyrir utan mörkin tvo. Toppurinn var að fá Pepsideildarmyndirnar drengjanna af Elías Inga í ÍBV-búningi áritaðar í lok leiksins.

12. september ÍR völlur 1. deild karla
ÍR - Víkingur Ólafsvík 4:3
- Uppskeruhátíð knattspyrnudeildar ÍR var haldin fyrir þennan leik. Víkingarnir voru fallnir fyrir þennan leik en ÍR-ingar öruggir með 1. deildarsæti sitt að ári. Sigga og Daði Steinn höfðu farið í Baulumýri m.a. til að taka upp kartöflur en aðrir fjölskyldumeðlimir fóru á uppskeruhátíðina. Eftir hana var þessi leikur en veðrið var ekkert sérstakt, gekk á með rigningarsudda og eftir bragðdaufan fyrri hálfleik þar sem ÍR var 2:0 yfir var ákveðið að halda heim í hálfleik enda menn (sérstaklega Logi Snær) orðnir frekar drullugir og blautir. Það var því alveg týpískt að seinni hálfleikurinn var hádramantískur spennutryllir. Víkingar komu víst sterkir í seinni hálfleikinn og settu þrjú kvikindi áður en ÍR-ingar náðu að skora tvisvar, á 86. og 93. mín. Mér var nær að setja menn ekki strax í pollafötin sem voru by-the-way út í bíl.


Svona til að súmma þetta upp, 17 leikir en þar af voru 8 sigurleikir hjá mínum liðum, 2 jafntefli og 7 töp. Náði 12 leikjum af 22 hjá ÍR í deildinni, það er bara nokkuð gott held ég. Gaman að þessu, að vera svona klikkaður.

HRollur

Ég verð að viðurkenna að það fór um mig nettur hrollur í dag þegar sjálfvirka hurðin í Háskólanum í Reykjavík opnaðist og ég gekk inn. Kannski var það unaðshrollur, er ekki alveg viss. Tveir kúrsar eftir og 9. desember er dagurinn sem horft er til, líklegast réttast að klára þetta verkefni sem maður tók að sér. Það var fínt að sjá aftur andlitin sem maður þekkti frá því í vor. Svo náði ég líka eina eintakinu af kennslubókinni sem var á bókasafninu og sparaði mér því 8.490 kr. Maður verður víst að bjarga sér í kreppunni. Það er þó ekki hægt að segja annað en að þessi kúrs byrji vel.

Í ruglinu

Ég rífressaði afruglarann minn um daginn og inn duttu Eurosport og Eurosport2, af hverju veit ég ekki. Síðustu daga hef ég notið góðs af því og tók upp á því að detta inn í US Open mótið og fylgst með svona með öðru. Jú, jú, tennis.
Prófaði að æfa þetta sport í smátíma hérna í den í Grundó þegar nýja íþróttahúsið reis forðum daga. Ástralski enskukennarinn dró fram spaðann og kenndi okkur þetta sport. Reyndar var frekar fúlt að gólfflötur íþróttahússins er bara rétt svo rúmlega einn tennisvöllur sem setti okkur óneitanlega skorður í því að stunda sportið eins og á að gera það.

Hvað um það, mér þótti í byrjun frekar meira spennandi að fylgjast með stelpunum á US Open, kannski er alltaf meiri drama í kringum þessar elskur. Það var ekki annað hægt en að hrífast með þessari endurkomu hinar belgísku Kim Clijsters sem kom, sá og sigraði eftir 2ja ára hlé frá íþróttinni. Magnað líka með þessa staðreynd að hún sé fyrsta móðirin sem sigrar eitt af hinu fjóru stóru mótum síðan 1980.
Allavega, úrslitaleikurinn í karlaflokki var í gær og ég var nú svo sem alveg rólegur. Við áttust Davíð og Golíat, hinn tvítugi Del Potro frá Argentínu og sigurvegari mótsins síðustu fimm ára, hinn svissneski Roger Federer. Ég sýndi góð tilþrif á fjarstýringunni og horfði m.a. á heilan CSI:NY þátt á meðan leik stóð. Var bara kominn á það að fara að sofa en spennan var hreinlega orðin óbærileg. Eftir rúmlega 4ra tíma maraþonleik stóð guttinn uppi sem sigurvegari og ég skreið alltof seint upp í rúm. Djö... magnað.

Ekki fyrir hvern sem er

3/5 hlutar fjölskyldunnar voru heima um síðastliðnu helgi á meðan 2/5 fóru í sveitina. Meirihlutinn fór á rúntinn niður í bæ og mættu á ferð sinni þar svona tveggja hæða „sightseeing“ rútu, fulla af túristum myndi ég giska á.

Ísak Máni: „Pabbi, getum við einhverntímann farið í svona strætó?“
Pabbinn: „Humm...“
Logi Snær: „Jáááááá, mig langar í svona strætó.“ Smá þögn en hann hélt svo áfram: „En við erum ekki einu sinni Pólverjar!“

Ég er að segja það, 5 ára er snilldaraldur.

Gullkorn úr leikskólanum

-Klikkið á myndirnar til að stækka-

Tímasetningar

Núllníunúllníunúllníu. Flott dagsetning, mjög töff fæðingadagur og nýjasti Haraldssonur Hallsteinssonar fannst tilvalið að mæta á svæðið í dag. Því bíða eitthvað fram í október?

Einhvern tímann ekki svo alls fyrir löngu kom til umræðu að gifta sig núllfjórirnúllníunúllníu. Með kyrrþey-ívafi minnir mig, en samt ekki beint í kyrrþey. Varð alla vega aldrei meira en hugmyndarskissa á teikniborðinu. Staðan er sem sagt óbreytt.

Þangað til næst...

Tímaskekkja?

Ég kom heim í dag og komst að því að þar hafði verið stunduð jólainnpökkun af einhverjum krafti fyrr um daginn. Eitthvað hringsnérist í hausnum á mér og ég leit á klukkuna til að reyna að átta mig á stað og stund. Mun samt örugglega hugsa með þakklæti til þessa dags þegar jólapakkarnir verða allir teknir fram tilbúnir með góðum fyrirvara fyrir jól og ég get afslappaður einbeitt mér að því að innbyrða jólin.

Komdu með kylfur en enga krakka

Datt niður á þessa mynd á Daily Mail í fréttinni um slagsmálin og lætin í leik West Ham og Millwall í gær. Þegar ég sá myndina þá mundi ég eftir að hafa verið staddur á þessum pöbb í fyrra og þá var rólegheitarstemming á svæðinu, annað en í gær. Fórum hins vegar af þessum bar yfir á The Boleyn og þar voru bullurnar, maður lifandi. Krúnurakaðir gaurar í sveittum West Ham treyjum hellandi bjór yfir hvorn annan og kyrjandi söngva sem ég gat ekki fyrir mitt litla líf fengið nokkurn botn í nema það að þetta voru ekki kurteisisvísur um önnur lið í deildinni. Gat nú ekki fundið neina mynd af þeim stað í fréttinni, reikna með að þær hafi verið eitthvað blóðugri eins og sumar myndanna þarna. Meiru vitleysingarnir, ég er allavega búinn með Upton Park, reyndar bæði kylfu- og krakkalaus, en kom tiltölulega heill heim.

V.I.P. meðhöndlun

Ég veit ekki hvort það er að maður á svona mikið af börnum eða hvað en einhvern veginn virðist það vera þessa dagana að það eina merkilega sem gerist er eitthvað í gegnum börnin.

Ísak Máni er hjá sjúkraþjálfara, einu sinni í viku. Ekkert alvarlegt svo sem en Ísak fer til hans til að láta teygja á sínum stuttu vöðvum. Þessi sjúkraþjálfari hefur verið í tengslum við meistaraflokk Fylkis í fótbolta og Ísak Máni hafði notað þessi sambönd sín til að fá íslensku fótboltamyndirnar sem hann er að safna áritaðar, þ.e. myndirnar af Fylkismönnunum. Svo fór það að sjúkraþjálfarinn spurði hvort Ísak vildi ekki koma bara fyrir einhver heimaleikinn og kíkja á þetta, fá restina áritað o.s.frv. Þið getið ímyndað ykkur að drengurinn var alveg að kaupa þessa hugmynd og menn mæltu sér mót í dag, á leik Fylkis og Fjölnis. Ég skilaði drengnum af mér í anddyrinu á Fylkisheimilinu góðum klukkutíma fyrir leik, með bunka af Fylkis- og Fjölnismyndum meðferðis. Þar sem þessi ágæti sjúkraþjálfari ætlaði bara að vera með í undirbúningnum en ekki í leiknum sjálfum þá hafi ég ráðgert að pikka drenginn upp fyrir upphaf leiksins og halda heim á leið, fyrir mér var Fylkir-Fjölnir ekkert rosalega spennandi. Fékk svo upphringingu skömmu fyrir þann tíma þar sem Ísak Máni tilkynnti mér að það vantaði boltastráka á leikinn og honum hefði verið boðin sú staða í leiknum. Ég rúllaði því þarna upp eftir og tók síðasta hálftímann á leiknum og hitti svo drenginn eftir leik, helsáttur með fullan vasa af árituðum Fylkis- og Fjölnismyndum.

Körfuboltanámskeið hjá Val og boltastrákur hjá Fylkir, ÍR-ingurinn fer víða í reynslusöfnun. Sem hlýtur að teljast besta mál.

Stórtíðindi

Það fór loksins þannig að tönnin sem var búin að hanga nánast á lyginni einni saman gaf sig í kvöld. Þurfti reyndar smá aðstoð frá mömmunni, vopnuð tannbursta, en það hafðist. Fyrsta tönnin því farin og farið að hrikta í einhverjum fleiri stoðum í stellinu. Hverjum er þá ekki sama að Burnley hafi unnið United í kvöld í fyrsta sinn í einhver tugi ára? Síðan George Best var og hét held ég. Bliknar í samanburði.

1 - 2 - 3 - Valur

Við höfum ekkert þurft að senda Ísak Mána á nein skipulögð námskeið í sumar. Einhvern tímann fór hann á eitthvað fótboltanámskeið hjá ÍR en þetta sumarið var ekkert sérstaklega bitastætt í boði eða sérstaklega mikil þörf hafi orðið á að „geyma“ hann á einhverju námskeiði hluta úr sumri. Það kom reyndar smá viðsnúningur á þetta núna í byrjun mánaðarins þegar hann tilkynnti okkur að hann vildi fara á körfuboltanámskeið ... hjá Val. Ég hafði reyndar verið með augun opin hvort hverfisklúbburinn okkar byði ekki upp á eitthvað svoleiðis í sumar en körfuboltadeildin þar á bæ lá einfaldlega í dvala hvað þetta varðaði. Handboltinn bauð upp á einhvern pakka en áhugi Ísaks liggur ekki þar.

Hann hafði rekið augun í einhverja auglýsingu á netinu þar sem Valur bauð upp á vikulangt námskeið í drippli og tengdum aðgerðum. Við foreldrarnir vorum aðeins á báðum áttum, þetta kom upp á föstudegi og námskeiðið átti að hefjast á mánudegi. Einnig vorum við feðgar að fara til Sauðárkróks á föstudeginum þar sem Ísak Máni var að keppa alla helgina, heim á sunnudagskvöld og þá mæting á Hlíðarenda á mánudagsmorguninn kl. 09:00, ef af yrði. Nú, þar sem drengurinn var ákveðinn í þessu og setti það ekkert fyrir sig að þekkja ekki kjaft þarna þá var lítið annað að gera en að boða komu hans í þetta. Við nánari grenslan kom í ljós að Breiðablik var með samskonar námskeið á sama tíma en ákveðið var að hnikra ekkert við upprunalegu plani og halda sig við Val.

Vikan var fljót að líða og allt gekk vel og drengurinn bara mjög sáttur. Hann verður vonandi ferskari fyrir vikið þegar körfuboltaæfingarnar hjá ÍR byrja í haust og vonandi ekki minna sáttur við það. Var nú reyndar nokkuð broslegt að flesta dagana endaði kennarinn á því að kalla alla þátttakendurnar í hring og kalla saman í kór: 1 - 2 - 3 - Valur. Ísak Máni sagði mér þetta eftir fyrsta daginn en lét fylgja með: „Pabbi, ég fór í hringinn eins og allir hinir en ég sagði bara ekki neitt.“

Króksmótið 2009

Skaust til Sauðárkróks um helgina en Ísak Máni var að keppa þar í fótbolta á Króksmótinu svokallaða. Fórum einmitt í fyrra og vissum því aðeins hvað við vorum að fara út í. Fjölskyldan var mikið búin að spá í hvort hægt væri að gera einhverja fjölskylduferð úr þessu en ákváðum að réttast væri að ég færi með strákinn á meðan frúin tæki því rólega heima með Loga Snæ og Daða Stein. Eftir að hyggja var það líklega rétt ákvörðun, það hefði verið fullerfitt að vera með einn 5 ára og einn 4ra mánaða á kantinum.

Þessi ferð var með sama sniði og í fyrra, þ.e. þjálfarateymi flokksins komst ekki með og foreldarnir sáu því um að stjórna öllum pakkanum. Ég fékk að hola mér niður í skólanum með liðinu og það lá því beinast við að mér yrði falin farastjóra/þjálfara/umsjónarmannsstaðan í liðinu hjá Ísaki Mána. Það vildi reyndar þannig til að í liðinu hjá Ísaki Mána voru bara 7 leikmenn og því engar áhyggjur af því hver ætti að byrja á bekknum og þessháttar. Þetta var rosalega gaman og liðinu gekk nokkuð vel. Misstu 3:1 forystu á móti Fram í 3:3 jafntefli í síðustu sókninni og úrslitaleikurinn hvarf þar nánast. Síðasti möguleikinn á honum var að Fram tapaði síðasta leiknum sínum en þar náðu þeir að jafna undir lokin og fögnuðu eins og heimsmeistarar, úrslitaleikurinn var þeirra. Við þurftum því að láta okkur nægja að spila um 3ja sætið en áttum litla möguleika í sterkt lið Breiðabliks. Sárt fyrir drengina þar sem bikarar voru í boði fyrir þrjú efstu sætin. Reyndar lentu hin tvö ÍR liðin líka í 4. sæti og því smá svekkelsi í gangi þrátt fyrir fína frammistöðu. Svo var lítið annað en að rúlla sér heim á eftir öllum fellihýsunum og tjaldvögnunum á sunnudeginum. Rosalega var ég sybbinn á mánudagsmorgninum, það verður bara að segjast.

Ísak Máni spilaði fyrstu tvö leikina í vörninni en tók síðustu fjóra í markinu

Chopper hvað?

Jökull frændi á vespu og Loga Snæ finnst það bara töff. Því fylgja líka svona töff aukahlutir.

Með vindinn um vangann

Eftir að karlinn fékk sér ljósleiðaratenginguna og fékk í kaupbæti nokkrar sjónvarpstöðvar dett ég stundum inn í þáttinn á Discovery um feðgana sem handsmíða mótorhjól og vini þeirra. Hafði heyrt um þessa þætti einhversstaðar og sá feðgana m.a. í Jay Leno hérna um árið. Magnaðir þættir. Fyrirfram hefði ég aldrei trúað því að ég myndi nenna að horfa á þetta en það er eitthvað við þetta. Kannski leynda þráin að eignast mótorhjól?

Ég hef aldrei gerst svo frægur að aka mótorhjóli. A.m.k. ekki svona alvörugrip. Ég held að þetta sé svolítið eins og með golfíþróttina, ef ég myndi prófa þá yrði ég líklega alveg „húkkt“. Fyrir utan skiptin í garðinum hjá Vigga á æskuárunum í Grundarfirði þá get ég ekki sagt að ég hafi prófað golf. Nema fyrir utan minigolf sem ég ætla klárlega að stunda af krafti á elliheimilinu. Ég er búinn að digga, þrátt fyrir að hafa aldrei testað mótorhjólin, að ég væri klárlega hippatýpan en ég sé voða lítið spennandi við þessi racerhjól. Að geta setið nokkuð uppréttur í góðum fíling með vindinn í andlitið held ég að sé málið. Maður er kannski orðinn svona mikil gunga með árunum (eða hef kannski alltaf verið það) að maður leggur ekki í þetta. Tilhugsunun um að fljúga með fullum þunga á malbikið á rúntinum á fallegum sumardegi hljómar ekkert rosalega sexý. Líka það að það er ekki nóg að þú keyrir eins og engill heldur gætir þú fengið Toyota Landcruiser yfir andlitið á þér af því að ökumaðurinn á honum var að tala í gemsann og sá þig ekki. Sorry félagi. Skemmtu þér vel í hjólastólnum það sem eftir er, þ.e. ef þú ert heppinn.

Á meðan skrúfa ég bara gluggann niður á bílnum, læt vindinn þjóta um vangann og ímynda mér að ég sé á svarta chopperhjólinu mínu. Það dugar mér eitthvað áfram.

Forngripir frá ýmsum tímum

Menn eru bara heima að skottast um þessa verslunarmannahelgi. Fjölskyldan tók röltið í dag upp í Árbæjarsafn sem getur varla talist meira en þægilegur göngutúr frá heimilinu. Enga síður held ég að þetta hafi verið einungis mín önnur heimsókn þangað, alla vega hin síðari ár. Fínt að dunda sér þarna í blíðunni. Drengirnir skemmtu sér vel og þóttu m.a. gaman að fá að leika sér með gamalt dót frá ýmsum tímum, einmitt í gamla ÍR húsinu sem stóð vestur í bæ þegar ég var að alast þar upp en var flutt upp í Árbæjarsafnið fyrir nokkrum árum. Eitt af því sem kíkt var á var ca. 20+ ára gömul Nintendo leikjatölva sem var vel nothæf og meira að segja hægt að prufa nokkra mismunandi leiki. Ég átti nú ekki svona tölvu á mínum yngri árum en man eftir því að eitthvað af félögunum í Grundarfirði áttu svona græju þannig að ég upplifði þarna afturhvarf til bernskunnar. Ítölsku píparabræðurnir voru vitaskuld þarna og Duck Hunt, ég man hvað manni þótti þetta geðveikt að geta notað byssu til að skjóta á skjáinn. Svo var einhver fótboltaleikur sem bar þess merki að vera ca. 20 ára gamall, a.m.k. var Ísak Máni ekki alveg að kaupa grafíkina í honum.

Mér var svo lítið á gömlu konurnar tvær sem voru greinilega að rifja upp sín bernskuár í básnum þar sem hægt var að leika sér með kindabein og útskornar dúkkur. Klóraði mér bara í hausnum og fannst þetta allt eitthvað svo magnað.

Merk tímamót

Rúmlega 4ra mánaða gamall og fyrst núna að klæðast hinu heilaga merki. Man ekki á hvaða tímapunkti í lífi hinna tveggja þessi viðburður gerðist, hvort ég er að standa mig betur eða verr í þessu tilfelli. Ég þyrfti líklegast að fletta upp í gömlum myndaalbúmum enda erum við að tala um atburði fyrir tíma digital myndavélarinnar, hallast þó að því að ég sé að standa mig verr. Ég vona þó að það komi ekki að sök.

Á góðri stund 2009

Þá er fjölskyldan komin heim eftir hina árlegu góðu stund í Grundarfirði. Hátíðin frekar hefðbundið eins og síðustu ár, bara fínasta mál. Ísak Máni var mjög svo ánægður þegar hann frétti að félagi hans hérna úr næstu blokk ætlaði að mæta á tjaldsvæðið ásamt fjölskyldu sinni. Það fór svo líka þannig að þeir félagarnir hoppuðu og skoppuðu um allt pláss og stundum fékk Logi Snær að skottast með. Stundum ekki og það var stundum erfitt, svona þegar maður er bara 5 ára. Spurning hvernig þetta verður eftir svona 2-3 ár. Vill þá sá elsti ekki skottast eins og honum sýnist, sá næsti elta hann og sá þriðji elta nr. 2?

Þessi 5 ára stóð sig nú samt vel þegar hann tók í fyrsta sinn þátt í víðavangshlaupinu sem mamma hans og Ísak Máni hafa stundað síðustu ár. Þótt hann ræki lestina með mömmu þá skipti það ekki öllu máli, sérstaklega þegar menn voru kallaðir upp og fengu viðurkenningaskjal fyrir það að vera yngsti þátttakandinn þetta árið.

Þokkalegt veður, reyndar rigning á köflum á föstudagskvöldið og svo var kalt þegar sólin lét sig hverfa á kvöldin en það skipti litlu fyrir okkur, voru ekki í tjaldi.

Ég veitti því athygli að ég tók heilar 6 myndir þessa helgina, af sem áður var. En það hefur líka sitt að segja að ég man þegar ég var með myndasíðuna, blessi minningu hennar, þá fannst mér ég alltaf vera að setja inn sömu myndirnar á hverju ári. Skrúðgöngurnar alltaf svipaðar frá ári til árs með einhverjum áherslubreytingum, skreytingarnar sömuleiðis o.s.frv. Maður gæti bara smellt inn einhverjum myndum hérna frá síðustu árum og fáir tækju eftir því. En ætli maður birti ekki svona eins og 50% af afrakstrinum þetta árið:

Daníel Dagur og Ísak Máni í hlaupinu

Sigga og Logi Snær koma í mark

Logi Snær með viðurkenningaskjalið

Dagur í lífi einbúa

Sigga og strákarnir búin að vera í Baulumýri alla vikuna í sól og bongó blíðu meðan minns er að reyna afla björg í bú á þessum síðustu og verstu. Enginn biturleiki samt. Í alvöru.

Tökum dæmi um einn dag bara svona upp á grínið, enda vikan ekki búin að vera alveg hefðbundin hjá 3ja barna fjölskylduföðurnum í Breiðholtinu.

T.d. dagurinn í gær bara svona til að taka eitthvað:

Vaknaði pínu þreyttur enda ekki alltaf að fara nógu snemma að sofa þegar maður er bara svona að dúlla sér á kvöldin. Svindlaði svolítið og skellti í mig hunangsseríósi, sem er samkvæmt lögum heimilisins föstudagsnammi, en það var víst engin til að slá á puttann á kallinum. Henti mér í vinnuna og tók þann pakka fram eftir degi. Á leiðinni heim verslaði maður inn fyrir heimilið, hálfan líter af 7-up, eina Powerade, 1944 (kjötbollur í brúnni) og hálft brauð. Var að fara spila fótbolta um kvöldið og ákvað því að nota tækifærið fyrst maður var einn í kotinu og fá mér kríu þegar ég kom heim, svona eins og atvinnumennirnir gera. Það gekk nú ekkert svakalega vel að sofa, tengdist kannski því að úti var tæp 20 stig og öll börn úti að leika sér. Drattaðist á fætur, skellti mér í sófann og hendi í mig kjötbollunum yfir fréttunum, enn ein reglan sem maður er að brjóta. Kjötbollurnar voru fínar, en fyrr í vikunni hafði verið reynt við hangikjöt með tilheyrandi og kjúklingur með einhverri austurlenskri sósu. Skannaði yfir stofugólfið á meðan japlað var á bollunum og tók þá ákvörun að það þyldi alveg einn enn ryksugulausan dag. Hafði svo áhyggjur af því hversu illa gekk að fylla uppþvottavélina það mikið að hægt væri að réttlæta að setja hana af stað. Græjaði mig fyrir boltann, en þurfti að hirða blöðruna fimm sinnum úr netinu í leiknum og hugsaði til þess hvað hefði gerst ef krían hefði gengið betur. Kom heim og fór alltof seint að sofa.

Já, það er margt að hugsa um þessa dagana...